Choć wiadomo, że oczy kibiców zwrócone są głównie na walkę w klasyfikacji generalnej to jednak na niej nie kończy się ściganie w największych wyścigach świata. Sprinterzy marzą o zielonej koszulce za zestawienie punktowe, a górscy uciekinierzy stoczą walkę o trykot w grochy. To właśnie tym ostatnim poświęcony będzie ten artykuł.
W poprzednich dniach w naszym portalu wśród masy artykułów mogli Państwo przeczytać m.in. zapowiedź trasy 112. Tour de France, a także przegląd faworytów klasyfikacji generalnej czy zestawienia punktowego. Teraz pora przyjrzeć się klasyfikacji górskiej, w której kolejny raz pojedynek stoczą ze sobą najwytrwalsi uciekinierzy i zbierający mimowolnie kolejne oczka faworyci klasyfikacji generalnej.
Początek historii tego zestawienia sięga edycji z 1933 roku, a jej pierwszym zwycięzcą został Vicente Trueba. W kolejnych latach po koszulkę, którą dziś znamy w kolorze białym w czerwone grochy, sięgali najwięksi z największych – m.in. Gino Bartali, Fausto Coppi czy Eddy Merckx. Najwięcej razy, bo aż 7-krotnie, klasyfikację górską wygrywał jednak Richard Virenque (1994-97, 1999, 2003-04), którego regularna walka o ten trykot stała się znakiem rozpoznawczym jego kariery. W gronie 16 kolarzy, którym udało się niejednokrotnie zostać królem gór Tour de France mamy Polaka – dwukrotnie najlepszy w tym zestawieniu okazywał się być Rafał Majka (2014, 2016).
W tegorocznej stawce znajdziemy 4 byłych zwycięzców tego zestawienia – są to Tadej Pogačar (2020-21), Jonas Vingegaard (2022), Julian Alaphilippe (2018) i Warren Barguil (2017). Zabraknie za to obrońcy tytułu, czyli Richarda Carapaza, który na ostatnią chwilę musiał zrezygnować z udziału w 112. edycji Tour de France.
Zasady punktacji w klasyfikacji górskiej
Zawodnicy podczas 112. Tour de France będą rywalizowali o punkty na górskich premiach aż 6 różnych kategorii. Najwięcej oczek będzie do zdobycia na dachu wyścigu jakim jest Col de la Loze, najmniej zaś na podjazdach 4. kategorii, gdzie na zwycięzcę czeka ledwie 1 punkt. Oto jak prezentuje się punktacja:
- Col de la Loze (dach wyścigu)
40 – 30 – 24 – 20 – 16 – 12 – 8 – 4 punkty - Premie HC (Hautacam, Tourmalet, Superbagnères-Luchon, Mont Ventoux, Col du Glandon, Col de la Madeleine, Col du Pré, La Plagne)
20 – 15 – 12 – 10 – 8 – 6 – 4 – 2 - 1. kategoria (Col du Solour, Peyragudes, Col de Peyresourde, Col des Saisies)
10 – 8 – 6 – 4 – 2 – 1 - 2. kategoria (13 premii)
5 – 3 – 2 – 1 - 3. kategoria (16 premii)
2 – 1 - 4. kategoria (21 premii)
1
Ruszamy na polowanie
Kolarzy walczących o koszulkę górala można zasadniczo podzielić na 3 grupy – są to przede wszystkim ci, którzy od początku wyścigu celują w to zestawienie i zaznaczyli sobie na czerwono etapy, podczas których warto znaleźć się w odjeździe, ale także zawodnicy, którym „przypadkiem” uda się za sprawą starań o inne cele zebrać na tyle dużo oczek, że nagle pojawia się pokusa walki o coś więcej niż etapowe skalpy, a także faworyci klasyfikacji generalnej, którzy po prostu mimowolnie mogą nazbierać tyle punktów, że okaże się to być wystarczające do pogodzenia dwóch powyższych grup.
Najczęściej wymienianym nazwiskiem w kontekście walki o koszulkę górala jest na ten moment Lenny Martinez (Bahrain-Victorious). 21-letni Francuz nie kryje swoich ambicji – zapowiada aktywną jazdę w górach, a to może być kluczem do wywalczenia trykotu w grochy. Można się jednak zastanawiać czy tak młodego zawodnika stać na obecność w wielu odjazdach – zabieranie się w nie, a potem walka o kolejne oczka bywa nieraz bardziej męcząca niż pokonywanie kolejnych etapów równym rytmem w otoczeniu swoich kolegów z ekipy.
Najwięksi rywale Francuza nie są jednak dużo starsi – często wymienia się bowiem w kontekście walki o ten trykot takich zawodników jak 24-letni Ben Healy (EF Education – EasyPost), 22-letni Oscar Onley (Team Picnic PostNL), 23-letni Lennert Van Eetvelt (Lotto), 25-letni Tobias Halland Johannessen (Uno-X Mobility), 24-letni Kévin Vauquelin (Arkéa – B&B Hotels) czy 22-letni Romain Grégoire (Groupama-FDJ). W gronie tych starszych kolarzy omawianych w kontekście walki o grochy wymieniani są z kolei przede wszystkim Julian Alaphilippe (Tudor Pro Cycling Team), Bruno Armirail (Decathlon AG2R La Mondiale Team), Eddie Dunbar (Team Jayco AlUla) czy marzący o powtórce z tegorocznego Giro d’Italia kolarze XDS Astana Team – tu w buty Lorenzo Fortunato i Christiana Scaroniego wcielić mieliby się Clément Champoussin i Harold Tejada.
A może kolarze z klasyfikacji generalnej?
Bez wątpienia punktacja ponownie bardzo sprzyja zawodnikom, którzy punktować będą na najtrudniejszych etapach. Jeśli na kilku z nich nie zostaną odpuszczone ucieczki to sporo punktów zebrać mogą faworyci klasyfikacji generalnej, którzy w poprzednich latach niejednokrotnie sięgali po triumf w tym zestawieniu. Tadej Pogačar (UAE Team Emirates – XRG) w swoich pięciu występach w Wielkiej Pętli był w klasyfikacji górskiej dwukrotnie najlepszy, a także po razie drugi, czwarty i piąty, a zatem zawsze kończył w ścisłej czołóce tego zestawienia. Jonas Vingegaard (Team Visma | Lease a Bike) z kolei był raz najlepszy i trzykrotnie trzeci, a zatem i on potrafi bardzo skutecznie punktować. Żaden z nich zapewne nie będzie walczył o pojedyncze oczka, ale nie zmienia to faktu, że uciekinierzy muszą się naprawdę mocno skupić jeśli chcą zabrać do domu biały trykot w czerwone grochy.
Wszystko o 112. edycji Tour de France:
- Zapowiedź wyścigu
- Faworyci klasyfikacji generalnej
- Oficjalna lista startowa
- Faworyci klasyfikacji punktowej
- Plan transmisji telewizyjnych
- Pula nagród finansowych
- Wszystkie artykuły
Przewaga Pogacara jest zbyt duża, żeby oddał również tę koszulkę. Jedynie zielona jest lekko zagrożona.