Zwycięzca bierze wszystko – zapowiedź 13. etapu Vuelta a España 2025

Dzisiejszy etap hiszpańskiego wielkiego touru w klasyczny sposób buduje napięcie, przez kantabryjskie wybrzeże prowadząc do nieuchronnego finału na mitycznym Alto de L’Angliru. Można mieć poczucie, że najważniejsze karty w tym wyścigu zostały rozdane jeszcze przed jego rozpoczęciem, ale perspektywa piątkowego sprawdzianu w Picos de Europa wywoła niepokój nawet w tych, którzy dotąd czuli się najmocniejsi. Jest jasne, że odcinek ten zadecyduje o losach tegorocznej Vuelty.

W ramach 13. etapu uczestnicy 80. edycji wyścigu Vuelta a España pokonają 202,7 kilometra i blisko 4000 metrów przewyższenia, przemieszczając się z debiutującego jako miasto startowe Cabezón de la Sal aż na szczyt bestii dobrze znanej, choć nieoswojonej – L’Angliru.

Pierwsze 72 kilometry dzisiejszego odcinka prowadzą łagodnie falującymi szosami wzdłuż wybrzeża Kantabrii, gdzie w wykręceniu solidnej średniej pomoże kolarzom wiejący w plecy wiatr. W głąb lądu peleton odbije już w Asturii, na wysokości miejscowości Ribadesella, która znana jest z jaskiń ozdobionych prastarymi malowidłami i corocznego spływu rzeką Sella.

Środkowa część trasy to zawieszony pomiędzy oceanem a wysokimi górami interior Asturii, w tej części podporządkowany głównie produkcji lokalnego cydru. Konkrety zaczną się po blisko 150 kilometrach rywalizacji, bo w liczącej nieco ponad 50 kilometrów końcówce organizatorzy hiszpańskiego wielkiego touru zdołali upakować wszystkie trzy premie górskie, większość metrów w pionie, lotny finisz i rzecz jasna metę.

Sekwencję rozpocznie wspinaczka na Alto de la Mozqueta, która ze średnim nachyleniem o wartości 8,1% na 6,6 kilometra jest najłatwiejszym z pokonywanych w piątek kategoryzowanych podjazdów – specyfika Picos de Europa. W trakcie przejazdu przez zazwyczaj odwiedzaną w tych stronach miejscowość La Vega (175,5 km) rozegrany zostanie zwykły lotny finisz, podczas gdy na szczycie kolejnego wzniesienia, Alto del Cordal (5,6 km, śr. 8,8%), na pierwszą trójkę czekać będą bonifikaty czasowe.

Finał piątkowej rywalizacji, w znaczącym stopniu decydujący o losach klasyfikacji generalnej i młodzieżowej tej edycji wyścigu, rozegrany zostanie na Alto de L’Angliru (12,3 km, śr. 10,1%), który jeśli nawet nie jest najbardziej ikonicznym podjazdem hiszpańskiego wielkiego touru (ten tytuł chyba przyznałabym Lagos de Covadonga), wiele mu nie brakuje, a w samych kolarzach wzbudza największe obawy. W przypadku tego podjazdu prawdziwa wspinaczka rozpoczyna się po względnie łagodnych 6 kilometrach, a zdecydowanie najcięższy odcinek (Cueña les Cabres, ok. 23,5%) przypada na ok. 2,5 kilometra od mety.

Oto, co na temat 13. etapu Vuelta a España 2025 napisaliśmy przed rozpoczęciem wyścigu:

Etap 13, 5 września: Cabezón de la Sal > L’Angliru (202,7 km)

Drugi najdłuższy odcinek 80. edycji Vuelty bardziej sprawiedliwie godzi dwa żywioły Kantabrii i Asturii, w pierwszej części prowadząc wzdłuż wybrzeża, by na wysokości Ribadeselli odbić w kierunku niepomijalnego podczas wizyt wyścigu w tych stronach pasma Picos de Europa. Konieczne do pokonania 4000 metrów przewyższenia wrażenie robi zawsze, ale zwala z nóg dopiero wówczas, gdy za taką wartością stoją trzy podjazdy zlokalizowane na finałowych 60 kilometrach trasy: Alto la Mozqueta (6,6 km, śr. 8,1%), Alto del Cordal (5,6 km, śr. 8,8%) i L’Angliru (12,3 km, śr. 10,1%). Tyle razy przepisywałam już te liczby, a ciągle trudno mi w nie uwierzyć.

Pogoda

Piątek na Północy Półwyspu Iberyjskiego będzie słoneczny, suchy, z temperaturami powietrza w zakresie 19-21 stopni Celsjusza. Wiatr słaby, ale jego kierunek (NE) sprzyjać będzie pogłębianiu selekcji na podjazdach.

Faworyci

Przed kolarzami długi, ale relatywnie łatwy do kontrolowania etap, w końcówce którego o pełną pulę powinni walczyć czołowi kolarze klasyfikacji generalnej tegorocznej odsłony Vuelty.

Ekipa Visma | Lease a Bike ma wszystkie atuty, a nieco zaskakujące zwycięstwo Jonasa Vingegaarda w stacji narciarskiej Valdezcaray i wygenerowane tam – na relatywnie łatwym podjeździe – różnice nie pozostawiają złudzeń, że reszta stawki nie ma żadnych kontrargumentów w górach. Jeśli dziś 28-letni Duńczyk nie zwycięży na L’Angliru, to dlatego, że mimo wszystko ziści się scenariusz z ucieczką dnia, lub postanowi podarować coś któremuś ze swoich wiernych pomocników (wątpliwe). Rozstrzygnięcie, w którym Vingegaard zostaje tam pokonany w równej walce, trudno w tej chwili sobie wyobrazić.

Rozważając pojedynki w grupie liderów, na poprzednich etapach koncentrowaliśmy się głównie na João Almeidzie (UAE Team Emirates-XRG), Giulio Ciccone (Lidl-Trek) i gościnnych występach Toma Pidcocka (Q36.5), jednak dziś każdy z nich będzie musiał zmierzyć się z wyzwaniem, które brutalnie zdemaskuje dotąd skutecznie ukrywane niedociągnięcia.

Pomimo braku wsparcia ze strony cyrku na kółkach, w jaki pod nieobecność Tadeja Pogacara każdorazowo zmienia się ekipa UAE Team Emirates-XRG, Almeida pozostaje najlepszą wersją samego siebie. Mimo wszystko trudno jest mi sobie wyobrazić, że podjazd w typie Angliru przypadnie Portugalczykowi do gustu, a skuteczna minimalizacja strat na stromej drugiej części wzniesienia będzie zadaniem trudniejszym, niż zazwyczaj. Zakładając, że Ayuso i Soler będą zmęczeni po wczorajszych harcach, a Jay Vine może ponownie ruszyć w górę szosy dzisiaj, Almeida będzie w tej walce osamotniony, choć podkreślić wypada, że kiedy sprowadza się ona do watów na kilogram, pomocnicy i tak nie zdają się na wiele. Dziś lider ekipy ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich powinien zapomnieć o Vingegaardzie i skoncentrować się wyłącznie na obronie miejsca na podium klasyfikacji generalnej wyścigu.

Jak już zaznaczyłam w poprzedniej zapowiedzi, moim zdaniem szczyt formy Ciccone ma już za sobą, a dzisiaj zostanie to zweryfikowane. Wspinaczka na Angliru w ścisłej czołówce nie znajduje się poza zakresem jego możliwości, ale konieczna jest do tego absolutnie topowa dyspozycja. Pidcock uparcie próbuje nas przekonać, że jest w stanie walczyć o wysokie miejsca klasyfikacji generalnych wielkich tourów, ale ja w dalszym ciągu tego nie kupuję. Gabaryty się zgadzają, szczególnie w obliczu rywalizacji na tak stromych wzniesieniach, ale czegoś ciągle brak, a rzeczy wymykających się definicjom dość trudno się szuka.

To, co naprawdę próbuję dziś przekazać, to że być może nadchodzi zmiana warty w tym wyścigu, a bardziej prominentne role (za plecami zawodników Vismy-LAB) przejmą tacy kolarze, jak Jai Hindley (Red Bull-BORA-hansgrohe) i Felix Gall (Decathlon AG2R La Mondiale). Obaj zaliczyli dotąd po jednej małej wpadce, ale poza tym zawsze meldowali się na trudnych finiszach w ścisłej czołówce, świetnie radzą sobie ze stromymi podjazdami i mają historię skutecznego budowania formy na kluczowe momenty rozgrywania wielkich tourów.

Interesująco zapowiada się pojedynek o koszulkę najlepszego młodzieżowca pomiędzy Giulio Pellizzarim (Red Bull-BORA-hansgrohe) a Matthew Riccitello (Israel-Premier Tech), w którym o odegranie jakiejś roli pokusić się jeszcze może jadący świetny wyścig Junior Lecerf (Soudal Quick-Step). Spośród wymienionych, największe doświadczenie w rywalizacji na tym poziomie i chyba również największy potencjał ma 21-letni Włoch, jednak jego rola kluczowego pomocnika Jaia Hindleya może mieć negatywne przełożenie na pozycję w klasyfikacji generalnej.

Scenariusz z etapowym triumfem zawodnika jadącego w ucieczce dnia wydaje się dziś mało prawdopodobny, ale jako potencjalnych kandydatów zanotować wypada chociaż kilka nazwisk. Pasują między innymi Jay Vine (UAE Team Emirates-XRG), Lorenzo Fortunato (XDS Astana), Santiago Buitrago (Bahrain-Victorious) i Pablo Castrillo (Movistar).

Harmonogram

🟡 Start honorowy: 11:50 CET (Cabezón de la Sal)
🏁 Start ostry: ok. 12:10 CET
🎯 Finisz: ok. 17:14 CET (L’Angliru)
📺 Transmisja: Eurosport / HBO Max od 14:30 CET

Wszystko o 80. edycji Vuelta a España:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Oficjalna lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych i internetowych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Podsumowanie 1. tygodnia
• Wszystkie artykuły