Donostia San Sebastian Klasikoa 2021: Powless pokonał Mohorica na finiszu!

Neilson Powless (EF Education-NIPPO) pokonał w trójkowym finiszu Mateja Mohorica (Bahrain-Victorious) oraz Mikela Honore (Deceuninck-Quick Step), wygrywając baskijski wyścig jednodniowy Clasica San Sebastian. 

Po emocjach olimpijskich nadszedł czas na najpiękniejszy i najbardziej prestiżowy jednodniowy wyścig w Hiszpanii, czyli Clásica San Sebastian (bask. Donostia Klasikoa). To próba dla kolarzy charakteryzujących się dużą mocą i jednocześnie dobrze radzących sobie na niełatwych baskijskich podjazdach. Na trasie liczącej 223,5 kilometra zaplanowano sześć oznaczonych podjazdów, a łączna liczba metrów przewyższenia to 4 tys.

Kluczowe dla losów wyścigu były tradycyjnie trzy ostatnie podjazdy, czyli Jaizkibel, Erlaitz oraz Murgil Tontorra, którego szczyt znajdował się 8 kilometrów przed metą. Dwa ostatnie to krótkie wspinaczki, wymagające zaledwie kilku minut wysiłku, ale miejscami bardzo strome, z nachyleniem sięgającym kilkunastu procent.

Chociaż wyścig jest stosunkowo młody, bo pierwsza edycja została rozegrana w 1981 roku, to od tego czasu zdążył ugruntować swoją wysoką pozycję w międzynarodowym kalendarzu. W tym roku obsada była naprawdę znakomita, a ponadto szereg rozmaitych okoliczności sprawił, że nastąpiło kilka znaczących powrotów – między innymi Mikela Landy czy wspaniałego kolumbijskiego duetu Egan Bernal/Dani Martinez z drużyny Ineos Grenadiers. W peletonie była również drużyna Euskaltel-Euskadi, dla której jest to jeden z ważniejszych startów w rogu – „La marea naranja” jest bowiem z Kraju Basków i w przyszłości chce wrócić na poziom World Tour.

Na liście startowej nie było Polaków.

Na początku wyścigu stworzyła się licząca aż trzynastu zawodników ucieczka dnia w składzie: Lilian Calmejane, Mikael Cherel (AG2R Citroen), Valerio Conti, Alexandr Riabushenko (UAE Team Emirates), Javier Romo (Astana-Premier Tech), Johann Jacobs, Jose Joaquin Rojas (Movistar), Jeremy Cabot (Total Direct Energie), Jon Barrenetxea (Caja Rural), Mikel Bizkarra (Euskaltel-Euskadi), Oscar Cabedo (Burgos-BH), Xandres Verloesem (Lotto-Soudal), Romain Hardy (Arkea-Samsic).

Do podjazdu Jaizkibel nie praktycznie nic, dlatego warto w tym miejscu odnotować, że sprawdziły się zapowiedzi pogodowe i kolarzom na trasie towarzyszyły opady deszczu, utrudniające przede wszystkim szybkie i trudne technicznie zjazdy. Temperatura powietrza wynosiła 19 stopni, ale odczuwalna z powodu opadów deszczu z pewnością była niższa.

Do momentu rozpoczęcia słynnej dla wyścigu Donostia Klasikoa wspinaczki pod Jaizkibel przewaga czołówka wahała się około czterech minut. Na podjeździe ucieczka zaczęła się oczywiście dzielić, a samotnego ataku podjął się Javier Romo, który jako pierwszy wjechał na szczyt.

Na zjeździe z Jaizkibel z peletonu zaatakował Matej Mohoric, któremu co prawda udało się dojechać do „pozostałości” z ucieczki dnia, ale w tym momencie (na wypłaszczeniu prowadzącym do kolejnego podjazdu) na plecach siedział im już peleton.

Tymczasem w peletonie doszło do kraksy, w której uczestniczyło trzech kolarzy drużyny BORA-hansgrohe: Wilco Keldermann, Giovanni Aleotti oraz Matteo Fabbro. Na zdjęciach telewizyjnych było widać znajdującego się przy swoich podopiecznych Sylwestra Szmyda, który pełnił na tym wyścigu także rolę dyrektora sportowego.

W momencie, gdy realizator transmisji koncentrował się na uczestniczących w kraksie kolarzy BORA-hansgrohe, peleton dogonił ucieczkę, a już na podjeździe Erlaitz także Javiera Romo. Tymczasem z peletonu zaatakował Mikel Landa, z którym odjechał Simon Carr. Carr był nieco mocniejszy na podjeździe od Baska i samotnie wjechał na szczyt. Landa został później doścignięty, a kolarza EF Education-NIPPO wchłonęła grupa kontratakująca z peletonu na płaskim dojeździe pomiędzy podjazdami Erlaitz a Murgil Tontorra.

I tak przez linię mety na czele z przewagą 45 sekund przejechali następujący zawodnicy: Mikel Honore (Deceuninck-Quick Step), Simon Carr, Neilson Powless (EF Education NIPPO), Matej Mohoric (Bahrain-Victorious) oraz Lorenzo Rota (Intermarche Wanty Gobert). Pogoń w drugiej grupie prowadziła drużyna Trek-Segafredo, choć 10 kilometrów przed metą przewaga wzrosła do ponad minuty.

Na ostatnim podjeździe od pierwszej grupy odpadł atakujący wcześniej Simon Carr i natychmiast zaatakował jego kolega z drużyny Powless, jednak nie udało mu się uzyskać większej przewagi. Dobrze dysponowany był Matej Mohoric, który wydawał się mieć wszystko pod kontrolą.

Niecałe 5 kilometrów przed metą, na jednym z trudnych zakrętów w prawo (tym, samym, na którym kłopoty w wyścigu kobiet miała Annemiek Van Vleuten), przewrócili się Honore oraz Rota. Tymczasem na ostatnie dwa kilometry razem wjechali Powless i Mohoric, ale dosłownie chwilę później udało się do nich dołączyć Mikelowi Honore.

O losach wyścigu rozstrzygnął trójkowy finisz, który najpierw rozpoczął Matej Mohoric, ale niestety dla Słoweńca kreska była za daleko. Najszybszy okazał się Neilson Powless. Dla 24-latka jest to pierwsze zwycięstwo w profesjonalnej karierze kolarskiej.

Pełne wyniki: