Czas na młodzież – zapowiedź 2. dnia Mistrzostw Świata – Montréal 2026

Za nami pierwsze rozstrzygnięcia w ramach Mistrzostw Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026. Poznaliśmy już medalistów w jeździe indywidualnej na czas w kategorii elity kobiet oraz elity mężczyzn, a w poniedziałek swoje samotne próby przeciwko zegarom stoczą orlicy i orliczki. Oto zapowiedź 2. dnia światowego czempionatu.

Po zmaganiach elity mężczyzn i kobiet, na 2. dzień Mistrzostw Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026 zaplanowano rywalizację nieco młodszych grup wiekowych – w poniedziałek zobaczymy na starcie orlików oraz orliczki. W przypadku panów początek ich odrębnych zmagań sięga 1996 roku, aczkolwiek Polska wciąż czeka na swój pierwszy krążek w tej kategorii wiekowej. U pań sytuacja jest jeszcze bardziej skomplikowana, bowiem teoretycznie mamy tu do czynienia z 2. edycją zmagań orliczek – aż do Kigali te stanowiły część stawki elity kobiet, ale odbierały swoje osobne medale, a dokładniej coś takiego miało miejsce od 2022 roku. I tu czekamy na premierowy krążek dla reprezentacji Polski.

Warto także przypomnieć, że począwszy od 2025 roku UCI podjęła decyzję o tym, że do startu w kategorii orlików uprawnieni mogą być wyłącznie kolarze, którzy nie posiadają kontraktu na poziomie UCI World Tour bądź drugiej dywizji, a to oznacza, że z grona faworytów wypadli kolarze pokroju np. rywalizującego w niedzielę Paula Seixasa. Kto pod ich nieobecność zasiądzie na tronie w kategorii do lat 23?

Program 2. dnia Mistrzostw Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026

• 15:00 – jazda indywidualna na czas orliczek (20,3 km | 145 m)
• 18:00 – jazda indywidualna na czas orlików (31,3 km | 197 m)

Trasy

Już w niedzielę mieliśmy okazję zapoznać się z trasami Mistrzostw Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026, a te poniedziałkowe będą po prostu nieco skróconą wersją tego, co już mogliśmy oglądać. Rampa startowa pozostaje zatem przy Avenue du Parc w Montréalu, a początkowe kilometry będą bardzo techniczne i zaprowadzą zawodników oraz zawodniczki w stronę Rzeki Świętego Wawrzyńca. Następnie będzie płasko aż do mostu Samuela de Champlaina, przez który przejadą wyłącznie panowie – orliczki będą miały tam zlokalizowane agrafkę. Orlicy tymczasem przejadą na drugą stronę i poprzez wały skierują się w stronę sztucznej wyspy Île Notre-Dame, która znana jest przede wszystkim z toru Circuit Gilles Villeneuve, miejsca rozgrywania Grand Prix Kanady w Formule 1. Kolarze do lat 23 spędzą tam jednak mniej czasu niż elita, skrócony będzie także odcinek wzdłuż wybrzeża zlokalizowany w końcowej części trasy. Finał dla obu kategorii to ponownie 400-metrowy podjazd o średnim nachyleniu 6% – kreskę ulokowano przy Parc Jeanne-Mance w Montréalu.

Orlicy:

Orliczki:

Pogoda

Na poniedziałek w Montréalu zapowiadane jest delikatne ochłodzenie – termometry mają wskazać maksymalnie 15 stopni Celsjusza, ale w najchłodniejszych momentach zmagań może to być zaledwie 9 tychże. Na niebie ma być dość pochmurnie i istnieje nawet niewielkie ryzyko przelotnych opadów, a wiatr może zawiewać z prędkościami rzędu 10-15 km/h, co na mostach i innych odsłoniętych fragmentach może być już odczuwalne dla zawodników.

Faworytki rywalizacji orliczek

Fakt, że w stawce pań do lat 23 zobaczymy kolarki ścigające się na co dzień na poziomie UCI Women’s World Touru sprawia, że typowanie kandydatek do zwycięstwa jest dużo prostsze niż w wypadku ich rówieśników. Główną kandydatką do złota wydaje się być 2. przed rokiem Viktória Chladoňová (Słowacja), która w Kigali przegrała tylko z fenomenalną Zoe Bäckstedt. Kolarka ścigająca się na co dzień dla Team Visma | Lease a Bike nie będzie miała jednak autostrady do zwycięstwa – walkę z nią powinna podjąć przede wszystkim Felicity Wilson-Haffenden (Australia), która zanotowała w tym roku naprawdę solidny progres i powoli wydaje się być gotowa do walki nie tylko wśród orliczek, ale i w elicie. Wydaje się, że to między tą dwójką powinny rozegrać się losy złota, aczkolwiek lista faworytek jest zdecydowanie dłuższa.

Do walki o medale włączyć powinny się bowiem także takie zawodniczki jak gospodyni Ava Holmgren (Kanada), najlepsza przed rokiem wśród juniorek Megan Arens (Holandia), 2. w tamtej rywalizacji Paula Ostiz (Hiszpania), 3. wówczas Oda Aune Gissinger (Norwegia), a także Nienke Vinke (Holandia), Justyna Czapla (Niemcy), Amandine Muller (Francja), Tabea Huys (Austria), Julia Kopecký (Czechy), Mackenzie Coupland (Australia) czy Luca Vierstraete (Belgia).

W stawce zaprezentują się 2 biało-czerwone – wynik w okolicach przełomu pierwszej i drugiej „10” byłby sukcesem, a o takowy powalczą Maja Tracka i Nadia Hartman, czyli dwie zawodniczki ścigające się na co dzień dla MAT Atom Deweloper Wrocław.

Kolejność startu:

Faworyci rywalizacji orlików

Z racji na wykluczenie kolarzy ścigających się w dwóch najwyższych dywizjach, zmagania panów do lat 23 to tak naprawdę mistrzostwa drużyn development. Młodzi sportowcy tym samym nieczęsto mają okazję do rywalizowania w tak długich czasówkach, a to znacząco utrudnia jasne wskazanie faworytów. Tym największym wydaje się być jednak aktualny wicemistrz Europy w tej kategorii wiekowej Matisse Van Kerckhove (Belgia), choć na przestrzeni ostatniego roku w samotnej walce z czasem pokonywać potrafił go Adam Rafferty (Irlandia) – konkretnie miało to miejsce na zakończenie tegorocznego Giro d’Italia Next Gen.

Grono kolarzy, którzy marzą o tęczowej koszulce, jest jednak bez wątpienia zdecydowanie szersze. Ze świetnej strony podczas niedawnego ZLM Tour pokazał się Héctor Álvarez (Hiszpania), który 21-kilometrową próbę pojechał tam o tylko 2 sekundy wolniej niż Jakob Söderqvist – Szwed tymczasem w niedzielę walczył o medal w elicie i był go naprawdę blisko. Tegoroczne wyniki pozwalają też wierzyć w solidny wynik takich zawodników jak Kasper Haugland (Norwegia), Jasper Schoofs (Belgia), Ben Wiggins (Wielka Brytania), Kristian Egholm (Dania), Ryan Gal (Holandia), Cameron Rogers (Australia), Bogdan Zabelinskiy (Cypr) czy Romet Pajur (Estonia).

Zeszłoroczne czempionaty – czy to świata, czy też kontynentalne, pokazały z kolei, że podczas długich czasówek dobrze radzić sobie potrafią także tacy zawodnicy jak Nicolas Milesi (Włochy), Mads Landbo (Dania), Arthur Blaise (Francja), Jonas Walton (Kanada), Louis Leidert (Niemcy) czy Michiel Mouris (Holandia).

Bez kompleksów do tych zmagań przystąpić powinni obaj reprezentanci Polski. Z jednej strony szaleństwem byłoby pisanie o szansie medalowej, z drugiej jednak nie sposób gdzie znajduje się sufit możliwości naszych biało-czerwonych. Niewątpliwie zarówno Patryk Goszczurny (na co dzień Team Visma | Lease a Bike Development), jak i Jan Jackowiak (na co dzień Bahrain Victorious Development Team) jeżdżą dla najlepszych zespołów, korzystają z topowego sprzętu i są zawodnikami, którzy potrafią walczyć o najwyższe cele w swojej kategorii wiekowej. Pierwszy z wymienionych niestety stracił część przygotowań na skutek kraksy z Tour de l’Avenir, drugi z kolei pauzował nieco wcześniej po upadku z Giro d’Italia Next Gen. Może jednak te wymuszone przerwy przyniosą we wrześniu brakującą niektórym świeżość? To oczywiście kibicowski optymizm, ale właśnie z takim polecam podejść do zmagań orlików – biało-czerwoni nic nie muszą, ale jednocześnie stać ich na naprawdę wiele i 7. lokata Mateusza Gajdulewicza z zeszłego roku może zostać jak najbardziej poprawiona.

Kolejność startu:

Transmisja

Zarówno rywalizacja kobiet, jak i mężczyzn, zostanie pokazana od startu do mety w Eurosporcie 1 oraz w HBO Max / Playerze. UCI informuje także o relacji dostępnej na ich kanale YouTube, aczkolwiek Polska znajduje się na liście państw z blokadą regionalną. Koniecznie będzie w tym wypadku zatem skorzystanie z np. VPNa.

• orliczki: 14:50-17:10
• orlicy: 17:50-20:55

Wszystko o Mistrzostwach Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026:

• Zapowiedź całego czempionatu
• Relacja z jazdy indywidualnej na czas elity kobiet
• Relacja z jazdy indywidualnej na czas elity mężczyzn
• Skład reprezentacji Polski
• Wszystkie artykuły