Każdy dzień rozgrywania Wielkiej Pętli dla kogoś jest sprawdzianem, a w czwartek oceny wystawiać będziemy harcownikom. Wydaje się, że bohaterowie drugiego planu bez większego żalu wypuścili z rąk dotychczasowe okazje, ale dużo lepszych niż dzisiejszy odcinek przez Szwajcarię Normandzką w tej edycji po prostu nie będzie. Liczymy więc na ogień od startu do mety – oraz na to, że lubiący ubierać się na żółto Słoweniec nie wstanie z łóżka z myślą, że dorosłość jest przereklamowana, a oszczędzanie energii na kluczowe momenty strasznie nudne.
Jak już wielokrotnie było tu podkreślane, pierwszy tydzień tegorocznego Tour de France jest zlepkiem różnorodnych nawiązań do wiosennych klasyków, jednak rozgrywany dziś 6. etap z Bayeux do Vire Normandie jest w tym kontekście najbardziej rasowy. Tak się już w Europie utarło, że każdy kraj ma swoje Florencje, Wenecje i Szwajcarię – a dziś uczestnikom wyścigu przyjdzie rywalizować w Suisse Normande, czyli normandzkiej interpretacji tej ostatniej, pokonując przy tym 201,5 kilometra i około 3300 metrów przewyższenia.
Wyraźnie pofałdowany teren ciągnie się od startu do samej mety, w związku z czym odcinek traktować można jako spójną, nie dającą wytchnienia całość. Dość wcześnie dojdzie do rywalizacji na lotnym finiszu w Villers-Bocage (22,2 km), można zatem domniemywać, że w początkowej fazie kontrolować wydarzenia spróbują ekipy sprinterskie, a walka o udział w odjeździe wybuchnie ze zdwojoną mocą już po rozdysponowaniu punktów.
Kolarze pokonają w czwartek sześć premii 3. kategorii, w które uboga jest jedynie środkowa część trasy. Będą to kolejno: Côte du Mont Pinçon (5,6 km, 3,7%), Côte de la Rançonnière (2,2 km, 7,9%), Côte de Mortain (1,6 km, 9,5%), Côte de Juvigny-le-Tertre (2,2 km, 7,3%), Côte de Saint-Michel-de-Montjoie (3,7 km, 4,5%) oraz – potencjalnie decydujący o składzie końcowej rozgrywki – Côte de Vaudry (1,2 km, 7,2%), oddalony od mety o 4,4 kilometra.
Po przejechaniu Vaudry peleton zjedzie szeroką szosą z powrotem do Vire. Ostatni kilometr to wzniesienie o średnim nachyleniu 8%, z najbardziej stromym odcinkiem (maks. 12%) 300 metrów przed metą. Końcówka jest mniej techniczna niż w etapach 2. i 4., ale kluczowa będzie pozycja na zakręcie 100 metrów od kreski.
Oto, co na temat 6. etapu Tour de France 2025 napisaliśmy przed rozpoczęciem wyścigu:
Etap 6, 10 lipca: Bayeux > Vire Normandie (201,5 km)
3500 metrów przewyższenia na nieco ponad 200 kilometrach to – w języku francuskiego wielkiego touru – etap zaledwie pagórkowaty. Na rodzimym podwórku zaś: skandal i granda, co wyjaśnia, skąd biorą się problemy z przeskoczeniem dzielącej nas od „zachodu” (rozumianego też jako północ, północny wschód i południe) przepaści. Nie czas i miejsce, wiem…
Wracając do meritum – peleton Wielkiej Pętli pozostanie w czwartek w Normandii, tym razem przemieszczając się z położonego blisko wybrzeża Bayeux na południe, aż do jednego z głównych obszarów przyrody chronionej regionu, by na finałowych 75 kilometrach zawrócić w kierunku Vire Normandie. Manewr ten pozwolił zawrzeć na tym odcinku cztery górskie premie (dwie pokonane zostaną we wcześniejszej fazie rywalizacji). Kolejno będą to: Côte de Mortain (1,6 km; śr. 9,5%), Côte de Juvigny-le-Tertre (2,2 km; śr. 7,3%), Côte de Saint-Michel-de-Montjoie (3,7 km; śr. 4,5%) i – pokonywany w samej końcówce – Côte de Vaudry (1,2 km; śr. 7,2%).
Meta zlokalizowana jest na stromej ściance (0,7 km; śr. 10,2%).
Pogoda
W czwartek zaświeci kolarzom słońce. Prognozowana jest temperatura w zakresie 25–28°C, z odczuwalną blisko 30°C w najcieplejszym momencie dnia. Marginalne szanse wystąpienia opadów.
Wiatr umiarkowany z północnego wschodu (NE), o sile do 10–15 km/h. Oznacza to wiatr w plecy na etapie formowania się potencjalnej ucieczki dnia, co z perspektywy wyczekiwanego widowiska jest dobrą informacją. Taki sam kierunek wiatru względem trasy utrzyma się na przedostatnim podjeździe, kluczowym dla rozstrzygnięć. W samej końcówce natomiast będzie wiało z boku.
Faworyci
Z całej serii odcinków kwalifikujących się do kategorii „klasyk w wielkim tourze”, ten dzisiejszy zasługuje na to miano najbardziej. Niezależnie od wybranego przez peleton scenariusza, emocji na trasie zabraknąć nie powinno – tym bardziej że etap stworzy idealną okazję do zweryfikowania dwóch obserwacji wyniesionych z pierwszych pięciu dni tegorocznej Wielkiej Pętli. Pierwsza dotyczy rosnącej dojrzałości Tadeja Pogačara, który dotąd – przynajmniej jak na własne standardy – ściga się zaskakująco zachowawczo. Druga: tego, czy beztroskie podejście wielu teoretycznie spragnionych sukcesów ekip do minionych etapów na zasadzie „f*ck around and find out” nie zostanie dziś ukarane. Słoweński lider któregoś dnia wstanie przecież z hotelowego łóżka z myślą, że dość się już tej energii naoszczędzał, a oni kolejny raz zostaną z wyścigiem, który im (nie tak niespodziewanie) odjechał.
Jeśli w czwartek pozostaniemy jeszcze w erze dojrzałego Pogačara, a odpowiedzialne za obsadzenie drugiego planu drużyny ockną się z marazmu, w życie wejdzie najbardziej prawdopodobny wariant na tego rodzaju odcinek: długa walka o udział w odjeździe dnia i ostatecznie dość liczna ucieczka, która między sobą rozegra walkę o etapowe zwycięstwo. W pierwszym tygodniu rozgrywania wielkiego touru o realnym poziomie głównych podejrzanych wiemy bardzo mało, bazując głównie na ich wynikach z ostatnich tygodni, ale w przypadku tegorocznej Wielkiej Pętli naprawdę niewielu z nich pokusiło się dotąd o wystawienie twarzy na wiatr.
Wyjątek stanowi między innymi dziwnie elektryczny jak na jego usposobienie Kasper Asgreen (EF Education-EasyPost), ale akurat EF Education ma cały skład wypakowany puncheurami i powinna nadawać ton w pagórkowatym terenie. Ben Healy i świetnie dysponowany w ostatnim czasie Neilson Powless to najbardziej oczywiste wybory, ale nie po to ma się w składzie dzielnego Francuza, żeby z niego nie korzystać. Alex Baudin jest zatem kolejną solidną opcją, a przy tym dość klasycznym czarnym koniem.
Dość podobnie rzecz się ma w odniesieniu do Groupamy-FDJ, która powinna dziś dołożyć wszelkich starań, by umieścić w odjeździe Romaina Grégoire’a i Valentina Madouasa. Priorytetem jest ten pierwszy, bo niewielu uczestników tegorocznej Wielkiej Pętli może się z nim skutecznie rywalizować na tego rodzaju końcówce, ale w terenie wymagającym agresywnej jazdy dobrze jest mieć dodatkową kartę do rozegrania.
Jeszcze przed rozpoczęciem Touru faworyzowanym typem na tego typu rozgrywki wydawał się Mauro Schmid (Jayco AlUla), ale Szwajcar wyraźnie przygasł, borykając się w pierwszych dniach z problemami zdrowotnymi. Z drugiej strony, skoro ścigamy się dziś w Szwajcarii Normandzkiej, może zawodnik Jayco AlUla poczuje się zainspirowany swoimi niedawnymi poczynaniami na trasach narodowego czempionatu. Swoje intencje wyjawili już natomiast Quinn Simmons (Lidl-Trek), Julian Alaphilippe (Tudor Pro Cycling) i Lenny Martinez (Bahrain-Victorious), nawet jeśli ten ostatni musiał najpierw swoje przecierpieć.
Archetypem zawodnika stworzonego do wygrywania takich odcinków jest młody Thibau Nys (Lidl-Trek), o czym przed rokiem mogliśmy przekonać się z dość bliska, ale on sam bardzo ostrożnie podchodzi do swojego debiutu w wielkim tourze. Jak ulał pasują również Lennert Van Eetvelt (Lotto), Joseph Blackmore (Israel-Premier Tech), Axel Laurance (INEOS Grenadiers), Mattia Cattaneo (Soudal Quick-Step), Marc Hirschi (Tudor Pro Cycling), Simone Velasco (XDS Astana) i aktywny Matteo Vercher (TotalEnergies), a z nieco mniej oczywistych typów: Jenno Berckmoes (Lotto), Éven Costiou (Arkéa-B&B Hotels) i Louis Barré (Intermarché – Wanty).
Kolarzy jeżdżących w składach ekip rywalizujących o triumf w klasyfikacji generalnej tegorocznej Wielkiej Pętli z tych rozważań wyłączyłam, ale dla porządku podkreślę, że przy wolnej ręce Jhonatan Narváez, Tim Wellens (UAE Team Emirates-XRG), Tiesj Benoot, Matteo Jorgenson czy Wout van Aert (Visma | Lease a Bike) byliby wśród normandzkich pagórków w swoim żywiole.
Jeśli natomiast umiarkowany zapał ze strony harcowników spotka się z rosnącym głodem lidera, wczorajsze straty spróbuje sobie powetować Visma | Lease a Bike albo kolejny raz kontrolę nad peletonem przejmie Alpecin-Deceuninck, to głosu w końcówce dojdą liderzy z małą domieszką specjalistów od wyścigów jednodniowych.
Wówczas szykuje się kolejna odsłona fascynującej rywalizacji Tadeja Pogačara (UAE Team Emirates-XRG) z Mathieu van der Poelem (Alpecin-Deceuninck), która im samym wyraźnie sprawia dużą satysfakcję. Nie można wykluczyć, że zamiast tego Holender spróbuje znaleźć się dziś w odjeździe dnia, choć z harców na trasie Touru ma dość jednoznacznie negatywne doświadczenia. To jedna z rzeczy, w których Wout jest wyraźnie od niego lepszy.
Na wyjście z ich cienia najbardziej liczyć będzie świetnie dysponowany, a przy tym w dalszym ciągu ścigający się na domowych szosach Kévin Vauquelin (Arkéa-B&B Hotels), ale zabłysnąć na tego rodzaju finiszu potrafią również wyrastający na ulubieńca reporterów Oscar Onley (Picnic PostNL) i sprytny Mattias Skjelmose (Lidl-Trek).
Harmonogram
Start ostry: 12:45
Prognozowany finisz: 17:25
Transmisja TV: od KM 0 w Eurosporcie 1 i na platformie HBO Max
Wszystko o 112. edycji Tour de France:
- Relacja z 5. etapu
- Zapowiedź wyścigu
- Faworyci klasyfikacji generalnej
- Oficjalna lista startowa
- Faworyci klasyfikacji punktowej
- Faworyci klasyfikacji górskiej
- Faworyci klasyfikacji pobocznych
- Plan transmisji telewizyjnych
- Wszystkie artykuły
Te zapowiedzi należy tłumaczyć na język angielski. Takie cięte zapowiedzi Pani Redaktor może by zmotywowały coniektóre ekipy do aktywnej jazdy
„Słoweński lider któregoś dnia wstanie przecież z hotelowego łóżka z myślą, że dość się już tej energii naoszczędzał, a oni kolejny raz zostaną z wyścigiem, który im (nie tak niespodziewanie) odjechał.”
Mają się położyć i nic nie robić? To chyba dobrze, że czegokolwiek próbują, a nie oddają wyścig walkowerem, jak zeszłoroczne Giro?
Wszyscy wiedzą, że Pani hejterka jest zakochana w Słoweńcu, ale naprawdę nie trzeba się aż tak z tym uzewnętrzniać. Nikt nie pytał.