Rafał Majka – kolarz, który napisał polską historię

Historia polskiego kolarstwa miała wielu bohaterów. Na przestrzeni dekad pochodzący z naszego kraju zawodnicy odnosili wielkie sukcesy, przekraczali kolejne granice, czynili rzeczy głośne i wprawiające w poczucie dumy całą biało-czerwoną społeczność. Jednym z takich kolarzy był bez wątpienia Rafał Majka, który już w sobotę, podczas Il Lombardii, pożegna się z zawodowym peletonem. To dobry moment by przypomnieć sobie wszystko to, co osiągnął 36-latek z Zegartowic.

Choć historia imprez kolarskich sięga w niektórych wypadkach nawet XIX wieku, to polska przeszłość w tym sporcie nie jest taka bogata – w końcu gdy zaczynano się ścigać na rowerach Rzeczpospolitej nie było jeszcze na mapie, później zaś mieliśmy nieco inne zmartwienia niż sportowa rywalizacja. W dwudziestoleciu międzywojennym narodziło się co prawda Tour de Pologne, rozgrywano też mistrzostwa krajowe, ale wciąż mówiliśmy tu o dość raczkującym kolarstwie w skali tego, co działo się na zachodzie. Po wojnie wylądowaliśmy za żelazną kurtyną, w efekcie czego przez kolejne dekady polscy kolarze mogli rywalizować jedynie jako amatorzy i podczas gdy po drugiej stronie barykady ścigano się w wielkich tourach, celem naszych sportowców był wówczas Wyścig Pokoju, mistrzostwa świata amatorów czy igrzyska olimpijskie. Z czasem zaczęło się to zmieniać – Czesław Lang został pierwszym zawodowcem, Lech Piasecki wygrał etap wielkiego touru i został jego liderem, Zenon Jaskuła stanął na podium Tour de France w 1993 roku, Zbigniew Spruch stawał na podium monumentu czy światowego czempionatu wśród zawodowców, a Grzegorz Gwiazdowski wygrał jeden z wyścigów zaliczanych do Pucharu Świata. W XXI wiek wchodziliśmy zatem z coraz większymi sukcesami, ale najlepsze w temacie zawodowego kolarstwa miało dopiero nadejść, a wielką częścią tych pamiętnych chwil i triumfów był Rafał Majka.

Początki

Rafał Majka urodził się 12 września 1989 roku w Zegartowicach. Swoją przygodę z kolarstwem rozpoczął, patrząc na dzisiejsze standardy, stosunkowo późno, bowiem „dopiero” jako 14-latek trafił do klubu WLKS Krakus Swoszowice, gdzie trenerem był Zbigniew Klęk. Nasz znany szkoleniowiec szybko dostrzegł w młodym „Zgredzie„, bo pod takim pseudonimem jest dziś najbardziej znany Rafał Majka, wielki talent – w jednej z rozmów wręcz przyznawał: „Nie chcę dokonywać rewolucji w fizyce albo wyjść na analfabetę, ale mogę powiedzieć przewrotnie, że im wyższa i cięższa góra, tym Rafał szybciej pod nią podjeżdżał.”

Po sukcesach na krajowym podwórku w kategorii juniora zapadła decyzja – wychowanek WLKS Krakus Swoszowice ruszył poza Polskę, a konkretnie zakotwiczył we Włoszech. W latach 2008-11 reprezentował barwy niejednej grupy z Italii, osiągał tam pewne sukcesy, ale najlepsze miało dopiero nadejść. Rafał Majka trafił przed sezonem 2011 na zgrupowanie Saxo Banku, do czego rękę przyłożył były włoski kolarz, a ówcześnie agent Giovanni Lombardi, mający pod swoimi skrzydłami m.in. Jarosława Marycza. Historię o tym, jak Zgred zrywał z koła nawet Alberto Contadora znają chyba wszyscy… i to przekonało Bjarne Riisa, by zatrudnić młodego Polaka w worldtourowym zespole, co było dla Rafała Majki przepustką do wielkiego kolarstwa.

Największe zespoły

Rafał Majka po podpisaniu kontraktu z Saxo Bankiem stał się częścią UCI World Touru, którą pozostanie na kolejne 15 lat. Polak będzie przy tym niezwykle wierny barwom klubowym – przez cały ten okres zespół zmieni zaledwie raz. W barwach duńskiej grupy Zgred ścigał się w latach 2011-16, ta w międzyczasie zmieniła nazwę na Tinkoff, a następnie w wyniku fuzji z Bora – Argon 18 stał się częścią kontynuacji tego projektu, który znaliśmy głównie pod nazwą BORA – hansgrohe. W niemieckiej formacji Rafał Majka pozostał aż do końca 2020 roku, skąd trafił do UAE Team Emirates – ekipy wyrastającej na największy gwiazdozbiór w kolarstwie, gdzie miał pomagać najlepszym góralom świata z Tadejem Pogačarem na czele.

Pierwsze razy i największe sukcesy

Przy okazji pożegnania Rafała Majki skupmy się jednak na sylwetce 36-latka, nie zaś temu z kim jeździł, komu pomagał oraz kto niezwykle cenił sobie pracę wykonywaną przez naszego wybitnego górala. Choć popularny Zgred rzeczywiście był przez wiele lat gregario, to mimo tego zdołał się zapisać w historii polskiego kolarstwa jako ten, który osiągał wiele rzeczy jako pierwszy Polak. Rafał Majka był pierwszym biało-czerwonym, który m.in.:

• triumfował w dowolnej z klasyfikacji wielkiego touru – czynił to zresztą dwukrotnie w zestawieniu na najlepszego górala, a miało to miejsce podczas Tour de France w 2014 i 2016 roku
• wygrał klasyfikację generalną wyścigu UCI World Tour – konkretnie chodzi tu o Tour de Pologne 2014
• zdobył medal olimpijski na szosie wśród zawodowców – brąz z Rio de Janeiro z 2016 roku
• stanął na podium Il Lombardii – był 3. w edycji z 2013 roku

Lista wielkich sukcesów Rafała Majki jest o wiele dłuższa, a odchodząc od kryterium pierwszeństwa w polskiej historii, warto wspomnieć o tak pięknych momentach, triumfach i innych osiągnięciach jak:

• 3 wygrane etapy Tour de France
• podium Vuelta a España – 3. miejsce z 2015 roku
• 2 triumfy na odcinkach hiszpańskiej trzytygodniówki
• w sumie 16 zawodowych zwycięstw
• 6 wielkich tourów ukończonych w czołowej „10”, 13 w najlepszej „20”

Panie Rafale – dziękujemy

W sobotę 11 października Rafał Majka ostatni raz przypnie numer startowy do koszulki podczas zawodowego wyścigu kolarskiego. Il Lombardia to bez wątpienia przepiękna impreza na pożegnanie się z peletonem i jestem przekonany, że niejeden raz z ust spikera, komentatorów itd. usłyszymy nazwisko Rafała Majki w kontekście jego przejścia na sportową emeryturę. Tu też należą się wielkie brawa dla polskiego Eurosportu, który zaprosił kibiców do wspólnego stworzenia „Zakrętu Zgreda” – w pierwszej części wspinaczki pod Roncolę, w okolicach setnego kilometra trasy, przygotowywana jest strefa, w której polscy fani podziękują Rafałowi Majce za te kilkanaście lat sprawiania nam wielkiej radości swoją jazdą. Wyścig powinien tam przejeżdżać w okolicach 13, zatem polecam zerknąć na transmisję by razem celebrować ten ostatni wyścig w zawodowej karierze 36-latka.

Panie Rafale – to była przyjemność śledzić Pańską karierę. Dziękuję za wszystkie piękne chwile i życzę szczęścia oraz spełnienia na sportowej emeryturze.