W naszym cyklu przenosimy się do Francji, a dokładniej do departamentu Vaucluse. Na liście zwycięzców wyścigu Tour du Vaucluse są m.in. Stanisław Szozda, Jan Brzeźny i Czesław Lang.

Departament Vaucluse wielokrotnie gościł imprezy kolarskie, na czele z Tour de France, gdzie losy wyścigu rozgrywały się na mitycznym Mont Ventoux. W latach 1923-1998 z przerwami, rozgrywany wyścig dookoła departamentu – Tour du Vaucluse.

Początkowo był to wyścig klasyczny, podczas którego kolarze musieli się zmierzyć z Mont Ventoux. Pierwsza edycja odbyła się w 1923 roku i zakończyła się w Awinion, tak samo, jak druga. Finisz kolejnych klasyków miał miejsce w Cavaillon. Pierwszym zwycięzcą został Romain Bellenger, który w latach 1921-25 wygrał 6 etapów Tour de France.

Tour du Vaucluse był wyścigiem klasycznym do 1960 roku. Nie miał stałego miejsca w kalendarzu – rozgrywano go w marcu, kwietniu, czerwcu, a czasem nawet we wrześniu. W tym czasie dwukrotnie po zwycięstwo sięgali Maxime Calamel i Jean Bidot.

Następnie doszło do reorganizacji wyścigu, który stał się etapowymi zawodami dla amatorów. Wówczas sukcesy zaczęli odnosić polscy kolarze. W 1973 roku wygrał Stanisław Szozda, a trzeci był Ryszard Szurkowski. W kolejnej edycji sukces Szozdy powtórzył Jan Brzeźny. Tadeusz Mytnik był drugi w 1974 i 1976 roku oraz trzeci w 1977.

Ostatnim polskim triumfatorem był Czesław Lang, który wygrał w 1979 roku. Wówczas w Tour du Vaucluse mogli startować amatorzy i zawodowcy. Lang jako amator musiał się zmierzyć z profesjonalistami.

W formule open startowali zawodowcy i amatorzy. Francuzom zawsze podobało się takie porównanie: tu zawodowcy, tam amatorzy zza żelaznej kurtyny. Jak wypadną, kto będzie lepszy, jakie są różnice? Ja też byłem bardzo ciekawy tej konfrontacji, choć nastawienie było zupełnie inne. My chcieliśmy się pokazać, udowodnić swoją klasę, oni zaś patrzyli na nas, jak na sportowe ciekawostki

– czytamy w książce “Zawodowiec – Czesław Lang”.

Podczas tego wyścigu jako pierwszy z Polaków pokazał się Krzysztof Sujka, który wygrał drugi etap. Kolejnego dnia rozegrano dwa etapy, a jeden z nich – indywidualną jazdę na czas wygrał Jan Jankiewicz. Wszystko miało rozstrzygnąć się na 4. etapie z podjazdem na Mont Ventoux.

Zawodowcy zaatakowali bardzo wcześnie, licząc na to, że nas zgubią. Zrobili to tam, gdzie najlepiej się czuli i byli pewni sukcesu. Nie pomylili się – zgubili prawie wszystkich. Prawie, bo ja trzymałem koło jako jedyny amator. Przewaga nad peletonem rosła i chwilami osiągała 7-8 minut, ale to nie był jeszcze “ten” moment

– pisze Czesław Lang w swojej książce.

Polak jako jedyny z amatorów walczył na “Górze Wiatrów” o zwycięstwo etapowe oraz w klasyfikacji generalnej całego wyścigu.

Na 10 kilometrów przed szczytem było już nas tylko trzech: ja, znakomity góral Martin i jego kolega z grupy. Zobaczyli, że nie jest łatwo, że tak po prostu mnie nie zgubią, więc pojechali zespołowo: raz odskakiwał jeden, raz drugi. Szarpali mną w nadziei, że odpadnę. Po kilku atakach skontrowałem ich na tyle skutecznie, że odjechałem i na szczyt Góry Wiatrów oraz do górskiej premii jechałem na solo. Moja przewaga nad parą zawodowców wynosiła około 6 minut. Ze szczytu był szybki zjazd. Na metę wjechałem sam. To było jedno z moich najbardziej spektakularnych zwycięstw w karierze. Po tym wyczynie od razu doskoczyli do mnie ludzie z grup zawodowych, sypnęły się propozycje, ale wtedy były jeszcze nie do przyjęcia

– czytamy w “Zawodowcu”.

Czesław Lang był ostatnim Polakiem, który wygrał Tour du Vaucluse. Jednak nie był ostatnim polskim kolarzem, ze zwycięstwem etapowym w tym wyścigu. Piąty odcinek w 1998 roku, czyli ostatni w historii całego wyścigu padł łupem Jacka Mickiewicza. W klasyfikacji generalnej ostatniej edycji triumfował Benoit Salmon.

Na liście zwycięzców Tour du Vaucluse nie brakuje ciekawych nazwisk. Trzykrotnie (1978, 1980 i 1981) triumfował Michel Laurent. Francuz w swojej karierze wygrał także Paryż-Nicea, Criterium du Dauphine, Strzałę Walońską i etap Tour de France.

Warto przypomnieć edycję z 1982 roku, którą wygrał Eric Caritoux, który urodził się w Carpentes, czyli miasteczku u podnóża Mont Ventoux. Słynny podjazd był miejscem jego treningów. Drugie miejsce zajął późniejszy dwukrotny triumfator Tour de France, Laurent Fignon. Francuz był ponownie drugi w 1986 roku, kiedy wygrał Jerome Simon. Rok później wyczyn ten powtórzył jego brat Pascal, który wyprzedził Uwe Amplera i… Fignona.

W 1991 roku Tour du Vaucluse wygrał Miguel Indurain, który w tym samym roku sięgnął po pierwszy z pięciu kolejnych triumfów na Tour de France. Drugie miejsce w klasyfikacji generalnej zajął wierny pomocnik Hiszpana z Banesto, Fabrice Philipot. Francuz wygrał także jeden etap. To jeden z największych sukcesów w karierze Philipota, który zmarł niecały miesiąc temu.

Tour du Vaucluse nie ma w kalendarzu UCI już od 22 lat. Mont Ventoux znajdujący się w tym departamencie kojarzy się nam jedynie z Tour de France i nowym klasykiem z metą na podjeździe. Co ciekawe, wyścig w Vaucluse został reaktywowany, ale dla amatorów. W ostatnich latach rozegrano pięć edycji jednodniowych zmagań. Teraz organizatorzy zachęcają do zapisów na trzydniową imprezą (z możliwością wyboru etapu), która ma się odbyć od 23 do 25 października.