Fot.: UEC

Nie milkną echa zaciętego finiszu o mistrzostwo Europy w wyścigu ze startu wspólnego elity mężczyzn. W Lublanie minimalnie lepszy był Remco Evenepoel (Belgia), ale w przestrzeni medialnej nadal pojawiają się wątpliwości w tej sprawie. Wyraził je nawet srebrny medalista, a więc Giulio Ciccone (Włochy). Odpowiedziała mu Europejska Unia Kolarska (UEC).

Sprinterski pojedynek Remco Evenepoela z Giulio Ciccone dostarczył kibicom wielu emocji. Trzeba przyznać, że warto było czekać na takie zakończenie wyścigu elity. Ostatecznie ze złotego medalu mógł się cieszyć Evenepoel, ale do wyłonienia zwycięzcy potrzebny był fotofinisz. Minimalna przegrana reprezentanta Włoch sprawiła, że trudno było się z tym pogodzić – zarówno samemu zawodnikowi, który nie krył na mecie swojego rozczarowania, ale też jego kibicom na całym świecie. Gdy emocje nieco już opadły, Giulio zdecydował się na opublikowanie długiego wpisu na swoim Instagramie, w którym wyjaśnia własne wątpliwości, co do fotofiniszu. Jednocześnie wystosował jedną konkretną prośbę.

Trudno uporządkować emocje po wyścigu. Chcę jednak zacząć od tego, co dla mnie nie ulega wątpliwości. Remco był najsilniejszym zawodnikiem. Pojechał, jak mistrz i potrafił czytać przebieg skomplikowanego wyścigu oraz zarządzać nim. Zaprezentował się fenomenalnie. My, jako Włosi, próbowaliśmy na wszystkie sposoby rzucić mu wyzwanie. Darzę go ogromnym szacunkiem i to nigdy nie podlegało dyskusji. W końcowej fazie wyścigu jechałem uwzględniając sytuację taktyczną. Scaroni, mój kolega z reprezentacji, znajdował się w pościgu, tracąc około 30 sekund – przynajmniej według informacji przekazywanych z tablic. W tamtym momencie nie mogłem pracować przeciwko koledze z drużyny. Była to decyzja taktyczna, zgodna z rolą, jaką pełniłem, a potem nastąpił fotofinisz. O tytule zadecydowała różnica 0,0028 sekundy. Setki razy analizowałem dostępne nagrania i na ujęciach, na których widać linię mety, wciąż dostrzegam przebieg zdarzeń, którego nie potrafię pogodzić z werdyktem. Sędziowie oraz eksperci techniczni wyjaśnili mi, jak działa ten system i jakimi kryteriami kierowano się przy interpretacji zapisu fotofiniszu. Nie proszę zatem o kolejne wyjaśnienia. Proszę o udostępnienie zdjęcia z fotofiniszu, które dokładnie odpowiada rzeczywistej linii mety. Chciałbym móc jednoznacznie zobaczyć moment, w którym nasze koła przecinają punkt wyznaczający linię mety zgodnie z przepisami. Skoro o tytule mistrza Europy decyduje różnica 2,8 tysięcznej sekundy uważam, że słusznie można oczekiwać, iż ten kluczowy moment zostanie pokazany z taką samą precyzją, z jaką ustalono wynik. Nie domagam się, by obraz telewizyjny zastąpił fotokomórkę. Nie podważam umiejętności Remco, ani tego jak znakomity wyścig rozegrał. Proszę o coś bardzo prostego: o zdjęcie z fotofiniszu z na samej linii mety. Jeśli obraz ten potwierdzi werdykt, nie będzie nic do dodania. Jednak dopóki ten dowód nie zostanie mi przedstawiony, dla mnie pozostaje to kwestią, na którą nie udzielono odpowiedzi

– napisał Giulio Ciccone.

Warto tutaj podkreślić, że faktycznie tuż po zakończeniu zmagań w ramach wyścigu ze startu wspólnego elity mężczyzn, Giulio pogratulował Remco złotego medalu. Towarzyszyło mu przy tym duże rozczarowanie, ale Włoch zachował szacunek dla swojego rywala.

Wpis Giulio Ciccone znajdziecie TUTAJ. Niestety nie udało mi się go osadzić w całości.

Następnie w przestrzeni medialnej pojawiła się odpowiedź ze strony Europejskiej Unii Kolarskiej (UEC), która chyba nie do końca zadowoli reprezentanta Włoch. Oświadczenie UEC bez problemów możemy znaleźć w mediach społecznościowych, a opublikował je m.in. profil La Flamme Rouge. Brzmi ono następująco:

Europejska Unia Kolarska informuje, że system fotofiniszu zastosowany podczas mistrzostw Europy w kolarstwie szosowym (EtherLynx Vision PRO X) rejestruje obraz linii mety tysiące razy na sekundę (13 000 w przypadku wyścigów o mistrzostwo Europy), co pozwala na ustalenie kolejności na mecie z niezwykłą precyzją, nawet przy minimalnych różnicach. Należy wyjaśnić, że fotofinisz nie jest tradycyjnym zdjęciem. Obraz końcowy powstaje z chronologicznego zestawienia zapisów wykonanych na linii mety; z tego powodu oś pozioma przedstawia czas, a nie dystans. Może to powodować pozorne zniekształcenia kół, rowerów i zawodników, co jednak nie wpływa na dokładność wyniku. W kolarstwie decydującym punktem odniesienia jest najbardziej wysunięta część (styczna) przedniego koła w momencie osiągnięcia linii mety. Podczas mistrzostw Europy wykorzystano dwa niezależne systemy fotofiniszu, dostarczające dwa oddzielne obrazy w celu weryfikacji wyniku. UEC nie będzie udzielać dalszych komentarzy w tej sprawie

– tak brzmi opublikowane oświadczenie.

Nie da się ukryć, że ten temat będzie jednym z najgłośniejszych tematów jeszcze przez kilka dni. Czy wątpliwości Giulio Ciccone są uzasadnione? Sekcja komentarzy jest do Waszej dyspozycji. Podzielcie się z nami swoimi spostrzeżeniami w tym temacie.


Wszystko o Mistrzostwach Europy w kolarstwie szosowym – Lublana 2026:

Poprzedni artykułTom Dumoulin szykuje się do drugiego maratonu
Następny artykułNathan van Hooydonck nowym dyrektorem sportowym Team Visma | Lease a Bike
Mateusz Gruszeczka
Pasjonat biegania i podróżowania. Ulubiony kierunek? Czarnogóra. Miłośnik wszelkich wyścigów - również tych mniejszych i nieco mniej znanych. W wolnej chwili copywriter.
guest
19 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze
Arnaud
Arnaud

Bad loser

MaciekSatan
MaciekSatan

Jechał jako drugi na kole i przyjechał jako drugi na metę. Sprawiedliwiej się nie da.

reko
reko

chyba stracił jedyną możliwość, aby w tej chwili nie powiedzieć nic. Byłoby lepiej.

Majkel Wanturnałt.
Majkel Wanturnałt.

W sumie z telewizyjnej powtórki wyglądało, że wynik mógł być inny. Ale cośtam mu w cośtam… Na pewno nie załużył.

love_velo
love_velo

Moim zdaniem, tu chodzi o inna kwestię, bo to historia jednego z najbardziej absurdalnych rozstrzygnięć finiszy w historii kolarskich mistrzostw.
I odpowiem od razu: przegrana o 0,0028 s to przegrana tylko w sensie regulaminowym.

Sportowo – to absolutny remis, który system musiał jakoś rozstrzygnąć.

Mrugnięcie okiem to czas ok. 0,1–0,4 s czyli 100 razy dłuższy.

Ciccone i Evenepoel przejechali ten czas identycznie.

Chodzi o to, że przegrana o 0,0028 s nie jest realną przegraną.
To jest decyzja systemu pomiarowego i wszyscy co potwierdza komunikat, od rozstrzygnięcia „umyli ręce”.

love_velo
love_velo

i dodam jeszcze jedno, bardzo dobrze, że takie rozstrzygnięcia są poddawane wątpliwościom i dyskusji.

Sport jest uprawiany przez ludzi, ale coraz częściej rozstrzygany przez maszyny, których działania nie rozumieją nawet ci, którzy się na nie powołują.
I w przypadku Ciccone vs. „0,0028 s” ta groteska jest wręcz podręcznikowa.

„Maszyna wie lepiej” to największa iluzja współczesnego nie tylko sportu
Federacje uwielbiają zasłaniać się „obiektywizmem technologii”, tyle tylko, że kolarstwo było długo przedtem, jak powstały takie maszyny, ale się rozwijało, czego nie można z całą pewnością powiedzieć obecnie.

Mikołaj
Mikołaj

Trzeba było zrobić prostą metę to by nie było problemów

szymon
szymon

Julio powinien się wstydzić za swoją postawę w końcówce wyścigu, tylko koło, żadnej zmiany, Remko holował go pod górę i z góry, a taki podobno góral.A potem tłumaczenie się Scaronim. Żenada.

Adriano
Adriano

Nie trawię bufona Evenepoela, dla jasności wszelakiej. Ale też irytuje mnie Ciccone (jakkolwiek zawsze kibicuję Włochom). Tutaj koleś wiózł się na kole Belga i nawet jeśli można rozumieć względy taktyczne, to wyglądało to słabo. I w związku z powyższym dobrze, że wygrał smerf Maruda, czyli Remco.

Arnaud
Arnaud

@love_velo
To czego byś właściwie oczekiwał? Dwóch mistrzów Europy (dla mnie ok, pod warunkiem, że Ciulio by miał jedną gwiazdkę mniej na koszulce 😉) czy powtórzenia wyścigu? O ile zrozumiałem to nikt się nie powołuje na „maszyna wie lepiej” – to dalej człowiek rozstrzyga (tak mi się przynajmniej wydaje), tylko na podstawie obrazu z foto-finiszu. Ale być może rzeczywiście na tak istotnych wyścigach trzeba robić te finisze nieco trudniejsze (skoro wyścig i tak był skrojony pod górali – czy jak w tym wypadku nawet pod jednego konkretnego), by minimalizować ryzyko takich sytuacji.

@Mikołaj
A jaka była ta meta, bo aż tak nie zwróciłem uwagi?

love_velo
love_velo

Arnaud
Od sportu, któremu poświęcam swój czas, oczekiwałbym choć odrobiny rozsądku.
Tymczasem kolarstwo szamoce się w absurdach.

Ci sami ludzie, którzy kiedyś z nabożną czcią powoływali się na „doskonałą technologię” i „niepodważalne regulaminy”, po kilku latach zmienili zdanie — i dziś na listach zwycięzców są wakaty. I to im nie przeszkadza.

A teraz ci sami decydenci uznają, że różnica 0,0028 sekundy jest istotna dla sportowego wyniku, bo 2 zwycięzców nie mieści się w ich głowach.

Szczytem groteski jest medialne dowodzenie własnej nieomylności za pomocą obrazka, który jest tylko graficzną interpretacją tej różnicy.
Obrazka, który nie jest rzeczywistością, ale ma udawać dowód.
I najlepsze: na tym „dowodzie” koła roweru Ciccone są mniejsze niż koła roweru Evenepoela.

Co ja mam sobie pomyśleć?

Że technologia nie tylko „mierzy” różnicę, której człowiek nie potrafi zinterpretować ale, że jeszcze rysuje świat, w którym fizyka zmienia rozmiary kół, żeby zgadzała się narracja?.

Groteska w czystej postaci.

Ricky
Ricky

Jak rozumiem wątpliwości Ciccone wynikały z faktu, że nie przedstawiono mu tego zdjęcia z foto-finiszu. Teraz je dostał, i widać „wyraźnie”, że wynik jest słuszny w świetle obowiązujących przepisów. Oczywiście można filozofować teraz czy te przepisy mają sens (są sporty, gdzie mimo możliwości technicznych świadomie zrezygnowano z tak dokładnych pomiarów, uznając, że czynniki zewnętrzne mogą je zakłócać na tyle, że byłoby to zbyt loteryjne, np. w narciarstwie alpejskim), ale póki są jakie są, to jest jak jest.

Ricky
Ricky

Choć z tym narciarstwem alpejskim to może nie był najlepszy przykład – tam faktycznie podmuchy wiatru, śnieg itd. mogą zaburzyć np. diodę fotokomórki i wpłynąć na pomiar przy np. tysięcznych częściach sekundy i dlatego się tego nie stosuje. Foto-finisz, o ile rozumiem – a nie będę udawał, że rozumiem bardziej niż na zupełnie podstawowym poziomie – pozwala jednoznacznie i sprawiedliwe określić, kto jest przed kim, no więc dlaczego tego nie stosować? Mimo wszystko lepsze moim zdaniem to, niż dwóch mistrzów pomykających cały sezon w identycznych koszulkach.

Zygmunt
Zygmunt

Niech się wypowiedzą fachowcy o deformacji na zdjęciach.W/g mnie na zdjęciu zawsze pierwszy plan wychodzi większy (w uproszczeniu) tu jest odwrotnie.

love_velo
love_velo

Ricky
że fotokomórka zmierzyła różnicę nie podlega dyskusji, że ktoś był pierwszy a ktoś drugi również, że taki jest regulamin także, tyle tylko, że tłumaczenie UEC jest absurdalne
Zwrócę uwagę, na tę część komunikatu:
„Podczas mistrzostw Europy wykorzystano dwa niezależne systemy fotofiniszu, dostarczające dwa oddzielne obrazy w celu weryfikacji wyniku. UEC nie będzie udzielać dalszych komentarzy w tej sprawie.”

I teraz
Tylko teoretycznie

  • Jeśli obie fotokomórki:
  • są idealnie ustawione w tej samej płaszczyźnie finiszu,
  • podłączone do tego samego, dobrze zsynchronizowanego systemu pomiarowego,
  • mają jednakową czułość / próg zadziałania,
  • to zmierzona różnica czasu między zawodnikami powinna być teoretycznie identyczna (różnice rzędu tysięcznych–setnych ms).

Ale jak podkreślam, tylko teoretycznie i w praktyce identyczność nie jest możliwa.
Natomiast:

  • Jeśli:
  • są minimalnie przesunięte względem linii,
  • pracują na osobnych zegarach bez synchronizacji,
  • mają różne opóźnienia elektroniki,
  • to mogą pokazać lekko różne wartości różnicy czasu, choć kolejność zawodników zwykle pozostanie ta sama.

I teraz mamy do czynienia z różnicą 0,0028s, wg którego wskazania?
O to chodziło Ciccone, który odczyt był uznany za finisz?.

Dlatego w poważnym sporcie używa się jednego, precyzyjnie skalibrowanego systemu, a nie dwóch niezależnych „zestawów” do porównywania wyników.

Koniec

love_velo
love_velo

..aha,
a jak pamiętasz w telewizji, podczas transmisji, pokazali fotofinisz, na którym zawodnicy jechali z lewej do prawej, a na tym „oficjalnym zdjęciu” jadą z prawej do lewej.
No to w końcu gdzie był fotofinisz?

Łukasz
Łukasz

@love_velo – co Ty za głupoty wypisujesz! Po to są przyrządy pomiarowe aby wykorzystać je w takich właśnie momentach. I nie ważne czy to są mikroskopy elektronowe czy kamery jakie wymagane są przez UCI. Jak się nie mylę to są to kamery które w przeliczeniu mają „rozdzielczość” 0,0001–0,00005 sekundy.
I po to właśnie są aby rozstrzygać coś takiego. I tu nie ma znaczenia żadna synchronizacja ani nic takiego. Zastanów się… jedyną sporną kwestią byłoby gdyby fotokomórka o takiej dokładności dała identyczny pomiar. Ciężko mi wyobrazić sobie przypadek gdzie taka fotokomórka mająca „rozdzielczość” 0,00005 sekundy pokaże identyczny czas. Gdyby tal było to wówczas nawet drugi pomiar nic by nie udowodnił. Ewentualnie trzy fotokomórki miały by sens.
Takie trzy kamery nie potrzebują żadnej synchronizacji, one pokazują tylko kto i o ile był szybszy a czas zaokrąglony byłby do setnej bądź tysięcznej części sekundy.

Salazar
Salazar

📌 Analiza fotofiniszu wyścigu elity mężczyzn (Lublana 2026)

Kontrowersje wokół minimalnej przegranej Giulio Ciccone z Remco Evenepoelem (oficjalna różnica: 0,0028 sekundy).

Wokół finiszu w Lublanie narosło wiele emocji. Z jednej strony mamy aspekty sportowe i czystą sympatię kibiców, z drugiej – oficjalne dane UCI, które po głębszej analizie matematycznej budzą ogromne wątpliwości techniczne. Poniżej przedstawiam szczegółową analizę dostępnych materiałów.

📊  Analiza danych UCI oraz opublikowanego zdjęcia

Do analizy posłużyły trzy źródła informacji:
♦ U1 (Dane liczbowe): Oficjalna różnica czasu (0,0028 s), model kamery (EtherLynx Vision PRO X o rozdzielczości pionowej 1 x 2560 pikseli) oraz jej częstotliwość próbkowania (13 000 Hz).
♦ U2 (Zdjęcie dla mediów): Opublikowany plik JPG o rozdzielczości 849 x 566 pikseli. Jest to kompozycja zdjęć szczelinowych z linii mety, która została przez sędziów UCI celowo pomniejszona (nie znamy skali ani proporcji tego zabiegu).
♦ U3 (Oryginał fotofiniszu): Kluczowy materiał dowodowy, którego UCI kategorycznie odmawia udostępnienia.
 
Na podstawie danych U1 i U2 przeprowadziłem analizę geometryczno-czasową. Wykazuje ona dwie rzeczy: potwierdza zwycięstwo Remco Evenepoela, ale jednocześnie obnaża rażące sprzeczności w oficjalnych komunikatach UCI.

🔷 Dowód na stałą prędkość Ciccone na linii mety

Aby odczytywać proporcje przestrzenne bezpośrednio z osi czasu fotofiniszu, kluczowe jest ustalenie, czy kolarz poruszał się ze stałą prędkością. Giulio Ciccone finiszował bez gwałtownego wyrzutu roweru (tzw. bike throw) i tuż za kreską zaczął się już tylko toczyć.

Potwierdzają to idealne proporcje jego roweru na zdjęciu dla mediów:
– Przednie koło w JPG: 160 px
– Tylne koło w JPG: 160 px
– Fabryczny wymiar koła: 680 mm
– Uzyskana proporcja: 4,2500 mm/px
– Idąc dalej: cały rower w pliku JPG ma 391 pikseli. Przy fabrycznej długości geometrycznej ram dla tego wzrostu (ok. 1662 mm), proporcja wynosi 4,2506 mm/px. Ta niesamowita spójność oznacza, że ruch Ciccone na linii mety był jednostajny, a zdjęcie nie zostało zniekształcone przez nagłą zmianę prędkości.

🔷 Różnica odległości na mecie (w milimetrach)

Dzięki powyższym proporcjom nie musimy nawet znać dokładnej prędkości kolarzy, aby ocenić fizyczną różnicę na kresce.
➤ Różnica między czubkami szytek na zdjęciu dla mediów: 2,0 do 2,5 px
➤ Po przeliczeniu (proporcja ~4,25 mm/px) daje to wygraną Remco o zaledwie 8,5 do 10,6 mm (co jednak jest całkowicie mierzalne).
 
🔷 Różnica czasu obliczona ze zdjęcia vs oficjalny komunikat

Zakładając zmęczenie ucieczką, brak pociągu rozprowadzającego i finisz w trudnych warunkach geometrycznych, prędkość zawodników można ostrożnie oszacować na 60 km/h (16,67 m/s).
➤ Czas wyliczony ze zdjęcia: Przy 60 km/h jeden piksel obrazu JPG odpowiada 0,000255 sekundy. Różnica 2,5 piksela daje realny czas przewagi na poziomie 0,00064 s.
➤ Oficjalny czas UCI: Federacja podała wynik 0,00280 s. przy prędkości 60 km/h taka różnica czasu musiałaby oznaczać odległość aż 46 mm między czubkami kół (grubość niemal dwóch opon 28 mm!).

🔷 Wnioski z tego zestawienia są porażające:

➤ Oficjalny czas UCI jest 4,4-krotnie zawyżony w stosunku do obrazu, który sami opublikowali.
➤ Przy czasie podawanym przez UCI, na zdjęciu dla mediów odległość między kołami powinna wynosić od 9 do 11 pikseli. Każdy może sprawdzić w programie graficznym, że nie ma tam nawet 3 pikseli.
➤ Dane przedstawione przez UCI są obarczone potężnym błędem.

🔷 Mit „tajemniczego i wielkiego” pliku UCI

Przy próbkowaniu 13 000 Hz oryginalna rozdzielczość fotofiniszu dla tej sekwencji powinna wynosić około 2802 x 1868 pikseli (około 3,3 raza więcej niż wersja dla mediów).

Gdyby UCI opublikowało ten plik:
➤ Różnica między kołami wynosiłaby wyraźne 6,6 piksela (według geometrii zdjęcia) lub aż 29,7 piksela (według oficjalnego czasu UCI).
 
Tłumaczenia UCI, dlaczego nie mogą pokazać oryginału, brzmią wręcz infantylnie:
➤ „To tajemnica licencyjna” – a wersję pomniejszoną można publikować?
➤ „Format jest zbyt skomplikowany” – sędziowie bez problemu analizują go na monitorach.
➤ „Plik byłby zbyt duży” – obraz 2802 x 1868 px w podstawowym formacie zajmuje poniżej 1 MB i zmieściłby się na starej dyskietce.
➤ „Publikacja wzmogłaby dyskusje” – ukrywanie danych i dawanie niespójnych półproduktów generuje ich znacznie więcej.

📌 Jak sędziowie ustalają różnice na mecie? (Informacja techniczna jak działa fotofinisz)

Ponieważ działanie fotofiniszu nie dla każdego jest intuicyjne (dla mnie do niedawna też takie było), warto przybliżyć technologię, która stoi za sędziami UCI. Wyjaśnia ona kluczowe anomalie na zdjęciu.

🔷 1. Jak działa kamera fotofiniszu? (Matryca linowa)
➤ Aparat fotofiniszu (w Lublanie użyto flagowego modelu EtherLynx Vision PRO X) nie robi tradycyjnych zdjęć i nie „zamraża” całej przestrzeni w jednym ułamku sekundy.
➤ Matryca tego aparatu to pionowa szczelina o szerokości zaledwie 1 piksela (oś Y), wycelowana idealnie w linię mety.
➤ Kamera rejestruje tę jednopikselową linię tysiące razy na sekundę (w tym przypadku 13 000 razy). Powstały obraz to kronika czasu (oś X to wyłącznie czas, a nie przestrzeń), budowana pionowymi liniami w miarę, jak kolarze przecinają metę.
➤ Wszystko, co znajduje się na jednej pionowej linii zdjęcia, wydarzyło się w tym samym, identycznym ułamku sekundy na linii mety (nie za nią ani przed nią).
 
🔷 2. Dlaczego tło to poziome paski?
Ponieważ obiektyw patrzy wyłącznie na nieruchomą linię mety, każdy element stały (asfalt, biała farba) nie zmienia swojego położenia. Kamera rejestruje ciągle ten sam punkt podłoża i układa identyczne próbki obok siebie na osi czasu. W efekcie nieruchome obiekty rozciągają się wzdłuż całego zdjęcia, tworząc idealnie poziome smugi.

🔷 3. Fenomen rozciągniętego tylnego koła (Rzucenie roweru i hamowanie)
Na zdjęciu dla mediów tylne koło Evenepoela wydaje się nienaturalnie oddalone od koła Ciccone. To podręcznikowy efekt techniki bike throw (wyrzutu roweru).
➤ Remco gwałtownie wypchnął rower w przód w momencie przecinania linii mety.
➤ Tuż po jej przekroczeniu zaczął ostro hamować i cofać ciało na siodełko, co spowodowało drastyczne spowolnienie jego środka ciężkości oraz tylnego koła.
➤ Na osi czasu fotofiniszu obowiązuje zasada: im wolniejszy obiekt, tym więcej pikseli w poziomie zajmuje (dłużej przejeżdża przez jednopikselową szczelinę). To właśnie to gwałtowne hamowanie dało optyczny efekt nienaturalnego „rozciągnięcia” tyłu roweru Remco.
 
🔷 Ciekawostka ze szprych (Efekt cykloidy):

Na kołach obu zawodników widać genialne zjawisko fizyczne – szprychy na dole koła są nienaturalnie rzadkie i wygięte, a na górze bardzo gęste. To tzw. efekt cykloidy w kamerze liniowej. Wynika on z faktu, że dół opony przy asfalcie ma chwilową prędkość bliską 0 km/h (więc na osi czasu jest rozciągnięty), a góra pędzi z podwójną prędkością rzędu 120 km/h (więc jest ściśnięta).

Teoretycznie, analizując rozstaw nypli przy obręczy, bystry kibic mógłby wyliczyć bezwzględną prędkość kolarzy w ułamku sekundy. Sęk w tym, że to UCI posiada oryginalne oprogramowanie, które z geometrii tych linii podaje dokładną prędkość z dokładnością do ułamka km/h. Dlaczego w oficjalnym komunikacie zabrakło tak podstawowej i bezdyskusyjnej danej? To kolejne pytanie o rzetelność federacji.
 
🔷 4. Oficjalne systemy pomiarowe na mecie

Struktura zabezpieczenia mety na wyścigach rangi mistrzowskiej UCI obejmuje:
➤ Dwie niezależne kamery liniowe fotofiniszu – rozstawione po lewej i prawej stronie drogi, aby kolarze finiszujący obok siebie wzajemnie się nie zasłaniali.
➤ Co najmniej jedną szybką, klasyczną kamerę wideo – rejestrującą tradycyjne klatki przestrzenne w celach zapasowych i do identyfikacji numerów startowych. Przy prędkościach rzędu 60 km/h generuje ona jednak zbyt duży efekt rozmycia ruchu (motion blur), by móc mierzyć różnice rzędu milimetrów, ale różnica prawie dwóch opon powinna być dobrze widoczna.

📌 Podsumowanie i konkluzje

1) Kwestia sportowa: Sympatia kibiców w większości stoi po stronie Remco Evenepoela, który ciągnął akcję. Giulio Ciccone pojechał bardzo pasywnie („na kole”), choć taktycznie trudno mu zarzucić błąd. Dodatkowo Włoch po wyścigu zachował się jak klasowy dżentelmen – pogratulował rywalowi i nie szukał tanich wymówek.

2) Kwestia formalna: Ciccone miał absolutne i pełne prawo wystosować oficjalne zapytanie do UCI. Zatajanie oryginalnego zdjęcia i podawanie danych matematycznie sprzecznych z opublikowanym obrazem JPG niszczy transparentność sportu.

3) Werdykt końcowy: Błędy ze strony UCI mają charakter jakościowy i wizerunkowy (nierzetelność i niefachowość). Wszystkie dane potwierdzają, że Remco Evenepoel ten wyścig wygrał, jednak styl, w jakim UCI „wyjaśniło” sprawę, pozostawia ogromny niesmak i uzasadnione pretensje ze strony ekipy Ciccone.

love_velo
love_velo

Salazar
dzięki za ten głos rozsądku