Gianni Savio urodził się 16 kwietnia 1948 w Turynie, a zmarł 30 grudnia 2024 również w Turynie. Był jednym z najbardziej wpływowych i charyzmatycznych menedżerów w kolarstwie zawodowym, aktywnym przez ponad 40 lat.
Savio nie był wcześniej zawodowym kolarzem, w młodości grał w piłkę nożną.
Jego wejście do kolarskiego świata nastąpiło poprzez biznes rodzinny: pracował w firmie Galli (produkującej hamulce i komponenty rowerowe), co dało mu kontakt z profesjonalnym peletonem. Pierwsze poważne stanowisko menedżerskie objął w 1986 roku w zespole Santini-Cierre.
W 1992 roku przejął rolę dyrektora sportowego w zespole ZG Mobili – Selle Italia, po Dino Zandegù. W połowie lat 90. rozwinął swoją najważniejszą inicjatywę, drużynę, która przez lata zmieniała nazwy (w zależności od sponsora), m.in.: Selle Italia, Colombia-Selle Italia, Serramenti PVC Diquigiovanni, Androni Giocattoli, aż do formy GW Shimano-Sidermec.
Jednym z największych atutów Savio była zdolność dostrzegania i rozwijania młodych talentów, zwłaszcza z Ameryki Południowej. W jego drużynach (lub pod jego kierownictwem) ścigali się tacy kolarze jak:
-
Egan Bernal – Kolumbijczyk, zwycięzca Tour de France i Giro d’Italia.
-
Michele Scarponi, José Rujano, Iván Parra, José Serpa, Fausto Masnada, Iván Ramiro Sosa, Mattia Cattaneo i wielu innych.
-
Wcześniej, w latach 80. i 90., prowadził takich zawodników jak Andrea Tafi, Leonardo Sierra, Nelson Rodríguez, Andrea Ferrigato, Romāns Vainšteins.
Savio miał też duży wkład w narodowe kolarstwo, pracował jako selekcjoner reprezentacji Kolumbii, a także Wenezueli. Pod jego kierownictwem Kolumbia zdobyła tytuł mistrza świata w jeździe na czas za sprawą Santiago Botero, który zwyciężył w indywidulanej jeździe nac czas na mistrzostwach świata w 2002 roku.
Savio Był znany jako „il Principe” („książę”), przydomek ten odnosił się zarówno do jego elegancji, jak i sposobu bycia: spokojny, opanowany i pełen klasy. Był również krytyczny wobec niektórych kontrowersji dopingowych, w przeszłości zawodnicy z jego zespołu mieli pojedyncze przypadki stosowania dopingu, a Savio twierdził, że jako zespół był jedną z niewielu struktur, która podejmowała działania prawne przeciw kolarzom zamieszanym w doping. W 2011 roku został oczyszczony z zarzutów związanych z nakłanianiem do używania EPO. W 2023 roku jego drużyna zmieniła status z ProTeamu przeszła na poziom kontynentalny.
W ostatnich latach Savio zmagał się z problemami zdrowotnymi. Zmarł 30 grudnia 2024 roku po długiej chorobie, w wieku 76 lat. W mediach kolarskich i w społeczności sportowej odebrano jego śmierć jako wielką stratę.
Gianni Savio był postacią wyjątkową, nie tylko jako menedżer i dyrektor sportowy, ale jako mentor, wizjoner i obrońca marzeń młodych kolarzy. Jego wkład w kolarstwo będzie pamiętany przez długie lata.
