Jasper De Buyst walczy z astmą pocovidową: „Mogłem stracić nawet 35% pojemności płuc”

Sezon 2024 był dla Jaspera De Buysta zdecydowanie najgorszym od lat. Jak się okazuje 31-letni Belg zna przyczynę takiego stanu rzeczy, a jest nią choroba. Kolarz Lotto cierpi na astmę pocovidową, ale wierzy, że mimo problemów wciąż będzie w stanie ścigać się na dobrym poziomie.

31-letni Jasper De Buyst od przeszło dekady jest częścią zawodowego peletonu, a od 2015 roku nieprzerwanie związany jest z Lotto. Belg dał się poznać przede wszystkim jako solidny pomocnik na wyścigi klasyczne oraz ważny element pociągu sprinterskiego, aczkolwiek gdy trzeba to potrafi także powalczyć na własne konto, a efektem tego jest m.in. 6 zawodowych zwycięstw. O kolejne może być jednak trudno, albowiem ten zmaga się teraz z poważną chorobą. Astma, której obraz jest w naszym kraju mocno zakrzywiony przez „wyczyny” m.in. norweskich biegaczy narciarskich, jest bowiem sporym utrudnieniem dla kolarza, czyli przedstawiciela sportu wytrzymałościowego.

W 2024 roku zmagałem się z wieloma problemami zdrowotnymi. Okazało się, że zachorowałem na astmę pocovidową. Niektóre badania wykazały, że mogłem stracić nawet 35 procent pojemności płuc. Choć brzmi to ekstremalnie to nie musi to oznaczać końca mojej kariery. Muszę codziennie zażywać leki, tak jak każdy inny astmatyk. Oczywiście nie jestem jedynym kolarzem w peletonie chorym na astmę. Ważne jest jednak by znaleźć teraz odpowiednią dawkę i minimalizować straty, które powoduje ta choroba. Bez wątpienia odciśnie ona piętno na mojej dyspozycji aż do końca kariery ze sportem. Wciąż jednak chcę brać udział w, szczególnie u boku Arnaud De Lie. Chcę mu pomagać tak długo, jak to możliwe

— opowiadał Jasper De Buyst.

Leki na astmę z założenia hamują proces zapalny w oskrzelach, leżący u podłoża tej choroby. Zmniejszają także nasilenie objawów i poprawiają czynność płuc, dzięki czemu sportowiec jest w stanie minimalizować skutki tej choroby. W przypadku osoby faktycznie cierpiącej na astmę lekarze są jednak zgodni, że nie ma jednak mowy o tym by na skutek działania leków osiągnąć wydolność większą niż przed zachorowaniem.