20. zespołem, który trafia na tapet w ramach Naszosowych podsumowań sezonu 2026 jest amerykański EF Education – EasyPost. Ekipa ta, jak wiele poprzednich, nie jest w tym roku łatwa do oceny – z jednej strony ta nie miała zbyt wielu sukcesów, z drugiej jednak te, które udawało się osiągać, były często bardzo głośne i efektowne. Przyjrzyjmy się im dokładniej.
Zespół znany dziś jako EF Education – EasyPost jest częścią kolarskiego UCI World Touru nieprzerwanie od 2009 roku i ma za sobą wiele wzlotów oraz upadków. Historycznym rekordem jest 30 zawodowych zwycięstw z 2011 roku, zdarzały się jednak także 2 sezony, gdy liczba triumfów była jednocyfrowa (2018 – 6, 2022 – 9). Tegoroczne 12 wygranych oraz 15. lokata w rankingu UCI w wykonaniu podopiecznych Jonathana Vaughtersa jest w ogólności poniżej historycznej średniej, ale też ciężko mówić by był to wynik zaskakujący na minus – szczególnie gdy odejdzie się wyłącznie od suchych liczb i spojrzy na ten sezon szerzej, o czym mogli się Państwo przekonać przy okazji wielu dotychczasowych podsumowań. 2026 rok w kolarstwie był bowiem nieco inny od poprzednich, a naprawdę sporo zespołów zdołało podczas niego napisać gdzieś swoją historię. Nie inaczej było w przypadku EF Education – EasyPost, a zatem przejdźmy przez miniony sezon po kolei…
Najważniejsze sukcesy chronologicznie:
🇦🇺3. miejsce w kl. generalnej Santos Tour Down Under
🇧🇪10. lokata w Omloop Nieuwsblad
🇫🇷Wygrany etap, 3. i 9. pozycja w kl. generalnej, triumf w kl. młodzieżowej Paryż-Nicea
🇮🇹Wygrany etap, 8. miejsce w kl. generalnej Tirreno-Adriatico
🇪🇸10. lokata w kl. generalnej Volta a Catalunya
🇧🇪9. pozycja w Ronde Van Brugge
🇪🇸3. miejsce w Gran Premio Miguel Indurain (1.Pro)
🇪🇸9. lokata w kl. generalnej Itzulia Basque Country
🇧🇪6. pozycja w Strzale Walońskiej
🇩🇪8. miejsce w Eschborn-Frankfurt
🇮🇹Wygrany etap Giro d’Italia
🇧🇪Zwycięstwo w Heistse Pijl (1.1)
🇫🇷Wygrany etap Tour Auvergne – Rhône-Alpes
🇨🇭2. lokata w kl. generalnej Tour de Suisse
🇦🇹Wygrany etap Tour of Austria (2.1)
🇫🇷2 wygrane etapy, 8. pozycja w kl. generalnej, triumf w kl. górskiej Tour de France
🇫🇷2 wygrane etapy, triumf w kl. generalnej, punktowej i młodzieżowej Tour de l’Ain (2.1)
🇪🇸2. miejsce w Donostia San Sebastian Klasikoa
🇩🇪7. lokata w ADAC Cyclassics
🇪🇸4. pozycja w kl. generalnej Vuelta a España
🇨🇦8. miejsce w kl. generalnej Grand Prix Cycliste de Montréal
🇱🇺Wygrany etap Skoda Tour de Luxembourg (2.Pro)
🇮🇹4. lokata w Gran Piemonte (1.Pro)
🇮🇹12. pozycja w Il Lombardii
🇯🇵2. miejsce w Utsunomiya Japan Cup Road Race (1.Pro)
Kluczowi kolarze EF Education – EasyPost w sezonie 2026:
🇪🇨Richard Carapaz
33-letni Ekwadorczyk w swoim pożegnalnym sezonie w barwach EF Education – EasyPost był ponownie najlepszą wersją siebie – nawet jeśli wyniki nie zawsze były takie, jak w jego najbardziej owocnych latach. Choć 2026 rok dla Richarda Carapaza rozkręcał się powoli – ten był m.in. 18. w Tirreno-Adriatico i 10. w Volta a Catalunya, to po powrocie do ścigania w czerwcu ten już nabrał wiatru w żagle. 3. lokata w GP Gippingen i 2. miejsce w całym Tour de Suisse były przedsmakiem przed Tour de France, gdzie 33-latek ponownie jeździł szalenie aktywnie i po prostu cieszył kibiców swoim występem w tym wyścigu. Zwycięstwa na etapach nr 18 i 20, triumf w klasyfikacji górskiej, 8. lokata w generalce – ktoś powie, że Ekwadorczyk robił już w swojej karierze rzeczy dużo większe, ale jednak styl jego jazdy był po prostu widowiskowy i zdecydowanie ocieplał odbiór EF Education – EasyPost jako ekipy, która ponownie robiła w peletonie show. Na tym się zresztą w przypadku Richarda Carapaza nie skończyło – ten chwilę później był 2. w Donostia San Sebastian Klasikoa, a następnie zajął 4. miejsce w klasyfikacji generalnej Vuelta a España. Wszystko to przełożyło się na 12. pozycję w indywidualnym rankingu UCI.
🇫🇷Alex Baudin
Na 68. miejscu w rankingu UCI znajdziemy 2. z kolarzy amerykańskiej grupy, a jest nim 25-letni Alex Baudin. Francuz, w stosunku do Ekwadorczyka, bardzo dobrze otworzył sezon 2026 i był m.in. 9. w Paryż-Nicea, 3. w Gran Premio Miguel Indurain, 9. w Itzulia Basque Country, 11. w Amstel Gold Race, 6. w Strzale Walońskiej, 19. w Liège-Bastogne-Liège, 8. w Eschborn-Frankfurt czy wreszcie 12. w Tour Auvergne – Rhône-Alpes, gdzie wygrał 1. etap. Później jednak jego forma nieco przygasła – choć można wspomnieć liczne odjazdy podczas Tour de France i 3 dni w trykocie górala, to najlepszymi wynikami były 14. lokata w Grand Prix Cycliste de Québec czy 11. miejsce w Grand Prix Cycliste de Montréal.
🇮🇪Ben Healy
Po świetnym 2025 roku, tym razem 26-letni Irlandczyk nie zdołał osiągnąć wielkich sukcesów. Choć początek sezonu 2026 nie był zły – zawierał m.in. 12. miejsce w Strade Bianche czy 8. lokatę w Tirreno-Adriatico, to na kolejne top10 etapu bądź wyścigu Ben Healy czekał aż do września i 8. pozycji w Grand Prix Cycliste de Montréal. Później Irlandczyk był jeszcze m.in. 10. w Mistrzostwach Świata, 6. w Giro dell’Emilia, 12. w Il Lombardii czy 2. w Utsunomiya Japan Cup Road Race – widać zatem, że pod koniec roku forma wróciła, ale ogólnie sezon zakończony na 106. miejscu w rankingu UCI jest dla kolarza o takim potencjale raczej sporym rozczarowaniem.
🇩🇰Michael Valgren
34-letni Duńczyk po wypadku z 2022 roku nie wrócił już do dawnego poziomu, a on sam potrafi śmiać się, że w wyścigach bazuje nie na mocy w nogach, a sprycie i umiejętności czytania rywalizacji. Cóż, jeśli to nie skromność Michaela Valgrena, to ten powinien udzielać korepetycji w tym zakresie, albowiem udało mu się w tym roku m.in. wygrać etapy Giro d’Italia i Tirreno-Adriatico, a także Duńczyk był m.in. 11. w E3 Saxo Classic, 13. w Strade Bianche, 15. w Copenhagen Sprint czy 18. w Ronde van Vlaanderen. Jak na kolarza, który narzeka na brak mocy, to był to naprawdę całkiem solidny sezon.
🇩🇪Georg Steinhauser
Po sezonie 2024 wydawało się, że kariera Niemca rozwinie się dużo mocniej niż się to faktycznie stało, ale początek 2026 roku ponownie sprawił, że przypomnieliśmy sobie o 25-latku. Georg Steinhauser był bowiem wysoko w kolejnych klasykach na Majorce – 5. w Trofeo Calvià, 9. w Trofeo Serra Tramuntana oraz 7. w Trofeo Andratx – Pollença, a następnie zajął 3. lokatę w klasyfikacji generalnej Paryż-Nicea, gdzie zgarnął białą koszulkę za klasyfikację młodzieżową. Gdy wydawało się, że wszystko wróciło na dobre tory, ten znów zgasł i do końca roku indywidualnie uplasował się już tylko raz w top10 etapu bądź wyścigu – był 9. na jednym z odcinków Tour de Romandie.
Największe pozytywne zaskoczenia:
Z kolarzy, którzy nie zostali osobno opisani, a którzy zasługują na pochwałę, na pewno wspomnieć trzeba o Markelu Belokim. 21-letni Hiszpan był określany mianem talentu, ale teraz ten przerodził się w realne sukcesy – wygrana w Tour de l’Ain, 8. miejsce w Vuelta a Burgos czy 13. w Itzulia Basque Country pokazały, że ten może z czasem wyrosnąć na lidera na etapówki. Ciekawym objawieniem tego roku był też bardzo aktywnie jeżdżący Juan Felipe Rodríguez, którego z początkiem sierpnia przesunięto z młodzieżówki do głównego składu. Udany debiut w UCI World Teamie zaliczył też Noah Hobbs, choć w przypadku 22-latka nie powiem bym był zaskoczonym, że ten zanotował pierwsze zawodowe zwycięstwa – to naprawdę utalentowany chłopak, którego rozwój warto będzie dalej śledzić. Wreszcie warto odnotować pierwszą worldtourową wygraną 23-letniego Luke’a Lampertiego, który zgarnął triumf na 1. etapie Paryż-Nicea.
Największe rozczarowania:
Neilson Powless stracił praktycznie pół sezonu z powodu kontuzji kolana, toteż rozczarowaniem nie są tu same wyniki 30-letniego Amerykanina, co po prostu fakt, że tego nie mogliśmy w tym roku oglądać w zawodowym peletonie. Z tego samego powodu ani jednego startu nie zanotował w tym sezonie 24-letni Archie Ryan, który również mógł wnosić sporo do puli wyników EF Education – EasyPost, a którego kariera się po prostu zatrzymała. Pewnym rozczarowaniem byli dla mnie także Madis Mihkels i Marijn van den Berg – dwaj główni sprinterzy i liderzy na co prostsze klasyki dowieźli zdecydowanie mniej wyników niż można by po nich oczekiwać.
Podsumowanie
Z jednej strony patrząc na sezon 2026 w wykonaniu EF Education – EasyPost na 1. planie mamy Richarda Carapaza, który robi absolutne show pod koniec Tour de France i dowozi 2 świetne wyniki w wielkich tourach oraz 2. lokatę w Donostia San Sebastian Klasikoa, a także znajdziemy dwie piękne wygrane Michaela Valgrena, z drugiej jednak za tymi widowiskowymi sukcesami kryje się ogólny kłopot z regularnością i cała masa wyścigów, w których amerykański zespół zupełnie nie istniał. To sprawia, że ktoś oglądający głównie monumenty czy ogólnie północne klasyki może powiedzieć, że nie pamięta różowych koszulek i nie będzie to wcale wielką hiperbolą, a z drugiej strony trafi się widz, który śledził przede wszystkim Tour de France, a dla którego EF Education – EasyPost ma za sobą świetny sezon. Wydaje mi się, że końcowa „piątka” godzi oba te spojrzenia, choć całkowicie zrozumiem opinie sięgające o oczko, a nawet dwa, tak w górę, jak i w dół.
Ocena potencjału EF Education – EasyPost z Naszosowej zapowiedzi sezonu 2026: 5/10
Ostateczna ocena dla tej drużyny za sezon 2026: 5/10
