Movistar Team wygrał wielki tour w sezonie 2026. Hiszpańska ekipa jest tym samym jedną z zaledwie 6, które mogą się pochwalić takim osiągnięciem w latach 20′ XXI wieku. Od tego faktu warto zacząć dzisiejsze podsumowanie, bowiem ten ukazuje, jakiej skali sukces osiągnęła drużyna, która jeszcze przed rokiem musiała do samego końca drżeć o swój worldtourowy byt.
Dziś w ramach Naszosowego podsumowania sezonu 2026 na tapet trafia Movistar Team – obecnie jedyny UCI World Team z Półwyspu Iberyjskiego. Założona w 1980 roku formacja ma za sobą wiele dekad w zawodowym peletonie, podczas których niejednokrotnie była jedną z głównych sił w tymże, a w jej dorobku znajdziemy dziesiątki, jeśli nie setki pamiętnych zwycięstw w najważniejszych wyścigach świata. Ostatnie lata nie były już jednak tak efektowne – począwszy od 18. pozycji w rankingu UCI za sezon 2020, ekipa zarządzana przez Eusebio Unzue rokrocznie kończyła w zestawieniu Międzynarodowej Unii Kolarskiej na „dwucyfrowej” pozycji. Ba, podczas zeszłorocznej batalii o miejsca w UCI World Tourze, do pewnego momentu zespół ten był wymieniany w kontekście ewentualnego spadku, albowiem jego przewaga nad ostatnią bezpieczną pozycją bywała naprawdę niewielka.
Wszystko to prowadzi nas do sezonu 2026, który Movistar Team zaczyna jako teoretycznie jeden z najsłabszych UCI World Teamów. Rok ten zresztą potwierdza, że niskie notowania nie były przypadkiem, a jeszcze 29 sierpnia zespół ten nie może się pochwalić ani jedną wygraną na poziomie UCI World Tour i zaledwie 4 sukcesami w zawodach rangi UCI ProSeries. Wszystko zmieni się jednak 30 sierpnia, gdy Enric Mas wygra etap Vuelta a España, by 2 tygodnie później jego łupem padła klasyfikacja generalna całej hiszpańskiej trzytygodniówki. Choć często w podsumowaniach zwracam uwagę, iż pojedynczy sukces nie może zmieniać odbioru całego roku, to jednak w tym wypadku jest nieco inaczej – wielkie toury w ostatnich latach były całkowicie zdominowane przez bardzo nieliczne zespoły, a „wyszarpanie” jednego dla siebie przez Movistar Team, niezależnie od okoliczności, jest czymś niesamowitym dla tej formacji. Zresztą, by nie być gołosłownym, warto tylko przytoczyć, że trzytygodniówki w latach 20′ XXI wieku wygrywały wyłącznie:
- Team Visma | Lease a Bike – 9;
- UAE Team Emirates-XRG – 6;
- Red Bull – BORA – hansgrohe – 2;
- Netcompany INEOS 2;
- Soudal Quick-Step – 1…
… oraz właśnie Movistar Team! Kończąc jednak zachwyty nad tym sukcesem warto przytoczyć fakty, które są stałą częścią tego cyklu – hiszpańska grupa w sezonie 2026 zajęła 13. miejsce w drużynowym rankingu UCI z dorobkiem 14 zawodowych zwycięstw, w tym 2 odniesionych na poziomie UCI World Tour. Skoro to mamy już za sobą, to przejdźmy przez ten rok jak zawsze, czyli po kolei…
Najważniejsze sukcesy chronologicznie:
🇪🇸2. i 4. lokata w Classica Camp de Morvedre (1.1)
🇦🇺5. pozycja w Mapei Cadel Evans Great Ocean Road Race
🇪🇸Wygrany etap Volta Comunitat Valenciana (2.Pro)
🇪🇸Wygrany etap, kl. generalna i drużynowa Vuelta a Andalucia (2.Pro)
🇮🇹5. miejsce w Mediolan-Turyn (1.Pro)
🇪🇸8. lokata w kl. generalnej Volta a Catalunya
🇧🇪7. pozycja w Ronde Van Brugge
🇧🇪6. miejsce w Dwars door Vlaanderen
🇪🇸7. lokata w kl. generalnej, triumf w kl. drużynowej Itzulia Basque Country
🇪🇸2 wygrane etapy, 5. pozycja w generalce O Gran Camiño (2.1)
🇪🇸Wygrany etap, triumf i 3. miejsce w kl. generalnej, zwycięstwo w kl. drużynowej Vuelta Asturias (2.1)
🇨🇭7. lokata w kl. generalnej Tour de Romandie
🇩🇪7. pozycja w Eschborn-Frankfurt
🇫🇷Zwycięstwo w Tour du Finistère Pays de Quimper (1.1)
🇫🇷Wygrany etap, 2. miejsce w kl. generalnej, triumf w kl. drużynowej 4 Dni Dunkierki (2.Pro)
🇫🇷7. lokata w kl. generalnej Tour Auvergne – Rhône-Alpes
🇪🇸Mistrzostwo Hiszpanii (ITT)
🇪🇸Zwycięstwo w Circuito de Getxo – Memorial Hermanos Otxoa (1.1)
🇪🇸2. i 5. pozycja w Clasica Castilla y Leon (1.1)
🇵🇱3. miejsce w kl. generalnej Tour de Pologne
🇪🇸5. lokata w kl. generalnej Vuelta a Burgos (2.Pro)
🇩🇪6. pozycja w kl. generalnej, triumf w kl. drużynowej Lidl Deutschland Tour (2.Pro)
🇮🇹4. miejsce w GP Industria & Artigianato (1.Pro)
🇪🇸Wygrany etap i kl. generalna Vuelta a España
🇮🇹3. lokata w Coppa Bernocchi (1.Pro)
🇮🇹2. pozycja w Il Lombardii
Kluczowi kolarze Movistar Team w sezonie 2026:
🇪🇸Enric Mas
31-letni bohater hiszpańskiej drużyny kończy rok na 14. miejscu w indywidualnym rankingu UCI po naprawdę szalonej końcówce sezonu, który rozpoczął się dla Enrica Masa zdecydowanie nie po jego myśli. Wystarczy bowiem przytoczyć fakt, że do końca maja ten miał w nogach 30 indywidualnych dni wyścigowych, podczas których w top10 uplasował się tylko raz – był 2. podczas 11. etapu Giro d’Italia. Później przyszło Tour de Suisse zwieńczone 6. lokatą na ostatnim odcinku i 12. pozycją w generalce, po którym Hiszpan rozpoczął przygotowania do domowej trzytygodniówki. W ich ramach 31-latek był 17. w Donostia San Sebastian Klasikoa oraz 5. w Vuelta a Burgos, po czym zaczął się piękny sen lidera Movistar Team. Ten podczas 6. etapu Vuelta a España, w drodze do Castelló, potrafił rzucić wyzwanie Tadejowi Pogačarowi, a gdy tego zabrakło w stawce hiszpańskiej trzytygodniówki, to właśnie 31-latek wygrał na Alto de Aitana i przez kolejne 2 tygodnie dzierżył czerwony trykot, aż do samej mety wyścigu. Enric Mas w karierze dotychczas stawał 4-krotnie na podium Vuelta a España, ale za 5. razem udało mu się spełnić marzenie, jakiego nie zrealizuje zdecydowana większość zawodowych kolarzy. Dobrą formę Hiszpan wykorzystał zresztą jeszcze miesiąc później, gdy zajął 2. miejsce w Il Lombardii.
🇪🇷Natnael Tesfatsion
O tym, jak bardzo końcówką sezonu Enric Mas uratował 2026 rok dla Movistar Team niech świadczy fakt, że kolejnego kolarza tej ekipy w rankingu UCI znajdziemy na dopiero 69. pozycji, a jest nim Natnael Tesfatsion. 27-letni Erytrejczyk na swój dorobek punktowy zapracował wygrywając Circuito de Getxo – Memorial Hermanos Otxoa oraz jeden z etapów 4 Dni Dunkierki, który to wyścig ukończył na 2. miejscu w klasyfikacji generalnej. Ponadto kolarz z Afryki był m.in. 3. na etapie Itzulia Basque Country, 4. w Trofeo Matteotti, 5. w Mapei Cadel Evans Great Ocean Road Race, Clasica Castilla y Leon oraz Clásica de Ordizia – Ordiziako Klasikoa, 6. w całym Lidl Deutschland Tour, 7. w Eschborn-Frankfurt czy 11. w całym Santos Tour Down Under. Erytrejczyk to jeden z tych kolarzy, który potrafi świetnie punktować do rankingów, choć nie oglądamy go jednocześnie w pierwszoplanowych rolach podczas największych kolarskich imprez.
🇪🇸Iván Romeo
23-latek do czerwca ścigał się w koszulce mistrza Hiszpanii, a ta była wówczas naprawdę godnie reprezentowana. Młody Hiszpan, idąc chronologicznie przez sezon, był m.in. 4. w Classica Camp de Morvedre, 8. w Trofeo Andratx – Pollença, 11. w Volta Comunitat Valenciana, 4. w Clásica Jaén, najlepszy na jednym z etapów i w klasyfikacji generalnej Vuelta a Andalucia czy 5. w O Gran Camiño. Późniejsze miesiące nie były już dla niego tak szczęśliwe, a ten stracił pewną część sezonu na skutek kontuzji. Powrót był jednak ponownie udany – 3. miejsce w klasyfikacji generalnej Tour de Pologne to dla niego najlepszy wynik w imprezie tej rangi. Później były mistrzostwa świata zwieńczone 15. lokatą w indywidualnej czasówce oraz 6. pozycją w drużynie, a także mistrzostwa Europy, gdzie ten był 5. ze startu wspólnego oraz 10. na czas. Wszystko to dało Hiszpanowi 90. miejsce w rankingu UCI.
🇪🇸Jon Barrenetxea
Przenosimy się na 133. pozycję w rankingu UCI, gdzie znajdziemy 26-letniego Hiszpana. Kolarz Movistar Team w tym roku wygrał dwie francuskie jednodniówki – Boucles de l’Aulne – Châteaulin oraz Tour du Finistère Pays de Quimper, a także był 4. w Gran Premio Castellón czy 10. w Vuelta a Andalucia oraz Classique Dunkerque. Punkty do dorobku dały mu jednak także lokaty w drugich dziesiątkach znanych wyścigów, w tym m.in. 12. pozycje w Dwars door Vlaanderen oraz Kuurne-Bruksela-Kuurne, 15. lokata w Eschborn-Frankfurt, 16. miejsce w Bretagne Classic, 18. w E3 Saxo Classic i ADAC Cyclassics czy 20. w Mediolan-San Remo. Wyliczam to nie bez powodu – to daje obraz całości dorobku hiszpańskiej grupy opartej przede wszystkim na ciułaniu oczek aniżeli głośnych sukcesach w największych wyścigach świata, gdzie głośne sukcesy Enrica Masa z końcówki sezonu są raczej wyjątkiem potwierdzającym regułę.
🇻🇪Orluis Aular
W drugiej „100” rankingu UCI znajdziemy jeszcze tylko 1 kolarza Movistar Team, a jest nim 30-letni Orluis Aular. Wenezuelczyk w tym roku nie odniósł ani jednego zwycięstwa, choć ekipa walczyła o nie zwłaszcza podczas Giro d’Italia, gdzie ten był m.in. 2. w Cosenzy czy 6. w Novi Ligure. Poza tym kolarz z Ameryki Południowej był 3. w Coppa Bernocchi oraz na etapie Paryż-Nicea, 6. w Dwars door Vlaanderen czy 4-krotnie plasował się pod koniec top10 etapów Vuelta a España.
Największe pozytywne zaskoczenia:
Enric Mas wygrał Vuelta a España. Powtarzam. Enric Mas wygrał Vuelta a España. Nie wiem ile razy na przestrzeni ostatnich miesięcy z niedowierzaniem napisałem już tę kwestię, ale to cały czas jest dla mnie sensacja, w którą ciężko mi uwierzyć – zwłaszcza w kontekście tego, jak nieudany był dla Hiszpana początek sezonu 2026. Sukces ten nie był zresztą wyłącznie zasługą świetnej dyspozycji 31-latka, ale gdy było trzeba, ten był otoczony naprawdę solidną opieką zespołu, który potrafił stanąć na wysokości zadania i osłaniać swojego lidera przez cały wyścig.
Z pozytywnie zaskakujących momentów w pamięci z tego roku zapadło mi także pierwsze od 4 lat zwycięstwo Nairo Quintany, którego jakby niosła chęć zadedykowania go zmarłemu dosłownie chwilę wcześniej rodakowi Cristianowi Camilo Muñozowi. Plusik za ten rok stawiam też przy 21-letnim Diego Pescadorze, który pokazał, że z czasem może stać się solidnym punktem swojej ekipy. Wreszcie dobrze wspominać będę niektóre momenty związane z polskim akcentem w tej drużynie, jakim od tego roku jest Filip Maciejuk – 27-latek niejednokrotnie dostawał wolną rękę do uciekania i pamiętam niejedną jego szarżę – czasem te trwające naprawdę długo, a czasem krócej, jak np. podczas Mediolan-San Remo, gdzie inicjowaną przez Polaka ucieczkę źle skierowano i przez to ta została skasowana. Miło patrzy się, gdy polska flaga pojawia się podczas transmisji i cieszy mnie, że Movistar Team dawał okazyjnie naszemu rodakowi szansę do aktywności.
Największe rozczarowania:
Zacznę kontrowersyjnie – Cian Uijtdebroeks po 7. miejscu w Tour Auvergne – Rhône-Alpes czy 8. w Vuelta a Cataluyna teoretycznie znów pokazał, że ma papiery na mocne ściganie, ale co nam po tym, gdy ten jakby przyciągał pecha podczas najważniejszych startów, do tego tworząc wokół siebie kolejny raz medialne burze? Kariera 23-latka układa się niezwykle dziwnie i aż mi głupio, że dałem się nabrać na to, że ten miałby w nowych barwach nagle nabrać wiatru w żagle. Dość nieudanym nabytkiem okazał się być także Juan Pedro López, zaś z kolarzy dłużej goszczących w Movistar Team, sezon wyraźnie gorszy od poprzednich zanotowali m.in. Einer Rubio, Davide Formolo czy Pablo Castrillo.
Podsumowanie
Gdyby sezon kończył się przed Vuelta a España, miałbym gigantyczny kłopot z oceną dla Movistar Team – niby zespół ten nazbierał 5 lokat w czołowej „10” klasyfikacji generalnych tygodniówek rangi UCI World Tour oraz 4-krotnie plasował się w top10 klasyków tej rangi, ale brakowało choćby jednego takiego wyniku w wielkich tourach czy monumentach. Zwycięstwo w Vuelta a España oraz 2. miejsce w Il Lombardii całkowicie zmieniają jednak moją optykę na ten sezon w wykonaniu hiszpańskiej grupy – zgarnięcie trofeum za wielki tour jest po prostu czymś, przy czym wystawienie jakiejś „trójki” czy „czwórki” wyglądałoby komicznie. Nie wiem, być może szóstka znajdująca się przy nazwie hiszpańskiej grupy jest na wyrost, bo czy 1 wyścig może aż tak zmienić końcową notę, ale z drugiej strony mam wrażenie, że w tym jednym wypadku faktycznie tak jest. Za kilka lat zapomnimy bowiem o ogólnej przeciętności tego sezonu, w niepamięć pójdzie też pozycja w rankingu czy ranga imprez, w których odnoszone były pozostałe zwycięstwa Movistar Team – triumf w Vuelta a España będzie za to zapewne wybrzmiewał jeszcze długo.
Ocena potencjału Movistar Team z Naszosowej zapowiedzi sezonu 2026: 3,5/10
Ostateczna ocena dla tej drużyny za sezon 2026: 6/10
