Dziś w ramach naszego cyklu podsumowań ruszamy daleko poza Europę, by w odległej Australii odnaleźć 1 z 5 UCI World Teamów zarejestrowanych poza Starym Kontynentem. Choć Team Jayco AlUla, bo o nim mowa, mocno osłabiło się przed sezonem 2026, to finalnie pozycja tej drużyny w rankingu nie była aż tak zła. Przyjrzyjmy się zatem wynikom osiągniętym przez wyżej wymienioną formację.
Za ekipą zarządzaną przez Brenta Copelanda trudny rok – w ostatnim okienku transferowym skład Team Jayco AlUla nieco się osłabił, a zespół został zarejestrowany z licencją UCI World Tour z pewnym opóźnieniem z powodu problemów z gwarancjami bankowymi. Dziś wiemy, że i pod przyszłorocznym podsumowaniem będzie można przytoczyć te same fakty, niemniej nie wybiegając w przyszłość przyjrzyjmy się liczbom za sezon 2026. Australijski zespół kończy rok z zaledwie 9 zawodowymi zwycięstwami, w tym tylko 1 odniesionym na poziomie UCI World Tour – mniejszą liczbą wygranych z grona UCI World Teamów pochwalić mogło się w tym roku tylko Team Picnic PostNL, zaś jeśli chodzi o sukcesy w najważniejszym cyklu, to nawet holenderska formacja zdołała zremisować z Team Jayco AlUla. Kiepski bilans triumfów czy najwyżej 16. lokata w klasyfikacji generalnej w wielkich tourach nie oznaczała jednocześnie, że był to kiepski rok rankingowo – 14. miejsce w zestawieniu przygotowywanym przez UCI jest lepsze niż chociażby rok temu. Skąd zatem pochodziły punkty wywalczone przez kolarzy z australijskiego zespołu? Przyjrzyjmy się temu po kolei.
Najważniejsze sukcesy chronologicznie:
🇦🇺2. i 10. miejsce w kl. generalnej, triumf w kl. drużynowej Santos Tour Down Under
🇪🇸Zwycięstwo w Gran Premio Castellón – Ruta de la Cerámica (1.1)
🇦🇺4. lokata w Mapei Cadel Evans Great Ocean Road Race
🇴🇲Triumf i 3. pozycja w Muscat Classic (1.Pro)
🇴🇲Wygrany etap, 4. i 5. miejsce w kl. generalnej Tour of Oman (2.Pro)
🇦🇪3. lokata w kl. generalnej UAE Tour
🇮🇹11. i 13. pozycja w kl. generalnej Tirreno-Adriatico
🇧🇪2. miejsce w Bredene Koksijde Classic (1.Pro)
🇮🇹6. lokata w Mediolan-San Remo
🇮🇹Wygrany etap, kl. generalna oraz punktowa Settimana Coppi e Bartali (2.1)
🇧🇪5. pozycja w In Flanders Fields – From Middelkerke to Wevelgem
🇳🇱2. i 4. miejsce w NXT Classic (1.1)
🇧🇪Zwycięstwo w Brabanckiej Strzale (1.Pro)
🇳🇱6. lokata w Amstel Gold Race
🇧🇪2. pozycja w Strzale Walońskiej
🇧🇪11. miejsce w Liège-Bastogne-Liège
🇨🇭5. lokata w kl. generalnej Tour de Romandie
🇭🇺3. pozycja w kl. generalnej Tour de Hongrie (2.Pro)
🇧🇪5. miejsce w kl. generalnej, triumf w kl. drużynowej Ethias-Tour de Wallonie (2.Pro)
🇧🇪2. lokata w Circuit Franco-Belge (1.Pro)
🇩🇪Mistrzostwo Niemiec (RR)
🇫🇷Wygrany etap Tour de France
🇳🇴4. pozycja w kl. generalnej Arctic Race of Norway (2.Pro)
🇧🇪9. miejsce w kl. generalnej Renewi Tour
🇫🇷10. lokata w Bretagne Classic
🇨🇦6. pozycja w Grand Prix Cycliste de Québec
🇮🇹Triumf w Giro del Veneto (1.Pro)
Kluczowi kolarze Team Jayco AlUla w sezonie 2026:
🇨🇭Mauro Schmid
26-letni Szwajcar wyrósł w tym roku na zdecydowanego lidera swojej ekipy, a 13. lokata w indywidualnym rankingu UCI jest na to najlepszym dowodem. Jeśli chodzi o zwycięstwa, to właśnie Mauro Schmid był odpowiedzialny za to jedyne australijskiego zespołu na poziomie UCI World Tour – jego łupem padł 13. etap Tour de France. Ponadto 26-latek był później 2-krotnie 2. na innych odcinkach Wielkiej Pętli. Na liście jego tegorocznych wygranych znajdziemy też etap i klasyfikację generalną Settimana Internazionale Coppi e Bartali, etap Tour of Oman oraz Muscat Classic. Ważne były jednak nie tylko triumfy, ale i wysokie lokaty, a Mauro Schmid był w tym roku m.in. 2. w Strzale Walońskiej, całym Santos Tour Down Under czy NXT Classic, 4. w Mapei Cadel Evans Great Ocean Road Race, całym Tour of Oman oraz Coppa Agostoni, 6. w Amstel Gold Race czy 11. w Liège-Bastogne-Liège oraz Mistrzostwach Świata. To był naprawdę życiowy rok dla Szwajcara.
🇦🇺Michael Matthews
36-letni Australijczyk otworzył rok zwycięstwem w Gran Premio Castellón – Ruta de la Cerámica, po czym zniknął na przeszło połowę sezonu z powodów zdrowotnych. Po powrocie forma Michaela Matthewsa rosła stale i dość dynamicznie – z Tour de France ten wracał z dwiema lokatami w top10 etapów, później było 17. miejsce w Bretagne Classic czy 6. lokata w Grand Prix Cycliste de Québec. Wszystko to zaprowadziło weterana szos na Mistrzostwa Świata, które ten zakończył ze srebrnym medalem w wyścigu ze startu wspólnego. Końcówka sezonu to m.in. 8. miejsce w Gran Piemonte, a wszystko to dało mu 54. pozycję w rankingu UCI.
🇦🇺Luke Plapp
Gdyby UAE Tour było najważniejszym wyścigiem w kalendarzu, Luke Plapp byłby gwiazdą światowego peletonu. 25-letni Australijczyk do 2. lokaty w klasyfikacji generalnej tej imprezy z 2023 roku, tym razem dołożył 3. miejsce, aczkolwiek tym razem na tym nie skończyła się jego lista sukcesów. Kolarz Team Jayco AlUla na przestrzeni sezonu był też m.in. 5. w Tour de Romandie oraz 3. w Muscat Classic i Tour de Hongrie. Cóż, gdyby tylko urodzony w Melbourne kolarz był nieco bardziej regularny, to może zakończyłby sezon wyżej niż na 76. pozycji w rankingu UCI.
🇮🇹Andrea Vendrame
32-letni Włoch otworzył sezon w szalonym stylu. Andrea Vendrame był na początku roku kolejno 5. w Classica Camp de Morvedre, 6. w Gran Premio Castellón, 7. w Trofeo Calvià, 5. w Trofeo Serra Tramuntana i 13. w Trofeo Andratx – Pollença. Później kolarz z Italii nie zwalniał tempa i był też m.in. 5. w Trofeo Laigueglia, 16. w Strade Bianche, 11. w całym Tirreno-Adriatico i 6. w Mediolan-San Remo. Po przerwie ten wziął udział w tryptyku ardeńskim, ale bez sukcesów, po czym przez kontuzję opuścił Giro d’Italia już po 2. etapie. Po powrocie Włoch był jeszcze m.in. 10. w Bretagne Classic, 5. w Trofeo Matteotti, 3. w Gran Premio del Lazio, 7. w Giro di Campania, 13. w Coppa Agostoni i 8. w Coppa Bernocchi. Regularność, ale nie wybitność, dały Andrei Vendrame 83. miejsce w rankingu UCI.
🇩🇰Anders Foldager
Na 121. pozycji w rankingu UCI znajdziemy 25-letniego Duńczyka, za którym najlepszy sezon w karierze. Jego ozdobą był triumf w Brabanckiej Strzale, aczkolwiek warto też wspomnieć o innych dobrych wynikach – Anders Foldager był m.in. 2. w Circuit Franco-Belge i mistrzostwach krajowych, 4. w NXT Classic, 5. w całym Ethias-Tour de Wallonie czy 9. w Brussels Cycling Classic.
Największe pozytywne zaskoczenia:
Świetny rok Mauro Schmida, solidny początek i koniec roku Andrei Vendrame czy życiowy rok Andersa Foldagera zostały już opisane, ale w gronie wyróżnionych kolarzy powinien znaleźć się jeszcze jeden sportowiec z Team Jayco AlUla. Robert Donaldson, bo o nim mowa, potrafił zaskoczyć w końcówkach, dzięki czemu był m.in. 5. w In Flanders Fields – From Middelkerke to Wevelgem, 9. w całym Renewi Tour, 2. w Philadelphia Cycling Class czy 4. w Sun Hung Kai Properties Hong Kong Cyclothon. Dla 24-letniego Brytyjczyka to był zdecydowanie najlepszy rok w dotychczasowej karierze. Na kilka ciepłych słów zasłużył też Dries De Bondt, choć jego szarże w tym roku nie zakończyły się żadnym większym sukcesem.
Największe rozczarowania:
Już rok temu Ben O’Connor zaliczył ogromny regres, ale ten sezon był dla niego jeszcze gorszy niż poprzedni. 30-letni Australijczyk w 2 lata zdołał spaść ze statusu jednego z najlepszych kolarzy na świecie do poziomu końcówki drugiej „100” rankingu i nie dziwię się, że Team Jayco AlUla pożegnało go bez większego żalu. Bardzo nieudany rok ma za sobą także zeszłoroczny mistrz Włoch Filippo Conca, mający wzmocnić ekipę w klasykach Amaury Capiot czy wreszcie mający w zeszłym roku zaskakujące sukcesy, ale jak widać jednak nie przekształcające się w regularne wygrywanie Paul Double.
Podsumowanie
Team Jayco AlUla kończy rok na 14. miejscu w rankingu UCI, ale nie zawsze lokata w tym zestawieniu musi w pełni współgrać z odbiorem danej formacji. Niewielka liczba zwycięstw, w tym zaledwie jedno na poziomie UCI World Tour, mocno ciążą na końcowej nocie dla australijskiego zespołu, która finalnie jest drugą najniższą w całym naszym cyklu – mogę zaspojlerować, że niższą otrzyma wyłącznie Team Picnic PostNL. Najgorsze nie jest jednak to, jaki to był rok, ale fakt, że ten zdaje się nie być wyjątkiem, albowiem zespół zarządzany przez Brenta Copelanda znów nie był w stanie w 1. terminie dopełnić wszystkich kwestii do wniosku licencyjnego, a wśród transferów wychodzących znajdziemy część spośród najlepszych kolarzy tej ekipy, w tym przede wszystkim Mauro Schmida. O tym jednak więcej pomówimy sobie już podczas zapowiedzi 2027 roku.
Ocena potencjału Team Jayco AlUla z Naszosowej zapowiedzi sezonu 2026: 3/10
Ostateczna ocena dla tej drużyny za sezon 2026: 3/10
Michael Matthews miał zdaje się medal srebrny, a nie brązowy 😊