Młodzież kontra czas – zapowiedź 2. dnia Mistrzostw Świata 2024

Po pasjonującej niedzieli przed nami 2. dzień kolarskiej rywalizacji na szwajcarskich szosach w ramach Mistrzostw Świata – Zurych 2024. Tym razem indywidualnie z czasem zmierzą się orlicy i juniorzy, a zatem rozdane zostaną kolejne 2 komplety medali.

Po zmaganiach elity mężczyzn teraz nadchodzi pora na pozostałe dwie kategorie panów, czyli kolarzy do lat 23 oraz 19. Orlicy i juniorzy o swoje medale walczą od końcówki XX wieku – najpierw w 1994 roku do programu mistrzostw świata włączono zmagania juniorów, a 2 lata później także i orlików. Polska szczególnie dobrze wspominać może zmagania tych pierwszych – w 2000 roku złoto wywalczył właśnie w jeździe indywidualnej na czas Peter Mazur, w 2008 roku mistrzem został Michał Kwiatkowski, a do polskiego dorobku brązy dołożyli Łukasz Bodnar (2000) i Filip Maciejuk (2017). Jeśli chodzi o zmagania do lat 23 to wciąż czekamy na swój pierwszy krążek.

Wśród juniorów przed rokiem po złoto sięgnął Oscar Chamberlain, a najlepszym pierwszorocznym zawodnikiem był wówczas 10. Paul Fietzke. Jeśli chodzi o rywalizację do lat 23 to mistrzem był Lorenzo Milesi, ale pod jego nieobecność głównym faworytem będzie z pewnością wówczas 2. Alec Segaert.

Program 2. dnia Mistrzostw Świata – Zurych 2024

• Jazda indywidualna na czas juniorów (24,9 km): 9:15-11:30
• Parakolarstwo: Mężczyźni B i C4-5 jazda na czas: 12:15-14:15
• Jazda indywidualna na czas orlików (29,9 km): 14:15-17:30

Trasa rywalizacji juniorów

Juniorzy, w stosunku do niedzielnych wyścigów, ruszać i kończyć będą w tym samym miejscu, a ich trasa ułożona została w stylu „tam i z powrotem”. Na półmetku niemal 25-kilometrowego przejazdu będą mieli ulokowaną agrafkę, a sama trasa jest całkowicie płaska i praktycznie pozbawiona jakichkolwiek zakrętów. To raj dla dobrze zbudowanych, silnych specjalistów od jazdy na czas!

Trasa rywalizacji orlików

Na panów do lat 23 czeka dokładnie ta sama trasa co na elitę kobiet w niedzielę, a zatem jej przebieg zasadniczo można podzielić na dwie równe połowy – pierwsza z nich jest mocno pofalowana i dość kręta, a zawodnicy do przejechania mają kilka kilkusetmetrowych podjazdów o średnim nachyleniu na poziomie od 4,9 do nawet 8,4%. Druga część jest za to płaska jak stół i praktycznie całkowicie pozbawiona zakrętów, a przez to niesamowicie szybka. Tam liczy się już wyłącznie czysta moc.

Pogoda

Wszystko co piękne ma swój kres, a w przypadku aury podczas Mistrzostw Świata – Zurych 2024 ten nastąpi już 2. dnia. Po pięknej niedzieli już w poniedziałkowe popołudnie spodziewane są pierwsze przelotne opady deszczu, temperatury mają spaść do poziomu 15-17 stopni Celsjusza, a wiatr w porywach ma przekraczać 20 km/h. Oby nie wypaczyło to w żaden sposób rywalizacji.

Faworyci rywalizacji juniorów

Po zdobyciu tytułu mistrza Europy kandydatem do złota z automatu stał się Michiel Mouris (Holandia). Jego głównym rywalem, a zdaniem wielu głównym faworytem poniedziałkowej rywalizacji wydaje się być niesamowity Albert Withen Philipsen (Dania). Gdyby trzeba było typować trzeciego kolarza do podium to najbezpieczniejszym typem zdają się być reprezentanci Niemiec – Paul Fietzke i Ian Kings.

Na kogo warto zwrócić uwagę? Odnoszę wrażenie, że na połowę listy startowej. Jakieś argumenty za swoją osobą ma naprawdę wielu młodych zawodników, a poniedziałkowa rywalizacja powinna być bardzo otwarta. Jasper Schoofs i Matisse Van Kerckhove (Belgia), Finlay Tarling (Wielka Brytania), Lorenzo Finn (Włochy), Wil Holmes (Australia), Seth Dunwoody i Conor Murphy (Irlandia) czy Héctor Álvarez (Hiszpania) – każdy z nich moim zdaniem może stanąć na podium i nie byłaby to wielka niespodzianka.

W szerokiej czołówce zakręcić powinni się także Felix Ørn-Kristoff i Marius Innhaug Dahl (Norwegia), Senna Remijn (Holandia), Paul Seixas i Louis Chaleil (Francja), Ashlin Barry i Noah Streif (USA), Carl Emil Just Pedersen (Dania), Reef Roberts (Nowa Zelandia) czy Oliver Mätik i Ron Rooni (Estonia). Kandydatów do wysokich miejsc jest zatem wielu, a ktoś na pewno będzie niezadowolony.

Polskę reprezentować będą Dominik Krzyśków i Jan Jackowiak – obu stać na to by zająć solidne miejsce. Realnym marzeniem wydaje się być koniec czołowej „10”, ale i lokata w drugiej powinna zostać przyjęta jako naprawdę solidny występ.

Kolejność startu:

Murowanym faworytem do wywalczenia złotego medalu w tej kategorii wiekowej będzie Alec Segaert (Belgia). 21-latek przed rokiem był drugi, ale teraz wydaje się, że przegrać może tylko ze sobą. Jeśli reprezentujący na co dzień Lotto Dstny zawodnik pojedzie na swoim maksymalnym poziomie to powinien być poza zasięgiem rywali.

Gdyby analizować zeszłoroczne wyniki to na podium powinni stanąć także 5. wówczas Darren Rafferty (Irlandia) oraz 6. Josh Charlton (Wielka Brytania). Ten pierwszy, choć ma za sobą naprawdę dobry sezon, ani razu przez ostatnie 365 dni nie pojechał dobrej czasówki, drugi zaś ścigał się tyle co nic i nawet na mistrzostwach krajowych zajął dopiero 11. miejsce. Wydaje się zatem, że ostatni rok nie wpłynął dobrze na notowania obu wyspiarzy.

Gigantyczny progres w ostatnim czasie notuje za to 7. przed rokiem Jakob Söderqvist (Szwecja). Aktualny wicemistrz Europy bardzo pewnie jeździ kolejne czasówki, sięga w nich po zwycięstwa i wydaje się spokojnie kroczyć w stronę medalu w Zurychu. Na czempionacie Starego Kontynentu w tym roku blisko Szweda był Wessel Mouris (Holandia), niewiele więcej stracili także Robin Orins (Belgia), Fabian Weiss (Szwajcaria), Aivaras Mikutis (Litwa), Andrea Raccagni Noviero (Włochy) czy Niklas Behrens (Niemcy).

Jeśli chodzi o kolarzy spoza Europy to warto zwrócić uwagę zwłaszcza na przedstawicieli Ameryki Północnej – Isaac del Toro (Meksyk) co prawda nie jest (jeszcze) znany z wybitnych czasówek, ale stać go na naprawdę wiele, Michael Leonard (Kanada) i Andrew August (USA) na co dzień trenują pod okiem sztabu INEOS Grenadiers, a swoje trzy grosze wtrącić będzie chciał zapewne także Artem Shmidt (USA).

O dobre pozycje powalczyć mogą także António Morgado (Portugalia), Markel Beloki (Hiszpania), Jan Christen (Szwajcaria), Rasmus Søjberg Pedersen (Dania) czy Adam Rafferty (Irlandia).

Polskę reprezentować będą Kacper Gieryk i Mateusz Gajdulewicz – biało-czerwoni z pewnością mają ambicje by namieszać w stawce, a w związku z ich dość wczesnym startem możemy spodziewać się, że w pewnym momencie Polacy będą we dwóch (oby) na czele tabeli czekając na przejazd konkurentów.

Kolejność startu: