„Tour de Trump”, czyli o nieudanej konkurencji dla Tour de France

Gdzieś poza kolarskim światem oczy nas wszystkich były zwrócone w kierunku wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych. Wiemy już, że 47. prezydentem Stanów Zjednoczonych zostanie Donald Trump. Co ciekawe, amerykański miliarder oraz były/przyszły prezydent swego czasu odegrał również swoją rolę w świecie kolarstwa tworząc wyścig Tour de Trump.

Podczas wywiadu przeprowadzonego na łamach stacji NBC w 1989 Donald Trump wyszedł z propozycją ambitnego projektu, który miał pokonać dominację Wielkiej Pętli, a może i nawet ją zastąpić w kontekście dyskusji o największym wyścigu na świecie. Niewątpliwie, prezydent-elekt liczył na duże zainteresowanie projektem:

 Zawsze patrzę w przyszłość i myślę, że pewnego dnia Tour de Trump będzie tak samo ważne jak Tour de France

– powiedział w wywiadzie Donald Trump.

Sytuacja amerykańskiego kolarstwa w latach 80. poprzedniego wieku również sprzyjała w planach utworzenia wielkiego touru w Stanach Zjednoczonych. W tamtych czasach ścigała się przecież pierwsza profesjonalna drużyna Jima Ochowicza, czyli 7-Eleven. Amerykanie stali się więc na stałe częścią światowej elity kolarstwa, a fakt ten przypieczętował triumf legendarnego Grega LeMonda w Tour de France z 1986 roku.

Rzeczywiście, plany co do wyścigu były bardzo ambitne. Trasa miała prowadzić przez największą do tej pory liczbę stanów w USA, a pierwsza edycja wystartowała w 1989 z Albany w stanie New York. Kolarze ścigali się przez Amerykę, zahaczając między innymi o Arlington w Wirginii, aby finalnie ukończyć tą etapówkę w Atlantic City w stanie New Jersey. Zwycięzcą pierwszej edycji został Norweg Dag-Otto Lauritzen i zainkasował ogromną jak na tamte czasy premię finansową w postaci 250 tysięcy dolarów. To właśnie sowitymi wypłatami Trump próbował skusić największe gwiazdy peletonu, albowiem w tamtym czasie w tej kwestii z jego wyścigiem równać się mogło jedynie Tour de France.

Sielanka nie trwała jednak długo – rok później wygrał Meksykanin Raúl Alcalá i to edycja z 1990 jest ostatnią, jaką znamy pod nazwą Tour de Trump. W obliczu kontrowersji wokół amerykańskiego miliardera i widmem bankructwa organizator miał problemy ze znalezieniem stosownych inwestorów dla tego projektu i opuszczenie statku pod nazwą Donald Trump okazało się jedynym wyjściem. Wyścig przyjął więc nazwę drugiego z głównych sponsorów i w ten sposób Tour de Trump przemianowano na Tour DuPont. Nie ustabilizowało to jednak sytuacji, a wydarzenie z roku na rok traciło zainteresowanie, aż finalnie zakończyło swój żywot w 1996 roku, kiedy to po raz drugi z rzędu po triumf tam sięgnął… Lance Armstrong.

Osoba Donalda Trumpa nie jest pozbawiona kontrowersji, a i w przypadku kolarstwa udało mu się ich trochę wywołać. Abstrahując od megalomanii wokół Tour de Trump, podczas wyścigu nie brakowało protestujących przeciw biznesmenowi, a i sami zawodnicy chętnie opowiadali o tym, jaka pompatyczność towarzyszyła „amerykańskiemu wielkiemu tourowi”. Trumpa nie ominęły również oskarżenia odnośnie wpływania na wynik zawodów – Belg Eric Vanderaerden, który podczas pierwszej edycji Tour de Trump wygrał 4 etapy i ukończył zmagania na najniższym stopniu podium w klasyfikacji generalnej stwierdził, że został oszukany i wręcz okradziony ze zwycięstwa. Według jego relacji, podczas ostatniego etapu jazdy indywidualnej na czas przez Atlantic City został błędnie pokierowany przez motocykle, co uniemożliwiło mu dobry wynik:

Zostałem oszukany, jestem tego pewien. Amerykanin, bądź zawodnik amerykańskiej drużyny musi wygrać. America First miało miejsce nawet wtedy

– tłumaczy po latach Belg.

Od tamtego czasu wiele się zmieniło – Tour de Trump nie zagroziło Wielkiej Pętli, kolarski świat na stałe uznał Tour de France za największy wyścig na świecie i jest częścią trzech wielkich tourów obok Giro d’Italia czy Vuelta a España, a Ameryka zdążyła pokochać i znienawidzić kolarstwo przez postać Lance’a Armstronga. Trump był wówczas biznesmenem i celebrytą, a 21 stycznia 2025 roku po raz drugi obejmie urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych. Nic jednak nie zapowiada, aby tym razem jako głowa państwa, miał budować popularność kolarstwa w swoim kraju. Jak sam tłumaczył, oglądanie kolarstwa było dla niego jak „obserwowanie ludzi w statku kosmicznym”…