Wyścig Montichiari – Roncone jest na tyle ciekawy, że oficjalnie należy liczyć zaledwie dwie edycje, które odbyły się w latach 2016-2017. Zajmujemy się nim także dlatego, że jedno ze swoich pierwszych podiów wywalczył tam Tadej Pogačar.
Jak możemy się dowiedzieć z zapowiedzi edycji z 2016 roku na portalu bicitv, Montichiari – Roncone w latach 80. był rozgrywany jako wyścig dla juniorów, a potem dla amatorów. Już w XXI wieku jako etap wchodził w skład Tre Giorni Ciclista Bresciana. W tym wyścigu triumfowali znani włoscy kolarze tacy jak Diego Ulissi, Valerio Conti czy Damiano Caruso.
Skupimy się na edycjach z 2016 i 2017 roku, które włoskie media określiły jako wznowienie w nowej odsłonie. Organizatorem był klub sportowy z Sarezzo – Aspiratori Otelli Vtfm Carin Nacanzo. W sumie do rywalizacji zgłosiły się 22 zespoły juniorskie, w tym pięć zagranicznych, z reprezentacją Słowenii z Tadejem Pogačarem. Trasa z Brescii do Trentino liczyła ponad 127 kilometrów.
Pogačar z miejscem na podium
Pierwszą edycję Montichiari – Roncone wygrał Alessandro Covi, czyli obecnie kolega z zespołu Tadeja Pogačara. Zapewne Covi, który w czołówce o zwycięstwo walczył m.in. z dwoma Słoweńcami, nie myślał, że pokona swojego późniejszego kolegę drużynowego, który będzie wielką gwiazdą. Obecnie Włoch, dla którego największym sukcesem jest zwycięstwo etapowe Giro d’Italia z 2022 roku, ma znacznie skromniejszą listę sukcesów niż Słoweniec. W tamtym juniorskim wyścigu jadąc w barwach Team F.Ili Giorgi, pokonał na finiszu dwóch reprezentantów Słowenii – Jakę Primożicia oraz Tadeja Pogačara, a także dwóch swoich rodaków – Matteo Donegę i Samuele Battistellę. Dla niego było to już trzecie zwycięstwo w sezonie.
A na jakim etapie kariery był Tadej Pogačar? Jeździł w zespole Radenska, chociaż w tamtym wyścigu reprezentował swój kraj. Wcześniej w 2018 roku został mistrzem Słowenii juniorów na czas oraz wygrał etap Juniorskiego Wyścigu Pokoju. Podium w Montichiari – Rincone było więc jego jednym z pierwszych sukcesów.
Trudne losy kolejnego zwycięzcy
W 2017 roku podczas drugiej edycji Montichiari – Roncone odbyło się kolejne poszukiwanie talentów. Tym razem ścigano się na krótszej trasy, która ze względu na osuwiska liczyła 118 kilometrów. Na starcie stanęło 20 zespołów, ale już tylko trzy niewłoskie.
Skuteczną ucieczkę wykonało trzech kolarzy – Andrea Innocenti, Włoch o korzeniach marokańskich Omar El Gouzi oraz Czech Karel Vacek. Najlepszy okazał się Innocenti, który reprezentował grupę Stabbia Dover Andia Fora, wyprzedzając Vacka o sekundę oraz El Gouziego o 4 sekundy.
Kariera Andrei Innocentiego zapowiadała się dobrze. W 2017 roku oprócz wygrania Montichiari – Roncone triumfował również w Ain Bugey Valromey Tour i Giro della Lunigiana. Pod koniec 2018 roku został zawieszony aż na 4 lata za stosowanie testosteronu. Ostatni sezon spędził w kontynentalnej grupie Team Technipes #inEmiliaRomagna. Nie odniósł jeszcze zawodowego zwycięstwa. Omar El Gouzi poza epizodem w Bardiani także ściga się w mniejszych zespołach. Najlepiej z podium tamtej edycji radzi sobie Karel Vacek, który jednak mimo wielu zapowiedzi wielkiej kariery, w przeciwieństwie do brata Mathiasa, jeszcze nie trafił do World Touru. Jednak w 2023 roku zajął 2. miejsce na etapie Giro d’Italia.
źródło: ProCyclingStats, bicitv
