Przez 2 ostatnie dni na tapet trafiały ekipy, które już miewały osobne teksty w ramach naszego cyklu Naszosowych podsumowań sezonu – nawet jeśli te wówczas nie kończyły się oceną. Dziś pora na debiutantki, które dotychczas należały do „reszty świata„. Czy słusznie? Przyjrzyjmy się kobiecemu Uno-X Mobility.
Kontynuujemy naszą podróż przez UCI Women’s World Tour w ramach podsumowań sezonu 2026. Obiektem kolejnej analizy będzie norweska ekipa zarządzana przez Thora Hushovda, czyli Uno-X Mobility. O ile o panach spod tego szyldu wypowiadałem się w tym roku naprawdę ciepło, o tyle panie nie dały już tylu powodów do optymizmu. Dopiero 14. lokata w drużynowym rankingu UCI oznacza bycie 2. najsłabszym z grona UCI Women’s World Teamów, a przed norweską formacją uplasowało się w tym zestawieniu także Laboral Kutxa – Fundación Euskadi, czyli zespół z drugiej dywizji. Odbiór całego sezonu ratują nieco 2 sukcesy z jego końcówki – aż do 13 czerwca Uno-X Mobility nie mogło się pochwalić ani jednym zwycięstwem, zaś na pierwsze międzynarodowe (czyli nie będące mistrzostwami krajowymi), przyszło nam poczekać aż do 3 sierpnia. Wówczas łupem kolarki z tego zespołu padł jednak etap Tour de France Femmes, a po dołożeniu do puli sukcesów zespołu jeszcze jednodniowego Giro dell’Emilia Internazionale Donne, licznik wygranych zatrzymał się na liczbie 5. To wciąż niewiele, ale jednocześnie znacznie lepiej niż ewentualne 0, na które na pewnym etapie sezonu się zanosiło. Przejdźmy zatem przez 2026 rok w wykonaniu kolarek Uno-X Mobility po kolei…
Najważniejsze sukcesy chronologicznie:
🇪🇸3. miejsce w Trofeo Binissalem-Andratx (1.1)
🇪🇸3. lokata w kl. generalnej Setmana Volta Femenina de la Comunitat Valenciana (2.Pro)
🇮🇹3. pozycja w Trofeo Alfredo Binda – Comune di Cittiglio
🇧🇪2. miejsce w Ronde de Mouscron (1.1)
🇪🇸14. lokata w kl. generalnej Vuelta España Femenina
🇮🇹14. pozycja w kl. generalnej Giro d’Italia Women
🇩🇰4. miejsce w Copenhagen Sprint
🇳🇴🇫🇮Mistrzostwo Norwegii (ITT + RR) i Finlandii (ITT)
🇫🇷Wygrany etap Tour de France Femmes
🇫🇷3. lokata w La Choralis Fourmies Féminine (1.Pro)
🇮🇹Zwycięstwo w Giro dell’Emilia Internazionale Donne (1.Pro)
Kluczowe kolarki Uno-X Mobility w sezonie 2026:
🇳🇴Sigrid Ytterhus Haugset
Sporo o poziomie norweskiego zespołu mówi fakt, iż jego najwyżej sklasyfikowana kolarka w indywidualnym rankingu UCI plasuje się na dopiero 59. pozycji. Nie jest to jednocześnie zarzut wobec samej Sigrid Ytterhus Haugset, albowiem 27-letnia Norweżka ma za sobą wyraźnie najlepszy sezon w zawodowej karierze, podczas którego odniosła pierwsze zawodowe zwycięstwo zostając mistrzynią swojego kraju, by następnie w pięknym trykocie odnieść efektowy, solowy triumf na 3. etapie Tour de France Femmes, co poskutkowało zamienieniem tej koszulki na 1 dzień na żółtą – liderki klasyfikacji generalnej. Poza tym warto też wspomnieć, że Sigrid Ytterhus Haugset regularnie meldowała się w szerokiej czołówce największych wyścigów – Norweżka była m.in. 14. w całym Giro d’Italia Women, 15. w Strade Bianche Donne, 17. w Liège-Bastogne-Liège Femmes czy 19. w całej Vuelta España Femenina oraz w Strzale Walońskiej.
🇳🇴Mie Bjørndal Ottestad
29-latka rozpoczynała sezon jako chyba największa gwiazda swojej drużyny, a kończy go na 68. pozycji w rankingu UCI. Początek roku nie zapowiadał tak odległej lokaty, albowiem Norweżka otworzyła go na Majorce 8. miejscem w Trofeo Marratxi-Felanitx oraz 3. lokatą w Trofeo Binissalem-Andratx, by później notować kolejne dobre wyniki – Mie Bjørndal Ottestad była kolejno 3. w Setmana Ciclista Volta Femenina de la Comunitat Valenciana, 14. w Strade Bianche Donne, 8. w Trofeo Oro in Euro, 3. w Trofeo Alfredo Binda – Comune di Cittiglio, co stanowi chyba jej najcenniejszy wynik z całego tego sezonu, 21. w Sanremo Women, 15. w Vuelta a Burgos Feminas oraz 21. w Giro d’Italia Women. Później przyszedł niestety wypadek, wstrząśnienie mózgu i problemy, które ciągnęły się za zawodniczką tak długo, że ta nie wróciła już do startów. Szkoda, bo ta niewątpliwie byłaby w stanie wnieść jeszcze więcej dobrych wyników do puli swojej drużyny.
🇨🇭Linda Zanetti
24-letnia Szwajcarka przed rokiem z przytupem przywitała się ze swoim obecnym pracodawcą, notując 2 zwycięstwa i kończąc rok na solidnej 30. pozycji w rankingu UCI. 2. sezon w Uno-X Mobility już tak udany nie był, a 82. lokata w rankingu UCI w pewnym sensie to oddaje. Największe sukcesy? 4. lokata w Copenhagen Sprint, 3. miejsce w La Choralis Fourmies Féminine czy 2 finisze w top10 etapów Giro d’Italia Women.
🇮🇹Alessia Vigilia
27-letnia Włoszka rzutem na taśmę wskoczyła do czołowej „100” rankingu UCI kończąc sezon 2026 na 95. pozycji w takowym. Wpływ na to miała wygrana w październikowym Giro dell’Emilia Internazionale Donne, a także wicemistrzostwo Włoch na czas, 5. lokata w Chrono des Nations czy wicemistrzostwo Europy w sztafecie drużynowej. Wcześniej kolarka z Italii zanotowała bowiem nie wybijający się w żaden sposób rok, w którym najważniejszym wynikiem była 13. pozycja w Mapei Cadel Evans Great Ocean Road Race. Końcówka była jednak dla Alessii Vigilii naprawdę udana.
Największe pozytywne zaskoczenia:
Wygrana etapowa Sigrid Ytterhus Haugset podczas Tour de France Femmes była niewątpliwie sporą sensacją i osłodą niezbyt udanego sezonu dla Uno-X Mobility. Na pozytywne wyróżnienie zasługują także wyniki z 1. części sezonu, jakie osiągała 20-letnia Kamilla Aasebø – 12. lokata w Omloop Nieuwsblad czy 6. w Beobank Samyn Ladies to niezłe rezultaty. Kto wie, co by było, gdyby sezon młodej Norweżki nie zakończył się już w kwietniu, ale w ten sposób płynnie przejdźmy do rozczarowań…
Największe rozczarowania:
Ależ „szpital” panował w Uno-X Mobility w tym sezonie… Wspomniana Kamilla Aasebø zakończyła sezon w kwietniu, po poważnej kraksie z Paryż-Roubaix. To wciąż jednak nie jest najgorsza sytuacja, albowiem Elinor Barker zanotowała 0 dni wyścigowych, zaś Rebecca Koerner i Anne Dorthe Ysland ostatni raz na szosie widziane były jeszcze w styczniu w Australii. Mało? Jelena Erić do ścigania powróciła dopiero w sierpniu i zanotowała tylko 3 punkty UCI przez cały rok, z kolei u Susanne Andersen endofibrozę tętnicy biodrowej zewnętrznej, która to zakończyła sezon Norweżki już w czerwcu. W sumie zatem mniej więcej 1/3 składu Uno-X Mobility była po prostu niedostępna dla włodarzy tej formacji, co jest przykre i niewątpliwie rodziło sporo rozczarowań niezależnych od chęci i możliwości sportsmenek.
Te, które się ścigały, też w wielu przypadkach nie utrzymały poziomu z poprzednich lat. Katrine Aalerud rok temu otarła się o medale podczas Mistrzostw Świata i Mistrzostw Europy na czas, 31-latka walczyła też wówczas w innych wyścigach, w tym roku tymczasem mocno zgasła. Do 3. lokaty z Amstel Gold Race sprzed zaledwie 2 lat nijak nie potrafi nawiązać także Ingvild Gåskjenn, która obecnie jest cieniem siebie z tamtego sezonu. Solidny zjazd od 2024 roku zanotowała także zaledwie 23-letnia Anniina Ahtosalo, która zapowiadała się na dużo lepszą zawodniczkę. Wreszcie myślałem, że to może być dobra ekipa dla nowej w zespole 22-letniej Francesci Pellegrini, ale i Włoszka zdołała przepaść w szeregach Uno-X Mobility.
Podsumowanie
W poprzednich latach oceniane liczbowo były co prawda tylko męskie zespoły, ale dotychczas „jedynka” w najprostszych słowach wyjaśnienia oznaczała tyle, że dany zespół nic nie wnosi do UCI World Touru i jego spadku/upadku w obecnej formie byśmy prawdopodobnie nawet nie dostrzegli. Czy mogę zatem wystawić 1/10 dla Uno-X Mobility? Zdecydowanie nie. Mimo wszystko norweska formacja wnosi co nieco do UCI Women’s World Touru – jej kolarki jeżdżą aktywnie, a śmiałe próby poskutkowały pięknym zwycięstwem etapowym podczas obecnie najbardziej prestiżowej ze wszystkich imprez wielodniowych, czyli Tour de France Femmes. Jednocześnie ciężko wyciągnąć notę wyżej niż do poziomu 2/10 – choć wpisuję to z wiarą, iż większość czytelników przegląda cały tekst, a nie tylko cyferkę na końcu, więc mają Państwo świadomość, że tym razem złożyła się na to nie tylko słabość niektórych spośród kolarek, ale i liczne kłopoty zdrowotne. Gdy te uda się pokonać, sądzę, że Uno-X Mobility może śmiało kandydować do miana drużyny ze środka worldtourowej stawki.
Ocena dla Uno-X Mobility za sezon 2026: 2/10









