fot. CANYON//SRAM Racing

Już jutro (2 października) rozpoczynają się tegoroczne mistrzostwa Europy w kolarstwie szosowym, które rozegrane zostaną w Lublanie i potrwają do 7 października. Polski Związek Kolarski w końcu opublikował oficjalny skład reprezentacji Polski na tę imprezę. Liderką polskiej kadry będzie srebrna medalistka mistrzostw świata z Montrealu – Katarzyna Niewiadoma (CANYON//SRAM ; srebro w wyścigu ze startu wspólnego elity). 

Długo musieliśmy czekać na opublikowanie oficjalnego składu reprezentacji Polski na tegoroczne mistrzostwa Europy w kolarstwie szosowym, ale w końcu się doczekaliśmy. Polski Związek Kolarski opublikował oficjalną kadrę na europejski czempionat w Lublanie na własnej stronie internetowej. Przejdźmy zatem do przedstawienia naszej kadry.

Elita mężczyzn:

  • Michał Kwiatkowski (Netcompany INEOS) – jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana elity
  • Filip Maciejuk (Movistar Team) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana elity
  • Mateusz Gajdulewicz (ATT Investments) – start wspólny
  • Jakub Kaczmarek (Voster Team) – start wspólny
  • Piotr Pękala (ATT Investments) – start wspólny

Elita kobiet:

  • Katarzyna Niewiadoma (CANYON//SRAM) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana elity
  • Dominika Włodarczyk (UAE Team L’IMAD) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana elity
  • Marta Lach (Team SD Worx-Protime) – start wspólny
  • Marta Jaskulska (Human Powered Health) – start wspólny
  • Agnieszka Skalniak-Sójka (CANYON//SRAM) – start wspólny
  • Karolina Perekitko (Mayenne Monbana My Pie) – start wspólny
  • Nikol Płosaj (Tenvels Le Dévoluy) – start wspólny
  • Natalia Krześlak (TKK Pacific – Nestlé Fitness Cycling Team) – start wspólny

Orlicy:

  • Jan Jackowiak (Bahrain Victorious Development Team) – start wspólny + jazda indywidualna na czas
  • Dawid Lewandowski (NSN Development Team) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana elity
  • Szymon Ilski (Voster Team) – start wspólny
  • Filip Surdyk (Spica Solutions Team / staż w Voster Team) – start wspólny

Orliczki:

  • Weronika Wąsaty (CANYON//SRAM Generation) – start wspólny
  • Martyna Szczęsna (MAT Atom Deweloper Wrocław) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana elity
  • Urszula Sipko (MAT Atom Deweloper Wrocław) – start wspólny
  • Maja Tracka (MAT Atom Deweloper Wrocław) – start wspólny
  • Nadia Hartman (MAT Atom Deweloper Wrocław) – start wspólny + jazda indywidualna na czas

Juniorzy:

  • Mikołaj Legieć (Cannibal – Victorious U19 Development Team / UKS Copernicus Toruń CCC) – jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana juniorów
  • Maksymilian Matyasik (Soudal Quick-Step U19) – start wspólny + jazda indywidualna na czas
  • Mateusz Błaszak (MKS Cyclo Korona / Świętokrzyskie) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana juniorów
  • Hubert Blokesz (UKS Avatar Silesia Team) – start wspólny
  • Jan Bajdor (KTK Kalisz) – start wspólny
  • Bartłomiej Jędrysek (WMKS Olsztyn / S.C. Fagnano Nuova) – start wspólny
  • Adam Drozdowski (UKS Copernicus Toruń CCC) – start wspólny
  • Michał Struzik (UKS Copernicus Toruń CCC) – start wspólny
  • Igor Mitoraj (WMKS Olsztyn / Salus Ciclistica Seregno de Rosa) – sztafeta mieszana juniorów

Juniorki:

  • Amelia Szymańska (UKS Copernicus Toruń CCC) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana juniorów
  • Agata Sekta (MAT Atom Deweloper Wrocław) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana juniorów
  • Kinga Słomka (MAT Atom Deweloper Wrocław) – start wspólny + jazda indywidualna na czas + sztafeta mieszana juniorów
  • Zofia Glinka (MAT Atom Deweloper Wrocław) – start wspólny
  • Julia Pośpiech (MAT Atom Deweloper Wrocław) – start wspólny

Całej reprezentacji życzymy oczywiście, jak najlepszych wyników na trasie europejskiego czempionatu, choć trzeba przyznać, że największe szanse medalowe będziemy mieć w wyścigu ze startu wspólnego elity kobiet. Trzymamy kciuki za wszystkich powołanych zawodników oraz za wszystkie powołane zawodniczki!

Niestety do Lublany nie wybrała się złota medalistka z Montrealu (jazda indywidualna na czas juniorek) – Maria Okrucińska. Młoda Polka jest kontuzjowana, podobnie zresztą, jak Malwina Mul, która co prawda widnieje w oficjalnym składzie reprezentacji Polski na stronie Polskiego Związku Kolarskiego, ale nie weźmie udziału w tegorocznym czempionacie.


Wszystko o Mistrzostwach Europy w kolarstwie szosowym – Lublana 2026:

Poprzedni artykułGuillaume Boivin nie powalczy o kontrakt na przyszły sezon. Kanadyjczyk żegna się z peletonem
Następny artykułKoniec sezonu dla Kim Le Court
Mateusz Gruszeczka
Pasjonat biegania i podróżowania. Ulubiony kierunek? Czarnogóra. Miłośnik wszelkich wyścigów - również tych mniejszych i nieco mniej znanych. W wolnej chwili copywriter.
guest
8 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze
love_velo
love_velo

Mistrzostwa Europy powinny być najważniejszą imprezą.

Ale świat kolarstwa jest zbudowany na marketingu i mitologii, więc MŚ mają wyższą rangę , choć sportowo są sporo mniej znaczące niż topowe wyścigi europejskie.

99% najważniejszych wyścigów odbywa się w Europie: Tour, Giro, Vuelta, Roubaix, Flandria, Lombardia, Tirreno, Dauphiné, San Sebastián, Strade… lista jest nieskończona.

Najsilniejszy kontynent = najważniejszy tytuł.
UCI udaje globalizację, choć peleton jeździ po Europie, bo kolarstwo jest de facto europejskie.

reko
reko

Kwiaty nie startuje w głównym wyścigu ze startu wspólnego?

Karol
Karol

@love_velo a przypomnij kto jest aktualnym mistrzem świata xD

Jakub Jarosz
Editor
Jakub Jarosz
Reply to  reko

Tak, jedzie wyłącznie TTT + ITT.

Jakub Jarosz
Editor
Jakub Jarosz
Reply to  love_velo

Piękny wywód, ale już nawet nie wchodząc z nim w polemikę, to pomija przede wszystkim jedną kwestię – ME nie są imprezą organizowaną przez UCI, więc ciężko, by im na niej jakkolwiek zależało. UCI dba o swoje marki, nie konkurencję, której zresztą jeszcze ciut ponad dekadę temu nie było, wszak pierwsze ME elity to dopiero 2016 rok.

love_velo
love_velo

Karol
zachowując podtekstowy charakter twojej wypowiedzi, zapytałbym:
„Przypomnij, gdzie trenuje i ściga się aktualny mistrz świata?”
ale to pytanie retoryczne.

Mistrzostwa świata to taki Tour de Europa tylko jak w karnawale, kolarze przebierają się w inne kostiumy, , a marketing zajmuje się udawaniem, że kolarstwo istnieje poza Alpami, Pirenejami i Beneluksem.

W czasie jednego z wyścigów, którego trasa przebiegała przy , a jakże szwajcarskiej siedzibie UCI, była dumna informacja, że około 1 miliona kolarzy na świecie ma licencję UCI.

Wg statystycznych danych kolarzy z Wielkich Tourów, to około 80% licencji mają Europejczycy.

Reasumując, światowe UCI to w Europie ma: biura, tor kolarski, centrum szkoleniowe, zaplecze dla federacji i całą swoją „globalną” administrację, która w praktyce zarządza sportem, w którym 80% zawodników pochodzi z Europy.

Pro hip-hop
Pro hip-hop

@love_velo
Europa jest główną areną zmagań kolarskich, ale startują tutaj przecież zawodnicy z całego świata (którzy na ME wystartować przecież nie mogą, jeżeli są spoza Europy), więc w zasadzie to nie wiem o co Ci chodzi.

love_velo
love_velo

Pro hip-hop

Jednym z najbardziej fatalnych skutków organizowania mistrzostw świata w egzotycznych, odległych od Europy miejscach jest to, że koszty wyjazdu dla europejskich kolarzy stają się realną barierą. Niedawno pojawił się artykuł o tym, że Duńczycy nie byli w stanie udźwignąć wydatków związanych z udziałem w MŚ, a Pedersen musiał interweniować, żeby w ogóle umożliwić start młodzieży w reprezentacji.

Sam wiem, ile kosztuje zwykłe rekreacyjne kolarstwo — a co dopiero uprawianie sportu na jakimkolwiek poziomie wyczynowym.

UCI‑owska ambicja „globalizowania” kolarstwa w regionach, których po prostu nie stać na tę dyscyplinę, działa jak trucizna: zamiast rozwijać sport, osłabia go i wypycha zawodników oraz federacje poza granice finansowej wytrzymałości.

To nie jest wizja rozwoju. To jest beznadziejna próba promocji kolarstwa tam, gdzie nie ma infrastruktury, tradycji ani pieniędzy, a jej skutkiem ubocznym jest stopniowe zabijanie dyscypliny, w tym marginalizacja mistrzostw europejskiego kontynentu w dyscyplinie, która od zawsze była w Europie.