Na starcie sezonu 2026 amerykański Human Powered Health był najbardziej polską ekipą w UCI Women’s World Tourze zatrudniając aż 3 kolarki z naszego kraju. Choć z czasem, z racji na zawieszenie Darii Pikulik, taki stan rzeczy się zmienił, nadal mieliśmy mocne polskie akcenty w tym zespole. Jaki to był rok dla Marty Jaskulskiej, Wiktorii Pikulik, a także ich klubowych koleżanek?
W ramach Naszosowych podsumowań sezonu 2026 dziś po raz 3. z rzędu zajrzymy do „worldtourowych ogonów„, albowiem po 14. w drużynowym rankingu UCI, norweskim Uno-X Mobility oraz sklasyfikowanej na 11. pozycji australijskiej formacji Liv AlUla Jayco, dziś na tapet trafi 12. w tym zestawieniu, amerykańskie Human Powered Health. Zespół, którego szefową jest 44-letnia Ro De Jonckere, mógł się w obecnym roku pochwalić 4 zawodowymi zwycięstwami, w tym 1 odniesionym na poziomie UCI Women’s World Tour – mowa tu o etapie Vuelta España Femenina. Lista triumfów nie była zatem długa, choć wciąż nie była rozczarowująca dla formacji, która dla przykładu przed rokiem mogła się pochwalić tylko 2 wygranymi, które to wówczas przekładały się na 13. lokatę w rankingu UCI. Przejdźmy zatem krok po kroku przez sezon 2026 w wykonaniu kolarek Human Powered Health.
Najważniejsze sukcesy chronologicznie:
🇦🇺6. miejsce w kl. generalnej Santos Women’s Tour Down Under
🇦🇺Zwycięstwo w Santos Tour Down Under – Women’s One Day Race (1.Pro)
🇧🇪10. lokata w Dwars door Vlaanderen
🇪🇸Wygrany etap i 9. pozycja w kl. generalnej Vuelta España Femenina
🇳🇱2. miejsce w Veenendaal – Veenendaal (1.1)
🇧🇪5. lokata w Antwerp Port Epic Ladies (1.Pro)
🇧🇪2. i 5. pozycja w GP Mazda Schelkens (1.1)
🇩🇰9. i 10. miejsce w Copenhagen Sprint
🇩🇪Dublet w Thüringen Women Cycling Challenge (1.Pro)
🇨🇦Mistrzostwo Kanady (RR)
🇧🇪2. i 5. lokata w Argenta Classic – Deurne (1.1)
🇫🇷13. i 16. pozycja w kl. generalnej Tour de France Femmes
🇧🇪4. miejsce w GP Lucien Van Impe (1.Pro)
🇧🇪3. lokata w Konvert Kortrijk Koerse (1.1)
🇫🇷2. pozycja w Tout commence en Finistère Ladies Classic (1.1)
🇨🇳4. i 5. miejsce w kl. generalnej Tour of Chongming Island
Kluczowe kolarki Human Powered Health w sezonie 2026:
🇨🇦Maggie Coles-Lyster
27-letnia Maggie Coles-Lyster kończy sezon 2026 jako najwyżej sklasyfikowana kolarka Human Powered Health w indywidualnym rankingu UCI. Kanadyjka zajęła w nim 43. pozycję, a w drodze do tego celu ta odniosła 2 spośród wszystkich 4 zwycięstw amerykańskiej drużyny – była najlepsza w styczniu w Santos Tour Down Under – Women’s One Day Race oraz została w czerwcu mistrzynią swojego kraju w wyścigu ze startu wspólnego. Ogólnie Maggie Coles-Lyster punkty UCI gromadziła głównie poprzez mniej prestiżowe imprezy – była m.in. 5. w całym Tour of Chongming Island, 2. w GP Mazda Schelkens i Argenta Classic – Deurne czy wysoko kończyła etapy Tour of Chongming Island oraz UAE Tour Women. Warto jednak wspomnieć także o 2. pozycji na etapie Giro d’Italia Women, gdzie Kanadyjka na finiszu pokonała wiele dużo bardziej renomowanych rywalek.
🇳🇱Thalita de Jong
Po fantastycznym sezonie 2024, Holenderka trafiła do Human Powered Health i jej pobyt w nowej ekipie można odebrać na 2 sposoby – z jednej strony 33-latce nie udało się już zbliżyć do wyników z tamtego roku, z drugiej jednak ta ustabilizowała się na naprawdę solidnym poziomie. Sezon 2026 Thalita de Jong kończy na 62. miejscu w rankingu UCI, a ta była na przestrzeni ostatnich miesięcy w worldtourowych imprezach m.in. 13. w Tour de France Femmes, 10. w Dwars door Vlaanderen, 14. w Sanremo Women i Trofeo Alfredo Binda, 15. w Amstel Gold Race Ladies, 17. w Tour de Suisse Women oraz 23. w Liège-Bastogne-Liège Femmes. Do tego Holenderka kończyła w czołowej „10” hiszpańskie imprezy niższych kategorii – była m.in. 8. w Setmana Ciclista Volta Femenina de la Comunitat Valenciana, 4. w Trofeo Binissalem-Andratx czy 7. w Vuelta CV Feminas oraz Trofeo Marratxi-Felanitx.
🇦🇹Kathrin Schweinberger
Dla 30-letniej Austriaczki to był kolejny rok, w którym ta zameldowała się w czołówce bardzo wielu imprez niższych kategorii. Jeśli bowiem chodzi o UCI Women’s World Tour, to poza 4. lokatą w chińskim Tour of Chongming Island, Kathrin Schweinberger była jeszcze 10. w Copenhagen Sprint i 17. w Ronde van Brugge. Wyścigi niższej rangi? Tu znajdziemy 2 podia oraz aż 7 finiszów w top10 i sporo kolejnych w drugiej „10”. Wszystko to dało Austriaczce 66. miejsce w rankingu UCI.
🇺🇸Lily Williams
Na 71. pozycji w rankingu UCI uplasowała się za to Lily Williams. 32-letnia Amerykanka najlepszy moment sezonu miała podczas Giro d’Italia Women, gdzie była 2. na jednym z etapów, a w sumie podczas 3 uplasowała się w top10. Na worldtourowym poziomie trzeba też wspomnieć o 2. lokacie na etapie Tour de Suisse Women czy 14. miejscu w In Flanders Fields – In Wevelgem, a poza tym punkty UCI Amerykanki również pochodziły w sporej części z imprez niższych kategorii – ta była m.in. 4. w GP Lucien Van Impe, 5. w Antwerp Port Epic Ladies czy 2. w Tout commence en Finistère Ladies Classic.
Największe pozytywne zaskoczenia:
Zaczniemy od kolarki, z którą mam ogromny problem – Petra Stiasny wygrywając etap Vuelta España Femenina z metą na L’Angliru z pewnością dokonała czegoś wielkiego i to było ogromne, pozytywne zaskoczenie. 25-latka zasługuje zatem na pochwałę i wyróżnienie, choć jednocześnie cały jej sezon jest ogromnym rozczarowaniem – reszta wyników była daleka od tego, co Szwajcarka pokazywała chociażby rok temu. Rolę kolarki walczącej o generalki przejęła za to dotychczas dużo mniej widoczna Nina Buijsman, która potrafiła być m.in. 16. w Tour de France Femmes, 12. w Tour de Suisse Women, 19. w Giro d’Italia Women czy 6. w Santos Women’s Tour Down Under. Na pozytywne wyróżnienie zasługuje też inna Holenderka – 27-letnia Marit Raaijmakers wygrywając LOTTO Thüringen Women Cycling Challenge zanotowała swoje 1. zawodowe zwycięstwo w karierze.
Największe rozczarowania:
Sekcję rozczarowań zacznę wyjątkowo od kwestii pozasportowej – uważam za spory powód do wstydu fakt, że Human Powered Health nie potrafiło ogłosić zerwania współpracy z Darią Pikulik i po cichu wykreśliło ją ze składu w bazie UCI, gdy ta jednocześnie np. do dziś widnieje w takowym na ich stronie internetowej. Krótki komunikat pt. „nasze drogi się rozchodzą”, nawet bez podania przyczyny, byłby moim zdaniem takim minimum przyzwoitości i transparentności przed kibicami, którzy mają prawo do bycia poinformowanymi o tak ważnych sprawach.
Jeśli zaś chodzi o kwestie sportowe, to na minus zanotowałem sobie dyspozycję dwóch Włoszek – 23-letnia Giada Borghesi 2 lata temu zapowiadała się na naprawdę świetną zawodniczkę, dziś tymczasem można było zapomnieć, że ta nadal jest częścią zawodowego peletonu. Nie wiem co działo się z kolei z Barbarą Malcotti, która z liderki swojej ekipy rok temu, tym razem mocno zniknęła – można to napisać nawet pomimo 9. lokaty w Vuelta España Femenina, która rodzi mi wręcz jeszcze więcej pytań związanych z tym, że czemu forma przyszła na tylko ten 1 wyścig.
Podsumowanie
Zacząłem tekst od tego, że Human Powered Health było na starcie sezonu 2026 najbardziej polską drużyną w UCI Women’s World Tourze. Niestety na przestrzeni roku dość szybko i w ciszy ekipa pożegnała się z zawieszoną Darią Pikulik, tymczasem pozostałe 2 Polki nieczęsto przebijały się w transmisji – choć nie sposób nie dostrzec tego, że Marta Jaskulska meldowała się w niejednej ucieczce i bardzo walczyła o to, by jednak zaznaczyć swoją obecność w peletonie. Wiktoria Pikulik tymczasem, analogicznie do poprzednich lat, skupiła się głównie na pomaganiu swoim liderkom, a z racji na fakt, że amerykańska ekipa nieczęsto wygrywała, to i Polka nie przewijała się przez to zbyt często w mediach i wynikach.
Reasumując to, co napisałem powyżej – ciężko o patriotyczne naciąganie końcowej oceny dla Human Powered Health. Amerykańska ekipa kończy tymczasem rok na dość odległej, 12. pozycji w rankingu UCI, w dodatku zdobywając niemałą część spośród swoich punktów bazując na tych mniej prestiżowych czy po prostu wyścigach. Nie odmawiam tej formacji miejsca w UCI Women’s World Tourze – w stosunku do panów, u pań cały czas nie mamy jeszcze na tyle silnej 2. dywizji, by ta wywierała presję na takie formacje jak Human Powered Health, ale jednocześnie nie sposób nie podkreślić, że dysproporcja poziomów w kobiecym peletonie jest po prostu ogromna. Kto wie, może transfer m.in. Marty Lach sprawi, że amerykańska grupa za rok zbliży się nieco do czołówki? Będę za to trzymał kciuki, ale to już temat na zapowiedź, która zapewne powstanie za około 1,5 miesiąca.
Ocena potencjału Human Powered Health z Naszosowej zapowiedzi sezonu 2026: -/10
Ostateczna ocena dla tej drużyny za sezon 2026: 2,5/10









