Ważący zaledwie 238 gramów model R2 CARBON zapewnia idealną równowagę między lekką konstrukcją, wentylacją i właściwościami aerodynamicznymi – trzema cechami, które rzadko występują razem w jednym kasku.

Kask stworzony z myślą o najtrudniejszych podjazdach

Model R2 CARBON został zaprojektowany z myślą o optymalnym zarządzaniu temperaturą. Podczas jego opracowywania skupiono się na jednym jasnym celu: zapewnieniu kolarzom maksymalnej wydajności podczas długich podjazdów, etapów górskich oraz w najgorętsze dni sezonu.

Dzięki doskonale wentylowanej konstrukcji i zoptymalizowanemu projektowi kask pomaga kolarzom utrzymać bardziej stabilną temperaturę ciała, zapewniając jednocześnie wydajność aerodynamiczną zbliżoną do tej, jaką oferują specjalistyczne kaski aerodynamiczne, zwłaszcza przy niższych prędkościach – typowych dla podjazdów.

Wysokiej jakości konstrukcja z włókna węglowego

Model R2 CARBON posiada cholewkę wykonaną z wysokiej jakości włókna węglowego, dzięki czemu waży zaledwie 238 g, a jednocześnie zachowuje konstrukcję typu In-Mold, która zapewnia zarówno bezpieczeństwo, jak i trwałość.

Najważniejsze cechy:

● Waga: 238 g
● Konstrukcja typu In-Mold z górną skorupą z włókna węglowego
● System regulacji BOA®
● Klamra magnetyczna Fidlock®
● Zoptymalizowana wentylacja na upalne dni
● Dostępne w rozmiarach S, M i L

Opracowany we współpracy z najlepszymi kolarzami świata

Kask R2 CARBON będą nosić zawodnicy drużyn NSN Cycling Team i Lotto–Intermarché – zespoły WorldTour, zwłaszcza podczas etapów górskich Tour de France, gdzie każdy zaoszczędzony gram i każdy stopień obniżenia temperatury mogą mieć decydujące znaczenie. Kask trafi do sprzedaży pod koniec 2026 roku w dwóch wersjach: modelu „Carbon Top” oraz wersji z bardziej widocznym wykończeniem z włókna węglowego.

W przypadku modelu R2 CARBON naszym celem było stworzenie idealnego kasku dla górali: niezwykle lekkiego, wyjątkowo przewiewnego i na tyle aerodynamicznego, by zapewniać wysoką wydajność w każdej sytuacji wyścigowej. To kolejny przykład naszego zaangażowania w przesuwanie granic w dziedzinie wysokowydajnego sprzętu kolarskiego

– mówi Lucas Viano, menedżer ds. kasków w firmie EKOÏ.

Szukacie nowego punktu odniesienia w temacie aerodynamicznej wydajności i precyzji? Koła RR Aerolight Made in France dają na to odpowiedź.

Zbudowane we Francji koła, oparte na także produkowanych w kraju nad Sekwaną piastach z zintegrowanym systemem bębenka KONIK D2W®, łączą w sobie trzy najważniejsze dla kolarzy cechy – aerodynamikę, sztywność oraz niezawodność, nie pozbawiając jednocześnie kół możliwości personalizacji.

Koła zorientowane na osiągi

Koła RR Aerolight 2026 zostały zaprojektowana tak, aby zmaksymalizować efektywność aerodynamiczną i poprawić dynamikę roweru:

Karbonowy profil aerodynamiczny

Szerokość zewnętrzna: 30 mm Szerokość wewnętrzna: 23 mm. Koła kompatybilne z systemem Tubeless Ready

Dostępna w trzech wysokościach stożka obręczy, linia kół RR Aerolight 2026 zapewnia konkurencyjną wagę: 50 mm: 1295 g na parę (+/-5%) 62 mm: 1390 g na parę (+/-5%) 85 mm: 1690 g na parę (+/-5%)   (waga nie obejmuje wentyli).

Symetryczna konstrukcja STRAIGHT-PULL

20 szprych z przodu 24 szprychy z tyłu, oraz

Dodatkowe cechy obejmują: karbonowe szprychy VONOA® , oraz wydajne, uszczelniane łożyska maszynowe ze stali nierdzewnej, wentyl tubeless o wysokim przepływie, ułatwiający pompowanie i aplikację uszczelniacza.

Jak produkowane są koła EKOÏ?

Innowacyjna technologia bębenka. Sercem nowych kół RR Aerolight 2026 jest system KONIK D2W® – technologia bębenka nowej generacji, opracowana w celu optymalizacji transferu mocy i zwiększenia trwałości. System opiera się na dwóch ultrakompaktowych, pływających stożkowych podkładkach zębatych (sprzęgło typu ratchet o module 8 mm), połączonych z podwójną falistą podkładką sprężystą, automatyczną kompensacją napięcia wstępnego oraz promieniowym uszczelnieniem labiryntowym.

Taka architektura zapewnia:

Szybkie zazębianie, zwiększoną sztywność boczną, niezawodność oraz zwiększoną trwałość w każdych warunkach jazdy. Powiększone podkładki zębate (ratchety) pozwalają na zwiększenie rozstawu łożysk, co jeszcze bardziej poprawia sztywność boczną i żywotność piasty.

Dla zapewnienia zrównoważonego zachowania przy dużych prędkościach, każdy zestaw kół przechodzi fabryczne wyważanie, a specjalne nyple szprych kompensują wagę wentyla, gwarantując optymalną rotację koła.

Usługa personalizacji kół

Wraz z nową linią kół, EKOÏ oferuje również możliwość ich personalizacji, która pozwala kolarzom skonfigurować koła zgodnie z ich preferencjami estetycznymi i technicznymi: Wybór srebrnych lub złotych piast Wybór srebrnych, złotych, czarnych lub czerwonych wstawek (insertów). Koła są oczywiście też kompatybilne z bębenkami Shimano HG lub SRAM XDR

Dostępność i ceny

Koła EKOÏ RR Aerolight 2026 będą dostępne w cenie detalicznej od 8599 PLN do 12599 PLN za komplet.

Wprowadzając na rynek te karbonowe koła, EKOÏ potwierdza swoje zaangażowanie w dostarczanie sprzętu, który łączy w sobie innowacje technologiczne, osiągi na najwyższym poziomie oraz rzemiosło klasy premium.

Więcej na: www.ekoi.com

NAJWYŻSZEJ KLASY AERODYNAMIKA I WENTYLACJA

Opracowany z użyciem zaawansowanych technologii symulacji CFD i zoptymalizowany w tunelu aerodynamicznym, R-AERO zapewnia czołową aerodynamikę w swojej klasie — oszczędność do 7 watów przy wysokiej prędkości. Projekt skupia się na minimalizacji oporu, turbulencji i niepożądanego hałasu, aby maksymalizować efektywność jazdy. W przeciwieństwie do tradycyjnych kasków aerodynamicznych posiada innowacyjną budowę wewnętrzną, która generuje bezpośredni i ciągły przepływ powietrza, zapewniając do 10% skuteczniejsze chłodzenie niż większość kasków aero dostępnych na rynku — nawet w ekstremalnym upale lub podczas jazdy w wysokich górach.

LEKKI, PRECYZYJNY, STWORZONY DO WYNIKÓW

Ważący zaledwie 250 g w rozmiarze S, R-AERO wyróżnia się jako jeden z najlżejszych kasków aerodynamicznych w swojej kategorii, zapewniając szybkość w sprintach i komfort na długich dystansach.

Bezpieczeństwo gwarantuje konstrukcja In-Mold, a kask posiada najnowsze innowacje EKOÏ w zakresie ergonomii i ochrony, w tym precyzyjny i szybki system mikroregulacji BOA®, nową ultrakompaktową magnetyczną klamrę Fidlock®, dopracowane paski o szerokości 10 mm oraz szybkoschnącą, oddychającą, antybakteryjną wyściółkę wewnętrzną. Każdy detal został zaprojektowany tak, aby zapewnić optymalną stabilność i długotrwały komfort — nawet po wielu godzinach w siodle.

Luca Viano, menedżer ds. rozwoju kasków:

„Dziś mamy dostęp do niezwykle zaawansowanych technologii, co pozwala nam przenieść punkt ciężkości poza samą wagę i aerodynamikę — w stronę czynników znacznie bardziej związanych z fizjologią człowieka. Ten kask został zaprojektowany i zbudowany właśnie z myślą o tym, aby stworzyć prawdziwie uniwersalny model: aerodynamiczny, dobrze wentylowany i jednocześnie lekki.

Te cechy mają znaczenie nie tylko na poziomie Tour de France, ale też znacząco poprawiają doświadczenie użytkowników jeżdżących w tym kasku na codzień — pozwalają jechać szybciej, z mniejszym zmęczeniem, do tego w komforcie termicznym. Włożyliśmy też dużo pracy w redukcję hałasu (wiatru), który bezpośrednio wpływa zarówno na komfort, jak i bezpieczeństwo. Możliwość słyszenia tego, co dzieje się wokół — zwłaszcza ruchu drogowego nadjeżdżającego z tyłu — to realna przewaga.”

KASK WYŚCIGOWY KSZTAŁTOWANY PRZEZ KAŻDEGO KOLARZA

R-AERO wprowadza niespotykany dotąd poziom personalizacji w linii EKOÏ Racing. Do wyboru jest 18 kolorów przodu i 18 kolorów tyłu, co daje ponad 300 możliwych kombinacji, opcja dodania własnego imienia oraz wybór spośród 18 flag narodowych.

Każdy zawodnik może stworzyć kask naprawdę unikalny. To mocny akcent dla modelu zaprojektowanego, by wygrywać, wyróżniać się i wyrażać tożsamość na każdej trasie i w każdych warunkach.

Więcej szczegółów > tutaj

O firmie EKOÏ:

Założona w 2001 roku w Roubaix, a obecnie z siedzibą we Fréjus, firma EKOÏ szybko stała się wiodącą marką na międzynarodowym rynku sprzętu kolarskiego (szosa, MTB, triathlon). Jako pionier sprzedaży internetowej od 2008 roku oferuje produkty z segmentu premium, łącząc design i innowacje techniczne z bardzo konkurencyjną ceną. EKOÏ projektuje wyposażenie spełniające wymagania sportowców najwyższego poziomu. Każdy detal — od aerodynamiki po komfort termiczny — jest opracowywany z myślą o optymalizacji osiągów kolarzy i triathlonistów.

W 2026 roku EKOÏ będzie wspierać zespoły NSN Cycling Team, Lotto-Intermarché oraz XDS Astana Team w najbardziej prestiżowych wyścigach sezonu, a także będzie obecna w światowym cyklu triathlonowym wraz z zawodnikami Rudy Von Berg, Patrick Lange i Sam Laidlow.

To o Karkonoszach to oczywiście żart, ale czego o pogodzie by nie mówić, to na jazdę jesienią i zimą lepiej być przygotowanym. I tu w sukurs przychodzi nam EKOI, wrzucając trzy ciekawe propozycje:

Podkoszulek ZIMOWY PERF THERMO z wysokim kołnierzem

Jeden z najważniejszych elementów ubioru jesiennego na rower – podkoszulek jest doskonałą, pierwszą warstwą na jesienne i zimowe chłody. Techniczny materiał (zaprojektowany we Włoszech) chroni klatkę piersiową do temperatur oscylujących w granicach zera stopni. Co równie ważne, to jej wysoki kołnierz dobrze chroni szyję.

Za optymalne odprowadzanie wilgoci i izolacji termicznej, przy niskiej wadze, w podkoszulku zastosowane włókno techniczne MERYL NEXTEN®, jest ono bardziej wydajne niż bawełna, bardziej odporne na wilgoć, nie zatrzymuje jej i zapewnia doskonalą wentylację. Pusta struktura rdzenia materiału łączy te elementy, odprowadzając wilgoć 25% szybciej, niż bawełna, przy zachowaniu wydajności termicznej wełny.

Efekt drugiej skóry – wrażenie miękkości i lekkości, łączący kompresyjny komfort przy wadze 95 g (rozmiar S/M). Wzmocniona została też powierzchnia materiału, chroniącego kark.

Rękawice zimowe EKOI Perf WIND COLD

Model, dostosowany do jazdy w temperaturze ok. 8 stopni, ja jeździłem w pięciu stopniach i spokojnie zapewniły komfort cieplny. Są bardzo dopasowane, zarazem elastyczne, chronią przed zimnem, są też wodoodporne. Powierzchnia dłoni jest pokryta silikonem; co poprawia uchwyt na kierownicy nawet wtedy, gdy pada intensywny deszcz.

Zgodnie z duchem czasów rękawiczką można obsługiwać dotykowy ekran telefonu. Co osobiście uważam za usprawnienie, to powierzchnia rękawic, między kciukiem a palcem wskazującym zrobiona jest z delikatniejszego materiału, co pozwala na przecieranie twarzy a w szczególności nosa. Do tego dochodzi odblaskowe logo EKOI oraz dobrze dopasowane ściągacze.

Ochraniacze na buty EKOI Perf Thermo Polartec

Zimowy model ochraniaczy na buty – zaprojektowane od podstaw, dedykowane jeździe w temperaturach między 0 a 15 stopni Celsjusza. Wykonane z materiału termoizolacyjnego. Wyposażone w dodatkowy uchwyt na pięcie, wyższą opaskę silikonową, ułatwiającą utrzymanie ochraniacza na nodze, mają też wzmocnienia i z przodu i z tyłu – wzmacniające ich wytrzymałość.

Suwak całkowicie zakryty – utrzymuje wilgoć bez możliwości przeniknięcia przez zamek.
Dodane odblaskowe logo EKOI, oraz w antypośłizgową wstawkę na pięcie. Pasek z rzepem do zapięcia usytuowany pod podeszwą.

Więcej szczegółów znajdziecie na www.ekoi.com

Dwa sezony temu testowałem pierwszą wersję tych spodni, dlatego gdy pojawiła się możliwość sprawdzenia, czym różni się wersja najnowsza od poprzedniej, byłem tym mocno zainteresowany.

Cóż; opis producenta a odczucia z jazdy – pierwsze i najważniejsze. Hydrofobowe. Głównym zadaniem EKOI Perf GEL Power – oprócz oczywistego eliminowania chłodu – jest powstrzymanie, na ile się da, przenikania wilgoci z zewnątrz. Ostatnie tygodnie na tyle „obdarzyły” nas zmiennością pogodową, że – chcąc, nie chcąc – zmierzyłem się z lekkimi opadami deszczu. Z tymi większymi też, co do doświadczeń przyjemnych nie należy. I tu ważną sprawą jest to, że jeśli chodzi o te mniejsze opady, tzw. mżawka, lżejszy deszcz, to rzeczywiście, wytrzymałość hydrofobowa spodni jest na bardzo wysokim poziomie.

Ochrona cieplna; EKOI zaleca je do temperatury odczuwalnej minus pięć stopni. I w tym wypadku nie można mieć żadnych zastrzeżeń; taką temperaturę spodnie wytrzymują bez żadnych zastrzeżeń – w niższych nie wiem, bo jeszcze nie jeździłem. Przy temperaturach oscylujących około zera – jeździ się komfortowo.

Włókno; polarowe, wewnętrzne wykończenie, plus anatomiczna wkładka, powoduje, że spodnie są i ciepłe, ale zarazem miękkie i oddychające, optymalnie łącząc wygodę z odpornością. Wkładka (wtryskiwany żel, nieodkształcalny, pozbawiony fałd) powoduje, że w spodniach można bez zgrzytów i dyskomfortu przeprowadzać nawet dłuższe treningi (przekraczające 3 h – a EKOI podaje, że śmiało można je wykorzystywać do treningów aż 6 h). Producent w reklamie podaje „efekt drugiej skóry” i coś w tym jest; spodnie te są po prostu bardzo wygodne. Jeśli dodamy do tego dwukierunkową elastyczność materiału oraz perforacje, zapewniające szybkie schnięcie, spodnie stają się naprawdę pierwszym wyborem na taką pogodę, która obecnie gości w kalendarzu.

Jak w poprzedniej wersji zwraca uwagę unikalny styl wykończenia materiału, we wzór „krzyżyków”; wizualnie prezentuje się to bardzo dobrze.

Wrażenia z jazdy. Czas testów i bardzo zmienna pogoda przez ostatnie tygodnie nie pozwoliła na jakieś wielopłaszczyznowe testy; jeździłem w nich w takich warunkach, jakie były, a że temperatura nie spadła jeszcze poniżej pięciu (nie było nawet podawanych w opisie producenta minus pięciu) więc jeśli chodzi o odczucia przy jeszcze niższych temperaturach – takowych po prostu brak. Ale, jak mówi stare powiedzenie: bo jak jest zimno, i wieje – to nie jest zimno, a jak wieje… tak. Czasem to wiatr jest największą i przeszkodą i testem dla ciuchów kolarskich, a wiatrów u nas dostatek. Sądzę, że przy zerze na termometrze kilka ostatnich poranków odczuwalna temperatura była znacznie niższa; a mimo to spodnie bez problemu wytrzymują jazdę na przestrzeni ok. godziny.

Materiał, szybkoschnący i elastyczny – to poliamid z elastanem, z podwyższoną odpornością na mechacenie i ścieranie – a to równa się trwałości spodni.

Z rzeczy czysto technicznych, ułatwiających jeżdżenie – elastyczna taśma w okolicy kostek – dzięki czemu spodnie są idealne dopasowanie. Samozamykające się zamki błyskawiczne YKK w okolicy kostek. Ergonomiczny, wstępnie uformowany krój. Oddychające ramiączka.

Podsumowując; spodnie na mocne pięć, i to nie tylko stopni Celsjusza na minusie.

Więcej szczegółów: www.ekoi.com/pl/

To partnerstwo oznacza, że EKOÏ po raz pierwszy dostarczy koszulki Lang Team, rozszerzając współpracę poza kaski i okulary – kategorię, w której EKOÏ jest oficjalnym partnerem od 2023 roku. Znana ze swojego zaangażowania w wydajność i innowacyjność, francuska marka prezentuje teraz swoje doświadczenie w produkcji tekstyliów na czele najważniejszych polskich imprez kolarskich.

W dniach 4–10 sierpnia 2025 roku podczas 82. Tour de Pologne najlepsi kolarze świata będą rywalizować o kultowe koszulki klasyfikacyjne, zaprojektowane i wyprodukowane przez EKOÏ:

• Żółta koszulka ORLEN – Lider klasyfikacji generalnej
• Biała koszulka Lang Team – Lider klasyfikacji punktowej
• Niebieska koszulka PZU – Najlepszy Góral
• Niebieska koszulka LOTTO – Aktywny Kolarz

Wysokiej jakości odzież, w tym koszulki wyścigowe, trykoty do odbioru na podium oraz kombinezony do jazdy na czas, zostały wykonane z najnowocześniejszych materiałów, aby zapewnić najwyższy komfort, aerodynamikę i precyzję.

Nasza współpraca z Tour de Pologne to coś więcej niż tylko widoczność. Opiera się na wspólnych wartościach – miłości do kolarstwa, zaangażowaniu w poprawę osiągów i chęci rozwijania tego sportu w nowych, ekscytujących kierunkach. Jesteśmy dumni, że możemy wspierać wyścig, który odzwierciedla pasję i ambicje naszej marki

— powiedział Jean-Christophe Rattel, założyciel i prezes EKOÏ.

Od 2023 roku EKOÏ jest oficjalnym partnerem Lang Team w zakresie kasków i okularów podczas 5 najważniejszych imprez w Polsce: Tour de Pologne, Orlen Wyścigu Narodów, Orlen Lang Team Race, Orlen Tour de Pologne Amatorów i Tour de Pologne Junior. Partnerstwo w zakresie koszulek w 2025 roku nadaje współpracy nowy, bardzo widoczny wymiar.

EKOÏ udowodnił, że jest niezawodnym partnerem na przestrzeni lat i cieszymy się ze współpracy z nimi. Z dumą witamy ich jako nowego dostawcę naszych oficjalnych koszulek lidera – rola, która odzwierciedla ich zaangażowanie w innowacyjność i jakość. Jako były kolarz wiem z pierwszej ręki, co to znaczy nosić produkty o wysokiej wydajności. Nawet dziś, kiedy jeżdżę, czuję różnicę. Z EKOÏ u boku możemy zaoferować zarówno profesjonalistom, jak i amatorom to, co najlepsze, pozwalając im skupić się wyłącznie na osiągach, bez rozpraszania uwagi

— mówił Czesław Lang, dyrektor generalny Tour de Pologne.

Dzięki tej umowie EKOÏ wzmacnia swoją obecność w jednym z najdynamiczniejszych europejskich krajobrazów kolarskich, jakim bez wątpienia jest Polska. Dzięki stałemu wsparciu EKOÏ, tegoroczna edycja Tour de Pologne zapowiada się jako kolejny niezapomniany tydzień, pełen rywalizacji, energii i inspiracji.

Wyposażając cztery ekipy zawodowe w różne produkty, EKOÏ potwierdza swoją wiodącą rolę w zawodowym peletonie. W tegorocznym, najważniejszym wyścigu sezonu – Tour de France – uwagę przykuwają właśnie innowacyjne kaski, zintegrowane z okularami. Aerodynamika na najwyższym poziomie, doskonała wentylacja oraz ultralekka konstrukcja, to ich cechy charakterystyczne.

EKOÏ – to także pełne wsparcie tekstylne dla ekipy Israel – Premier Tech; włącznie z nowo opracowanymi, aerodynamicznymi kombinezonami do jazdy na czas. Ich doskonała kompresja oraz parametry zostały potwierdzone licznymi testami w tunelu aerodynamicznym. Sprzęt EKOÏ ma być doskonały w każdych warunkach, tam gdzie liczy się każda sekunda.

Wśród ambasadorów EKOÏ znajdziemy między innymi: Richarda Carapaza, Valentina Madouasa, Guillaume Martina, Clémenta Russo, Vincenzo Albanese, Carlosa Rodrigueza, Alexa Aranburu i Michaela Woodsa.

Powstała również kolekcja letnia Marion Rousse; limitowana edycja, w której wydajność i oryginalność łączą się w jedno. Kolekcja zainspirowana jest wolnością, elegancją oraz stylem nowoczesnego kolarza, a całość odzwierciedla całościową wizję kolarza w wydaniu Marion. Ta kolekcja to: lekkie, oddychające i wydajne tkaniny, idealne na wypady w letnim słońcu. Tworzone w nowoczesnej palecie kolorów – takich jak: błękit nieba, piaskowy beż i jasna biel, są to odcienie, inspirowane naturą i światłem. Kobiece, idealnie dopasowane, zarazem bardzo eleganckie, zaprojektowane z myślą o komforcie, stylu i aerodynamice. Co ciekawe, to w tej – damskiej w istocie kolekcji – znajdują się także elementy, dedykowane mężczyznom.

Jeśli upalne, lipcowe TdF; to i utrzymanie chłodu staje się konieczne – i schładzanie nie może być luksusem, a standardem – wszystko, by utrzymać wydajność. Właśnie dlatego EKOÏ wykorzystuje technologię OUTLAST® w swojej najwyższej jakości letniej odzieży rowerowej, stworzoną pierwotnie dla NASA. Jest to aktywna regulacja termiczna; jej sekret tkwi w termokulkach: opatentowanych mikrokapsułkach, zintegrowanych z tkaniną. Te zmiennofazowe materiały pochłaniają, magazynują i uwalniają ciepło zgodnie z potrzebami organizmu. Gdy skóra się nagrzewa, kapsułki pochłaniają nadmiar ciepła. Gdy jest chłodniej, uwalniają zmagazynowane ciepło, aby utrzymać komfort termiczny. Adaptacja w czasie rzeczywistym oznacza utrzymanie stałego mikroklimatu, niezależnie od warunków zewnętrznych. Korzyści? Zmniejsza przegrzanie na podjazdach lub w bezpośrednim świetle słonecznym, zmniejsza zmęczenie poprzez stabilizację temperatury ciała, poprawia wytrzymałość podczas długich, intensywnych przejażdżek oraz zwiększa komfort przy zmiennej pogodzie.

Niezależnie od tego, czy ścigasz się, trenujesz, czy wybierasz się na przejażdżkę, różnica jest oczywista: lepsze zarządzanie energią, mniejsze wahania temperatury i długotrwałe uczucie świeżości. Tkanina ta wykorzystana jest w wielu elementach serii Pro Team i Premium kolekcji letniej, np. podkoszulek bez rękawów EKOÏ RACING PRO OUTLAST® (jest to lekki, dopasowany i bezszwowy podkoszulek, zapewniający komfort drugiej skóry i optymalną termoregulację – nawet w najbardziej wymagających warunkach wyścigowych. Idealny pod koszulkę latem).

W tym roku EKOÏ świętuje swoją 24 rocznicę, wydając ekskluzywną książkę „The Story”, która opowiada o ludzkiej i sportowej przygodzie marki. Zaprojektowana jako prawdziwy hołd, książka ta zabiera czytelnika za kulisy EKOÏ poprzez relacje legendarnych mistrzów, takich jak Chris Froome i Philippe Gilbert, a także kolarzy, którzy pomogli marce w rozwoju, takich jak Romain Bardet, Warren Barguil i Fabio Aru. Marka potwierdza w nim swoją wizję: oferować produkty o wysokiej wydajności, które łączą design i technologię, zachowując jednocześnie unikalny na świecie stosunek jakości do ceny. To DNA, skoncentrowane na doskonałości i dostępne dla wszystkich, jest sercem każdego rozdziału.

Podcast EKOÏ, by odkryć kolarstwo w nowy sposób. Zaproszeni zostali: Bjarne Riis, Chris Froome i Jean-Christophe Rattel, EKOÏ. Tym razem jest to bardziej bezpośredni format, nagrywany w przytulnym salonie, jeden na jednego, z dala od zgiełku otoczenia. Pojawią się tam także: Patrick Lefevere – architekt zwycięstw, Arnaud Tsamere – spotkanie humoru, pasji i kolarstwa, Marion Rousse – dyrektor Tour de France Femmes oraz Fred Van Lierde – Mistrz Świata Ironman.

W ciepłej i swobodnej atmosferze wywiady podkreślają kariery, przekonania i kluczowe momenty silnych osobowości, które odcisnęły swoje piętno na świecie kolarstwa.

Belg to kolarz, który w trakcie swojej kariery wygrał cztery z pięć monumentów, a ostatnie ze zwycięstw wywalczył właśnie podczas Paryż-Roubaix. Dokonał tego w 2019 roku, gdy miał już 36 lat i do dziś jest jednym z najstarszych triumfatorów tego wyścigu w historii. Jednocześnie dokonał tego już w swoim… trzecim starcie – Wcześniej nie startowałem tym wyścigu, ponieważ trochę obawiałem się ryzyka, które się z nim wiąże. Bardzo łatwo tam o kraksę – wspominał tydzień temu podczas rozmowy z Naszosie.pl.

Można powiedzieć, że tymi słowami Belg pośrednio przyznaje rację szefostwu UAE Team Emirates, które długi czas odradzało Pogačarowi start w „Piekle Północy”. Ostatecznie Słoweniec postawił jednak na swoim i dziś wiadomo już, że na kilka miesięcy przed Tour de France podejmie on to ryzyko. Jako że do tej pory nie miał przyjemności mierzyć się z trasą tego niepowtarzalnego wyścigu, opinie dotyczące jego szans są na wygraną są podzielone. Jedni – jak Niki Terpstra, podchodzą do jego szans bardzo sceptycznie, za to inni, np. Bernard Hinault, wierzą w to, że może wygrać już w debiucie. Gilbert zdecydowanie zalicza się do tego drugiego grona, zupełnie nie przejmując się tym, że tradycyjnie mówi się o Paryż-Roubaix jako wyścigu, który premiuje kolarzy bardziej doświadczonych.

– Nie uważam, że aby wygrać „Piekło Północy”, potrzeba dużo więcej doświadczenia niż w przypadku innych wyścigów. Młody kolarz również może skupić się na tym wyścigu i szybko zacząć w nim wygrywać. Nie lubię tych stereotypów, które mówią, że jedne wyścigi zarezerwowane są dla starszych – inne dla młodszych zawodników. Ważniejsze jest nastawienie – jeśli szczególnie mocno celujesz w jakiś konkretny wyścig, możesz go wygrać niezależnie od tego ile masz lat. Dlatego uważam, że wiek i mniejsze doświadczenie nie powinno być dla Tadeja Pogačara szczególnie dużym problemem. 

– Poza tym, on jest dobry właściwie w każdym terenie. Wielkie toury, klasyki, a nawet czasówki – on zawsze jest faworytem i tak samo będzie w Paryż-Roubaix. Jego zespół bardzo mocno przygotowuje się do startu w tym wyścigu, on sam też przejeżdżał tę trasę podczas rekonesansów. Poradzi sobie.

– mówi Naszosie.pl Gilbert, który jednak do szans Pogačara na zwycięstwo stara się podchodzić bardzo realistycznie. – To nie jest Ronde van Vlaanderen, które właściwie wyklucza cięższych zawodników z uwagi na liczne pagórki. Tu waga może być atutem. – zauważa Belg. A choć Pogačar jest kolarzem całkiem dobrze zbudowanym jak na górala,  jego 66 kg to wyraźnie mniej niż 78 kg Wouta van Aerta albo 75 kg Jaspera Philipsena oraz Mathieu van der Poela. W tej sytuacji były kolarz Lotto, Quick Stepu oraz BMC przekonuje, że ważną rolę w kontekście występu Słoweńca może odegrać… wiatr.

– Paryż-Roubaix jest płaskim wyścigiem i o przeprowadzenie skutecznego ataku jest zdecydowanie trudniej, więc trudno będzie mu wygrać, jeśli nie będzie sprzyjał mu wiatr. Jeśli będzie wiało w twarz, będzie mu bardzo trudno oderwać się od Mathieu van der Poela i spółki, ale jeśli powieje w plecy… może okazać się niedościgniony. Wtedy łatwiej jest zaatakować, a potem utrzymać się przed pogonią.

Następny cel? Mediolan-San Remo

Ewentualne zwycięstwo Tadeja Pogačara oznaczałoby, że dogoni on Philippe’a Gilberta w liczbie różnych monumentów, które udało mu się wygrać (a podobnie jak on ma już w dorobku także mistrzostwo świata). Wtedy do wygrania pozostawałoby mu już tylko Mediolan-San Remo. A akurat Philippe Gilbert doskonale wie, jak trudna do wygrania jest tamta impreza. Od 2004 do 2022 roku tylko raz, w 2016 odpuścił sobie start, co oznacza, że wystartował w niej 18 razy – tyle samo razy co w mistrzostwach Belgii i więcej niż w jakimkolwiek innym wyścigu. Dwa razy był na podium, cztery razy w pierwszej dziesiątce, ale nigdy nie udało mu się go wygrać. Belg nie wyklucza, że podobny los może spotkać Tadeja Pogačara.

– Oczywiście wciąż jest relatywnie młodym zawodnikiem, ale z drugiej strony, próbował już naprawdę wiele razy. Mam nadzieję, że kiedyś rzeczywiście uda mu się ta sztuka, ale nie zdziwiłbym się, gdyby właśnie to był ten wyścig, w którym najtrudniej będzie mu zatriumfować. Tak czy inaczej, fajnie jest oglądać jak próbuje – dzięki temu wyścigi są jeszcze ciekawsze 

– mówi.

Szanse Pogačara znacznie ogranicza fakt, że musi rywalizować z Mathieu van der Poelem. W ostatnich trzech latach 30-latek dwa razy wygrał tę imprezę, a raz doprowadził do zwycięstwa swojego zespołowego kolegi – Jaspera Philipsena. Zdaniem Gilberta, to właśnie Holender jest stworzony do wygrywania “Primavery”.

– Mediolan-San Remo to wyścig, który bardzo trudno wygrać, nawet gdy jesteś w świetnej formie. Jest bardzo długi, a na trasie jest jeszcze więcej rywali niż zazwyczaj, ponieważ wielu kolarzy ma jakieś cechy, które pozwalają im liczyć na zaistnienie w tym wyścigu. Dlatego z reguły nie wiadomo kto wygra, choć… pewnym wyjątkiem jest tutaj Mathieu van der Poel. On ma w tym wyścigu ogromną przewagę nad rywalami – właściwie jest stworzony do wygrywania na tej trasie. Jest zdecydowanie lepszym sprinterem, niż byłem ja – jest ekstremalnie szybki, a do tego świetnie radzi sobie na podjazdach… Gdy jest w szczytowej formie, rywale nie mają z nim szans.

– zakończył.

Materiał powstał dzięki współpracy z EKOI. 

Jeśli czytając wstęp mieliście nieco polityczne skojarzenia; to są one i słuszne i w pełni zasadne. Jak w polityce co jakiś czas – nieskutecznie – pojawia się pomysł „wywrócenia systemu”, tak właśnie w świecie butów i pedałów zatrzaskowych pojawił się nowy, ważny gracz, wywracający znany od 40 lat system do góry nogami.

Ale, w odróżnieniu od przeważnie tylko szumnych, politycznych zapowiedzi, buty i pedały EKOÏ PW8 rzeczywiście mają szansę rozpocząć rewolucję. Na mocno zabetonowanym rynku pedałów zatrzaskowych pojawił się nowy gracz, chcący zrobić wyrwę w tamie tradycyjnego podejścia do zatrzasków. PW8 wyznacza nowy, rewolucyjny standard, łączący pedał z butem, gwarantujący maksymalną efektywność, lekkość a przy tym zapewniający aerodynamikę oraz komfort.

PW8: Patentowana i Przetestowana Innowacja

Każda innowacja, zwłaszcza z tych przełomowych, wymaga wielomiesięcznych przygotowań i testów. W realiach, by osiągnąć zadowalający i przebadany efekt, praca nad projektem PW8 – to aż cztery lata przygotowań i rozwoju i dwa lata testów, przeprowadzanych przez zawodników różnych poziomów – włącznie z zawodowcami. O nazwiskach – później.

Wyniki. Bo te mówią najwięcej.

EKOÏ  PW8 – dystans między osią a podeszwą buta to ledwie 8 mm, a powierzchnia styku pedałów i buta to aż 1500 mm² (standardowy, najpopularniejszy pedał to 705 mm²) – to rekordowe, maksymalne przeniesienie mocy, a także eliminacja martwych punktów w pedałowaniu.

Wydajność w cyfrach

➕ Efektywność
✅ 8 mm – dystans od osi do powierzchni buta – najmniejszy na rynku
✅ 1 500 mm² – największa dostępna powierzchnia styku butów i pedałów

➕ Waga
✅ Bloki: to 15 g (para)
✅ Pedały: 105 g
✅ Całkowita waga (pedały + bloki): 225 g

➕ Aerodynamika
✅ Redukcja oporu powietrza aż o 11%, potwierdzone badaniami w tunelu aerodynamicznym

Komfort i Ergonomia dla każdego zawodnika

Pedały EKOÏ  PW8 to także bardzo intuicyjna regulacja – producent daje cztery opcje ustawienia kątów oraz możliwość dopasowania pedałów pionie i poziomie. Bloki Michelin® zapewniają wygodę podczas chodzenia i maksymalną przyczepność; nie są też tak odstające od butów, jak klasyczne zatrzaski.

➕ Bezpieczeństwo i Komfort Chodzenia
✅ Zintegrowane bloki umożliwiające naturalny ruch stopy
✅ Bieżnik Michelin® dla maksymalnej przyczepności
✅ Zwiększona trwałość bloków

➕ Personalizowana Swoboda Ruchu
✅ Dwa zakresy kąta nachylenia na blok: 0°-1,5° lub 3°-6°
✅ Regulacja pionowa i boczna dla idealnego dopasowania

Płynniejsze Pedałowanie

✅ Naturalna i płynna rotacja
✅ Szybsze przejście do fazy ciągnięcia, minimalizujące martwe punkty

Zatwierdzone przez Legendy Kolarstwa

Nazwiska. Każdy z wymienionych zawodników dołożył sporą cegiełkę do projektowania i testowania butów. Są to takie ikony kolarstwa, jak Philippe Gilbert, Nicolas Roche, Claudio Chiappucci i Michele Bartoli. Każdy z nich testował buty w „bojowych” warunkach i wszyscy podkreślają wzrost wydajności i komfortu, jaki zapewnia to innowacyjne połączenie pedału i buta.

Zaawansowany Technologicznie Design

EKOÏ Pedał PW8 (nazwa pochodzi od skrótu PW – moc, oraz 8 mm) został zaprojektowany i wyprodukowany we Francji. Dedykowanymi do pedałów butami są PW8 C12 Pro Full Carbon – najwyższej klasy model, wykonany z włoskiej skóry. Ciekawym i wartym zwrócenia uwagi zabiegiem EKOÏ jest udostępnienie danych technicznych pedałów innym producentom obuwia, by mogli oni przygotować swoje odpowiedniki butów, kompatybilne z pedałami PW8 – na dzień pisania artykułu trzy firmy, produkujące buty, wyraziły zainteresowanie projektem.

Zawartość Zestawu PW8:

🔹 Pedały PW8
✔ Korpus: kompozyt węglowy
✔ Oś: chrom
✔ Powierzchnia styku pedałów z butami: 1 500 mm²
✔ Wysokość od osi: 8 mm
✔ Waga: 105 g (z blokami: 225 g)

🔹 Bloki
✔ 4 opcje swobody ruchu: [0°-1,5°] / [3°-6°]
✔ Samosmarująca powłoka
✔ Waga: 15 g (para)

🔹 Buty PW8 C12 Pro Full Carbon
✔ Podeszwa: w pełni karbonowa
✔ Bieżnik: Michelin® TPU
✔ Cholewka: skóra + podszewka PU
✔ System zapięcia: podwójny BOA® Li2 metal

Chcecie sprawdzić nowy produkt Ekoi? Zapraszamy 5 lub 6 kwietnia do Warszawy na Bike Expo, gdzie francuska firma pokaże pedało – buty. Ponadto, w sobotę będziecie mieli możliwość porozmawiać z Philippe Gilbertem i Julienem Absalonem.

Absalon i Gilbert pojawią się na Stadionie Narodowym w Warszawie na zaproszenie EKOÏ. Francuska firma zajmuje się produkcją i sprzedażą sprzętu rowerowego, w który zaopatruje obecnie m.in. Cofidis, Arkea B&B Hotels, Lotto Dstny oraz Israel-Premier Tech.

Rok temu podczas warszawskiego Bike Expo w jej pawilonach, także na zaproszenie EKOÏ, można było spotkać Chrisa Froome’a. Kolarz kojarzony przede wszystkim dzięki swoim czterem zwycięstwom w Tour de France znalazł wówczas czas dla dziennikarzy (z czego skorzystał również nasz portal), ale także dla kibiców, którym cierpliwie rozdawał autografy. 

W tym roku w podobnej roli wystąpią aż dwie kolarskie legendy. Pierwsza z nich to Julien Absalon – legenda kolarstwa górskiego. Aż pięciokrotnie wygrywał mistrzostwa świata, zaś podczas igrzysk olimpijskich aż dwa razy cieszył się ze złotego medalu. Nie będzie jedynym mistrzem świata w promieniu 200 metrów, ponieważ będzie mu towarzyszyć Philippe Gilbert. 

Wprawdzie słynny Belg tęczową koszulkę wywalczył tylko raz, ale jego palmares i tak należy uznać za wyjątkowo bogate. Wygrywał etapy wszystkich wielkich tourów, jednak najbardziej znany jest dzięki swoim wyczynom w klasykach. Gdy znajdował się u szczytu kariery, uważano go za króla pagórkowatych „jednodniówek” – czterokrotnie wygrywał Amstel Gold Race, a w 2011 roku ustrzelił ardeński tryplet – w ciągu tygodnia był najlepszy zarówno w  “Piwnym Wyścigu”, jak i Strzale Walońskiej oraz Liege-Bastogne-Liege.

Jest również jednym z czterech kolarzy, którzy obok mistrzostwa świata mogą pochwalić się zwycięstwem w czterech monumentach. Czterech, ponieważ do kompletu zabrakło mu Mediolan-San Remo. W “La Primaverze” startował aż 18 razy – więcej niż w jakimkolwiek innym międzynarodowym wyścigu. Wiele razy kończył go w czołówce, a dwa razy był nawet na podium, lecz ostatecznie na mecie zawsze ktoś był od niego lepszy. 

Jego przygoda z najdłuższym klasykiem w zawodowym peletonie układa się zatem całkiem podobnie do tej Tadeja Pogačara (przynajmniej na razie). To oznacza, że prawdopodobnie domyślacie się już, o co będę pytać go podczas krótkiej rozmowy, z której efektami będziecie mieli okazję zapoznać się kilka dni po zakończeniu wydarzenia. Natomiast jeśli sami chcecie spotkać się z nim twarzą w twarz, nic prostszego – wystarczy zarezerwować sobie wolny weekend i 5-6 kwietnia pojawić się na Bike Expo!

W tym wypadku chcemy przedstawić wam strój, proponowany przez EKOI na czas wiosenno-jesienny. Jeśli szukacie ciuchów przejściowych w dobrej cenie, możecie rozważyć poniższe propozycje.

Kurtka termiczna Perf Challenger czarna

W przypadku tej kurtki wiosenno-jesienny – komplet ze spodniami – także otrzymujemy praktyczne wsparcie treningu, chroniący nas do nominalnej temperatury minus pięć stopni. Kurtka ma zadanie chronić przez zimnem i przed niewielkim deszczem dzięki wszytej membranie wiatroodpornej, ocieplanej podszewce oraz wodoodpornej powłoce.
Za wzmocnienie parametrów izolacji termicznej odpowiadają w kurtce: wysoki kołnierz, specjalnie zaprojektowane mankiety Cold Stop, wszystko oczywiście wykonane z materiału, wyposażonego w membranę hydrofobową.
Membrana zdaje egzamin nawet przy większym deszczu. Oczywiście wewnętrzne wykończenie kurtki pozwala na odprowadzanie wilgoci.

Tył kurtki wyposażony w pasek elastyczny, wykonany w technologii Grip, o szerokości 40 mm. Utrzymuje kurtkę w miejscu, dając odczucie dobrego wsparcia. Oczywiście dla dobrego „czucia” kurtki ta wyposażona została w płaskie, dobrze przylegające szwy. Kołnierz wyposażony został także w warstwę izolującego polaru.

Kurtka wykonana została ze specjalnie zaprojektowanego, trzywarstwowego materiału.
Wykończenie zewnętrzne stanowi warstwa hydrofobowa, część środkowa to membrana wodoodporna i wiatroszczelna, oczywiście oddychająca oraz wewnętrzne, polarowe wykończenie.

Za zwiększenie komfortu i swobody ruchów odpowiada elastyczny materiał, zastosowany po bokach kurtki. Górna część zamka wzmocniona jest izolacją termiczną a dolna część zamka wyposażona została w dwie warstwy osłon; eliminujące możliwość ocierania w czasie jazdy. Suwak dodatkowo wyposażony jest w dłuższą część pullera, pozwalającego na obsłużenie zamka w zimowych rękawicach. Mankiety zrobione w technologii Cold Stop, ograniczające dopływ zimnego powietrza, a kształt mankietów (cięte na skos) dopasowuje się do wierzchu dłoni.

Co oczywiste przy kurtce, jest ona wyposażona w trzy kieszenie na plecach oraz jedną, zamykaną na zamek błyskawiczny. Wykończeniem tylnej części kurtki jest silikonowa taśma utrzymująca ją na plecach. Ciekawym rozwiązaniem jest kształt bocznych kieszonek; są one skośnie ucięte, co ułatwia dostęp do nich w czasie jazdy. Wykończenia kieszeni pozbawione są szwów, w to miejsce zastosowana jest elastyczna taśma, wyposażona w odblaskowe elementy.

Kurtka w rozmiarze M waży 410 gram, a ciekawostką jest to, że producent podaje jej dwa parametry: wodoodporność (10 000 mm w skali schmerbera) oraz oddychalność (11 000 gr/mg/24h).

Spodnie EKOI Perf Gel Power

Nominalna izolacja do minus pięciu stopni i rzeczywiście; do takiej temperatury spodnie sprawdzają się. Ich główne zalety, to izolacja termiczna oraz warstwa hydrofobowa, chyli odpychająca wodę. Wewnętrzna warstwa spodni wykończona jest polarem, co zwiększa ich izolację termiczną. I mimo że spodnie nie są wykonane z grubego materiału, to połączenie tych dwóch czynników (polar plus warstwa wodoodporna z wykończeniem DWR) sprawia, że odczucia w jeździe w warunkach chłodnych i wilgotnych są pozytywne. W spodniach do tego poziomu temperatur jeździ się komfortowo, wygodnie, co oczywiście przekłada się na wydajność jazdy.

Ciekawostką jest zewnętrzne wykończenie spodni we wzór „krzyżyków”, nadających spodniom unikalny styl.

Spodnie wyposażone są w żelową wkładkę, charakteryzującą się:
– szybkiemu schnięciu i odprowadzaniu potu dzięki zastosowanej mikro perforacji,
– anatomicznemu kształtowi dopasowującemu się do budowy ciała,
– optymalny czas jazdy z tą wkładką to aż 6 godzin.
Materiał spodni:
– ocieplane, miękkie wnętrze spodni,
– materiał: mieszanka poliamidu z elastanem,
– pełna elastyczność w dwóch kierunkach rozciągania,
– wysoka odporność na mechacenie i ścieranie, co podnosi ich trwałość.

Wykończenie spodni:
– utrzymujący nogawkę w miejscu silikonowy pasek na wysokości koski,
– samoblokujące zamki błyskawiczne w nogawkach.

Koszulka z długim rękawem EKOI Racing HEAT GENERATING

Do kompletu spodni i kurtki idealnie sprawdzi się w chłodniejsze dni koszulka z długim rękawem, przy której projektowaniu brali udział zawodnicy Aerka – Samsic. Jest to lekka koszulka aero (210 g przy rozmiarze M) przeznaczona do jazdy w temperaturach od 5 do 15 stopni. Za generowanie ciepła oraz niewielką wagę koszulki odpowiada technologia generowania ciepła BeHot (materiał 30% lżejszy od tradycyjnego).

Unikalną (i opatentowanymi materiałami Roica i Asahi Kasei Strech) cechą tego materiału jest to, że podczas jazdy włókna rozciągają się i przez to generują ciepło pochodzące z ruchów ciała; chroni to przed chłodem w czasie jazdy, ale i przed wychłodzeniem w czasie postoju. Materiał podnosi temperaturę od 1 do 2 stopni Celsjusza, z gwarantowaną skutecznością do minus dziesięciu stopni.

Koszulka jest dopasowana do sylwetki, krój aero, minimalizujący opory powietrza.
W koszulce zastosowany jest też samoblokujący zamek błyskawiczny oraz kołnierz, wzmagający ochronę termiczną. Zamek koszulki osłonięty jest materiałem (suwak nie ociera o spodnie), a koszulka z przodu ścięta jest po skosie, co ułatwia płynne pedałowanie w pochylonej pozycji.

Mankiety koszulki da się regulować (ogranicza to napływ powietrza), oraz koszulka wyposażona jest w standardowe trzy kieszonki na plecach. Wszystko wieńczą płaskie szwy koszulki.

Więcej na www.ekoi.com

Oczywiście; wstępu nie traktujcie poważnie, ciuchy te zwyczajnie otrzymałem z wyprzedzeniem i informacją, kiedy testy powinienem rozpocząć. Czekam więc do późnej jesieni, później przeżywam chwilę paniki, nie mogąc znaleźć rękawic, które idą na pierwszy ogień, i już przy temperaturach poniżej pięciu stopni zabieram się do testów.

Rękawice grzewcze Ekoï Heat Concept Light 

Ogrzewane rękawice; to mój pierwszy raz z podgrzewanym sprzętem, i też pierwszy niepokój, czy Francuzi te kabelki połączyli we właściwej kolejności, bo nie mam ubezpieczenia od porażenia prądem. Jednak chwilę później, okiełznawszy lęk, założyłem rękawice, włączyłem je – i ruszyłem w siną dal. W siną, bo jeździć zaczynam bardzo wcześnie rano, i poranna mgła jest moim wiernym towarzyszem podróży. A jak wczesny ranek, to i chłód.

Pierwsze, na co zwróciłem uwagę, to znacznie wyższe, niż standardowe mankiety; co jest dość oczywiste, bo muszą się zmieścić tam baterie. Te, po uprzednim naładowaniu i wpięciu w kabelek, wychodzący z mankietu, elegancko chowają się w środku, dodatkowo zabezpieczone są suwakiem. Mimo że akumulatorki są dość spore, to w czasie jazdy nie odczuwa się ich ciężaru w żaden sposób.

Drugie, co muszę podkreślić, to subiektywność odczuć. Przywykłem do jazdy w zimie. Przejeździłem ich już bez liku, w treningu nie przeszkadzają mi ujemne temperatury. Nie obawiam się chłodu; i jako już dość dobrze „przećwiczony” chłodem i siermiężnymi warunkami, nie sięgam po grubsze rękawice, nim temperatura nie spadnie poniżej pięciu stopni na plusie. I pierwsze kilkanaście dni jeżdżenia w Heat Concept Light było sprawdzaniem, jak radzą sobie w temperaturach około pięciu stopni bez włączania funkcji grzania. I tu zawodu nie ma; warstwa izolacji samych rękawic całkowicie wystarcza do jazdy jesiennej i wczesnozimowej, czy też nie ma powodu do paniki, jeśli w trakcie jazdy rozładują się akumulatory.

Rękawice same w sobie dobrze chronią przed chłodem. Ważne też jest to, że wykonane są z nowoczesnego neoprenu, czyli są wodo i wiatro-odporne. Tu wysoki mankiet też robi „robotę”, bo dobrze chroni przedramiona przed wiatrem.

Przeczytawszy wcześniej uwagę, że najlepiej jest włączyć grzanie i dopiero wyjść na zewnątrz, w już nagrzanych rękawicach, zacząłem tak właśnie robić. I przyznam, że w tym wypadku uczucie jest zaskakujące; na praktycznie całej, wewnętrznej powierzchni dłoni zaczyna rozpościerać się specyficzny cieplny dywan, sprawiający wrażenie podobne do położenia rąk na grzejniku. Celowo szukam zaskakujących paralel, bo moje pierwsze założenia – zanim dostałem te rękawice – były takie, iż na powierzchni palców wyprowadzone będzie kilka punktów grzewczych, np. jeden na palec, jeden – dwa na dłoń.

Nic z tych rzeczy. Okazuje się, że w rękawicach nie ma punktów grzania; zastosowano w nich matę grzewczą, która sprawia, że ciepło czujemy równomiernie na całej powierzchni dłoni. Mata to cała sieć żarników, rozłożonych równomiernie od nadgarstka do końców palców. Model, testowany przeze mnie, ma nominalną wytrzymałość do minus 10 stopni. W ofercie Ekoï jest także model, który powinien zapewnić komfort termiczny do aż -20 stopni!

Obsługa włącznika; znajduje się na zewnętrznej części mankietu w połowie jego wysokości, co sprawia, że można go obsłużyć w czasie jazdy drugą ręką. Ma to o tyle znaczenie, że nie stanowi większego problemu, by zmienić poziom grzania w czasie jazdy, lub też zupełnie go wyłączyć / włączyć – zwyczajnie przytrzymując dłużej centralny punkt. Włącznik jednocześnie pełni rolę sygnalizatora poziomu naładowania akumulatorów jak i siły grzania. Przechodzenie między poziomami grzania to jedno, krótsze naciśnięcie włącznika.

Nominalne (podane przez Ekoï) poziomy grzania to 30, 35 oraz 40 stopni. Na najwyższym stopniu grzania akumulatorki wytrzymują ok. godziny, ale uczciwie przyznam, że sprawdziłem to wyłącznie z redaktorskiej rzetelności, bo ciepło, wytwarzane na najwyższym poziomie grzania było zbyt wysokie, jak na moje odczucia w stosunku do temperatury zewnętrznej. Znaczy – są bardzo ciepłe.

Co więcej, w czasie jazdy w temperaturach jesienno-dziennych (między 2 a 8 stopni) dla mnie najbardziej właściwą opcją jest jazda naprzemienna – włączając na kilkanaście minut najniższy poziom grzania, i wyłączając go, gdy robi się zbyt ciepło.

O ile w trakcie krótszych jazd rękawice nie są jakieś fundamentalnie ważne – to znaczy są, ale nie musimy przecież mieć podgrzewanych rękawic przy temperaturach oscylujących w granicach 8 stopni, gdy wybieramy się na półgodzinną przejażdżkę, o tyle w dłuższych jazdach ogrzewanie zyskuje na znaczeniu. Przykład? Proszę uprzejmie. Celowo, pięknej, dżdżysto-deszczowej soboty, wyjechałem na dość długi, czterogodzinny trening. Wiało. Smagało złem. Padało mniej i więcej. Ale czego nie robi się dla testów… Po dwóch i pół godzinach jazdy pojawia się znużenie. Chłód, ciągnący się do stóp i kiełkujący w dłoniach. I uwierzcie; dla samej głowy – nie tylko dla ciała – znaczenia nabiera podarowanie dłoniom odrobiny komfortu – stopom też, ale o tym niżej Gdy jedzie się już na wymęczenie, odrobina luksusu, którą można podarować dłoniom, sprowadza się do różnicy między wściekłym przeklinaniem pod nosem i chęcią skrócenia drogi powrotnej, a dokończeniem treningu we względnym komforcie.

A pamiętać należy, że od sprawności dłoni na rowerze zależy bardzo dużo; w tym wypadku obsługa przerzutek, hamulców, oraz ogólne „czucie” kierownicy jest bardzo dobre, zwłaszcza, że rękawice pokryte są dobrą warstwą antypoślizgową.

Co zaskoczyło na początku, to fakt, że kciuk i palec wskazujący zrobione są odrobinę dłuższe, niż pozostałe palce. Ma to swoje uzasadnienie; trzymając dłonie na klamkach, to właśnie te palce obejmują klamkę i operują dźwignią; siłą więc rzeczy naciągają się bardziej, niż pozostałe palce. I tu odpowiedzią jest ich lekkie wydłużenie; palce w środku zyskują niezbędne miejsce do operowania, bez wywierania przesadnego nacisku na nie.

Podsumowanie i wnioski: Jeśli jeździcie w zimę, niezależnie od warunków na zewnątrz, to te rękawiczki są właśnie dla was. Wygoda, niska waga, a przede wszystkim komfort termiczny to coś co wyróżnia ten produkt od innych rękawiczek dostępnych na polskim rynku.

Ochraniacze grzejące na buty Ekoï Heat Concept

Ochraniacze na buty oraz jesienna bielizna termiczna są kolejnymi, wartymi zapoznania się pozycjami w ofercie francuskiego producenta odzieży i akcesoriów rowerowych.

Równolegle bowiem z testowaniem grzanych rękawic, sprawdzałem też inne akcesoria Ekoï, oraz to, jak zmienić mogą one postrzeganie świata późnojesiennym rankiem, gdy po wyjściu z ciepłego bloku dostajemy w twarz zimnym podmuchem wiatru. Każdy z Was, kto nie korzysta tylko z uroków wykuwania mocy na trenażerze, wie, że jeżdżąc rowerem przy temperaturach poniżej pięciu stopni, jest kilka najważniejszych miejsc, gdzie wyziębienie jest wysoce niewskazane. Są to w oczywisty sposób dłonie oraz stopy – celowo pomijam tu głowę, bo o tym będzie za jakiś czas.

Stopy. Jeśli chodzi o moje zainteresowanie skutecznością ogrzewanych ochraniaczy na buty, to było nieco wyższe, niż rękawicami – tłumaczyłem to sobie tym, że stopy jednak w czasie jazdy pozostają nieco bardziej bierne, niż dłonie, i jako takie są bardziej narażone na chłód. Oczywiście podkreślam z całą mocą o subiektywności odczuć z tym związanych.

Ochraniacze na stopy Ekoï Heat Concept opierają się na tych samych zasadach działania, co rękawice. Krótkie przypomnienie – osobne akumulatorki, podłączane do wewnętrznego systemu grzewczego w ochraniaczach, z trzema poziomami grzania (30, 35 oraz 40 stopni), przy czym na najwyższym poziomie akumulatory wystarczą na ok. półtorej godziny jazdy. Włączanie / wyłączanie jednym przyciskiem, tym samym przyciskiem (krótsze jego naciśnięcie) powoduje zmianę poziomu grzania. Co ważne, ochraniacze same w sobie – bez włączenia ich – jako że wykonane są z neoprenu, więc i tak stanowią bardzo fajną izolację przed wiatrem i niezbyt intensywnym deszczem.

W przypadku ochraniaczy też – jak w przypadku rękawic – da się zauważyć nieco wyższe, niż standardowe mankiety. Zmieścić się tam muszą akumulatory, jak i ich podłączenie. I w tym wypadku też niezauważalny jest w czasie jazdy ciężar baterii, co wrzucam w tabelkę „plusów” tego pomysłu. Ważnym też elementem jest to, że testowałem ochraniacze i na butach szosowych, i terenowych – te są na tyle elastyczne, że bezproblemowo układają się na różnych rodzajach obuwia. Sprawdzałem je też na butach zimowych Ekoï… ale o tym też w kolejnym tekście. Ochraniacze zapinamy rzepem (suwak wodoszczelny ochrania kieszonkę na akumulator).

Z racji redaktorskiego obowiązku podkreślić muszę, że na chwilę obecną nie dałem rady zweryfikować tylko jednego, podanego przez Ekoï parametru; skuteczności przy temperaturze, sięgającej minus dwudziestu stopni. Powód tego jest trywialny, i w żadnym wypadku nie wynikający z mojej obawy jeżdżenia rowerem przy niskich temperaturach, tylko z powodu chwilowej niedostępności rzeczonych temperatur… Cóż, ocieplenie klimatu utrudnia weryfikację założeń Ekoï.

Jednak w temperaturach oscylujących koło 1-2 stopni, ochraniacze sprawdzają się doskonale, i to na niższych stopniach grzania. Maksymalna moc powoduje, że jest zwyczajnie ciepło w stopy. Różnica między ogrzewaniem stóp a rąk jest jednak taki, że ręce bardziej pracują w czasie jazdy, więc – przynajmniej ja – odbieram jako bardziej dokuczliwy chłód stóp, niż rąk – i w takim wypadku zwiększona moc grzania powoduje względny komfort jazdy przy nawet ostrych i zimnych wiatrach.

W przypadku ochraniaczy na stopy bardziej, niż w przypadku rękawic, polecam zwracać uwagę na włączenie ich i nagrzanie przed wyjściem na dwór – utrzymanie ciepłoty jest w takim wypadku łatwiejsze, niż włączenie ich, gdy wnętrze będzie już bardzo wyziębione.

I tu też, podobnie jak w rękawicach, największą zaletę grzania odczułem w trakcie dłuższych, wytrzymałościowych treningów przeprowadzanych przy paskudnej pogodzie. Wynika to z prostego powodu – o ile podczas krótkiej przejażdżki można się zwyczajnie „przemęczyć”, o tyle przy dłuższej jeździe każdy dyskomfort odczuwa się jak zawiniętą skarpetę w bucie – co nie przeszkadza przy dziesięciu kilometrach, staje się koszmarkiem przy stu…

Jasne jest też, że na szosie bardziej wieje. I jadąc szosą zwracałem większą uwagę na ochraniacze, bo to, co da się zignorować przy leśnej jeździe, na szosie staje się dużo większym wyzwaniem. Tu nie ma co myśli przesadnie rozwijać; ochraniacze dają radę, i naprawdę miłą odmianą jest dłuższy czas czuć cieplny komfort stóp (pamiętajmy, że jeździłem równolegle w ochraniaczach i ogrzewanych rękawicach) a to już bardzo poważnie wpływa na ogólne odczucia podczas treningu.

Wygodnictwo, zapytacie? A czemu nie? Skoro kilka sezonów temu osądzano od czci i wiary tarcze hamulcowe w rowerach szosowych, a teraz są standardem, podobnie też może wyglądać nowa, ogrzewana rzeczywistość nóg i rąk podczas jazdy na rowerze. Pomysł sam w sobie uważam za bardzo ciekawy, skoro można skupić się w czasie treningu tylko na wysiłku, a mniej na doskwierającym zimnie, to czemu nie skorzystać?

Bielizna  Ekoï Thermo Top Carbon z wysokim kołnierzem

W zestawie też z ochraniaczami testowałem też jesienną bieliznę termiczną Top Carbon. I w tym wypadku najrozsądniejszym wyborem jest traktować test całościowo. Cóż bowiem można powiedzieć o samej bieliźnie termicznej? Parafrazując klasyka – jaki jest koń, każdy widzi, i o samej bieliźnie wiele nie da się napisać. Oczywiście; jest „miła w dotyku”, przez pewien czas nawet biała, i trzeba dobrze wciągnąć brzuch, by na zdjęciach wyglądać jak profesjonalista. Dobrze leży, jest wygodna, szybko schnie po praniu; i to – by pozostać szczerym a nie przesadnie marketingowym – wszystko, co można powiedzieć o bieliźnie.

Wartością dodaną jest zaś to, że używają jej zawodnicy Arkea-Samsic oraz Israel Premier-Tech. Można założyć, że nie korzystali by z czegoś, co nie jest produktem z górnej półki. W zasadzie pozostałe jej cechy – antybakteryjność, antyzapachowość, odprowadzanie potu nie są w dzisiejszych czasach czymś zaskakującym. Cóż; nieco na plus wyróżnia się nieco wyższy, niż standardowy kołnierz. Z użytkowej strony – rzeczywiście, bardzo szybko schnie po praniu. Lub po deszczu.

Podsumowanie i wnioski. O ile o bieliźnie nie ma się nad czym rozwodzić, o tyle ogrzewane ochraniacze to już inna para, nomen omen – kaloszy. Jest to o tyle ciekawe rozwiązanie, że poprosiłem o możliwość ich nieco dłuższego potestowania.

Przez całą zimę.

The post Ogrzewane rękawiczki i ochraniacze na buty Ekoï (test) first appeared on Kolarstwo szosowe - Tour de France, Tour de Pologne - Wiadomości sportowe - naszosie.pl.]]> https://naszosie.pl/2024/12/18/ogrzewane-rekawiczki-i-ochraniacze-na-buty-ekoi-test/feed/ 7