Kilka tygodni temu pojawiła się plotka transferowa dotycząca tego, że Primož Roglič, który nie przedłuży współpracy z Red Bull – BORA – hansgrohe, może trafić do Lotto Intermarché. Z taką informacją został zestawiony jeden z dyrektorów sportowych belgijskiej ekipy, a konkretnie 54-letni Kurt Van de Wouwer. Ten nie tylko postanowił potwierdzić, że trwają prace nad pozyskaniem 36-letniego Słoweńca, ale i zdradził jaką rolę 4-krotny zwycięzca Vuelta a España miałby pełnić w razie finalizacji tego ruchu.

Czy pozyskamy Primoža Rogliča? To się jeszcze okaże. To kwestia wymagająca dyskusji i pracy. Czy jesteśmy nim zainteresowani? Tak, Primož Roglič jest w naszym kręgu zainteresowań, ale nie powinniśmy udawać, że inne zespoły również z nim rozmawiają. W tym temacie zobaczymy, co przyniosą nadchodzące dni i tygodnie. Primož byłby u nas mile widziany. Choć oczywiście Primož się starzeje, wciąż widzę w nim kogoś, kto może pełnić podwójną rolę. Z jednej strony, wciąż może sam osiągać wyniki, na co z pewnością miałby szansę w naszym zespole, a z drugiej, może startować razem z Jarno Widarem. Jeśli będą mogli ścigać się razem, to będzie to sytuacja korzystna dla obu stron. Primož mógłby się dzielić swoim doświadczeniem, a obaj panowie świetnie by się uzupełniali

— powiedział Kurt Van de Wouwer.

Dla Lotto Intermarché to może być bardzo trudne okienko transferowe. Wiadomo już, że z zespołem żegnają się Arnaud De Lie, Lennert Van Eetvelt i Georg Zimmermann, a z developmentu do innej ekipy odszedł 2. kolarz niedawno zakończonego Tour de l’Avenir, czyli Niels Driesen. 54-letni dyrektor sportowy nie zamierza jednak załamywać rąk i wierzy, że w ich miejsce uda się pozyskać ciekawych zawodników, a przyszłoroczny skład, nawet jeśli nie będzie posiadał wielu gwiazd, będzie się w stanie skutecznie uzupełniać.

Oczywiście, że tracimy kilku ciekawych kolarzy, a jednocześnie trudno znaleźć zawodników takich jak Primož Roglič, dlatego mocno pracujemy nad tym transferem. Ta sprawa jest dla nas ważna. Cóż, wiele uwagi poświęca się temu, że Arnaud De Lie i Lennert Van Eetvelt odchodzą. Nie załamuję jednak rąk. Lubię porównywać naszą sytuację do drużyny piłkarskiej. Odejście dwóch czołowych zawodników nie zawsze oznacza, że ​​drużyna gra gorzej. Liczymy na podobny efekt. Nasze wzmocnienia będą dotyczyły solidnych kolarzy, poszerzy się głębia tego składu i jego ogólna moc, co oznacza, że ​​drużyna jako całość może ścigać się jeszcze lepiej, o ile unikniemy pecha

— zakończył Kurt Van de Wouwer, dyrektor sportowy Lotto Intermarché.

Póki co belgijski World Team ogłosił 4 transfery przychodzące. Ekipę zasili Juan Sebastián Molano, który po 8 latach odchodzi z UAE Team Emirates – XRG, a także 3 zawodników z developmentu, czyli Lotto – Groupe Wanty. Tymi talentami, które zdecydowano się wypromować do głównej ekipy są Milan Donie, Kamiel Eeman i Victor Vaneeckhoutte.

Bahrain Victorious Development Team to ekipa, w której możemy znaleźć wiele talentów. Mowa tu nie tylko o Janie Jackowiaku, który może się pochwalić wieloma wspaniałymi wynikami. Niedawno informowaliśmy Was, że awans do World Teamu otrzymał Seth Dunwoody, a teraz ekipa Bahrain-Victorious poinformowała w swoich mediach społecznościowych, iż promocję do głównego zespołu otrzyma również Kasper Borremans.

Kasper Borremans to 20-letni reprezentant Finlandii, który we wtorek okazał się najlepszy na trasie 6. etapu Tour de l’Avenir. Kasper zrobił to w naprawdę pięknym stylu. Przez długi czas jechał w ucieczce, potem zaatakował na solo, został dogoniony, a gdy w końcówce wydawało się, że opada z sił, nagle zyskał dodatkową energię i wyprzedził na finiszowych metrach Jaspera Schoofsa (Soudal Quick-Step Devo Team).

La 𝗿𝗼𝗯𝗮𝗱𝗮 𝗱𝗲 𝗰𝗮𝗿𝘁𝗲𝗿𝗮 de Borremans.

El finlandés del Bahrain triunfa en la etapa reina del Tour de l’Avenir superando a Jasper Schoofs en los metros finales. Lorenzo Finn continúa como líder.#TourdelAvenir #LaCasadelCiclismo pic.twitter.com/cYqPDCQmG4

— Eurosport.es (@Eurosport_ES) August 25, 2026

Jeśli chodzi o sezon 2026, to Kasper Borremans zanotował jeszcze kilka innych wyników, które śmiało można uznać za bardzo wartościowe. Mowa tutaj m.in. o takich rezultatach, jak: 9. miejsce w Giro del Belvedere i À travers les Hautes Fagnes, 3. miejsce w Flèche Ardennaise, 3. pozycja w generalce Oberösterreich Rundfahrt, 7. lokata w generalce Giro Ciclistico della Valle d’Aosta, 6. miejsce w Gran Premio Sportivi di Poggiana czy też 3. pozycja GP Capodarco Comunita Di Capodarco.

Warto również wspomnieć o sezonie 2025, kiedy to Borremans ścigał się na trasie Małopolskiego Wyścigu Górskiego i ukończył te zmagania na wysokiej 2. pozycji. W 2025 roku reprezentant Finlandii uplasował się też na 8. miejscu w generalce Visit South Aegean Islands oraz na 10. pozycji w klasyfikacji generalnej Sibiu Cycling Tour.

Choć 20 lat skończy dopiero w grudniu, to już teraz ma niezwykły kolarski dorobek – Lorenzo Finn w środę przypieczętował swój triumf w klasyfikacji generalnej 62. edycji Tour de l’Avenir, po drodze wygrywając także 2 etapy oraz zestawienia górskie i młodzieżowe. Dla 19-letniego Włocha to były kolejne wielkie sukcesy w karierze, w której udało mu się zostawać mistrzem świata rok po roku – zarówno w kategorii do lat 23, jak i sezon wcześniej wśród juniorów. Wielki talent ścigający się obecnie dla Red Bull – BORA – hansgrohe Rookies może się pochwalić także triumfem w tegorocznym Giro d’Italia Next Gen, dwoma zwycięstwami w Giro del Belvedere czy pierwszymi wygranymi w elicie – w tym przede wszystkim klasyfikacją generalną Sibiu Cycling Tour. W przyszłym roku Lorenzo Finn przejdzie już do worldtourowego Red Bull – BORA – hansgrohe, a to oznacza dla niego koniec rywalizacji w kategorii orlików. Można jednak śmiało powiedzieć, że 19-latek opuszcza ją jako zawodnik spełniony, a zwycięstwo w Tour de l’Avenir było ukoronowaniem świetnego okresu w kategoriach młodzieżowych.

Nie mogłem zakończyć tego Tour de l’Avenir lepiej. Jestem naprawdę wdzięczny zespołowi za wsparcie. Daliśmy z siebie wszystko, żeby wygrać ten ostatni etap. Finałowy podjazd był bardzo trudny i jestem super szczęśliwy, że udało mi się przejechać go w takim stylu. Fakt, że wyścig zakończył się we Włoszech, czyni go dla mnie jeszcze bardziej wyjątkowym – na tym ostatnim podjeździe i przez cały dzień było tak wiele osób, które mi kibicowały. Razem z Giro Next Gen, Tour de l’Avenir był moim wielkim celem w tym roku i wygrałem oba. To bardzo mnie cieszy

— mówił na gorąco Lorenzo Finn.

Przed 19-letnim Włochem jeszcze misja pt. Mistrzostwa Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026. Istnieją pogłoski, że kolarz Red Bull – BORA – hansgrohe Rookies zdecyduje się jednak nie na obronę tytułu w kategorii do lat 23, a wystartuje już teraz z elitą. Byłaby to ciekawa decyzja, choć przykład Paula Seixasa pokazał, że nawet w tym wieku można już powalczyć o medale największych imprez. Przejście Lorenzo Finna do elity byłoby jednocześnie istotną informacją dla polskich kibiców, albowiem my w tej kategorii wiekowej możemy mocno liczyć na dobry występ Jana Jackowiaka – 8. kolarza tegorocznego Tour de l’Avenir. Najmłodszy uczestnik francuskiej etapówki z pewnością ma potencjał, by z czasem pójść w ślady o rok starszego Włocha.

5. etapu rozgrywany w ramach 81. edycji Vuelta a España zakończył się drugim pojedynkiem sprinterskim (relacja pod tym linkiem), choć właściwie trzeba przyznać, że na finisz w Roquetes dotarło zdecydowanie więcej szybkich zawodników, niż miało to miejsce 2. dnia zmagań w Manosque. Nie zmieniło się jednak to, że zwycięzcą etapowym ponownie został Matthew Brennan z Team Visma | Lease a Bike, a w czołowej „10” kolejny raz metę przeciął Orluis Aular. Tym razem jednak zawodnik Movistar Team nie został w niej finalnie sklasyfikowany, a wszystko za sprawą tego co mistrz Wenezueli zrobił podczas dojazdu do ostatniej prostej.

Kamera telewizyjna zlokalizowana na helikopterze zarejestrowała przepychankę, w której udział wziął właśnie Orluis Aular. Na szczęście jego rywal zareagował w porę i nie doszło do kraksy, ale 29-latek i tak został relegowany, a dodatkowo ukarano go żółtą kartką, 500 frankami szwajcarskimi kary oraz odjęciem 8 punktów w klasyfikacji punktowej. To ostatnie praktycznie zamyka szanse mistrza Wenezueli na walkę o zielony trykot – zamiast zasilić swoje konto zdobyczą za 6. lokatę, jaką ten w pierwszej chwili zajął w Roquetes, ten ma teraz nawet ujemny dorobek w tym zestawieniu, podczas gdy prowadzący w nim Tadej Pogačar (UAE Team Emirates-XRG) zgromadził już 82 oczka.

#LaVuelta26 – This is why Aular got relegatedpic.twitter.com/2Q0uF5WS4u

— La Flamme Rouge (@laflammerouge16) August 26, 2026

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Faworyci klasyfikacji młodzieżowej
• Wszystkie artykuły

Pierwsze dni 81. edycji Vuelta a España póki co potwierdziły wiele rzeczy, które można było przewidywać przed wyścigiem – Team Visma | Lease a Bike stworzyło najlepszy pociąg sprinterski, podczas gdy w górach absolutnie poza zasięgiem rywali jest Tadej Pogačar. Bardzo płytkim byłoby jednak stwierdzenie, że jednocześnie nie działo się zupełnie nic ciekawego, albowiem kolejne lokaty w sprintach czy sam ich przebieg mogły zaskakiwać oraz bardzo się podobać, a i odcinek w Andorze miał swój klimat, choć ten ponownie podzielił fanów kolarstwa na tych, którzy nienawidzą długich, solowych rajdów mistrza świata oraz tych, którzy lubią doświadczać wielkości oraz po prostu emocjonowali się wydarzeniami za plecami zawodnika UAE Team Emirates-XRG. Walka o 2. miejsce rozpoczęła się tam bowiem na dobre, a dziś prawdopodobnie zobaczymy jej 2. poważny akt – czwartkowy etap również należy do takich, które nie wybaczają słabości, a różnice na mecie ponownie mogą być całkiem spore.

Właśnie – trasa. Już po około pół godziny jazdy kolarze dotrą na Puerto de la Serratella (14,1 km; 4%) i spodziewam się, że to dopiero tam może zawiązać się ucieczka dnia. Jej skład pokaże nam czy dziś do głosu dojdą po raz pierwszy harcownicy, czy też jednak Tadej Pogačar będzie miał chrapkę na kolejny etapowy skalp. Strata kolarzy w odjeździe dużo powie nam także o tym czy jest szansa na oddanie koszulki lidera, choć coraz bardziej skłaniam się ku temu, że mistrz świata ma ochotę przejechać cały wyścig na czerwono. Wracając jednak do trasy – Coll de la Bandereta (4,6 km; 6,6%) to jedna z takich premii, na których można dobrze ustawić tempo w poszczególnych grupach, a następnie po spokojniejszym fragmencie trasy kolarze podjadą pod rozgrzewkowe Alto del Desierto de las Palmas (7,5 km; 5,1%), które będzie stanowiło preludium do dania głównego dnia w postaci Puerto El Bartolo (9,4 km; 7%). Dość długi, całkiem stromy podjazd zawiera szutrowy odcinek Tramo de Tierra, którego długość to 3100 metrów, a średnie nachylenie to aż 10,8%. Tam kolarze będą zdani na siebie i wyczuwam, że grupa faworytów może się rozpaść w drobny mak – szczególnie zważywszy na to, że po dość długim i technicznym zjeździe do mety pozostanie już tylko 9 kilometrów płaskiego dojazdu.

Oto, co na temat 6. etapu Vuelta a España 2026 napisaliśmy przed rozpoczęciem wyścigu:

Etap 6 (27.08, czwartek): Alcossebre > Castelló (177,5 km | 3094 m)

Czwartek to już bliższe okolice Walencji i kolejny odcinek z serii takich, które na papierze wyglądają na skrojone idealnie na miarę ucieczki, ale mogą zostać brutalnie zweryfikowane przez dysproporcje pomiędzy siłą głównego faworyta do tytułu a resztą świata.

Tego dnia kolarze pokonają 177,4 kilometra, ok. 3000 metrów przewyższenia i cztery premie górskie, z których uwagę zwraca przede wszystkim ostatnia: El Bartolo (9,4 km, śr. 7,1%) z 3-kilometrowym odcinkiem szutru w samej końcówce.

Metę w Castelló od premii dzieli 21 kilometrów.

Pogoda

Czwartek na La Vuelcie ma być dość podobny do środy – ponownie temperatura ma wynosić około 28-30 stopni Celsjusza, a na niebie słońce może dość często znikać za chmurami, z których jednak nie powinno popadać. Jest szansa na pojawienie się mocniejszych podmuchów wiatru, ale tym razem teren nie będzie sprzyjał próbom rantów.

Faworyci

Czy Tadej Pogačar (UAE Team Emirates – XRG) będzie istnym hegemonem 81. edycji Vuelta a España? Dziś po raz kolejny możemy zadawać sobie takie pytanie, albowiem bardzo dużo zależy od Słoweńca. Ten ma właściwie dzisiaj co najmniej 4 opcje, a każda z nich może przynieść nieco inne rozstrzygnięcie. Po 1. i zarazem bardzo prawdopodobne, mistrz świata po prostu ponownie zapoluje na zwycięstwo etapowe i zostawi rywali za plecami na Puerto El Bartolo. Jeśli jednak tak by się nie stało, to 2. możliwością jest to, że ten przejedzie przez najtrudniejszy podjazd w grupie faworytów i to oni powalczą na ulicach Castelló. 3. opcja to wypuszczenie odjazdu bez kolarzy groźnych dla koszulki lidera, 4. tymczasem to taka ucieczka, która weźmie nie tylko dzisiejsze zwycięstwo, ale i przejmie czerwony trykot z rąk Tadeja Pogačara – to ostatnie jest jednak najmniej prawdopodobne, albowiem jaki interes miałby w tym 27-latek, skoro ten i tak obecnie czeka na ceremonię dekoracji by odbierać koszulki za klasyfikacje punktową oraz górską. Jednocześnie w tych dwóch ostatnich scenariuszach kolarze UAE Team Emirates – XRG nadal będą jednak niezwykle groźni, albowiem zakładam, iż w razie takiej opcji pomocnicy Słoweńca dostaliby po prostu wolną rękę.

Omawianie faworytów zacznijmy od opcji nr 1, choć właściwie lista potencjalnych triumfatorów w takowej została już zamknięta – to po prostu Tadej Pogačar. W 2. scenariuszu towarzyszyć z pewnością spróbują mu jednak tacy zawodnicy jak solidni na andorskich szosach Felix Gall (Decathlon CMA CGM Team), dynamiczni oraz mocni Oscar Onley (Netcompany INEOS), Primož Roglič (Red Bull – BORA – hansgrohe) oraz Jarno Widar (Lotto Intermarché) oraz pozostali główni faworyci klasyfikacji generalnej tacy jak Enric Mas (Movistar Team), Richard Carapaz (EF Education – EasyPost), Mattias Skjelmose (Lidl-Trek) czy Sepp Kuss (Team Visma | Lease a Bike).

Opcja nr 3, czyli ucieczka, która nie ma szans na przejęcie koszulki lidera, to scenariusz, w którym o etapowy triumf walczą solidni górale z większymi stratami, a tych wbrew pozorom mamy już w wyścigu naprawdę wielu. Przeszło 9 minut tracą już bowiem Jørgen Nordhagen (Team Visma | Lease a Bike), Jakob Omrzel (Bahrain-Victorious), Guillaume Martin (Groupama – FDJ United), Cristián Rodríguez (XDS Astana Team) czy Finlay Pickering (Team Jayco AlUla), jeszcze większe straty zanotowali dotychczas tacy zawodnicy jak Lorenzo Fortunato (XDS Astana Team), Mikel Landa, Valentin Paret-Peintre i Filippo Zana (Soudal Quick-Step), Pello Bilbao i Santiago Buitrago (Bahrain-Victorious), Juan Felipe Rodriguez, Markel Beloki i Georg Steinhauser (EF Education – EasyPost), Tobias Halland Johannessen (Uno-X Mobility), Iván Romeo i Pablo Castrillo (Movistar Team), Eddie Dunbar (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team), George Bennett (NSN Cycling Team), Finn Fisher-Black (Red Bull – BORA – hansgrohe), Carlos Rodríguez (Netcompany INEOS) czy Iván Ramiro Sosa (Equipo Kern Pharma). Wymieniłem tu naprawdę wiele nazwisk, a lista pominiętych też pozostaje jeszcze długa – peleton 81. edycji Vuelta a España pełen jest potencjalnych górskich uciekinierów i nie ma co się dziwić – trasa sprzyjała budowaniu składów właśnie wokół taktyki związanej z odjazdami w takim terenie.

Opcja nr 4 tymczasem zawierała możliwość, że odjazd nie tylko dojdzie do skutku, ale i znajdzie się w nim kolarz, który może przejąć koszulkę lidera. Tu opcji pozostaje już naprawdę niewiele, ale największe dawałbym tracącemu 4 minuty i 44 sekundy Ramsesowi Debruyne (Alpecin-Premier Tech), choć próbować mogą także Harold Tejada (XDS Astana Team, +5:30), Marco Brenner (Tudor Pro Cycling Team, +6:02) czy Clément Berthet (Groupama-FDJ United, +7:32). W razie wolnej ręki spróbować mógłby także tracący tylko 4:34 Gregor Mühlberger (Decathlon CMA CGM Team), ale obawiam się, że doświadczony Austriak zostanie jednak oddelegowany do wpierania swojego rodaka w walce o klasyfikację generalną.

Na koniec zostawiłem sobie kolarzy UAE Team Emirates – XRG, którzy niejako zepną klamrą przegląd faworytów. Tadej Pogačar może dziś bowiem dać swoim kolegom wolną rękę, a wówczas do przodu ruszyć mogą niemal wszyscy spośród nich – Jay Vine, Pablo Torres, Pavel Sivakov, a może nawet nieco gorzej dysponowany dotychczas João Almeida czy pracujący dużo wcześniej Kevin Vermaerke są na tyle solidnymi góralami, że stać by ich było na walkę o etapowy triumf. W przypadku pierwszej dwójki doszłaby też opcja na oddanie koszulki lidera, albowiem Australijczyk traci tylko 4:11, Hiszpan zaś ma 5:27 straty.

Harmonogram

Start: 13:11
Prognozowany finisz: 17:15-17:40
Transmisja TV: 14:45-17:45 (Eurosport 1 oraz HBO Max/Player)

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Faworyci klasyfikacji młodzieżowej
• Wszystkie artykuły

Mistrzostwa Świata w kolarstwie szosowym zbliżają się wielkimi krokami. Światowy czempionat odbędzie się w Kanadzie, a konkretniej w Montrealu (w drugiej połowie września), a niektóre reprezentacje odkryły już karty i ogłosiły światu oficjalne powołania na tę imprezę. W tym gronie znalazła się m.in. reprezentacja Danii.

Choć nie znamy jeszcze ostatecznych powołań reprezentacji Belgii, to selekcjoner Serge Pauwels w rozmowie z Het Laatste Nieuws przekazał kilka ważnych informacji w tej sprawie. Do Kanady nie wybiorą się Tim Wellens oraz Ilan Van Wilder.

Tim nie pojawił się na starcie Renewi Tour i dał mi znać, że mistrzostwa świata nie mają większego sensu. Ilan poważnie rozbił się przedostatniego dnia Touru i od tamtej pory nie mógł startować. Ma nadzieję wrócić na Tour of Britain, ale zasygnalizował, że wolałby nie brać udziału w jeździe na czas oraz w wyścigu ze startu wspólnego w Kanadzie

– powiedział Serge Pauwels.

Dla reprezentacji Belgii to spora strata, ponieważ Tim Wellens jest znakomitym i bardzo oddanym pomocnikiem, świetnie realizującym przydzielone mu założenia taktyczne, ale od dłuższego czasu zmaga się z problemami zdrowotnymi. Z kolei Ilan Van Wilder to znakomity specjalista od jazdy na czas. Wystarczy wspomnieć o tym, że podczas zeszłorocznych mistrzostw świata w Kigali zdobył w tej specjalności brązowy medal.

Nieobecność tych dwóch zawodników nie oznacza jednak, że Belgia nie będzie miała w swoim składzie wielkich gwiazd. Do Montrealu wybierają się przede wszystkim Remco Evenepoel (Red Bull-BORA-hansgrohe) oraz Wout van Aert (Team Visma | Lease a Bike). Czy Serge Pauwels bierze pod uwagę również występ Jarno Widara (w rywalizacji elity)? Otóż niekoniecznie, a informuje nas o tym Het Laatste Nieuws.

Uważam, że mistrzostwa świata w kategorii elity to dla Jarno jeszcze zbyt wcześnie. Zwłaszcza mając na uwadze to, że pełniłby tam rolę pomocnika, a mistrzostwa świata to coś więcej niż tylko podjazdy – kluczową rolę odgrywa tam również umiejętność zajmowania odpowiedniej pozycji w peletonie

– zakończył selekcjoner reprezentacji Belgii.

Przypomnijmy, że Jarno Widar ściga się obecnie na trasie hiszpańskiej Vuelty. Po pięciu etapach młody Belg znajduje się na wysokiej 9. pozycji w klasyfikacji generalnej, a spore uznanie zyskał za swoją postawę na 4. odcinku, gdzie udało mu się uplasować na 2. miejscu. Teraz pozostaje nam czekać na ogłoszenie oficjalnych powołań, dzięki czemu dowiemy się, kto konkretnie będzie reprezentował Belgię na tegorocznych mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym.

Niespełna 2 miesiące dzielą nas od zakończenia szosowego sezonu 2026 w kolarstwie. Trwa właśnie Vuelta a España (22.08-13.09), czyli ostatni z wielkich tourów, równolegle do niej odbędzie się też sporo innych wyścigów, które będą nas prowadziły w stronę Mistrzostw Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026 (20-27.09). Otwierając kolarskie kalendarze coraz łatwiej dotrzeć na ich ostatnią stronę, ale nim dotrzemy do końca roku, czeka nas jeszcze wiele ścigania. Oto co dokładniej wciąż możemy znaleźć wśród imprez, które jeszcze przed nami.

Ostatnie podrygi UCI World Touru

Choć może ciężko w to uwierzyć, to do końca sezonu 2026 w przypadku wyścigów rangi UCI World Tour, poza trwającą właśnie Vuelta a España, pozostało nam już tylko 5 imprez. Będą to kolejno Bretagne Classic (30.08), Grand Prix Cycliste de Québec (11.09), Grand Prix Cycliste de Montréal (13.09), monumentalna Il Lombardia (10.10) oraz zamykające tegoroczny cykl Tour of Guangxi (13-18.10). To tyle!

Pożegnanie z UCI Women’s World Tourem

„Tylko 5 imprez” z poprzedniego akapitu to jednak nic przy tym, jak niewiele kolarstwa czeka na panie. Tu do końca sezonu w kalendarzu mamy tylko 2 wyścigi najwyższej rangi, a będą to Classic Lorient Agglomération (29.08) i Tour of Chongming Island (9-11.10). Koniec.

Imprezy mistrzowskie

Tym, co jednak cały czas jest przed nami, są 2 najważniejsze czempionaty w kolarstwie szosowym, czyli Mistrzostwa Świata – Montréal 2026 (20-27.09) oraz Mistrzostwa Europy w Słowenii (2-7.10). Podczas obu tych imprez o medale powalczy elita mężczyzn i kobiet, orlicy i orliczki, a także juniorzy i juniorki, a rozegrane zostaną wyścigi ze startu wspólnego, jazda indywidualna na czas, a także jazda drużynowa na czas w formie sztafet mieszanych.

Męskie ściganie na niższym poziomie

Jeśli chodzi o panów, to przed nimi jeszcze cały czas dość sporo wyścigów. Do rozegrania cały czas pozostało bowiem aż 50 zawodowych imprez, wśród których warto wspomnieć chociażby o wieloetapowych Tour of Britain (2-6.09, 2.Pro), ZLM Tour (2-6.09, 2.1), Skoda Tour de Luxembourg (16-20.09, 2.Pro), Okolo Slovenska (16-20.09, 2.1), CRO Race (22-27.09, 2.Pro), Petronas Le Tour de Langkawi (27.09-4.10, 2.Pro) oraz Eneco Tour (13-18.10, 2.1) czy całych kampaniach klasyków we Francji, Belgii oraz przede wszystkim Włoszech. W tych ostatnich przed nami kolejno GP Industria & Artigianato (6.09, 1.Pro), Giro della Toscana (9.09, 1.1), Coppa Sabatini (10.09, 1.Pro), Memorial Marco Pantani (12.09, 1.1), Trofeo Matteotti (13.09, 1.1), Gran Premio del Lazio (19.09, 1.1), Giro di Campania (20.09, 1.1), Giro dell’Emilia (3.10, 1.Pro), Coppa Agostoni (4.10, 1.1), Coppa Bernocchi (5.10, 1.Pro), Tre Valli Varesine (6.10, 1.Pro), Gran Piemonte (8.10, 1.Pro), Trofeo Tessile & Moda (11.10, 1.1), Giro del Veneto (14.10, 1.Pro) czy wreszcie Veneto Classic (18.10, 1.Pro). Ścigania będzie zatem naprawdę sporo.

Panie ze skromniejszym programem

O ile u panów mogłem dokonać pewnej selekcji spośród 50 zawodowych wyścigów, które cały czas przed nimi, to na panie czeka już zaledwie 20 imprez tego typu. Wiele z nich to francuskie jednodniówki, które mocno zawyżają tę liczbę, bowiem jeśli chodzi o ściganie wieloetapowe, to do końca sezonu pozostały już tylko Faun Tour Femmes (10-13.09, 2.1) oraz Eneco Tour Women (13-18.10, 2.1). Jeśli chodzi o jednodniówki, to z rangą UCI ProSeries rozegrane zostaną jeszcze Pointe du Raz Ladies Classic (6.09), La Choralis Fourmies Féminine (13.09), Women’s Cycling Grand Prix Region Stuttgart (13.09), Giro dell’Emilia Internazionale Donne (3.10) oraz Tre Valli Varesine Women’s Race (6.10).

Polski kalendarz

Do końca sezonu 2026 nie pozostała nam już żadna impreza UCI w Polsce, ale nie oznacza to, że na naszych szosach nie będzie już kolarskiej rywalizacji. W niedzielę odbędzie się Malinowy Puchar Burmistrza Urzędowa (30.09), który będzie zarazem Górskimi Szosowymi Mistrzostwami Polski dla kategorii junior oraz junior młodszy. Dalej przed nami także zmagania w ramach Mistrzostw Polski w kryterium – ostatnia runda eliminacji odbędzie się w Wieluniu (6.09), zaś finał będzie miał miejsce w Prudniku (20.09). W kalendarzu przed nami także cały czas Mistrzostwa Polski par i drużyn (12-13.09), które po raz kolejny rozegrane zostaną w powiecie kaliskim.

Co z młodzieżą?

Orlicy po zakończeniu Tour de l’Avenir skupią się, poza czempionatami, także na takich imprezach jak Flanders Tomorrow Tour (4-6.09, 2.2U) czy Il Lombardia Under 23 (3.10, 1.2U), zaś na juniorów wciąż czeka m.in. Grand Prix Rüebliland (3-6.09, 2.1), Giro Della Lunigiana (9-12.09, 2.1), Keizer der Juniores (19-20.09, 2.1) czy La Philippe Gilbert juniors (3-4.10, 2.1).

Nie da się ukryć, że Matthew Brennan był jednym z największych faworytów do wygrania środowego odcinka hiszpańskiej Vuelty. Brytyjczyk sprostał oczekiwaniom zespołu, kibiców oraz obserwatorów, doskonale radząc sobie z presją i sięgając po drugie zwycięstwo etapowe w tegorocznej imprezie. Za jego plecami finiszował m.in. Jordi Meeus (Red Bull-BORA-hansgrohe). Trzeba jednak przyznać, że Brennan mógł liczyć na swoją ekipę, praktycznie na przestrzeni całego etapu, a zwłaszcza w jego końcowej fazie. Intensywną pracę wykonywał dla niego przede wszystkim Christophe Laporte. Jakie odczucia miał na mecie etapowy zwycięzca? Informuje nas o tym WielerFlits.

To naprawdę wspaniałe. Miałem już na koncie jedno zwycięstwo etapowe, a teraz wygrałem swój drugi etap. Zespół się postarał i jestem im bardzo wdzięczny. Miło było to wykończyć. Przygotowanie do sprintu było książkowe. Utrzymywaliśmy wysokie tempo aż do ostatnich kilometrów, a potem prowadzili mnie Wout i Christophe. To najlepsi zawodnicy w swoim fachu. Jeśli możesz też liczyć na silnych kolarzy, jak Bruno Armirail, to dodaje ci pewności siebie. W ostatnim zakręcie straciłem na chwilę koło Christophe’a. Nawierzchnia była trochę śliska, ale na szczęście wszystko dobrze się skończyło. Cieszę się, że mogłem to dzisiaj wykończyć

– powiedział Matthew Brennan.

Teraz przed kolarzami 6. odcinek hiszpańskiej Vuelty, który poprowadzi z Alcossebre do Castelló, a panowie będą mieli do pokonania 177,5 kilometra. Tutaj nie będzie jednak tak łatwo i Matthew Brennan może raczej zapomnieć o zgarnięciu w czwartek etapowego hat-tricka. Największą trudnością będzie premia górska 1. kategorii Puerto el Bartolo (9,4 km ; 7%), która jest zlokalizowana na około 20 kilometrów przed metą.

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Relacja z 5. etapu
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Faworyci klasyfikacji młodzieżowej
• Wszystkie artykuły

W środę na zawodników czekał dużo łatwiejszy etap od tego, który rozegrano we wtorek. Panowie mieli do pokonania nieco ponad 173 kilometry, a największą trudnością była premia górska 3. kategorii Alto de Pauls (3,9 km ; 6,6%). Ze szczytu tego podjazdu do mety było jeszcze ponad 20 kilometrów, więc zapowiadało się na to, że po etapowe zwycięstwo sięgnie któryś z szybkich zawodników.

Rywalizacja rozpoczęła się o godzinie 13:35. Na starcie nie pojawił się Cian Uijtdebroeks (Movistar Team). Temperatura wynosiła 28 stopni Celsjusza. Już na samym początku mechaniczne problemy miał Bruno Armirail (Team Visma | Lease a Bike). Później spotkało to również jego drużynowego kolegę – Seppa Kussa. W ucieczce dnia znalazło się 5 zawodników: Mattia Gaffuri (Team Picnic PostNL), Walter Calzoni (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team), Fredrik Dversnes Lavik (Uno-X Mobility), Diego Uriarte (Equipo Kern Pharma) oraz Stefan Küng (Tudor Pro Cycling Team). Ta piątka szybko wyrobiła sobie ponad 2 minuty zapasu nad peletonem.

🏁- 145 km | Stage 5️⃣ – Etapa 5️⃣

💪 Can this breakaway compete for the stage win today? What do you think? 💭
👀 ¿Podrá la fuga luchar por la etapa hoy? ¡Estos son los valientes del día!

🇮🇹 Mattia Gaffuri – @picnicpostnl
🇮🇹 Walter Calzoni – @Pinarello_Q36_5
🇨🇭 Stefan Küng -… pic.twitter.com/JAL98l1ay4

— La Vuelta (@lavuelta) August 26, 2026

W peletonie mechaniczne problemy miał Mario Aparicio (Burgos Burpellet BH), natomiast w czołówce zmagał się z nimi Stefan Küng, który na skutek tego zdarzenia stracił kontakt z prowadzącą grupą i poczekał na peleton. Tempo dyktowała tam ekipa Netcompany INEOS. Kolejnym zawodnikiem, który musiał sobie poradzić z mechanicznymi problemami był Iván Romeo (Movistar Team).

Na około 120 kilometrów do mety w kraksie uczestniczył Roel van Sintmaartensdijk (Lotto Intermarché), który musiał niestety zrezygnować z dalszej rywalizacji. Później na ziemi leżał jeszcze Xabier Mikel Azparren (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team), a w peletonie pracował m.in. Wout van Aert (Team Visma | Lease a Bike). Holenderska formacja była wspomagana przez EF Education-EasyPost. Wkrótce na czele pojawili się zawodnicy UAE Team Emirates-XRG. Ucieczka została dogoniona na 99 kilometrów do mety, a główna grupa zaczęła się rwać.

🏁- 99 km | Stage 5️⃣ – Etapa 5️⃣ | #LaVuelta26

❌ That’s it for the breakaway! Just as we enter the windy zone. And are those… echelons? 👀

🙅‍♂️ ¡Se acabó la escapada! Justo cuando entramos en la zona de viento. ¿Y eso son… abanicos? 🌬 pic.twitter.com/gyv1KC9B4Y

— La Vuelta (@lavuelta) August 26, 2026

Po pewnym czasie wszystko się unormowało. W peletonie pracowały zespoły Lidl-Trek i Team Visma | Lease a Bike. 73 kilometry przed metą na atak zdecydował się Ethan Hayter (Soudal Quick-Step). Celem Brytyjczyka było zwycięstwo na zbliżającej się wielkimi krokami lotnej premii Tivenys, gdzie mógł zgarnąć 20 punktów do klasyfikacji punktowej. Hayter zyskał pół minuty zapasu nad peletonem. Brytyjczyk zrealizował swój cel i dopisał do swojego dorobku 20 punktów. Na kolejnych miejscach uplasowali się tam zawodnicy Team Visma | Lease a Bike – Wout van Aert, Bruno Armirail i Christophe Laporte.

🏁 58 km | Stage 5️⃣ – Etapa 5️⃣

💪 Ethan collects those well earned points in his battle for the green jersey!

🫡 ¡Ethan Hayter se lleva los puntos del sprint intermedio y sigue luchando por el verde!

💚 𝐓𝐈𝐕𝐄𝐍𝐘𝐒

1️⃣ 🇬🇧 Ethan Hayter – @soudalquickstep | 20 p – 6″
2️⃣ 🇧🇪… pic.twitter.com/j3AjpbRoTJ

— La Vuelta (@lavuelta) August 26, 2026

Hayter szybko wrócił do peletonu, a do mety pozostało 56 kilometrów. Tempo dyktował Kevin Vermaerke (UAE Team Emirates-XRG). 44 kilometry przed metą do przodu ruszył Andreas Kron (Uno-X Mobility), który wyrobił sobie niewielką przewagę nad główną grupą. Szybko wzrosła ona do 35 sekund. Mechaniczne problemy w peletonie miał James Shaw (EF Education-EasyPost). Goniła ekipa Cofidis. Z głównej grupy odpadł Ethan Hayter. Problemy na trudniejszym odcinku miał też Kaden Groves (Alpecin-Premier Tech).

Kron miał już tylko 10 sekund zapasu i wielkimi krokami zbliżała się wspinaczka 3. kategorii Alto de Pauls (3,9 km ; 6,6%). Duńczyk został dogoniony, a tempo w peletonie dyktowała ekipa Movistar Team. Panowie byli już na podjeździe. Tempo nadawał Pablo Torres (UAE Team Emirates-XRG), a wysoko jechał Harold Tejada (XDS Astana Team). Problemy mieli za to tacy kolarze, jak: Mads Pedersen (Lidl-Trek), Pablo Castrillo (Movistar Team), Markel Beloki (EF Education-EasyPost) czy też Lorenzo Fortunato (XDS Astana Team). W peletonie jechało około 60 zawodników.

#LaVuelta26 – 26 to go, UAE is controlling the pace and Mads Pedersen is dropped from the peloton pic.twitter.com/yVnfGAJm7Y

— La Flamme Rouge (@laflammerouge16) August 26, 2026

Sytuację kontrolowała ekipa UAE Team Emirates-XRG, a z peletonu odpadł Magnus Cort (Uno-X Mobility). Jako pierwszy na szczycie zameldował się Pavel Sivakov (UAE Team Emirates-XRG), który zgarnął 3 punkty do klasyfikacji górskiej. Po 2 punkty sięgnął Harold Tejada, a 1 punkt do swojego konta dopisał Jay Vine (UAE Team Emirates-XRG).

Panowie wjechali na finałowe 20 kilometrów. Do peletonu zdołał wrócić Jordi Meeus (Red Bull-BORA-hansgrohe). Aktywni byli Xabier Mikel Azparren i Wout van Aert, ale zanosiło się na sprinterską rozgrywkę. Czołową trójkę utworzyli Xabier Mikel Azparren, Harold Tejada i Christophe Laporte, lecz peleton był bardzo blisko.

#LaVuelta26 – 12 to go, Azparren attacked with Tejada, Laporte closing for Visma. pic.twitter.com/cfEVNlXKMl

— La Flamme Rouge (@laflammerouge16) August 26, 2026

Wszystko szybko się połączyło, a sytuację kontrolowała holenderska formacja Team Visma | Lease a Bike. Do mety pozostało zaledwie 10 kilometrów. Niewiele się zmieniało, a poszczególne ekipy szykowały się na sprinterską potyczkę, starając się jak najlepiej przygotować do niej najszybszych zawodników w stawce. Widoczne były koszulki Team Jayco AlUla.

3 kilometry przed metą na czele pojawili się kolarze Uno-X Mobility. Wysoko jechał Wout van Aert, a tempo zaczął dyktować Julien Bernard (Lidl-Trek). Christophe Laporte pracował dla swojego lidera, a był nim oczywiście Matthew Brennan. Panowie pojawili się na finałowym kilometrze. Zgodnie z przewidywaniami po etapowe zwycięstwo sięgnął Matthew Brennan, dla którego jest to już drugi etapowy triumf na tej imprezie. Brytyjczyk mógł być jednak wdzięczny swojej ekipie za kapitalną pracę na środowym odcinku. Jako drugi finiszował Jordi Meeus, a trzecie miejsce wywalczył Vincenzo Albanese (EF Education-EasyPost). W klasyfikacji generalnej nadal prowadzi Tadej Pogačar (UAE Team Emirates-XRG).

🚴🇪🇸 | En dat is twee voor Matthew Brennan! Christophe Laporte lanceert de Brit in Roquetes, die het vervolgens perfect afmaakt. 👏👏 #LaVuelta26

Koers 👀 HBO Max pic.twitter.com/ffhwYJHV4J

— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) August 26, 2026

Wyniki 5. etapu Vuelta a España 2026:

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Faworyci klasyfikacji młodzieżowej
• Wszystkie artykuły

Za zakończenie 62. edycji Tour de l’Avenir (2.2U) organizatorzy zabrali kolarzy do Włoch, a dokładniej przygotowali dla nich etap z Strambino do Ceresole Reale – Lago Serrù. Choć początek niespełna 130-kilometrowego odcinka był niepozorny, to w finale zawodnicy mieli do pokonania długi na 30 kilometrów podjazd o średnim nachyleniu 5,2%, a w drodze na metę ulokowaną na wysokości 2243 metrów nad poziomem morza znaleźć można było wiele kilometrów z gradientem na poziomie 7-8%. Sam finał, ostatnie 4 tysiące metrów, to już stałe nachylenie przekraczające 9%, co wprost gwarantowało emocje do ostatnich chwil wyścigu.

Finałowy odcinek 62. edycji Tour de l’Avenir zaczynał się dość niepozornie, a to sprawiało, że chętnych do ataku znalazło się naprawdę wielu. Tempo po pół godziny jazdy w efekcie przekraczało 50 km/h, a żaden zalążek odjazdu nie mógł zyskać więcej niż 15 sekund przewagi. Finalnie ucieczka zawiązała się po niemal godzinie ścigania, a na czele znaleźli się aktualny mistrz Francji i wicelider klasyfikacji górskiej Timothée Coudière-Cantin (Reprezentacja Francji), Victor Loulergue (Groupama-FDJ United CT) i Matisse Van Kerckhove oraz Ashlin Barry (Team Visma | Lease a Bike Development). Grupka ta na 50 kilometrów przed metą wypracowała sobie 2-minutową przewagę nad peletonem.

Na 20 kilometrów przed końcem zmagań odjazd podzielił się, a na solową akcję zdecydował się Matisse Van Kerckhove. Szanse Belga na sukces były jednak bardzo niewielkie, albowiem chwilę później za jego plecami przyspieszyli m.in. Lorenzo Mark Finn (Red Bull – BORA – hansgrohe Rookies) i Henrique Bravo (Soudal Quick-Step Devo Team). To doprowadziło do zawiązania się grupy faworytów, która szybko zbliżała się do uciekinierów.

Gdy złapano już wszystkich poza Van Kerckhovem, peleton nieco zwolnił i ponownie rozrósł się. Przestój do ataku wykorzystać postanowił 19. w klasyfikacji generalnej Aubin Sparfel (Decathlon CMA CGM Development Team), którego przyspieszenie przeszło bez większego echa w grupie. Francuz nie zdołał zresztą dołączyć do Belga i został złapany na niespełna 4 kilometry przed metą, gdy zaatakował Mateo Ramírez (UAE Team Emirates Gen Z), za którym jak cień ruszył Lorenzo Finn. 3600 metrów przed końcem Ekwadorczyk był już na czele całego wyścigu, a jadący w żółtym trykocie mistrz świata pewne kontrolował poczynania swojego konkurenta.

Do uciekającej dwójki dołączyć próbował wicelider wyścigu, czyli Niels Driesen (Lotto – Groupe Wanty), za którym podążył Henrique Bravo. Stawka w efekcie mocno się porwała, a zawodnicy kierowali się w stronę mety w góra kilkuosobowych grupkach. Wówczas Lorenzo Finn spojrzał za plecy i podjął decyzję, że końcówkę finałowego etapu pokona już samotnie – 2700 metrów przed metą mistrz świata zerwał z koła wszystkich rywali i pokazał, że jest obecnie zdecydowanie najlepszym orlikiem na świecie.

Lorenzo Finn (Red Bull – BORA – hansgrohe Rookies) pewnie wygrał finałowy etap i został triumfatorem klasyfikacji generalnej, górskiej oraz młodzieżowej 62. edycji Tour de l’Avenir. Jedyny trykot, który nie powędrował w ręce 19-letniego Włocha, trafił do jego rodaka – w klasyfikacji punktowej najlepszy był Thomas Capra (Bahrain Victorious Development Team). Etapowe podium uzupełnili dziś Niels Driesen (Lotto – Groupe Wanty) i Mateo Ramírez (UAE Team Emirates Gen Z), w końcowym zestawieniu na podium wraz z Włochem i Belgiem stanął jednak nie Ekwadorczyk, a 3. Matteo Vanhuffel (Development Team Picnic PostNL).

Jan Jackowiak (Bahrain Victorious Development Team) dzisiejsze zmagania zakończył na 8. miejscu, co dało mu dokładnie taką samą pozycję w klasyfikacji generalnej. To najlepszy wynik polskiego kolarza w tej imprezie od 1979 roku i 5. lokaty Jana Krawczyka.

Wyniki 7. etapu 62. Tour de l’Avenir:

Alberto Contador to dwukrotny triumfator Tour de France (z 2007 i 2009 roku), który w swoim dorobku ma również triumfy w Giro (2008 i 2015) oraz na Vuelcie (2008, 2012 i 2014). Swego czasu Hiszpan jeździł w jednym zespole z Amerykaninem, choć trzeba przyznać, że ich relacje były określane jako chłodne. Teraz Contador postanowił skomentować słowa Armstronga o „prawdziwym rekordzie” Tour de France, a informuje nas o tym Eurosport.

Czy myślę, że te słowa potajemnie motywują Pogačara? Sądzę, że Armstrong to ostatnia osoba, o której myśli Pogačar. Myśli o następnym wyścigu i o tym, że spróbuje go wygrać. Ma wiele szans – na Vuelcie, mistrzostwach świata oraz Il Lombardii. W przyszłym roku nadal będzie zdobywał monumenty i wielkie toury. Nie sądzę, aby przywiązywał jakąkolwiek wagę do opinii Armstronga

– powiedział Alberto Contador.

Trudno nie zgodzić się ze stwierdzeniem Hiszpana. Jasno widać, że Słoweniec skupia się na najbliższych startach, mając również ściśle określone cele na przyszłość i myśląc przede wszystkim o swoich dokonaniach. Tadej potrafi bawić się kolarstwem, choć jednocześnie skrupulatnie przygotowuje się do najważniejszych celów w sezonie. Dużo wskazuje na to, że jeśli tylko zechce, to w przyszłości sięgnie po kolejne zwycięstwa na Tourze i tym samym stanie się samodzielnym rekordzistą tego wyścigu. Na ten moment zawodnik UAE Team Emirates-XRG celuje jednak w zwycięstwo na Vuelcie, tak aby skompletować triumfy we wszystkich trzech wielkich tourach.

Widowiskowa szarża Tadeja Pogačara na szosach Andory przyniosła mu nie tylko zwycięstwo na 4. etapie Vuelta a España i umocnienie się na pozycji lidera klasyfikacji generalnej, ale i 2 rekordy podjazdów, które przejeżdżali zawodnicy w ramach tego odcinka. Słoweniec z UAE Team Emirates-XRG poprawił najlepsze wyniki na Col de Beixalis (6,4 km; 8,7%) oraz Coll d’Ordino (9,7 km; 7,1%). W przypadku pierwszej z tych wspinaczek mówimy o przejeździe o niemal 1,5 minuty lepszym od dotychczas najszybszego, choć kolarski peleton wielokrotnie w przeszłości gościł na tym podjeździe.

⛰️⏱️ BEIXALIS (6.37 km, 8.71 %, 555 m)

2015 | 20:20 | Fraile
2016 | 21:59 | 🚴‍♂️🚴‍♂️
2018 | 18:58 | 🚴‍♂️🚴‍♂️
2021 | 18:58 | Kuss
| 19:17 | Valverde
| 19:45 | Pogacar, Uran, Carapaz, Vingegaard
2026 | 17:34 | Pogacar
| 19:14 | 18x🚴‍♂️

🇪🇸 #LaVuelta26 pic.twitter.com/yajAVz9SGX

— ammattipyöräily (@ammattipyoraily) August 25, 2026

Wrażenie robią jednak przede wszystkim nie czasy, a łatwiej porównywalne parametry takie jak W/kg, VAM czy aSLP. Choć Tadej Pogačar nie był naciskany przez rywali, to mimo wszystko w momencie swojego ataku wykręcił niemal 7 W/kg przez ponad 17,5 minuty, a następnie jadąc na solo potrafił nadal utrzymywać ponad 6,8 W/kg z przeszło 23 minut. To wartości, jakie są poza zasięgiem większości kolarzy na świecie, a na pewno te są nieosiągalne dla zawodników, których oglądamy na starcie tegorocznej edycji Vuelta a España. Mistrz świata tymczasem zapewne nie dał z siebie 100%, co tylko sprawia, że wrażenie po wtorkowym przejeździe jest jeszcze większe.

#LaVuelta26, Stage 4
🇸🇮 TADEJ POGACAR

Col de Beixalis (6,45km; 8,59%; 554m)

17'32min
22,07km/h
1896 VAM
6.94ᵉw/kg
649 aSLP
CLIMBING RECORD

Coll d'Ordino (9,70km; 7,12%; 691m)

23'22min
24,91km/h
1774 VAM
6,82ᵉw/kg
661 aSLP
CLIMBING RECORD pic.twitter.com/8izAOQK2ya

— ً (@Na1chaca) August 25, 2026

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Faworyci klasyfikacji młodzieżowej
• Wszystkie artykuły