W środę na zawodników czekał dużo łatwiejszy etap od tego, który rozegrano we wtorek. Panowie mieli do pokonania nieco ponad 173 kilometry, a największą trudnością była premia górska 3. kategorii Alto de Pauls (3,9 km ; 6,6%). Ze szczytu tego podjazdu do mety było jeszcze ponad 20 kilometrów, więc zapowiadało się na to, że po etapowe zwycięstwo sięgnie któryś z szybkich zawodników.

Rywalizacja rozpoczęła się o godzinie 13:35. Na starcie nie pojawił się Cian Uijtdebroeks (Movistar Team). Temperatura wynosiła 28 stopni Celsjusza. Już na samym początku mechaniczne problemy miał Bruno Armirail (Team Visma | Lease a Bike). Później spotkało to również jego drużynowego kolegę – Seppa Kussa. W ucieczce dnia znalazło się 5 zawodników: Mattia Gaffuri (Team Picnic PostNL), Walter Calzoni (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team), Fredrik Dversnes Lavik (Uno-X Mobility), Diego Uriarte (Equipo Kern Pharma) oraz Stefan Küng (Tudor Pro Cycling Team). Ta piątka szybko wyrobiła sobie ponad 2 minuty zapasu nad peletonem.

🏁- 145 km | Stage 5️⃣ – Etapa 5️⃣

💪 Can this breakaway compete for the stage win today? What do you think? 💭
👀 ¿Podrá la fuga luchar por la etapa hoy? ¡Estos son los valientes del día!

🇮🇹 Mattia Gaffuri – @picnicpostnl
🇮🇹 Walter Calzoni – @Pinarello_Q36_5
🇨🇭 Stefan Küng -… pic.twitter.com/JAL98l1ay4

— La Vuelta (@lavuelta) August 26, 2026

W peletonie mechaniczne problemy miał Mario Aparicio (Burgos Burpellet BH), natomiast w czołówce zmagał się z nimi Stefan Küng, który na skutek tego zdarzenia stracił kontakt z prowadzącą grupą i poczekał na peleton. Tempo dyktowała tam ekipa Netcompany INEOS. Kolejnym zawodnikiem, który musiał sobie poradzić z mechanicznymi problemami był Iván Romeo (Movistar Team).

Na około 120 kilometrów do mety w kraksie uczestniczył Roel van Sintmaartensdijk (Lotto Intermarché), który musiał niestety zrezygnować z dalszej rywalizacji. Później na ziemi leżał jeszcze Xabier Mikel Azparren (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team), a w peletonie pracował m.in. Wout van Aert (Team Visma | Lease a Bike). Holenderska formacja była wspomagana przez EF Education-EasyPost. Wkrótce na czele pojawili się zawodnicy UAE Team Emirates-XRG. Ucieczka została dogoniona na 99 kilometrów do mety, a główna grupa zaczęła się rwać.

🏁- 99 km | Stage 5️⃣ – Etapa 5️⃣ | #LaVuelta26

❌ That’s it for the breakaway! Just as we enter the windy zone. And are those… echelons? 👀

🙅‍♂️ ¡Se acabó la escapada! Justo cuando entramos en la zona de viento. ¿Y eso son… abanicos? 🌬 pic.twitter.com/gyv1KC9B4Y

— La Vuelta (@lavuelta) August 26, 2026

Po pewnym czasie wszystko się unormowało. W peletonie pracowały zespoły Lidl-Trek i Team Visma | Lease a Bike. 73 kilometry przed metą na atak zdecydował się Ethan Hayter (Soudal Quick-Step). Celem Brytyjczyka było zwycięstwo na zbliżającej się wielkimi krokami lotnej premii Tivenys, gdzie mógł zgarnąć 20 punktów do klasyfikacji punktowej. Hayter zyskał pół minuty zapasu nad peletonem. Brytyjczyk zrealizował swój cel i dopisał do swojego dorobku 20 punktów. Na kolejnych miejscach uplasowali się tam zawodnicy Team Visma | Lease a Bike – Wout van Aert, Bruno Armirail i Christophe Laporte.

🏁 58 km | Stage 5️⃣ – Etapa 5️⃣

💪 Ethan collects those well earned points in his battle for the green jersey!

🫡 ¡Ethan Hayter se lleva los puntos del sprint intermedio y sigue luchando por el verde!

💚 𝐓𝐈𝐕𝐄𝐍𝐘𝐒

1️⃣ 🇬🇧 Ethan Hayter – @soudalquickstep | 20 p – 6″
2️⃣ 🇧🇪… pic.twitter.com/j3AjpbRoTJ

— La Vuelta (@lavuelta) August 26, 2026

Hayter szybko wrócił do peletonu, a do mety pozostało 56 kilometrów. Tempo dyktował Kevin Vermaerke (UAE Team Emirates-XRG). 44 kilometry przed metą do przodu ruszył Andreas Kron (Uno-X Mobility), który wyrobił sobie niewielką przewagę nad główną grupą. Szybko wzrosła ona do 35 sekund. Mechaniczne problemy w peletonie miał James Shaw (EF Education-EasyPost). Goniła ekipa Cofidis. Z głównej grupy odpadł Ethan Hayter. Problemy na trudniejszym odcinku miał też Kaden Groves (Alpecin-Premier Tech).

Kron miał już tylko 10 sekund zapasu i wielkimi krokami zbliżała się wspinaczka 3. kategorii Alto de Pauls (3,9 km ; 6,6%). Duńczyk został dogoniony, a tempo w peletonie dyktowała ekipa Movistar Team. Panowie byli już na podjeździe. Tempo nadawał Pablo Torres (UAE Team Emirates-XRG), a wysoko jechał Harold Tejada (XDS Astana Team). Problemy mieli za to tacy kolarze, jak: Mads Pedersen (Lidl-Trek), Pablo Castrillo (Movistar Team), Markel Beloki (EF Education-EasyPost) czy też Lorenzo Fortunato (XDS Astana Team). W peletonie jechało około 60 zawodników.

#LaVuelta26 – 26 to go, UAE is controlling the pace and Mads Pedersen is dropped from the peloton pic.twitter.com/yVnfGAJm7Y

— La Flamme Rouge (@laflammerouge16) August 26, 2026

Sytuację kontrolowała ekipa UAE Team Emirates-XRG, a z peletonu odpadł Magnus Cort (Uno-X Mobility). Jako pierwszy na szczycie zameldował się Pavel Sivakov (UAE Team Emirates-XRG), który zgarnął 3 punkty do klasyfikacji górskiej. Po 2 punkty sięgnął Harold Tejada, a 1 punkt do swojego konta dopisał Jay Vine (UAE Team Emirates-XRG).

Panowie wjechali na finałowe 20 kilometrów. Do peletonu zdołał wrócić Jordi Meeus (Red Bull-BORA-hansgrohe). Aktywni byli Xabier Mikel Azparren i Wout van Aert, ale zanosiło się na sprinterską rozgrywkę. Czołową trójkę utworzyli Xabier Mikel Azparren, Harold Tejada i Christophe Laporte, lecz peleton był bardzo blisko.

#LaVuelta26 – 12 to go, Azparren attacked with Tejada, Laporte closing for Visma. pic.twitter.com/cfEVNlXKMl

— La Flamme Rouge (@laflammerouge16) August 26, 2026

Wszystko szybko się połączyło, a sytuację kontrolowała holenderska formacja Team Visma | Lease a Bike. Do mety pozostało zaledwie 10 kilometrów. Niewiele się zmieniało, a poszczególne ekipy szykowały się na sprinterską potyczkę, starając się jak najlepiej przygotować do niej najszybszych zawodników w stawce. Widoczne były koszulki Team Jayco AlUla.

3 kilometry przed metą na czele pojawili się kolarze Uno-X Mobility. Wysoko jechał Wout van Aert, a tempo zaczął dyktować Julien Bernard (Lidl-Trek). Christophe Laporte pracował dla swojego lidera, a był nim oczywiście Matthew Brennan. Panowie pojawili się na finałowym kilometrze. Zgodnie z przewidywaniami po etapowe zwycięstwo sięgnął Matthew Brennan, dla którego jest to już drugi etapowy triumf na tej imprezie. Brytyjczyk mógł być jednak wdzięczny swojej ekipie za kapitalną pracę na środowym odcinku. Jako drugi finiszował Jordi Meeus, a trzecie miejsce wywalczył Vincenzo Albanese (EF Education-EasyPost). W klasyfikacji generalnej nadal prowadzi Tadej Pogačar (UAE Team Emirates-XRG).

🚴🇪🇸 | En dat is twee voor Matthew Brennan! Christophe Laporte lanceert de Brit in Roquetes, die het vervolgens perfect afmaakt. 👏👏 #LaVuelta26

Koers 👀 HBO Max pic.twitter.com/ffhwYJHV4J

— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) August 26, 2026

Wyniki 5. etapu Vuelta a España 2026:

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Faworyci klasyfikacji młodzieżowej
• Wszystkie artykuły

Za zakończenie 62. edycji Tour de l’Avenir (2.2U) organizatorzy zabrali kolarzy do Włoch, a dokładniej przygotowali dla nich etap z Strambino do Ceresole Reale – Lago Serrù. Choć początek niespełna 130-kilometrowego odcinka był niepozorny, to w finale zawodnicy mieli do pokonania długi na 30 kilometrów podjazd o średnim nachyleniu 5,2%, a w drodze na metę ulokowaną na wysokości 2243 metrów nad poziomem morza znaleźć można było wiele kilometrów z gradientem na poziomie 7-8%. Sam finał, ostatnie 4 tysiące metrów, to już stałe nachylenie przekraczające 9%, co wprost gwarantowało emocje do ostatnich chwil wyścigu.

Finałowy odcinek 62. edycji Tour de l’Avenir zaczynał się dość niepozornie, a to sprawiało, że chętnych do ataku znalazło się naprawdę wielu. Tempo po pół godziny jazdy w efekcie przekraczało 50 km/h, a żaden zalążek odjazdu nie mógł zyskać więcej niż 15 sekund przewagi. Finalnie ucieczka zawiązała się po niemal godzinie ścigania, a na czele znaleźli się aktualny mistrz Francji i wicelider klasyfikacji górskiej Timothée Coudière-Cantin (Reprezentacja Francji), Victor Loulergue (Groupama-FDJ United CT) i Matisse Van Kerckhove oraz Ashlin Barry (Team Visma | Lease a Bike Development). Grupka ta na 50 kilometrów przed metą wypracowała sobie 2-minutową przewagę nad peletonem.

Na 20 kilometrów przed końcem zmagań odjazd podzielił się, a na solową akcję zdecydował się Matisse Van Kerckhove. Szanse Belga na sukces były jednak bardzo niewielkie, albowiem chwilę później za jego plecami przyspieszyli m.in. Lorenzo Mark Finn (Red Bull – BORA – hansgrohe Rookies) i Henrique Bravo (Soudal Quick-Step Devo Team). To doprowadziło do zawiązania się grupy faworytów, która szybko zbliżała się do uciekinierów.

Gdy złapano już wszystkich poza Van Kerckhovem, peleton nieco zwolnił i ponownie rozrósł się. Przestój do ataku wykorzystać postanowił 19. w klasyfikacji generalnej Aubin Sparfel (Decathlon CMA CGM Development Team), którego przyspieszenie przeszło bez większego echa w grupie. Francuz nie zdołał zresztą dołączyć do Belga i został złapany na niespełna 4 kilometry przed metą, gdy zaatakował Mateo Ramírez (UAE Team Emirates Gen Z), za którym jak cień ruszył Lorenzo Finn. 3600 metrów przed końcem Ekwadorczyk był już na czele całego wyścigu, a jadący w żółtym trykocie mistrz świata pewne kontrolował poczynania swojego konkurenta.

Do uciekającej dwójki dołączyć próbował wicelider wyścigu, czyli Niels Driesen (Lotto – Groupe Wanty), za którym podążył Henrique Bravo. Stawka w efekcie mocno się porwała, a zawodnicy kierowali się w stronę mety w góra kilkuosobowych grupkach. Wówczas Lorenzo Finn spojrzał za plecy i podjął decyzję, że końcówkę finałowego etapu pokona już samotnie – 2700 metrów przed metą mistrz świata zerwał z koła wszystkich rywali i pokazał, że jest obecnie zdecydowanie najlepszym orlikiem na świecie.

Lorenzo Finn (Red Bull – BORA – hansgrohe Rookies) pewnie wygrał finałowy etap i został triumfatorem klasyfikacji generalnej, górskiej oraz młodzieżowej 62. edycji Tour de l’Avenir. Jedyny trykot, który nie powędrował w ręce 19-letniego Włocha, trafił do jego rodaka – w klasyfikacji punktowej najlepszy był Thomas Capra (Bahrain Victorious Development Team). Etapowe podium uzupełnili dziś Niels Driesen (Lotto – Groupe Wanty) i Mateo Ramírez (UAE Team Emirates Gen Z), w końcowym zestawieniu na podium wraz z Włochem i Belgiem stanął jednak nie Ekwadorczyk, a 3. Matteo Vanhuffel (Development Team Picnic PostNL).

Jan Jackowiak (Bahrain Victorious Development Team) dzisiejsze zmagania zakończył na 8. miejscu, co dało mu dokładnie taką samą pozycję w klasyfikacji generalnej. To najlepszy wynik polskiego kolarza w tej imprezie od 1979 roku i 5. lokaty Jana Krawczyka.

Wyniki 7. etapu 62. Tour de l’Avenir:

Wtorek był tym dniem, na który warto było czekać. Co prawda panowie mieli do pokonania zaledwie 105 kilometrów (Andorra la Vella – Andorra la Vella), ale po drodze przyszło im się zmierzyć z kilkoma wymagającymi podjazdami. Kolejno były to wspinaczki Port de Envalira (23,2 km ; 4,9%), Collada de Beixalis (6,5 km ; 8,6%), Coll d’Ordino (9,9 km ; 7%) oraz Alto de La Comella (3,8 km ; 5,6%). Trzy pierwsze wspinaczki były podjazdami 1. kategorii, a ostatni z nich był podjazdem 3. kategorii. Warto jednak dodać, że wspinaczka na Port de Envalira zaczynała się tuż po rozpoczęciu wtorkowej rywalizacji, natomiast ze szczytu Alto de La Comella do mety pozostawało zaledwie kilka kilometrów zjazdu. O zwycięstwo chciał tu na pewno powalczyć lider wyścigu Tadej Pogačar, którego mocno wspierała jego ekipa – UAE Team Emirates-XRG.

Rywalizacja rozpoczęła się o godzinie 14:50. Zgodnie z przewidywaniami wielu kolarzy chciało się zabrać w ucieczkę. Ostatecznie znalazło się tam blisko 20 zawodników: Finn Fisher-Black (Red Bull-BORA-hansgrohe), Pablo Castrillo i Raúl García Pierna (Movistar Team), Wout van Aert, Matthew Brennan, Ben Tulett i Bruno Armirail (Team Visma | Lease a Bike), Eddie Dunbar (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team), Jan Hirt (NSN Cycling Team), Simon Dalby (Uno-X Mobility), Paul Double (Team Jayco AlUla), Georg Steinhauser (EF Education-EasyPost), Lorenzo Fortunato (XDS Astana Team), Mauro Aparicio (Burgos Burpellet BH), Mattia Gaffuri i Gijs Leemreize (Team Picnic PostNL) oraz Iván Ramiro Sosa (Equipo Kern Pharma). Peleton tracił około 50 sekund. Spore problemy w głównej grupie miał Cian Uijtdebroeks (Movistar Team).

Z czołówki odpadł Wout van Aert, który szybko został złapany przez peleton. Mechaniczne problemy w głównej grupie miał z kolei Gal Glivar (Alpecin-Premier Tech). Kontakt z czołówką stracił też Finn Fisher-Black, którego również sprawnie złapano. Potem z ucieczki odpadli Armirail, Steinhauser, Gaffuri i Leemreize. Na szczycie Port de Envalira jako pierwszy zameldował się Lorenzo Fortunato, który zdobył 10 punktów do klasyfikacji górskiej i został wirtualnym liderem tej klasyfikacji. Mocno walczył tam z nim Paul Double.

🥵 The first of four categorised climbs is done, and @decathloncmacgm are working hard to bring the breakaway back already

💥 ¡No hay tregua! @decathloncmacgm pone un ritmo fortísimo para seleccionar el grupo. ¿Lo probará Felix Gall?

⛰1️⃣ 𝐏𝐎𝐑𝐓 𝐃’𝐄𝐍𝐕𝐀𝐋𝐈𝐑𝐀

1️⃣ 🇮🇹… pic.twitter.com/ia36pKcyxS

— La Vuelta (@lavuelta) August 25, 2026

Fortunato i Double mieli niewielką przewagę nad grupką pościgową. Peleton również był blisko. Finalnie wszystko zjechało się na zjeździe. Do mety pozostało 70 kilometrów.

Wkrótce kolarze znaleźli się na podjeździe 1. kategorii Collada de Beixalis (6,5 km ; 8,6%). Pracowały zespoły UAE Team Emirates-XRG, Netcompany INEOS oraz Decathlon CMA CGM Team. Bardzo szybko na solowy atak zdecydował się Tadej Pogačar (UAE Team Emirates-XRG). Działo się to na 50 kilometrów przed metą!

🤯🤯🤯 Pogacar makes his big move with 50 km to go!

💥💥💥 ¡Llegó el gran ataque de Pogacar a 50 km para el final!#LaVuelta26 pic.twitter.com/tJA1TyjhVM

— La Vuelta (@lavuelta) August 25, 2026

Za Słoweńcem utworzyła się mocna grupa pościgowa, w której jechali Primož Roglič (Red Bull-BORA-hansgrohe), Jay Vine (UAE Team Emirates-XRG), Enric Mas (Movistar Team), Sepp Kuss i Jørgen Nordhagen (Team Visma | Lease a Bike), Oscar Onley i Embret Svestad-Bårdseng (Netcompany INEOS), Léo Bisiaux i Felix Gall (Decathlon CMA CGM Team), Mattias Skjelmose (Lidl-Trek), Mikel Landa (Soudal Quick-Step), Tobias Halland Johannessen (Uno-X Mobility), Richard Carapaz i Juan Felipe Rodriguez (EF Education-EasyPost), Marco Brenner (Tudor Pro Cycling Team), Harold Tejada (XDS Astana Team) oraz Jarno Widar (Lotto Intermarché). Pogačar zgarnął oczywiście na szczycie 10 punktów do klasyfikacji górskiej. Słoweniec szybko wyrobił sobie ponad 1,5 minuty przewagi nad resztą stawki.

🚴‍♂️💥 He’s not here to win #LaVuelta26. He’s here to dominate!

✈️ No ha venido a ganar #LaVuelta26, sino a arrasar

⛰1️⃣ 𝐂𝐎𝐋𝐋𝐀𝐃𝐀 𝐃𝐄 𝐁𝐄𝐈𝐗𝐀𝐋𝐈𝐒

1️⃣ 🇸🇮 Pogacar – @TeamEmiratesUAE – 10p.
2️⃣ 🇪🇨 Carapaz – @EFprocycling – 6p.
3️⃣ 🇳🇴Svestad-Bårdseng – @NetcompanyINEOS… pic.twitter.com/kJsgJjVtvG

— La Vuelta (@lavuelta) August 25, 2026

Do grupy pościgowej dołączyli Pablo Torres (UAE Team Emirates-XRG), Ben Tulett (Team Visma | Lease a Bike), Jan Hirt (NSN Cycling Team), Gregor Mühlberger (Decathlon CMA CGM Team), Clément Berthet i Guillaume Martin (Groupama-FDJ United), Ramses Debruyne (Alpecin-Premier Tech), Ibon Ruiz (Equipo Kern Pharma), Luke Tuckwell (Red Bull-BORA-hansgrohe), Cristián Rodríguez (XDS Astana Team) czy też Finlay Pickering (Team Jayco AlUla).

Na lotnej premii po 20 punktów do klasyfikacji punktowej sięgnął Tadej Pogačar. Rozpoczęła się kolejna wspinaczka 1. kategorii – Coll d’Ordino (9,9 km ; 7%). W grupce pościgowej przyspieszyli Felix Gall i Oscar Onley, z którymi finalnie jechali również Primož Roglič, Enric Mas i Sepp Kuss. Pogačar powiększał jednak swoją przewagą i kilometr po kilometrze udowadniał, że rywale nie mają z nim absolutnie żadnych szans. Na szczycie Słoweniec dopisał do swojego dorobku kolejne 10 punktów i był oczywiście wirtualnym liderem klasyfikacji górskiej.

💪 Pogacar increases his lead to 3′, but the fight for the podium from behind should be interesting! Onley, Roglic, Mas, Kuss and Gall all in there 👀

⚡️ Pogacar amplía su distancia y busca sentenciar #LaVuelta26, mientras que Onley, Roglic, Mas, Kuss y Gall luchan por el podio… pic.twitter.com/4KzhNzfQiK

— La Vuelta (@lavuelta) August 25, 2026

5-osobowa grupka traciła do Słoweńca już 3 minuty. Powoli zbliżaliśmy się do ostatniej wspinaczki na trasie wtorkowego etapu, a zawodnik UAE Team Emirates-XRG powiększył swoją przewagę do 3 minut i 15 sekund.

Przewaga Słoweńca oscylowała w granicach 3 minut i 10 sekund. Do grupki pościgowej dołączyli Carapaz, Widar, Skjelmose i Mühlberger. Tadej był już na podjeździe 3. kategorii Alto de La Comella (3,8 km ; 5,6%). Problemy miał Skjelmose. Grupka pościgowa traciła do Pogačara około 3 minuty. Wkrótce odpadł z niej Carapaz. Pogačar oczywiście zameldował się jako pierwszy na szczycie i sięgnął po kolejne 3 punkty do klasyfikacji górskiej. W swoim dorobku miał już 23 punkty. Aktywny w grupce pościgowej był przede wszystkim Oscar Onley.

Carapaz dropped but he’s not very far back, maybe he can come back again. Oscar Onley super strong, lovely to see.#LaVuelta26 pic.twitter.com/i8fEQO5Yov

— Mihai Simion (@faustocoppi60) August 25, 2026

Grupka pościgowa nieco odrabiała, a strata do Słoweńca wynosiła 2 minuty i 45 sekund. Tadej Pogačar bezpiecznie i spokojnie zmierzał do mety. Finalnie to właśnie on okazał się zwycięzcą 4. etapu tegorocznej Vuelty i umocnił się oczywiście na prowadzeniu w klasyfikacji generalnej. Jako drugi finiszował we wtorek Jarno Widar, a trzeci był Felix Gall.

🚴🇪🇸 | Tadej Pogacar zet in Andorra de Vuelta volledig naar zijn hand. Is dit al genoeg voor de Triple Crown? Hij pakt drie minuten voorsprong op alles en iedereen! 👹👹 #LaVuelta26

Koers 👀 HBO Max pic.twitter.com/d3bTpX5WAv

— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) August 25, 2026

Wyniki 4. etapu Vuelta a España 2026: 

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Faworyci klasyfikacji młodzieżowej
• Wszystkie artykuły

We wtorek kolarze zmierzyli się z bardzo wymagającym etapem o długości 149 kilometrów (Châtillon-sur-Cluses – Val d’Isère/Col de l’Iseran). Nie było tutaj miejsca na przypadek, a wielkim faworytem do etapowego zwycięstwa był Lorenzo Mark Finn (Red Bull-BORA-hansgrohe Rookies), który pewnie zmierzał po triumf w całym wyścigu. Na sam koniec na kolarzy czekała wspinaczka kategorii HC – Col de l’Iseran (35,6 km ; 4,8%), a po drodze był jeszcze podjazd 1. kategorii Cormet de Roselend (19,8 km ; 6%).

Rywalizacja rozpoczęła się o godzinie 11:30. Na starcie nie pojawił się Beckam Drake (Stany Zjednoczone). Krótko po starcie mieliśmy pierwsze ataki, a zaangażowali się w nie m.in. Andrea Bessega (Lidl-Trek Future Racing) i Eike Behrens (Niemcy). Kraksę zanotował z kolei Lenaic Langella (Francja). W pewnym momencie kontakt z peletonem stracił m.in. Davide Stella (UAE Team Emirates Gen Z). Tempo w głównej grupie nadawała ekipa Groupama-FDJ United CT. Później swojej szansy szukał m.in. Viktor Soenens (Soudal Quick-Step Devo Team).

Mocne tempo zaczęła narzucać ekipa Red Bull-BORA-hansgrohe Rookies. Finalnie w ucieczce znalazło się aż 16 zawodników, w tym m.in.: Kasper Borremans i Jan Jackowiak (Bahrain Victorious Development Team), Mattia Negrente (XDS Astana Development Team), Timothée Coudière-Cantin (Francja), Jasper Schoofs (Soudal Quick-Step Devo Team), Elliot Rowe (Team Visma | Lease a Bike Development), Aubin Sparfel (Decathlon CMA CGM Development Team), Rémi Daumas i Victor Loulergue (Groupama-FDJ United CT), Fausto Valentin Penna i Mauro Brenner (Niemcy), Davide Frigo (Netcompany INEOS Racing Academy) czy też Tomos Pattinson (EF Education-Aevolo). W międzyczasie wyścig opuścił Patrick Boje Frydkjær (Lidl-Trek Future Racing).

Później z dalszej rywalizacji zrezygnował również Christiaan van Rees (Development Team Picnic PostNL). Prowadząca grupa miała ponad 2 minuty zapasu nad peletonem, w którym pracowały ekipy Red Bull-BORA-hansgrohe Rookies i Lotto-Groupe Wanty. W czołówce na solowy atak zdecydował się Fausto Valentin Penna, który nadrobił 25 sekund nad swoimi towarzyszami z ucieczki. Do reprezentanta Niemiec wkrótce dołączył jednak Rémi Daumas. Z tyłu kłopoty miał z kolei Victor Loulergue. Później jego los podzielili Mauro Brenner, Davide Frigo czy też Tomos Pattinson.

60 kilometrów przed metą na czele mieliśmy 2 zawodników (Daumas i Penna). 40 sekund za nimi jechała 8-osobowa grupka (byli tam Jackowiak, Borremans, Schoofs, Sparfel, Negrente, Rowe, Langella i Coudière-Cantin). Peleton tracił do czołówki około 3 minuty.

Po pewnym czasie na czele jechało już 5 kolarzy (Daumas, Penna, Sparfel, Schoofs i Negrente). Za nimi była 6-osobowa grupka pościgowa (z Jackowiakiem). Dogoniony przez peleton został Loulergue. Pojawił się też komunikat mówiący o tym, iż wyścig opuścili Davide Stella (UAE Team Emirates Gen Z) i Szymon Wiśniewski (reprezentacja Polski). Na około 48 kilometrów do mety mały kryzys w czołówce mieli Penna i Negrente.

Wkrótce rozpoczęła się finałowa wspinaczka na Col de l’Iseran (HC – 35,6 km ; 4,8%). Peleton złapał Brennera. Grupka z Jackowiakiem liczyła już sobie 8 zawodników i jechała 35 sekund za czołówką. Tempo w głównej grupie nadawał Riccardo Lorello (Włochy). Z grupki pościgowej do przodu ruszyli Diego Casagrande (Tudor Pro Cycling Team U23), Kasper Borremans i Jan Jackowiak. Z czołówki odpadł natomiast Mattia Negrente, którego szybko dopadła grupka z Jackowiakiem. Peleton dogonił Tomosa Pattinsona.

Grupka z Jackowiakiem zdołała dojechać do czołówki, więc mieliśmy tam 8 zawodników (Penna, Daumas, Sparfel, Schoofs, Jackowiak, Borremans, Casagrande i mocno zmęczony Negrente). W peletonie pracowali zawodnicy Red Bull-BORA-hansgrohe Rookies. Do czołówki dołączyli jeszcze Rowe i Langella. Ten ostatni szybko zaczął mieć jednak problemy z utrzymaniem tempa, podobnie jak Penna i Negrente.

Na finałowym podjeździe sporo się działo. Finalnie czołową trójkę utworzyli Jan Jackowiak, Kasper Borremans i Jasper Schoofs. Aktywny był zwłaszcza Borremans. W międzyczasie peleton dogonił Davide Frigo. Pracowały tam reprezentacja Włoch i XDS Astana Development Team. 20 kilometrów przed metą w głównej grupie jechało już tylko około 25 zawodników. Złapany został też Negrente. Za czołową trójką jechał Elliot Rowe. Peleton nadal miał sporą stratę.

Nie odpuszczał Kasper Borremans, który zdecydował się na solowy atak. Z dalszej rywalizacji zrezygnował z kolei Thom van der Werff (Development Team Picnic PostNL). 12 kilometrów przed metą Borremans miał niewielką przewagę nad Jackowiakiem i Schoofsem. Dalej jechał Rowe, a za nim był Sparfel. W peletonie jechało już tylko 15 zawodników. Dogoniony został Coudière-Cantin, a następnie bardzo zmęczony Langella. Panowie wjechali na finałowe 10 kilometrów. Tempo w peletonie nadawał Max Hinds (Netcompany INEOS Racing Academy) i po chwili w końcu zaczęło się tam coś dziać. Zaatakował Mateo Ramírez (UAE Team Emirates Gen Z).

Attaque de Mateo Ramirez! Finally some action in this group as well #TourdelAvenir pic.twitter.com/sFLobFSBeh

— Eemeli (@LosBrolin) August 25, 2026

Sprawnie dołączyli do niego m.in. Lorenzo Mark Finn (Red Bull-BORA-hansgrohe Rookies) i Henrique Bravo (Soudal Quick-Step Devo Team). Grupa faworytów zaczęła odrabiać straty. Borremans jechał kilkanaście sekund przed Jackowiakiem i Schoofsem. Grupa faworytów nieco się poszerzyła, a solidnie pracował tam zwłaszcza Jan Huber (Tudor Pro Cycling Team U23). Jechało tam blisko 10 zawodników, a aktywny był również Rémi Arsac (Decathlon CMA CGM Development Team). 4,5 kilometra przed metą w grupie faworytów zostali już tylko Bravo, Finn i Ramírez.

The Baby Giro podium taking off #TourdelAvenir pic.twitter.com/ytedwtudo6

— Eemeli (@LosBrolin) August 25, 2026

Mocno cierpiał na czele Kasper Borremans. Ostatecznie Jackowiak i Schoofs zdołali go dogonić, natomiast z grupki faworytów odpadł Bravo. Do mety pozostały mniej niż 2 kilometry, a polscy kibice mocno trzymali kciuki za Jana Jackowiaka, który świetnie prezentował się na wtorkowym odcinku!

Bravo distanced! #TourdelAvenir pic.twitter.com/pK3QznV3SA

— Eemeli (@LosBrolin) August 25, 2026

TAISTELE KASSU #TourdelAvenir pic.twitter.com/j78qe6k0xb

— Eemeli (@LosBrolin) August 25, 2026

Jackowiak dzielnie walczył o zwycięstwo, ale w końcowej fazie zaatakował Jasper Schoofs, który zyskał niewielki zapas. Gdy wydawało się, że to Belg może sięgnąć po etapowy triumf, w samej końcówce dodatkowe siły zyskał Kasper Borremans! Reprezentant Finlandii w pięknym stylu sięgnął po zwycięstwo, a na drugim miejscu finiszował Jasper Schoofs. Podium uzupełnił Jan Jackowiak! Na czwartym miejscu przyjechał Lorenzo Mark Finn, który utrzymał prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Polak awansował na 6. lokatę! Do zakończenia zmagań pozostał zaledwie jeden odcinek.

WHAT JUST HAPPENED?!?!?!?!? KASPER BORREMANS WINS THE QUEEN STAGE OF TOUR DE l’AVENIR OMG OOOOOOOOYESSSSSSS!!!!!!! 🇫🇮🇫🇮🤩😱😱😱😮😮😱😱#TourdelAvenir pic.twitter.com/SceJTL2n4j

— Eemeli (@LosBrolin) August 25, 2026

Wyniki 6. etapu Tour de l’Avenir 2026:

183 uczestników 81. edycji Vuelta a España wyruszyło dziś z francuskiego Gruissan – Aude i poprzez długą na 174 kilometry trasę udało się w stronę Pirenejów. Po płaskich 130 kilometrach na zawodników czekała tam finałowa sekwencja podjazdów pod Col de Mont-Louis (19 km; 4,9%) i Font Romeu (9,9 km; 4,9%), które przedzielał jedynie krótki, 6-kilometrowy zjazd. Metę ulokowano na aż 1941 metrach nad poziomem morza.

Tuż po starcie do odjazdu ruszyła zaledwie 6 kolarzy, a byli to Ethan Hayter (Soudal Quick-Step), Magnus Cort (Uno-X Mobility), Mats Wenzel (Equipo Kern Pharma), Asbjørn Hellemose (Team Jayco AlUla), Timo Roosen (Team Picnic PostNL) oraz Olivier Le Gac (Groupama – FDJ United). Przeskoczyć próbował co prawda jeszcze Milan Vader (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team), ale próba ta się nie udała, a za kontrolę przewagi tego dość niewielkiego odjazdu od początku odpowiedzialni byli zawodnicy UAE Team Emirates – XRG.

Koledzy Tadeja Pogačara nie tylko pilnowali ucieczki, ale i reagowali na warunki atmosferyczne. Gdy na nieco ponad 90 kilometrów przed metą pojawił się boczny wiatr, to właśnie bliskowschodnia formacja jako pierwsza postawiła wachlarz, a po chwili peleton podzielił się na kilka części. Wysokie tempo utrzymywało się przez kilkanaście kilometrów, ale finalnie główna grupa połączyła się, po czym wyraźnie zwolniła. To ocaliło ucieczkę dnia, która w pewnym momencie miała już tylko kilkadziesiąt sekund przewagi nad peletonem.

Odjazd korzystając z przestoju wrócił do jazdy z niemal 2-minutowym zapasem czasu nad główną grupą, a w Villefranche-de-Conflent lotną premię bez jakiejkolwiek walki wygrał Ethan Hayter, który w ten sposób ponownie wysunął się na wirtualne prowadzenie w klasyfikacji punktowej. Niedługo później Brytyjczyk został dogoniony przez peleton, co było efektem przyspieszenia Asbjørna Hellemose. Wraz z Duńczykiem na czele pozostali tylko Mats Wenzel i Magnus Cort, którzy w strugach deszczu wjechali na finałowe 25 kilometrów z przewagą niespełna 40 sekund nad główną grupą prowadzoną nieprzerwanie przez zawodników UAE Team Emirates-XRG.

Jako kolejny w odjeździe na ataki zdecydował się Mats Wenzel i finalnie Luksemburczyk oderwał się od dwójki Duńczyków. Niestety niedługo później kolarz Equipo Kern Pharma zniknął z wizji – ulewne deszcze doprowadziły do zerwania transmisji, a z trasy nie ukazywały się praktycznie żadne komunikaty. Wiadomo jedynie, że pod koniec wspinaczki pod Col de Mont-Louis (19 km; 4,9%) z peletonu wyskoczył Lorenzo Fortunato (XDS Astana Team), a następnie Włoch dołączył do samotnie uciekającego Wenzela. Panowie stoczyli bój o punkty na górskiej premii, tuż za którą nastąpiła neutralizacja wyścigu – kolarze zaczęli się bowiem chować przed opadami gradu kryjąc się pod każdym możliwym zadaszeniem, które tylko znaleźli przy trasie.

Niestety po chwili okazało się, że zmagania nie będą już wznowione i tym samym nie zostanie wyłoniony zwycięzca 3. etapu. Finalnie podjęto decyzję o anulowaniu wszystkich premii. Tym samym liderem wyścigu pozostaje Tadej Pogačar (UAE Team Emirates-XRG).

Wyniki 3. etapu rozegranego w ramach 81. edycji Vuelta a España:

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Faworyci klasyfikacji młodzieżowej
• Wszystkie artykuły

W poniedziałek stawka 62. edycji Tour de l’Avenir po raz pierwszy wjechała w góry. Pierwszy z tryptyku najtrudniejszych etapów rozegrany został w formie jazdy indywidualnej na czas pod górę, podczas której kolejni zawodnicy wspinali się na Col de Pierre Carrée, czyli podjazd o długości 11,4 kilometra o średnim nachyleniu 6,4%. Kolarze rampę startową opuszczali dość często, bo co zaledwie pół minuty.

Pierwszy z kolarzy opuścił rampę startową punktualnie o 16:00, ale to nie Arkana Galih Hafizh Sena (Reprezentacja Indonezji) jako 1. dotarł na metę – na trasie wyprzedził go m.in. Ibai Villate (Movistar Team Academy), któremu pokonanie 11,4 kilometra zajęło 30 minut i 26 sekund. To do jego rezultatu porównywani byli kolejni kolarze, a na czele następowały dość regularne zmiany. Kolejnymi liderami zostawali Vladislav Bashlykov (XDS Astana Development Team, 29:58), Gavin Sherry (EF Education – Aevolo, 28:09), Jose Said Cisneros (Soudal Quick-Step Devo Team, 28:05), Matthew Peace (Development Team Picnic PostNL, 27:59) czy Matisse Van Kerckhove (Team Visma | Lease a Bike Development, 27:02). Cały czas mówimy tu jednak o przejazdach kolarzy z dalszych miejsc w klasyfikacji generalnej, a faworyci wyścigu dopiero szykowali się wówczas do swojej samotnej walki z czasem.

Kolejny solidny rezultat na mecie wykręcił Jan Huber (Tudor Pro Cycling Team U23, 27:10), po nim zmagania kończyli Rémi Arsac (Decathlon CMA CGM Development Team, 27:15) czy Kasper Borremans (Bahrain Victorious Development Team, 27:36). Nieźle pojechał też wczorajszy triumfator, czyli Aubin Sparfel (Decathlon CMA CGM Development Team, 27:51) oraz przemierzający trasę po nim Rémi Daumas (Groupama-FDJ United CT, 27:46), Jasper Schoofs (Soudal Quick-Step Devo Team, 27:41) czy wreszcie Mateo Ramírez (UAE Team Emirates Gen Z, 27:06), ale żaden z nich nie potrafił poprawić czasu mistrza Belgii.

Niestety na wirtualnym prowadzeniu nie zameldował się także Jan Jackowiak. Czas Polaka z Bahrain Victorious Development Team wyniósł 27:39 i dawał mu w momencie przecięcia linii mety 7. pozycję. Niedługo po naszym rodaku na kresce zameldował się Henrique Bravo (Soudal Quick-Step Devo Team), który jako 1. złamał 27 minut – 26:58 dawało mu prawo do zajęcia miejsca na gorącym krześle. Bardzo solidnie pojechał także Elliot Rowe (Team Visma | Lease a Bike Development, 27:03).

Niesamowicie szybko 2. część trasy pojechał Ugo Fabries (UAE Team Emirates Gen Z), który z czasem 26:21 został kolejnym liderem dzisiejszej czasówki. Na wirtualne podium wskoczył także Matteo Vanhuffel (Development Team Picnic PostNL, 26:53), ale wszystko to było nic przy tym, co zrobił Lorenzo Mark Finn (Red Bull – BORA – hansgrohe Rookies) – czas Włocha to 25:47 i ten dał mu bardzo pewne zwycięstwo oraz prowadzenie w klasyfikacji generalnej wyścigu. Na sporo pochwał zasługuje jednak Niels Driesen (Lotto – Groupe Wanty) – jadący w żółtej koszulce Belg zajął dziś 3. miejsce z czasem 26:45, dzięki czemu ten spadł jedynie na 2. lokatę w całym wyścigu.

Najlepszy z Polaków, Jan Jackowiak, zajął dziś 17. pozycję.

Wyniki 5. etapu 62. Tour de l’Avenir:

W niedzielę zapowiadało się bardzo ciekawe ściganie, ponieważ można się było zastanawiać, czy koszulkę lidera obroni Tadej Pogačar (UAE Team Emirates-XRG). Do pokonania było ponad 214 kilometrów, a panowie ścigali się na trasie Monako – Manosque. Warto było zwrócić uwagę m.in. na lekko wznoszącą się końcówkę etapu.

Rywalizacja rozpoczęła się o godzinie 12:40. Na samym początku mechaniczne problemy miał Louis Rouland (Cofidis). Temperatura wynosiła 26 stopni Celsjusza. Ucieczkę dnia utworzyło finalnie 3 zawodników: Diego Uriarte (Equipo Kern Pharma), Koen Bouwman (Team Jayco AlUla) oraz Ethan Hayter (Soudal Quick-Step). Ten ostatni miał jeden prosty cel – zdobyć czerwoną koszulkę lidera.

Czołową trójkę gonił Sinuhé Fernández (Burgos Burpellet BH). Hiszpan tracił 50 sekund, natomiast peleton jechał 2 minuty i 20 sekund za ucieczką. Aktywna była tam ekipa Team Visma | Lease a Bike. Hiszpański kolarz dojechał do czołowej trójki, więc z przodu mieliśmy już 4 zawodników. Jakiś czas później kraksę w peletonie zanotował Cian Uijtdebroeks (Movistar Team). Na 140 kilometrów do mety główna grupa traciła do uciekających zawodników 1 minutę i 50 sekund. W pogoń włączyła się również ekipa Lidl-Trek.

Aktywni byli również zawodnicy Netcompany INEOS. Na premii górskiej 3. kategorii Col de Saint Andrieu (4,3 km ; 5,2%) po 3 punkty sięgnął Koen Bouwman. Holender miał już na swoim koncie 6 punktów i był wirtualnym liderem klasyfikacji górskiej.

🥵 Hayter let’s the others fight it out over the summit

💙 Bouwman se lleva los 3 puntos de nuevo y será nuevo líder de la montaña!

⛰ 3️⃣ 𝐂𝐎𝐋 𝐃𝐄 𝐒𝐀𝐈𝐍𝐓 𝐀𝐍𝐃𝐑𝐈𝐄𝐔

1️⃣ 🇳🇱 Koen Bouwman – @GreenEDGEteam – 3p.
2️⃣ 🇪🇸 Diego Uriarte – @EqKernPharma – 2p.
3️⃣ 🇪🇸 Sinuhé… pic.twitter.com/8kJyL2LO0z

— La Vuelta (@lavuelta) August 23, 2026

Tempo w peletonie dyktował Jacopo Mosca (Lidl-Trek). Następnie zmienił go Steven Kruijswijk (Team Visma | Lease a Bike). 90 kilometrów przed metą ucieczka miała około minutę zapasu nad główną grupą. Nie odpuszczali zawodnicy holenderskiej formacji Team Visma | Lease a Bike. Mechaniczne problemy miał z kolei Finn Fisher-Black (Red Bull-BORA-hansgrohe).

W pewnym momencie z czołówki odpadł Koen Bouwman, którego złapano na około 57 kilometrów do mety. Tempo w peletonie nadawał Bruno Armirail (Team Visma | Lease a Bike). Chwilę później kraksę zanotował Sergio Geovani Chumil (Burgos Burpellet BH). Na solowy atak w czołówce zdecydował się natomiast Ethan Hayter. Peleton był bardzo blisko. Na skutek wcześniejszego upadku Chumil opuścił wyścig. Fernández i Uriarte zostali dogonieni przez główną grupę.

Hayter dzielnie walczył, aby zyskać bonifikatę czasową, ale miał tylko 20 sekund nad peletonem, w którym mocno pracowały zespoły Lidl-Trek i Team Visma | Lease a Bike. Do mety pozostały 43 kilometry. Tempo dyktował Christophe Laporte. Ostatecznie to właśnie Ethan Hayter wygrał lotny finisz Gréoux-les-Bains i zgarnął 6 sekund bonifikaty czasowej. Drugie miejsce zajął tam Wout van Aert (4 sekundy), a trzeci był Bryan Coquard (2 sekundy). Tym samym Brytyjczyk zrealizował swój cel i został wirtualnym liderem klasyfikacji generalnej, ale przede wszystkim musiał jeszcze dojechać do mety w głównej grupie.

🏁 35 km | Stage 2️⃣ – Etapa 2️⃣

💚 𝐆𝐑𝐄́𝐎𝐔𝐗-𝐋𝐄𝐒-𝐁𝐀𝐈𝐍𝐒

❤️ The red jersey is within reach for Ethan Hayter@ethan_hayter, más cerca de La Roja❤️

1️⃣ 🇬🇧 Ethan Hayter – @soudalquickstep | 20 p. – 6″
2️⃣ 🇧🇪 Wout van Aert – @vismaleaseabike | 17 p. – 4″

👋 @skoda_es |… pic.twitter.com/1iyPiSGxKK

— La Vuelta (@lavuelta) August 23, 2026

Wkrótce Hayter został dogoniony przez peleton. Na 26 kilometrów do mety na czele mieliśmy główną grupę. Nie odpuszczał Steven Kruijswijk, choć wysoko jechali również zawodnicy Netcompany INEOS.

Panowie wjechali na finałowe 15 kilometrów. Swoją pracę zakończył Kruijswijk. Pozostało nam czekać na końcówkę niedzielnego etapu i rywalizację wytrzymałych sprinterów. 9,5 kilometra przed metą na czele pojawili się zawodnicy Movistar Team.

Wysoko jechali Tadej Pogačar oraz Wout van Aert, natomiast za tempo odpowiedzialne były zespoły Netcompany INEOS i Equipo Kern Pharma. Do mety pozostało zaledwie 5 kilometrów. Na czele peletonu pojawił się Marcel Camprubí z Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team. 2,5 kilometra przed metą sytuację starała się jednak kontrolować ekipa NSN Cycling Team. Wkrótce zaatakować postanowił Wout van Aert, za którym podążył Tadej Pogačar.

ATTAQUE DE WOUT VAN AERT ! Le Belge sort à 2 kilomètres avec Tadej Pogacar à ses trousses dans le final de la 2e étape de #LaVuelta26 ! pic.twitter.com/Wzy5D8qBVc

— Le Gruppetto (@LeGruppetto) August 23, 2026

Mocno prezentował się również Alessandro Romele (XDS Astana Team), ale wszystko finalnie się zjechało. W peletonie pracował Christophe Laporte. Matthew Brennan pilnował Finna Fishera-Blacka. Ostatecznie to właśnie Matthew Brennan został zwycięzcą 2. etapu tegorocznej Vuelty! Na drugim miejscu finiszował Pau Miquel (Bahrain-Victorious), a podium uzupełnił Tadej Pogačar (UAE Team Emirates-XRG). Na czwartym miejscu uplasował się Mads Pedersen (Lidl-Trek). Mocno zmęczony Ethan Hayter nie zdołał przyjechać w czołówce, a więc liderem generalki pozostał Słoweniec.

BRENNAN, LA CARTA GANADORA DEL VISMA 🃏

El portento británico se lleva la etapa tras el intento lejano de Van Aert. Pogacar bonifica y retiene el liderato.#LaVuelta26 #LaCasadelCiclismo pic.twitter.com/AUqa7cCKAY

— Eurosport.es (@Eurosport_ES) August 23, 2026

Wyniki 2. etapu Vuelta a España 2026:

Wszystko o Vuelta a España 2026:

• Trasa wyścigu
• Faworyci klasyfikacji generalnej
• Lista startowa
• Program transmisji telewizyjnych
• Faworyci klasyfikacji punktowej
• Faworyci klasyfikacji górskiej
• Wszystkie artykuły

Ostatniego dnia wyścigu kolarze ścigali się na trasie dookoła Heilbronn. Na pofałdowanym etapie do pokonania było 156,5 kilometra. Na 16. kilometrze znalazła się pierwsza górska premia – Schloss Stocksberg (1,1 km i 8%). Po przejechaniu 92,5 kilometra kolarze wjechali na finałowe rundy, na których łącznie trzykrotnie zlokalizowany był podjazd na Jagerhaus (2,2 km i 5,3%). Po ostatniej premii na poprawce na Donnbronn do zdobycia były jeszcze bonusowe sekundy. W klasyfikacji generalnej prowadził Isaac del Toro (UAE Team Emirates-XRG) z przewagą 52 sekund.

Ucieczkę dnia stworzyli: Dominik Röber (Reprezentacja Niemiec), Ian Kings (Team Visma Lease a Bike), Ko Molenaar (Team Picnic PostNL), Miguel Heidemann (REMBE | rad-net), Ben Felix Jochum (Team Lotto Kern-Haus Outlet Montabaur) i Lennart Voege (Team Storck – MRW Bau).

Ostatniego dnia zmagań w ramach Renewi Tour 2026 organizatorzy przygotowali dla kolarzy płaski odcinek o długości blisko 184 kilometrów (Leuven – Leuven). Zapowiadało się na sprinterską rozgrywkę, ale też na to, że koszulkę lidera obroni Jasper Philipsen (Alpecin-Premier Tech).

Rywalizacja rozpoczęła się o godzinie 11:50. Na starcie nie pojawił się Arnaud De Lie (Lotto Intermarché), u którego zdiagnozowano zapalenie oskrzeli. Z dalszej rywalizacji zrezygnował również Lukáš Kubiš (Unibet Rose Rockets). W ucieczce dnia znalazło się zaledwie 2 zawodników: Robert Stannard (Bahrain-Victorious) oraz Frederik Frison (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team). Panowie szybko wyrobili sobie ponad 2 minuty zapasu nad peletonem.

Gonić próbowali zawodnicy Alpecin-Premier Tech. Wkrótce wyścig opuścił Maikel Zijlaard (Tudor Pro Cycling Team). 120 kilometrów przed metą w peletonie pojawiły się liczne skoki, w które zaangażowali się m.in. Emil Herzog (Red Bull-BORA-hansgrohe) i Edward Theuns (Lidl-Trek). Prowadząca dwójka miała już jednak 4 minuty zapasu nad główną grupą. Kontrę przeprowadzili również Dries De Bondt (Team Jayco AlUla) i Hartthijs de Vries (Unibet Rose Rockets). Ta dwójka doskoczyła do Herzoga i Theunsa.

Na lotnym finiszu Wijnpersstraat po 14 punktów do klasyfikacji punktowej sięgnął Frederik Frison. 95 kilometrów przed metą Frison i Stannard mieli już tylko 1 minutę i 20 sekund zapasu nad 4-osobową grupką pościgową (Herzog, Theuns, De Bondt i De Vries). Peleton tracił 4 minuty.

Grupka pościgowa zdołała dołączyć do prowadzącej dwójki, więc na czele mieliśmy już 6 zawodników. Goniły ekipy Decathlon CMA CGM Team i NSN Cycling Team. 48 kilometrów przed metą w kraksie uczestniczył Søren Kragh Andersen (Lidl-Trek). Tempo w peletonie nadawał Cees Bol (Decathlon CMA CGM Team). Do mety pozostały trzy okrążenia, a peleton zbliżał się do ucieczki. Pomagała ekipa UAE Team Emirates-XRG.

Na kolejnym lotnym finiszu Wijnpersstraat najlepszy okazał się Edward Theuns. 33 kilometry przed metą na czele peletonu jechał Mikkel Bjerg (UAE Team Emirates-XRG), a ucieczka miała jeszcze 1 minutę i 5 sekund zapasu. Na zielonym kilometrze triumfowali kolejno Frison, Herzog i De Bondt. 20 kilometrów przed metą kraksę zanotował Lorenzo Milesi (Movistar Team).

Wkrótce rozpoczęło się finałowe okrążenie, a peleton mocno zbliżył się do czołówki. Tempo dyktowała ekipa Soudal Quick-Step, wspomagana przez Alpecin-Premier Tech. Na ostatnich 10 kilometrach do prowadzącej szóstki przeskoczyli Tomáš Kopecký (Unibet Rose Rockets) i Pavel Bittner (Team Picnic PostNL). Ucieczkę dogoniono finalnie na około 5,5 kilometra przed metą. O swoje próbował walczyć Jenno Berckmoes (Lotto Intermarché), ale czujny był Jasper Philipsen (Alpecin-Premier Tech).

Później do przodu ruszył Tim van Dijke (Red Bull-BORA-hansgrohe). Dołączył do niego Pepijn Reinderink (Soudal Quick-Step). Ta dwójka jechała z niewielką przewagą nad peletonem. Aktywny był też Matej Mohorič (Bahrain-Victorious). W głównej grupie doszło jeszcze do kraksy. Uczestniczyli w niej m.in. Biniam Girmay (NSN Cycling Team) i Aaron Gate (XDS Astana Team). Na czele jechał peleton. Zaskoczyć wszystkich próbował jeszcze Carl-Frederik Bévort (Uno-X Mobility), który był bliski sukcesu.

W końcowej fazie widoczny był mocno pracujący Davide Ballerini (XDS Astana Team), ale po trzecie etapowe zwycięstwo ruszył Jasper Philipsen, któremu udało się zrealizować ten cel. Belg został jednocześnie zwycięzcą całego wyścigu. Jako drugi finiszował w niedzielę Luca Mozzato (Tudor Pro Cycling Team), a trzecie miejsce zajął Mike Teunissen (XDS Astana Team).

🇧🇪 Philipsen doubles up in Leuven to seal 🇧🇪 Renewi Tour title

RACE REPORT 📰 https://t.co/Bbq5LJIebM

📸 Cor Vos pic.twitter.com/y72OfVQPwo

— Domestique (@Domestique___) August 23, 2026

Wyniki 5. etapu Renewi Tour 2026:

Na sam koniec tegorocznych zmagań w ramach Tour of Britain Women organizatorzy przygotowali dla zawodniczek stosunkowo płaski etap. Zapowiadało się na to, że o kolejne etapowe zwycięstwo powalczy Lorena Wiebes (Team SD Worx-Protime). Łącznie do pokonania były blisko 124 kilometry (Royal Leamington Spa – Royal Leamington Spa).

Rywalizacja rozpoczęła się o godzinie 12:15. Już na samym początku do przodu ruszyły 3 zawodniczki: Margot Vanpachtenbeke(Lidl-Trek), Morven Yeoman (DAS-Hutchinson) i Julia Borgström (Hitec Products-Fluid Control). Ta akcja nie zakończyła się jednak powodzeniem. Potem na atak zdecydowała się Eva van Agt (FDJ United-SUEZ). Wkrótce dojechała do niej Alice Towers (Wielka Brytania) i na czele mieliśmy dwie kolarki.

Van Agt i Towers miały 30 sekund zapasu nad peletonem, w którym na kontrę zdecydowała się Sara Martín (Movistar Team). Hiszpanka dojechała do czołowej dwójki i na czele jechały już trzy zawodniczki. W głównej grupie pracowały zespoły CANYON//SRAM i AG Insurance-Soudal Team. Na około 76 kilometrów do mety w peletonie doszło do kraksy, w której uczestniczyły m.in.: Zoe Bäckstedt (CANYON//SRAM), Elynor Backstedt (UAE Team L’IMAD), Francesca Barale (Movistar Team) i Maggie Coles-Lyster (Human Powered Health). Wszystkie zawodniczki zdołały wrócić na rowery. Na lotnym finiszu Wellesbourne/Frizz Hill triumfowała Sara Martín.

68 kilometrów przed metą prowadząca trójka miała 1 minutę i 50 sekund zapasu nad peletonem. Przewaga ucieczki oscylowała na tym samym poziomie, a do mety było już tylko 40 kilometrów. Na premii górskiej Sun Rising Hill (1,2 km ; 7,9%) po 6 punktów sięgnęła Eva van Agt. W pewnym momencie w peletonie jechało około 25 zawodniczek. Aktywne były tam m.in. Kim Le Court Pienaar (AG Insurance-Soudal Team) i Josie Nelson (Team Picnic PostNL).

🔵 Stage Five | OMODA QoM1 results:

1st Eva VAN AGT
2nd Sara MARTIN
3rd Alice TOWERS
4th Josie NELSON
5th Kimberley LE COURT PIENAAR
6th Lara GILLESPIE

📺 Watch the Lloyds Tour of Britain Women LIVE on YouTube pic.twitter.com/mvAVfarMMw

— Lloyds Tour of Britain (@TourofBritain) August 23, 2026

Eva van Agt triumfowała również na premii górskiej Burton Dassett Hills Country Park (1,5 km ; 5,7%). Tym samym na jej koncie pojawiło się kolejne 6 punktów do klasyfikacji górskiej. 25 kilometrów przed metą na czele peletonu pojawiły się zawodniczki Team SD Worx-Protime. O kolejny etapowy skalp chciała walczyć Lorena Wiebes.

Na 16 kilometrów do mety ucieczka miała 1 minutę i 15 sekund zapasu nad główną grupą. W pogoń włączyły się zespoły Human Powered Health, CANYON//SRAM i UAE Team L’IMAD.

Panie były już na finałowych 10 kilometrach, a peleton tracił 40 sekund. Na ostatnich 5 kilometrach przewaga spadła do 25 sekund. Zanosiło się na to, że Lorena Wiebes może się powoli przygotowywać do walki o kolejne etapowe zwycięstwo. Ucieczka została dogoniona, a nas czekała sprinterska rozgrywka.

🏁1.2 km to go

Breakaway caught, we’re heading for a sprint finish!#UCIWWT #TourOfBritainWomen

— UCI_WWT (@UCI_WWT) August 23, 2026

Ostatecznie po swoje czwarte etapowe zwycięstwo na trasie Tour of Britain Women sięgnęła Lorena Wiebes (Team SD Worx-Protime). Jako druga finiszowała Lara Gillespie (UAE Team L’IMAD), a trzecia była Chiara Consonni (CANYON//SRAM). Cały wyścig wygrała z kolei Kim Le Court Pienaar (AG Insurance-Soudal Team).

Lorena Wiebes l’emporte aisément sur la 5e et dernière étape du #TourofBritainWomen ! La Néerlandaise (27 ans) a gagné 4 des 5 étapes.

La Mauricienne Kim Le Court (AG Insurance-Soudal) s’adjuge la victoire finale, décrochant à 30 ans sa première course par étapes WorldTour. pic.twitter.com/CcCupF1vcQ

— Le Gruppetto (@LeGruppetto) August 23, 2026

Wyniki 5. etapu Tour of Britain Women 2026:

W niedzielę kolarze zmierzyli się ze stosunkowo płaskim etapem o długości blisko 151 kilometrów (Saint-Vallier – Semur-en-Auxois). Zapowiadało się na sprinterską potyczkę, choć w końcówce trzeba było wykazać się nie tylko szybkością, ale też sprytem i wytrzymałością.

Rywalizacja rozpoczęła się o godzinie 11:20. Na starcie nie pojawił się Mirko Bozzola (Włochy). Temperatura wynosiła 21 stopni Celsjusza. W ucieczce dnia znalazło się aż 10 zawodników: Mattia Negrente (XDS Astana Development Team), Riccardo Lorello (Włochy), Mats Vanden Eynde (Lidl-Trek Future Racing), Soan Ruesche (Groupama-FDJ United CT), Ben Wiggins (Hagens Berman Jayco), Nicolas Milesi (Netcompany INEOS Racing Academy), Baptise Lecoq i Oliver Mätik (Tudor Pro Cycling Team U23), Bálint Feldhoffer (Bahrain Victorious Development Team) oraz Timothée Coudière-Cantin (Francja). Panowie szybko wyrobili sobie ponad minutę przewagi. W peletonie na czele jechała ekipa Decathlon CMA CGM Development Team.

Na premii górskiej 4. kategorii Côte de Saint-Léger-sous-Beuvray (5,3 km ; 2,5%) triumfował Timothée Coudière-Cantin, który w wirtualnej klasyfikacji górskiej miał na swoim koncie 9 punktów. Na lotnym finiszu Lucenay-l’Évêque po 12 punktów do klasyfikacji punktowej sięgnął z kolei Bálint Feldhoffer. W międzyczasie pojawił się komunikat, że wyścig opuścili Filip Surdyk (reprezentacja Polski – poobijany po wcześniejszych etapach) oraz Muhammad Aflah (Indonezja). 60 kilometrów przed metą ucieczka miała 1 minutę i 35 sekund przewagi nad peletonem.

Cały czas mocno pracowała ekipa Decathlon CMA CGM Development Team. Panowie byli już na ostatnich 20 kilometrach, a ucieczka miała jeszcze 55 sekund przewagi. W peletonie aktywne były zespoły Team Visma | Lease a Bike Development i Groupama-FDJ United CT, ale przewaga uciekających zawodników cały czas oscylowała w granicach minuty.

Ucieczka wjechała na finałowe 5 kilometrów i zanosiło się na to, że to właśnie któryś z zawodników z ucieczki sięgnie w niedzielę po etapowe zwycięstwo. Peleton odrabiał, ale nadal było to kilkadziesiąt sekund straty. Widoczny był tam Kasper Haugland (Decathlon CMA CGM Development Team). W czołówce swojej szansy szukali przede wszystkim Soan Ruesche i Ben Wiggins. Główna grupa była jednak coraz bliżej.

Panowie pojawili się na finałowym kilometrze. Po raz kolejny widoczny był Ruesche. Zaskoczyć rywali próbował Vanden Eynde. Emocje były do samego końca, ale finalnie po zwycięstwo sięgnął Aubin Sparfel (Decathlon CMA CGM Development Team), który w samej końcówce zdołał wyprzedzić wszystkich zawodników z ucieczki. Jako drugi finiszował Mattia Negrente, a trzeci był Riccardo Lorello. W generalce prowadzi Niels Driesen (Lotto-Groupe Wanty). Do zakończenia zmagań pozostały trzy odcinki.

There it is! Aubin Sparfel wins the fourth stage of Tour de l’Avenir! #TourdelAvenir pic.twitter.com/W1I763xs1k

— Eemeli (@LosBrolin) August 23, 2026

Jeśli chodzi o Polaków, to niestety to nie był dzień naszych kolarzy. Defekty zatrzymały Dawida Lewandowskiego (Reprezentacja Polski) i Jana Jackowiaka (Bahrain Victorious Development Team) – ten drugi na szczęście kłopoty miał już w strefie 3 kilometrów i otrzymał czas peletonu. Dodatkowo poza wyścigiem znalazł się drugi z naszych rodaków – stawkę opuścił Filip Surdyk (Reprezentacja Polski).

Wyniki 4. etapu Tour de l’Avenir 2026:

Ostatniego dnia zmagań w ramach Baltic Chain Tour 2026 kolarze mieli do pokonania 147,5 kilometra (Ülenurme – Ülenurme). Były pagórki, więc można było się postarać zaskoczyć swoich rywali i zyskać nad nimi cenne sekundy w klasyfikacji generalnej.

Zawodników przywitała deszczowa i wietrzna aura, a więc można było się spodziewać, że nie będą to łatwe zawody. Nawierzchnia była mokra i trzeba było bardzo uważać, aby nie wylądować na ziemi. Swoje cele miały m.in. takie ekipy, jak reprezentacja Estonii, ATT Investments oraz Wibatech Lubelskie Perła Polski.

Na finiszowych metrach najlepiej poradził sobie Mārtiņš Pluto (Energus Cycling Team), który okazał się zwycięzcą ostatniego etapu Baltic Chain Tour 2026. Z dobrej strony pokazali się jednak reprezentanci Polski, ponieważ na 2. miejscu finiszował Michał Pomorski (ATT Investments), a trzeci był Bartłomiej Proć (Wibatech Lubelskie Perła Polski). W czołowej dziesiątce uplasował się jeszcze Ksawier Garnek (Mazowsze Serce Polski – 6. pozycja), a na 11. miejscu sklasyfikowany został Piotr Maślak (Voster Team).

Sytuację na trasie kontrolowała jednak reprezentacja Estonii, która zdominowała tegoroczną rywalizację, jeśli chodzi o rozstrzygnięcia w klasyfikacji końcowej. Triumfatorem całego wyścigu został Lauri Tamm, a drugie miejsce zajął jego kolega z reprezentacji – Norman Vahtra. Najwyżej z Polaków uplasował się Michał Pomorski, który ukończył tegoroczny wyścig na 9. pozycji i stracił do zwycięzcy 29 sekund.

Wyniki 3. etapu Baltic Chain Tour 2026: