Mistrzostwa Świata w kolarstwie szosowym zbliżają się wielkimi krokami. Światowy czempionat odbędzie się w Kanadzie, a konkretniej w Montrealu (w drugiej połowie września), a niektóre reprezentacje odkryły już karty i ogłosiły światu oficjalne powołania na tę imprezę. W tym gronie znalazła się m.in. reprezentacja Danii.

Choć nie znamy jeszcze ostatecznych powołań reprezentacji Belgii, to selekcjoner Serge Pauwels w rozmowie z Het Laatste Nieuws przekazał kilka ważnych informacji w tej sprawie. Do Kanady nie wybiorą się Tim Wellens oraz Ilan Van Wilder.

Tim nie pojawił się na starcie Renewi Tour i dał mi znać, że mistrzostwa świata nie mają większego sensu. Ilan poważnie rozbił się przedostatniego dnia Touru i od tamtej pory nie mógł startować. Ma nadzieję wrócić na Tour of Britain, ale zasygnalizował, że wolałby nie brać udziału w jeździe na czas oraz w wyścigu ze startu wspólnego w Kanadzie

– powiedział Serge Pauwels.

Dla reprezentacji Belgii to spora strata, ponieważ Tim Wellens jest znakomitym i bardzo oddanym pomocnikiem, świetnie realizującym przydzielone mu założenia taktyczne, ale od dłuższego czasu zmaga się z problemami zdrowotnymi. Z kolei Ilan Van Wilder to znakomity specjalista od jazdy na czas. Wystarczy wspomnieć o tym, że podczas zeszłorocznych mistrzostw świata w Kigali zdobył w tej specjalności brązowy medal.

Nieobecność tych dwóch zawodników nie oznacza jednak, że Belgia nie będzie miała w swoim składzie wielkich gwiazd. Do Montrealu wybierają się przede wszystkim Remco Evenepoel (Red Bull-BORA-hansgrohe) oraz Wout van Aert (Team Visma | Lease a Bike). Czy Serge Pauwels bierze pod uwagę również występ Jarno Widara (w rywalizacji elity)? Otóż niekoniecznie, a informuje nas o tym Het Laatste Nieuws.

Uważam, że mistrzostwa świata w kategorii elity to dla Jarno jeszcze zbyt wcześnie. Zwłaszcza mając na uwadze to, że pełniłby tam rolę pomocnika, a mistrzostwa świata to coś więcej niż tylko podjazdy – kluczową rolę odgrywa tam również umiejętność zajmowania odpowiedniej pozycji w peletonie

– zakończył selekcjoner reprezentacji Belgii.

Przypomnijmy, że Jarno Widar ściga się obecnie na trasie hiszpańskiej Vuelty. Po pięciu etapach młody Belg znajduje się na wysokiej 9. pozycji w klasyfikacji generalnej, a spore uznanie zyskał za swoją postawę na 4. odcinku, gdzie udało mu się uplasować na 2. miejscu. Teraz pozostaje nam czekać na ogłoszenie oficjalnych powołań, dzięki czemu dowiemy się, kto konkretnie będzie reprezentował Belgię na tegorocznych mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym.

Poznaliśmy już zawodników, którzy mają reprezentować barwy Kanady, Nowej Zelandii oraz Norwegii, więc najwyższa pora na przedstawienie kolarzy z Danii, którzy otrzymali powołania na tegoroczne mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym. Od jakiegoś czasu wiedzieliśmy, że powołania nie otrzyma Jonas Vingegaard, który zakończył już ściganie w sezonie 2026, ale reprezentacja Danii dysponuje kilkoma mocnymi zawodnikami, którzy mogą go godnie zastąpić.

O oficjalnych powołaniach reprezentacji Danii na mistrzostwa świata w Kanadzie informuje nas cyklingdanmark.dk. Jeśli chodzi o męską reprezentację, to na pierwszy plan wysuwają się takie nazwiska, jak Mattias Skjelmose oraz Mads Pedersen. Ta dwójka może jednak liczyć na bardzo mocne wsparcie, a odpowiedzialni za to będą Kasper Asgreen (po sezonie 2026 przenosi się do NSN Cycling Team), Mikkel Bjerg, Michael Valgren, Andreas Kron, Søren Kragh Andersen i Mikkel Frølich Honoré. W jeździe indywidualnej na czas mają się zaprezentować Kasper Asgreen i Mikkel Bjerg. Uczciwie trzeba przyznać, że w tej reprezentacji trudno znaleźć jakieś słabe ogniwo. Wspomniane wyżej powołania krótko skomentował selekcjoner męskiej reprezentacji Danii – Michael Mørkøv. Donosi o tym cyklingdanmark.dk. 

Z wielką przyjemnością mogłem wybierać spośród wielu naszych wspaniałych kolarzy. To utrudniało wybór i niestety kilku zawodników musi zostać w domu. Z Mattiasem i Madsem jako kapitanami spodziewam się, że będziemy walczyć o mistrzostwo świata. Mikkel i Kasper od wielu lat należą do najlepszych zawodników w jeździe na czas i obaj mają potencjał, aby walczyć o medale

– powiedział Michael Mørkøv.

Rozdano także powołania do kobiecej kadry na mistrzostwa świata 2026. Odpowiedzialna za to była trenerka kobiecej reprezentacji Danii – Mette Andersen. W wyścigu ze startu wspólnego wystartują dwie zawodniczki: Cecilie Uttrup Ludwig oraz Solbjørk Minke Anderson. Na dobry wynik może liczyć zwłaszcza pierwsza ze wspomnianych wyżej kolarek. Za pośrednictwem strony internetowej cyklingdanmark.dk selekcjonerka kobiecej reprezentacji Danii przedstawiła swoje oczekiwania na światowy czempionat.

W elicie Danię będą reprezentować Cecilie Uttrup Ludwig i Solbjørk Minke Anderson. Obie osiągały ostatnio dobre wyniki, a mimo że wystawiamy tylko dwie zawodniczki, tworzą one silny duet, po którym spodziewam się, że będzie się liczył w walce w decydującej fazie wyścigu

– mówi Mette Andersen.

Organizatorzy tegorocznych mistrzostw świata w kolarstwie szosowym przygotowali dla uczestników i uczestniczek bardzo ciekawe trasy, więc możemy się spodziewać sporych emocji. To profile, które są dedykowane wytrzymałym i mocnym na krótkich ściankach zawodnikom oraz zawodniczkom. W tym wszystkim liczyć będzie się również mocne przyspieszenie.

Jeśli chodzi o pierwsze składy na to prestiżowe wydarzenie, to wiemy już, kogo na trasę światowego czempionatu zamierzają wysłać reprezentacje Nowej Zelandii, Kanady oraz Norwegii. Nowa Zelandia stawia na bardzo mocną i wyrównaną kadrę, na której czele staną przede wszystkim Laurence Pithie, Finn Fisher-Black, Corbin Strong i George Bennett. Skład mają uzupełnić Ben Oliver i Josh Kench. W reprezentacji Norwegii pierwszoplanowe role mają odegrać Tobias Halland Johannessen, Andreas Leknessund i Jørgen Nordhagen. Wspierać mają ich Embret Svestad-Bårdseng, Tobias Foss i Anders Skaarseth. Ciekawy skład chcą wystawić również gospodarze. W barwach Kanady mają się zaprezentować Derek Gee-West, Michael Woods czy też Michael Leonard, natomiast skład uzupełnią Hugo Houle, Nickolas Zukowsky i Pier-André Côté.

W jeździe indywidualnej na czas mają się zaprezentować Tobias Foss i Andreas Leknessund (Norwegia) oraz Derek Gee-West i Michael Leonard (Kanada).

Przechodzimy płynnie do kobiecych zmagań, które zapowiadają się równie interesująco, co męski czempionat. Norweżki w Montrealu chcą postawić przede wszystkim na Katrine Aalerud, Sigrid Ytterhus Haugset i Mie Bjørndal Ottestad, natomiast skład ma uzupełnić Tiril Jørgensen. Z jedną główną liderką do Kanady wybiera się za to reprezentacja Nowej Zelandii. Tutaj kibice powinni zwrócić uwagę przede wszystkim na Niamh Fisher-Black, której towarzyszyć na trasie będą Ella Wyllie, Henrietta Christie i Bronwyn MacGregor. W jeździe indywidualnej na czas Norweżki postawią z kolei na Katrine Aalerud i Mie Bjørndal Ottestad.

Od 20 do 27 września na szosach Montréalu oraz jego okolic rozegrane zostaną tegoroczne Mistrzostwa Świata w kolarstwie szosowym. Kanadyjski czempionat przyciągnie największe gwiazdy peletonu, masę kibiców i uwagę całej społeczności fanów tego sportu. Niestety tak globalne i bardzo medialne wydarzenie jest przy okazji szansą do tego, by różne grupy mogły także zaprezentować swoje poglądy i stanowiska, czego celem będzie wymuszenie przez nie korzystnych dla siebie rzeczy. Świadomość tego mają chociażby osoby pracujące w kanadyjskiej metropolii, które zrzeszone w ramach związku zawodowego Syndicat des Cols bleus regroupés de Montréal zapowiadają wykorzystanie czempionatu do strajków mających na celu zapewnienie sobie podwyżek. Około 6 tysięcy osób ma wyjść na ulice w związku z faktem, że w ostatnich latach ich pensje zostały zamrożone, tj. nie pojawiały się nawet minimalne podwyżki rekompensujące np. inflację.

Kanadyjski CBC News informuje wprost, że poprzednie próby mediacji nie przyniosły skutków, a protestujący zamierzają wykorzystać Mistrzostwa Świata w kolarstwie szosowym do tego, by władze musiały ich wysłuchać. Paraliż tak wielkiej imprezy wydaje się bowiem nie wchodzić w rachubę, choć ten pozostaje na ten moment niewykluczony. Oby strony tego jakże nie sportowego konfliktu znalazły porozumienie jeszcze przed 20 września, w przeciwnym wypadku ucierpieć może kolarstwo, które nie jest w żaden sposób winne sytuacji kanadyjskich pracowników.

Wszystko o Mistrzostwach Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026:

• Trasy wyścigów
• Wszystkie artykuły

Drugiego dnia zmagań w ramach mistrzostw świata juniorów w kolarstwie torowym 2026 medale rozdano w następujących konkurencjach: wyścig punktowy juniorów, wyścig eliminacyjny juniorek, wyścig na 1 km juniorów, wyścig drużynowy na dochodzenie juniorek oraz wyścig drużynowy na dochodzenie juniorów. Oto wyniki Polaków z 2. dnia zmagań w belgijskim Heusden-Zolder:

Wyścig punktowy juniorów

W tej konkurencji naszym przedstawicielem był Bartosz Zelcer, który awansował do finału, lecz tutaj musieliśmy się zadowolić 17. pozycją. Finalnie Bartosz zapisał na swoim koncie 0 punktów. Złotym medalistą w tej konkurencji został Matteo Maggioni (Włochy – 45 punktów), srebro zdobył Riley Crampton (Nowa Zelandia – 42 punkty), a podium uzupełnił Tom Podevin (Francja – 31 punktów).

Pełne wyniki 

Wyścig eliminacyjny juniorek

W kwalifikacjach bardzo dobrze poradziła sobie Weronika Rutkowska, która w finale nie powtórzyła jednak swojego rezultatu i w klasyfikacji końcowej zameldowała się na dużo niższej pozycji. Finalnie Polka uplasowała się na 21. miejscu. Po złoto sięgnęła Agata Campana (Włochy), srebro powędrowało do Olgi Kostiny (AIN), a brąz wywalczyła Adriana Vargas Suner (Hiszpania).

Pełne wyniki

Wyścig na 1 km juniorów

Nasi reprezentanci w tej konkurencji nie awansowali do finałowej rywalizacji. Ostatecznie Maxim Skórski uplasował się na 23. pozycji, a Szymon Woźniak został sklasyfikowany na 30. miejscu. Złoto wywalczył Matteo Ghirelli (Włochy), po srebro sięgnął Leonidas Rekowski (Niemcy), a podium uzupełnił Mikhail Demish (AIN).

Pełne wyniki 

Wyścig drużynowy na dochodzenie juniorek

W tej konkurencji nie mieliśmy reprezentantek Polski. Złoty medal wywalczyły Brytyjki, po srebro sięgnęły Belgijki, natomiast z brązowego medalu mogły się cieszyć reprezentantki Włoch.

Pełne wyniki 

Wyścig drużynowy na dochodzenie juniorów

Tutaj również nie mogliśmy się emocjonować poczynaniami reprezentantów Polski. Złoty medal w tej konkurencji wywalczyli Włosi, po srebro sięgnęli Szwajcarzy, a na podium zameldowali się również Brytyjczycy.

Pełne wyniki 

Belgijska rywalizacja w ramach tegorocznych mistrzostw świata juniorów w kolarstwie torowym zakończy się w niedzielę (23 sierpnia).

Sprint drużynowy juniorek

W sprincie drużynowym obie polskie drużyny zajęły 9. miejsca. W kwalifikacjach juniorek Amelia Wysocka, Zuzanna Pniewska i Wiktoria Marzec uzyskały 9. wynik (53,726), czyli najsłabsze w całej stawce. Polki jako jedyne nie awansowały do pierwszej rundy. Złoty medal zdobyły zawodniczki neutralne (AIN) z rekordem świata – 48,759. W finale wygrały z Niemkami.

1. AIN
2. Niemcy
3. Czechy
…
9. Polska

Sprint drużynowy juniorek – wyniki

Sprint drużynowy juniorów

Podobna sytuacja miała miejsce w rywalizacji juniorów. Szymon Woźniak, Maxim Skórski i Marcin Sznałbel uzyskali 9. rezultat – 47,326 i nie awansowali do kolejnej fazy. Mistrzostwo wywalczyli także zawodnicy neutralni (AIN). Podium uzupełnili Brytyjczycy i Włosi.

1. AIN
2. msWielka Brytania
3. Włochy
…
9. Polska

Sprint drużynowy juniorów – wyniki

Scratch juniorek

Julia Pośpiech odpadła w kwalifikacjach tej konkurencji, zajmując dopiero 13. miejsce w swoim wyścigu. W finale najlepsza okazała się Emma Louise Jimenez Palos ze Stanów Zjednoczonych przed Włoszką Agatą Campiną oraz Angeliną Nowolodskają (AIN).

1. Emma Louise Jimenez Palos (USA)
2. Agata Campina (Włochy)
3. Angelina Nowolodskaja (AIN)
…
Julia Pośpiech odpadła w kwalifikacjach

Scratch juniorek – wyniki

Scratch juniorów

Do finału awansował za to Mateusz Błaszak. W wyścigu, którego stawką były medale, nasz junior finiszował na 10. miejscu. Mistrzem świata został Niemiec Raul Esch. Drugie miejsce zajął Jacopo Vendramin z Włoch, a trzecie – James Canham z Wielkiej Brytanii.

1. Raul Esch (Niemcy)
2. Jacopo Vendramin (Włochy)
3. James Canham (Wielka Brytania)
…
10. Mateusz Błaszak 

W czwartek, czyli drugiego dnia mistrzostw rozegrane zostaną: wyścig punktowy juniorów, wyścig eliminacyjny juniorek, wyścig na kilometr juniorów, finały wyścigów drużynowych oraz początek rywalizacji sprinterek.

Powiedzieć, że historia Michaela Woodsa jest nietuzinkowa, to jak nie powiedzieć nic. 39-letni Kanadyjczyk swoją przygodę ze sportem rozpoczynał od treningów hokeja na lodzie, ale szybko odkrył, że jego talentem jest bieganie. To właśnie jako lekkoatleta ustanowił m.in. rekord kraju juniorów na milę oraz 3000 metrów, ale problemy zdrowotne sprawiły, że ten dość wcześnie musiał pożegnać się z tą dyscypliną. Po uporaniu się z nimi, w 2013 roku, Michael Woods podpisał swój pierwszy kolarski kontrakt z rodzimym zespołem kontynentalnym Team Garneau – Quebecor, by już w 2016 roku trafić do worldtourowego Cannondale – Drapac Pro Cycling Team i ścigać się na najwyższym światowym poziomie przez kolejną dekadę – dla amerykańskiej drużyny do końca sezonu 2020, a następnie dla Israel – Premier Tech aż do Tour de France 2025. To właśnie wtedy Kanadyjczyk ogłosił, że żegna się z zawodowym peletonie, ale i wówczas rower nie został zawieszony na hak – Michael Woods postawił na kolarstwo gravelowe, choć jego miłość do szosy nigdy nie przeminęła. Jej efektem będzie to, że 39-latek po ponad rocznej przerwie od rywalizacji powróci do zmagań na najwyższym poziomie, a jego celem są tegoroczne Mistrzostwa Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026.

Nim 27 września doświadczony zawodnik przypnie do koszulki numer startowy, czekają go jeszcze 2 starty przygotowawcze. Będą nimi kanadyjskie klasyki rangi UCI World Tour, czyli Grand Prix Cycliste de Québec (11.09) i Grand Prix Cycliste de Montréal (13.09), które 39-latek przejedzie jako członek kadry narodowej. Celem na powrót do świata szosy nie jest jednak indywidualny sukces – Michael Woods, brązowy medalista Mistrzostw Świata w wyścigu ze startu wspólnego elity z Innsbrucku z 2018 roku weźmie udział w domowym dla siebie czempionacie jako pomocnik dla Dereka Gee-Westa.

Właściwie Mistrzostwa Świata w Montrealu były już w mojej głowie w zeszłym roku, ale nie potrafiłem się zmusić, żeby znowu przejechać cały rok wyścigów na poziomie UCI World Tour. Kanadyjska Federacja Kolarska dała mi jednak możliwość przystąpienia do tych zawodów, a pomóc w tym będą miały występy w naszych domowych klasykach. Osobiste ambicje? Nie, skądże, w całości poświęcę się dla Dereka Gee-Westa. Udowodnił, że jest zdolny dokonać czegoś wyjątkowego na tych Mistrzostwach Świata i chcę go wspierać jak najdłużej

— powiedział Michael Woods w rozmowie dla Canadian Cycling.

Wstęp dotyczący nietuzinkowej historii 39-letniego Kanadyjczyka nie był jednocześnie przypadkowy. Ten bowiem nie tylko powraca do kolarstwa szosowego po roku spędzonym głównie na rowerze gravelowym, ale i w jego głowie pojawiła się nowa, szalona ambicja. Michael Woods pracuje obecnie nad tym, by wystąpić na igrzyskach olimpijskich, a dokładniej nie na letnich, a zimowych – celem weterana szos jest start w skialpinizmie w 2030 roku podczas zmagań w Alpach Francuskich.

Długoterminowym celem jest to, że bardzo chciałbym wystartować w skialpinizmie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2030. Do tego właśnie dążę

— zakończył wywiad Michael Woods.

Reprezentacja Kanady potwierdziła już 6-osobowy skład na wyścig ze startu wspólnego elity mężczyzn w ramach Mistrzostw Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026. Oprócz liderującego tej kadrze Dereka Gee-Westa i będącego bohaterem tego tekstu Michaela Woodsa, koszulkę z liściem klonowym założą przed własną publicznością także Michael Leonard, Hugo Houle, Nickolas Zukowsky oraz Pier-André Côté.

Wszystko o Mistrzostwach Świata w kolarstwie szosowym – Montréal 2026:

• Trasy wyścigów
• Wszystkie artykuły

Ostatnio Juan Ayuso ścigał się na trasie Tour de France 2026, gdzie uplasował się na 7. pozycji w klasyfikacji generalnej. Z pewnością Hiszpan nie był do końca zadowolony z tego rezultatu, ponieważ celował w nieco wyższą lokatę. W przestrzeni medialnej momentalnie pojawiły się spekulacje na temat tego, że Ayuso może zmienić swoje plany i zdecydować się na start w Vuelcie. Tak się jednak nie stanie.

Hiszpańska gazeta AS uważa, że 23-latek pojawi się na starcie kanadyjskich klasyków Grand Prix Cycliste de Québec (11 września) oraz Grand Prix Cycliste de Montréal (13 września). Prawie na pewno Hiszpan będzie również celował w mistrzostwa świata, które w 2026 roku zostaną rozegrane właśnie w Kanadzie. W jego planach mają być też tegoroczne mistrzostwa Europy w Słowenii. Zwieńczeniem sezonu ma być dla niego prestiżowy start w Il Lombardii (10 października).

Na jakie wyniki zawodnik Lidl-Trek może liczyć w tych wyścigach? Z pewnością nie można go lekceważyć, ale nie w każdym starcie znajdzie się w gronie głównych faworytów do zwycięstwa. Przypomnijmy, że w 2026 roku Juan Ayuso okazał się już triumfatorem klasyfikacji generalnej Volta ao Algarve, a do tego zajął 3. miejsce w generalce Tour Auvergne – Rhône-Alpes.

Richard Carapaz ma ostatnio bardzo dobry czas. Najpierw Ekwadorczyk zajął 8. miejsce w klasyfikacji generalnej Tour de France, gdzie wygrał również klasyfikację górską i triumfował na dwóch etapach, a później zajął 2. pozycję w Donostia San Sebastian Klasikoa. Uznano go też za najbardziej walecznego kolarza tegorocznej edycji Tour de France. Ekwadorskiej gazecie Primicias 33-latek przyznał, że ten Tour był dla niego spełnieniem marzeń.

Dla mnie był to wymarzony wyścig. Tour był marzeniem. Koszulka [dla najlepszego górala – przyp. red.] pokazała kim jestem. Góralem i walecznym kolarzem, który codziennie walczy o punkty

– powiedział krótko Carapaz.

Zawodnik EF Education-EasyPost absolutnie nie zwalnia, ponieważ jego następnym startem będzie hiszpańska Vuelta. Ta impreza startuje już 22 sierpnia. W dalszej części swojej wypowiedzi dla ekwadorskiej gazety Primicias świetny góral opowiedział o celach na Vueltę, stwierdzając jednocześnie, że w zespole jest sporo kontuzji, dlatego też ostateczny skład EF Education-EasyPost nie będzie optymalny.

Z powodu wielu kontuzji nie będziemy mieć silnej drużyny. Będę walczył o klasyfikację generalną, zwycięstwa etapowe lub wygraną w klasyfikacji górskiej, tak jak na Tourze

– kontynuuje Ekwadorczyk.

Jeśli chodzi o ekipę EF Education-EasyPost, to na ten moment wiadomo, że na Vueltę wybiera się również Marijn van den Berg, który w swoim dorobku ma m.in. po jednym zwycięstwie etapowym w Tour de Pologne (2023) oraz Volta a Catalunya (2024). Holender to szybki kolarz, który ceni sobie nieco trudniejsze końcówki.

Na Vuelcie sezon Richarda Carapaza się nie kończy. Następnie Ekwadorczyk uda się na mistrzostwa świata do Kanady, gdzie również chciałby się pokazać z jak najlepszej strony. 33-latek zdaje sobie sprawę z tego, że stać go na dobry wynik, podobnie jak jego rodaka – Jhonatana Narváeza (UAE Team Emirates-XRG).

To dobra okazja dla naszego kraju. Narváez jest w dobrej formie, a ja sam również liczę na dobry wynik

– zapowiada Carapaz.

Wspomniany wyżej Jhonatan Narváez w tym sezonie triumfował m.in. na trzech etapach Giro d’Italia, dorzucając do tego etapowe zwycięstwo z Tour de Suisse. Ekwadorczykom życzymy oczywiście wszystkiego, co najlepsze na trasie tegorocznych mistrzostw świata, a dodatkowo mamy nadzieję na to, że Richard Carapaz zapewni nam kolejne wielkie emocje na trasie wielkiego touru. Tym razem będziemy trzymać kciuki za to, aby 33-latek świetnie spisał się na Vuelcie.

Od dłuższego czasu mówi się o tym, że chęć zorganizowania mistrzostw świata w kolarstwie szosowym w 2032 roku wyraziła Holandia (konkretniej prowincje Groningen oraz Drenthe), ale teraz mamy nowe informacje w tej sprawie. WielerFlits donosi, iż David Lappartient – szef UCI – zasugerował w jednym z wywiadów, że gospodarzem światowego czempionatu w 2032 roku mogą zostać Indie. Z kolei Het Laatste Nieuws donosi, że w grę wchodziłby region Pune.

Ten scenariusz jest jak najbardziej możliwy, ponieważ UCI (Międzynarodowa Unia Kolarska) od jakiegoś czasu stawia na globalizację kolarstwa, a mistrzostwa świata w 2025 roku zostały rozegrane w Rwandzie. Holandia nie stoi jednak na straconej pozycji, ponieważ jest to kraj, który ma ogromne tradycje w tej dyscyplinie i z pewnością jest gwarancją tego, iż impreza stałaby na wysokim poziomie oraz przyciągnie na trasy ogrom kibiców. Kto wyjdzie z tej walki zwycięsko? Tego jeszcze nie wiemy, ale będziemy Was informować na bieżąco.

Niektórzy obserwatorzy zwracają uwagę na to, że w styczniu 2026 roku została rozegrana 1. edycja wyścigu Pune Grand Tour, którą wygrał Luke Mudgway (Li Ning Star). Czy była to swego rodzaju forma przygotowań do zorganizowania szosowych mistrzostw świata w 2032 roku? Odpowiedź na to pytanie możemy poznać po ogłoszeniu gospodarza światowego czempionatu. Która opcja byłaby dla Was lepszym wyborem?

23-latka przyzwyczaiła nas do dobrych wyników, ale trzeba pamiętać, że każda impreza to zupełnie inna historia. Natalia pojechała na Akademickie Mistrzostwa Świata 2026 z bardzo ambitnymi celami, które konsekwentnie realizowała – krok po kroku. Dzięki temu zakończyła tę imprezę z dwoma medalami (złotym – w wyścigu ze startu wspólnego oraz srebrnym – w czasówce), dorzucając do tego 4. lokatę w kryterium. Postanowiłem na gorąco zapytać ją o wrażenia z tych startów, bo jest o czym opowiadać. Z jakimi konkretnie założeniami Natalia jechała do Chin? Czy wiedziała, że stać ją na walkę o najwyższe trofea?

Ten pomysł zapoczątkował mój trener, Leszek Szyszkowski. Tak naprawdę byłam tutaj dzięki trenerowi, bo trener był inspiratorem, ale też osobą, która wierzyła w to, że mogę tutaj odnieść sukces, więc przy tej okazji bardzo serdecznie trenerowi za to dziękuję. Nastawienie było bardzo pozytywne i twórcze, a cel był wytyczony dosyć wysoko, zatem założenie było takie, aby przyjechać tutaj i powalczyć. Kończę rywalizację z 2. miejscem w jeździe indywidualnej na czas, ocierając się o złoto, z 4. miejscem w kryterium, no i z wygraną ze startu wspólnego, co cieszy najbardziej

– rozpoczęła Natalia Krześlak.

Kontynuując ten wątek reprezentantka Polski dodała, iż był to swego rodzaju cel na ten sezon, do którego podchodziła bardzo poważnie i priorytetowo. Jednocześnie Natalia pogratulowała wszystkim zawodniczkom, które w tym samym czasie rywalizowały na trasie tegorocznych Mistrzostw Polski w kolarstwie szosowym.

Mogę jeszcze dodać, że był to taki cel na ten sezon, właśnie te Akademickie Mistrzostwa Świata. Widziałam też, że dziewczyny rywalizowały na Mistrzostwach Polski. Przy tej okazji bardzo serdecznie gratuluję podwójnej mistrzyni Polski, Dominice Włodarczyk. Jej kolejne sukcesy napawają takim optymizmem i motywują mnie do dalszej pracy

– przyznała 23-latka.

W każdym ze startów Natalia dała z siebie wszystko i pokazała się z bardzo dobrej strony, dzielnie walcząc o medale dla siebie oraz całej reprezentacji. Na który ze startów nastawiała się najmocniej i który z nich był dla niej najtrudniejszy? Jaka była taktyka na wyścig ze startu wspólnego?

Jeśli chodzi o te wyścigi tutaj, to tak naprawdę każdy z nich miał swoją charakterystykę – jazda indywidualna na czas, kryterium i wyścig ze startu wspólnego. To zupełnie trzy różne poziomy rywalizacji, także na pewno to było takie wyzwanie, ale myślę też, że te miejsca, które zajęłam obrazują moje świetne przygotowanie do tej imprezy. Poziom był wysoki. Najbardziej nastawiałam się na wyścig ze startu wspólnego, ponieważ pod kątem konfiguracji trasa była bardzo wymagająca. Miałyśmy trzy rundy, z czego na każdej z rund był dość wymagający podjazd, więc była to idealna sytuacja dla mnie. Bardzo się cieszę, że udało się osiągnąć ten cel, choć same przygotowania nie były usłane różami, ponieważ czerwiec to bardzo intensywny miesiąc, gdzie jest sesja, a jak wiadomo jestem studentką Uniwersytetu Mikołaja Kopernika i też przy tej okazji bardzo serdecznie dziękuję wszystkim wykładowcom. Mam na myśli nauczycieli akademickich, przede wszystkim za wsparcie, wiarę we mnie i za to, że są tacy wymagający na tym polu stricte naukowym i mogę się dzięki temu rozwijać oraz dać im również troszeczkę satysfakcji tymi medalami

– opowiadała zadowolona Polka.

Kolejna impreza i kolejny sukces na koncie reprezentantki Polski. Warto tutaj zauważyć, że Natalię charakteryzują przede wszystkim ambicja, wytrwałość w dążeniu do celu oraz równa i wysoka forma. Chyba to właśnie z tymi cechami ta zawodniczka najbardziej kojarzy się polskim kibicom. Co jeszcze przed nią w tym sezonie? Postanowiłem ją o to zapytać.

Jeśli chodzi o kolejne cele sezonu, to na pewno będą to takie wyścigi, jak Tour de Pologne czy też Giro di Toscana. Mam nadzieję, że może mistrzostwa Europy w elicie, także to są takie kolejne moje cele, natomiast mój najbliższy cel będzie miał miejsce 14 lipca, gdyż będzie to dzień obrony mojej pracy magisterskiej. Będę też potrzebować dużo wsparcia z zewnątrz, w postaci trzymania kciuków. Będzie to dla mnie jedno z większych wyzwań w najbliższym czasie

– dowiadujemy się od Natalii. Widzimy zatem, że Polka łączy ze sobą rozwój sportowy z obszarem edukacyjnym, co zasługuje na duże słowa szacunku.

Kolejne pytanie dotyczyło właśnie tej doskonałej organizacji, którą łatwo można zauważyć u Natalii, choć na pewno nie jest to łatwe zadanie. Mimo gorącego czasu i wielu wyzwań, Polka świetnie się w tym odnajduje, optymalnie organizując swój czas. Jest na to jakaś recepta?

Jeśli chodzi o moją receptę na łączenie wielu aktywności – sport, naukę i działania stricte medialne – to rzeczywiście nie jest to proste. Im wyżej wspinam się po tych szczebelkach, to robi się coraz trudniej, ponieważ jest wiele płaszczyzn, na których mogę się zaangażować. Naprawdę trzeba czasem wybierać bardzo asertywnie, gdyż sport wyczynowy ma to do siebie, że trzeba na to poświęcać dużo czasu. Cieszę się, że jestem studentką Kariery Dwutorowej i mam wokół siebie takich ludzi, jak trener, jak mój klub, nauczyciele akademiccy oraz wszyscy z ramienia uczelni, którzy mnie wspierają i wpływają pozytywnie na mój rozwój, taki bardziej psychomotoryczny, niż stricte motoryczny. Uważam, że kluczem jest odpowiedni background, a więc osoby, które wspierają, ale też potrafią czasami mną potrząsnąć i przypomnieć jakie mam cele. Potrafią wytyczyć mi nowe cele, konsekwentnie mnie do nich przygotować i z nich rozliczać. Ludzie wokół są kluczowi, a konkretniej środowisko, w którym się rozwijamy. Trzeba mieć konsekwencję, być pracowitym i wytrwałym oraz mieć talent do ciężkiej pracy. Trzeba wierzyć w to, że może się coś osiągnąć i dać z siebie jeszcze więcej oraz można przesuwać kolejne bariery swojego organizmu i umysłu. Na pewno jest to dla mnie trudne i pojawiają się chwile zwątpienia, ale są to jedynie małe momenty, bo wiem czego chcę i jakie mam cele. Cieszę się, tak jak już wspominałam, że mam wokół siebie te najważniejsze osoby, dzięki którym mogę te cele i marzenia spełniać

– podkreśliła Natalia.

23-latka opowiedziała nam nieco szerzej o trudach całej rywalizacji, m.in. w zakresie przygotowań czy też warunków klimatycznych. Trzeba się było do tego bardzo przyłożyć, ale jak widać zaowocowało to naprawdę wielkim osiągnięciem, w postaci dwóch medali – złotego oraz srebrnego.

Wiele czasu i środków zaangażowaliśmy w te Akademickie Mistrzostwa Świata, ponieważ odbywały się one na takiej wysokości, która może być już odczuwalna przy tej rywalizacji, zatem jest to dodatkowy czynnik. Kolejnym czynnikiem jest różnica czasowa w postaci +6 godzin w Chinach i bardzo specyficzny klimat pod kątem wilgotności oraz ciśnienia i warunków, które panują. Nie było to proste, zatem ten sukces w postaci tych dwóch medali cieszy szczególnie, właśnie z tych względów. Jestem bardzo dumna i zadowolona. Warto podkreślić, że szef całej ekipy z ramienia AZS-u, pan Grzegorz Miedziński, który postawił na to, żebym reprezentowała polską ekipę akademicką, więc bardzo się z tego cieszę. Obyśmy zdobyli kolejne medale w następnych rywalizacjach, tym razem nie szosowych, a w MTB

– zakończyła Natalia Krześlak.

Nie pozostało nam nic innego, jak życzyć Polce kolejnych sukcesów na arenie sportowej, ale też obrony pracy magisterskiej, która zbliża się wielkimi krokami. Trzymamy kciuki za Natalię na każdej płaszczyźnie, na której będzie działać – czy to teraz, czy też w najbliższej przyszłości!

Rozmawiał Mateusz Gruszeczka

Wyścig rozgrywał się na dystansie 99,7 kilometrów po trudnej, pagórkowatej trasie. Panie miały do pokonania trzy rundy na północ od malowniczego, chińskiego miasta Zhiangjiakou, które jest gospodarzem wydarzenia wcześniej znanego jako Uniwersjada. Polka zdołała zdystansować drugą Judith Krahl (Niemcy) i dojechała do mety z przewagą 37 sekund. Tempo wyścigu było dosyć szybkie, biorąc pod uwagę trasę, a różnice na mecie tylko potwierdzają klasę polskiej zawodniczki.

Warto również wspomnieć, że w czołowej dziesiątce zameldowały się Antonina Jackowiak i Rozalia Dutczak, które zostały sklasyfikowane odpowiednio na 7. i 8. lokacie. Wiemy więc, że reprezentacja Polski wróci do domu z trzema medalami, po jednym z każdego koloru. Przypomnijmy, że oprócz wygranej w wyścigu ze startu wspólnego Natalia Krześlak zdobyła również srebro w jeździe indywidualnej na czas, gdzie swój brąz wywalczyła również Antonina Jackowiak.

Pełne wyniki wyścigu ze startu wspólnego kobiet Akademickich Mistrzostw Świata 2026

Tego samego dnia odbywał się również wyścig panów. Polacy pokazali się tam z dobrej strony, ale niestety nie wystarczyło to do medalu. Złoto wywalczył Paul Buschek (Austria), srebro trafia do Adama Grossa (Słowacja), a brąz do domu przywiezie Ole Theiler (Niemcy). Na czwartej pozycji wyścig ukończył Szymon Pomian, a w czołowej dziesiątce jako ósmy na metę przyjechał Julian Kot. Paweł Ścierski ukończył rywalizację na 13. pozycji. Niemniej jednak, wielkie brawa dla reprezentantów Polski, którzy w Chinach pokazali się z fantastycznej strony!

Pełne wyniki wyścigu ze startu wspólnego mężczyzn Akademickich Mistrzostw Świata 2026