Na ten moment reprezentant Słowenii skupia się na występie w hiszpańskiej Vuelcie. Niedawno jego ekipa ogłosiła oficjalny skład na ten wyścig i Tadej Pogačar powalczy tam o zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, którego brakuje mu do skompletowania triumfów we wszystkich wielkich tourach. Słoweniec będzie oczywiście wielkim faworytem hiszpańskiej rywalizacji, ale pamiętajmy o tym, że pod koniec zmagań doskwierać może mu narastające zmęczenie, choć trudno sobie wyobrazić, że ktoś mógłby go na ten moment pokonać. Jeśli chodzi o kolejne sezony, to Tadej Pogačar opowiedział o swoich planach w podcaście Tour 202.

Wielkim celem pozostaje Paryż-Roubaix. Wciąż nie zdałem sobie do końca sprawy z tego, że wygrałem Mediolan-San Remo. Pewnie zrozumiem to dopiero w styczniu lub w lutym, kiedy nie będę musiał regularnie tam uczęszczać, aby trenować Cipressę i Poggio. Jest tam dużo samochodów, motocykli i rowerzystów. Wolę trenować na podjazdach we Francji

– opowiadał Słoweniec.

Start w Paryż-Roubaix będzie dla Tadeja Pogačara jednym z najważniejszych startów w sezonie 2027. Reprezentant Słowenii będzie chciał tam zgarnąć brakujący monument. W tym roku był naprawdę blisko, ale w finałowej batalii na welodromie w Roubaix pokonał go niesamowity Wout van Aert (Team Visma | Lease a Bike). Czy uda się w sezonie 2027? Przekonamy się niebawem. Oczywiście nie jest to jego jedyny cel na sezon 2027, o czym dalej opowiadał w podcaście Tour 202.

Chciałbym zdobyć również kolejny tytuł mistrza świata oraz dołożyć do tego kolejny wyścig etapowy

– kontynuował 27-latek.

O jaki konkretnie wyścig etapowy chodzi? Słoweniec tego nie sprecyzował, ale w przestrzeni medialnej od razu pojawiły się informacje o tym, iż zawodnik UAE Team Emirates-XRG mógłby celować w Itzulia Basque Country. Tadej Pogačar musiałby to umiejętnie pogodzić z występem w Paryż-Roubaix, który byłby dla niego priorytetem. Następnie Słoweniec płynnie przeszedł do sezonu 2028.

Igrzyska Olimpijskie to oczywiście kolejny wielki wyścig, który chciałbym wygrać. Pojawiają się tylko raz na cztery lata, więc musiałbym idealnie przygotować swój program, żeby w danym momencie być w dobrej formie. Ten wyścig tak naprawdę nie leży w interesie mojej drużyny, ale to moje życzenie i myślę, że zespół weźmie je pod uwagę

– zakończył 5-krotny triumfator Tour de France.

W tym ostatnim przypadku dużo mówi się o tym, iż Słoweniec będzie miał problem z połączeniem Tour de France oraz występu w igrzyskach olimpijskich. W kalendarzu te imprezy zlokalizowane są bardzo blisko siebie i faktycznie trzeba będzie stworzyć idealny program przygotowań, aby Tadej Pogačar mógł tam rywalizować o najwyższe cele. Tour de France 2028 zakończy się 16 lipca, natomiast wyścig mężczyzn ze startu wspólnego na igrzyskach olimpijskich zaplanowano na 23 lipca.

Słoweniec i jego ekipa doskonale wiedzą, co robią, dlatego też można się spodziewać, że jeśli Tadej Pogačar wyznaczy sobie jakiś cel, konsekwentnie będzie dążył do jego realizacji. Jak widać w przyszłych sezonach kluczowymi wyścigami będą dla dla niego Paryż-Roubaix, mistrzostwa świata i igrzyska olimpijskie, ale na pewno nie zapomni przy tym o Tour de France.

Obserwatorium Griffitha to jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Los Angeles, położone na wysokości 346 metrów nad poziomem morza. Oznacza to, że walka o olimpijskie medale rozstrzygnie się na podjeździe prowadzącym do obserwatorium.

Według lokalnych informacji najczęściej wykorzystywana przez kolarzy droga do Griffith Observatory liczy około 3,8 kilometra długości. Nachylenie przez większość podjazdu utrzymuje się na poziomie 5–6%, a końcowa część jest nieco łagodniejsza. Nie jest to więc wymagająca wspinaczka, jednak w specyficznych realiach wyścigu olimpijskiego może odegrać kluczową rolę w walce o zwycięstwo.

Znane są także miejsca startu poszczególnych konkurencji. Rywalizacja w jeździe indywidualnej na czas rozpocznie się przy Los Angeles Zoo, natomiast wyścigi ze startu wspólnego wystartują w okolicach słynnej Venice Beach.

Na razie organizatorzy nie przedstawili pełnych tras, dlatego wciąż nie wiadomo, jak duży wpływ na przebieg rywalizacji będzie miał finałowy podjazd do Griffith Observatory.

Brytyjczyk to dwukrotny złoty medalista igrzysk olimpijskich w kolarstwie górskim (2020 i 2024). Te medale mają dla niego ogromne znaczenie, choć trzeba wspomnieć o tym, że Pidcock świetnie radzi sobie w różnych odmianach kolarstwa. Jeśli chodzi o szosę, to przykładowo w 2025 roku zajął 3. miejsce w klasyfikacji generalnej hiszpańskiej Vuelty. Na jego koncie są też m.in. triumfy w Amstel Gold Race 2024 i Strade Bianche 2023 czy też etapowe zwycięstwo z Tour de France 2022. Niedawno Tom był też 2. w Mediolan-San Remo (w 2026 roku).

W rozmowie z The Guardian brytyjski kolarz przyznał, że chciałby zakończyć swoją sportową karierę po igrzyskach olimpijskich w 2036 roku.

Moim celem jest zakończenie kariery po pięciu igrzyskach olimpijskich, więc po igrzyskach olimpijskich w 2036 roku zakończę karierę. Na pewno powalczę jeszcze o trzy medale olimpijskie

– mówi Tom Pidcock.

Kolarz Pinarello-Q36.5 Pro Cycling Team cały czas wyznacza sobie nowe cele, aby mieć o co walczyć i realizować swoją pasję na sto procent. Jego wielkim celem pozostaje zdobycie złotego medalu mistrzostw świata w kolarstwie szosowym.

Chcę zostać mistrzem świata w kolarstwie szosowym. Wtedy zdobędę tytuł mistrza świata we wszystkich trzech odmianach [Pidcock zdobywał już tytuł mistrza świata w kolarstwie górskim i przełajowym – przyp. red.]. Właściwie chcę też zdobyć mistrzostwo świata w kolarstwie gravelowym, ale jeśli nigdy się to nie uda, nie będę się tym przejmował. Chcę też wygrać monument [był już 2. w Mediolan-San Remo i Liège – Bastogne – Liège – przyp. red.]. Jeśli chodzi o wielkie toury, to cała ta historia do mnie nie przemawia, ale oczywiście to wielkie osiągnięcie. Jeśli uda mi się wygrać wielki tour, będzie to największe osiągnięcie w mojej karierze, ale trudno utrzymać mi pełną koncentrację przez 3 tygodnie. Nie mówię, że prezentuję teraz poziom, aby pokonać Tadeja, Seixasa czy Vingegaarda, ale w odpowiednich warunkach wierzę, że to się stanie. W odpowiednich okolicznościach mogę wygrać wielki tour

– zakończył Brytyjczyk.

Czy faktycznie Tom Pidcock byłby w stanie pokonać na wielkim tourze Słoweńca lub Duńczyka? Na ten moment trudno to sobie wyobrazić, ale być może przyszłość nas zaskoczy. Bardziej realnym scenariuszem jest wywalczenie przez niego złotego medalu mistrzostw świata na szosie. W 2026 roku Brytyjczyk planuje jeszcze wystartować m.in. w Tour de Suisse oraz Tour de France.

Na skutek agresji Rosji na Ukrainę, przy której niemałą rolę odegrała także Białoruś, sportowcy z tych dwóch państw zostali w sporej części wykluczeni z możliwości rywalizacji w najważniejszych imprezach na świecie. Z czasem zaczęto dopuszczać udział pojedynczych zawodników i zawodniczek pod neutralną flagą, a teraz zanosi się na to, że nastąpi kolejny etap luzowania obostrzeń wobec agresorów. Międzynarodowy Komitet Olimpijski wnioskuje, by Białorusini mogli na powrót brać udział w zawodach pod własną flagą.

Zarząd Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) nie zaleca już żadnych ograniczeń w udziale białoruskich sportowców, w tym drużyn, w zawodach organizowanych przez Międzynarodowe Federacje i międzynarodowych organizatorów imprez sportowych. MKOl zniósł zalecane warunki uczestnictwa Międzynarodowych Federacji i międzynarodowych organizatorów imprez sportowych z dnia 28 lutego 2022 roku i 28 marca 2023 roku, odnoszących się do Białorusi i białoruskich sportowców. Biorąc pod uwagę coraz bardziej złożone realia i konsekwencje obecnego kontekstu geopolitycznego, w tym rosnącą liczbę wojen i konfliktów oraz rosnącą globalną niestabilność, MKOl musi spełnić swoją misję utrzymania opartej na wartościach i prawdziwie globalnej platformy sportowej, która daje światu nadzieję

— czytamy w komunikacie MKOl, który dalej zawiera także informacje o sportowcach z Rosji.

Sytuacja Rosyjskiego Komitetu Olimpijskiego różni się od sytuacji Narodowego Komitetu Olimpijskiego Białorusi. Komitet ten cieszy się dobrą opinią i przestrzega Karty Olimpijskiej. Chociaż Rosyjski Komitet Olimpijski przeprowadził konstruktywne konsultacje z MKOl w sprawie zakończenia zawieszenia, pozostaje on zawieszony do czasu, aż Komitet Sądowniczy MKOl dokończy rozpatrywanie ich sprawy. Komitet Wykonawczy MKOl z zaniepokojeniem odnotował również niedawne informacje, które skłoniły Światową Agencję Antydopingową (WADA) do wszczęcia dochodzenia w sprawie rosyjskiego systemu antydopingowego. Komitet Wykonawczy MKOl chciałby zatem uzyskać więcej informacji na temat tej sytuacji

— napisano na temat Rosjan.

Wygląda zatem na to, że już niedługo białoruskie flagi powrócą do świata sportu, w tym zapewne także i kolarstwa. W przypadku męskiego peletonu nie zmieni to za wiele – najlepszymi zawodnikami z tego państwa są obecnie bowiem dwaj kolarze Li Ning Star, a mianowicie Raman Tsishkou i Aliaksei Shnyrko. Większą różnicę zauważymy za to u pań, gdzie na co dzień śledzić możemy występy takich kolarek jak Anastasiya Kolesava (CANYON//SRAM zondacrypto) czy Alena Amialiusik (UAE Team ADQ).

Z uwagi na fakt, że sezon kolarstwa przełajowego odbywa się głównie w okresie zimowym, różne osobistości związane z kolarstwem, w tym prezydent UCI David Lappartient, snuły plany zwiększenia rangi tej dyscypliny za pomocą włączenia jej do programu właśnie Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Stanowisko Międzynarodowego Komitet Olimpijskiego jest jednak zgoła odmienne, co potwierdziła Kirsty Coventry stojąca na czele MKOl.

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich nie ma miejsca na sporty letnie, a takim jest właśnie kolarstwo. Zimowe Igrzyska Olimpijskie dotyczą wyłącznie dyscyplin rozgrywanych na śniegu lub lodzie

— wyjaśniła Coventry podczas konferencji prasowej.

Decyzja Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego dotyczy jedynie najbliższych ZIO. Zwolennicy planów osadzenia tej dyscypliny w programie zimowych igrzysk z pewnością nie złożą broni. Niemniej jednak dla takich zawodników jak Mathieu van der Poel i Wout van Aert ewentualny start na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 2034 roku z uwagi na wiek byłby mało prawdopodobny. Holender wówczas będzie miał 39 lat, jego belgijski rywal 40.

35-letni Taylor Phinney, prywatnie mąż Katarzyny Niewiadomej, po 7-letniej przerwie chce powrócić do rywalizacji na najwyższym światowym poziomie. Amerykanin, który reprezentował World Teamy w latach 2010-19, a konkretnie bronił barw Radioshack (2010), BMC Racing Team (2011-16) i EF Education First (2017-19), tym razem jednak nie będzie skupiał się na szosie, a na kolarstwie torowym, które uprawiał na początku swojej sportowej drogi. W swoim wpisie ogłaszającym wielki powrót Amerykanin śmieje się nawet, że w wyjątkiem mety Paryż-Roubaix, ostatni raz na welodromie był w 2010 roku, a zatem niemal 16 lat temu. Teraz znów się melduje na kolarskim torze, gdzie spróbuje zakwalifikować się do amerykańskiej drużyny, by wraz z nią powalczyć przed własną publicznością o olimpijski medal.

Oczywiście to nie jest tak, iż Taylor Phinney powraca do kolarstwa po 7 latach spędzonych na kanapie – Amerykanin po zakończeniu zawodowej kariery nie odstawił roweru, a jedynie ten nie był już najważniejszą częścią jego codzienności. 35-latek w ostatnich latach przemierza świat wspierając swoją żonę Katarzynę Niewiadomą, a samemu rywalizował głównie w imprezach gravelowych – chociażby w tym roku był 7. w dobrze obsadzonym, 4-dniowym Sahara Gravel.

Nigdy bym tego nie przewidział, ale oto jestem! To, co zaczęło się poprzez powrót w formie wyścigów szutrowych, przerodziło się w pełnoprawne marzenie olimpijskie. Odnalezienie miłości do treningów i szaleńczej jazdy na wysokich prędkościach w ciągu ostatnich kilku miesięcy było świetną i satysfakcjonującą zabawą. Ogromne podziękowania dla USA Cycling, a zwłaszcza dla Allena Lima, za zasianie w mojej głowie tego pomysłu. Na początku to zbagatelizowałem, ale dzięki zachęcie żony ziarno zaczęło rosnąć i zanim się zorientowałem, myślałem tylko o zamknięciu tej ostatniej pętli w mojej karierze kolarskiej. Tor był miejscem, w którym po raz pierwszy odnalazłem miłość i sukces w tym sporcie. To była nawet pierwsza dyscyplina, która złamała mi serce, gdy mój ukochany wyścig indywidualny na dochodzenie został usunięty z programu olimpijskiego, co skłoniło mnie do szybkiego porzucenia toru i poświęcenia się całkowicie szosowym wyścigom. Ostatnio chłopaki z USA poczynili ogromne postępy w biegu drużynowym na dochodzenie i nie mogę się doczekać, żeby dołączyć do nich w pogoni za olimpijskim marzeniem. Mam przed sobą dużo pracy na siłowni i nad dopracowaniem pozycji, ale po moim pierwszym obozie treningowym z nimi (i pierwszym razie w pozycji do dochodzenia od około 7 lat…) muszę przyznać, że wspaniale jest wrócić do drużyny. Jestem zadowolony z tego, jak wpasowałem się w grupę, biorąc pod uwagę, że trenuję dopiero od listopada i nie mogę się doczekać, żeby w ciągu najbliższych dwóch lat zwiększyć swoje zaangażowanie. Energia i atmosfera w drużynie są na najwyższym poziomie. Niezależnie od tego, czy dostanę się do oficjalnej drużyny na LA28, czy nie, jestem zaszczycony, że mogę być w gronie kandydatów i z niecierpliwością czekam na możliwość dołączenia do drużyny na zawody Pucharu Świata, aby wynieść drużynę na szczyt i zapewnić jej pozycję kwalifikacyjną na igrzyska olimpijskie!

— napisał w swoim obszernym poście Taylor Phinney, któremu odpisała jego żona Katarzyna Niewiadoma:

Magia zdarza się, gdy pasja i miłość do dwóch kółek mówią głośniej niż jakakolwiek inna pokusa. Kto by pomyślał, że aerodynamika znów stanie się głównym tematem naszych rozmów.

Podczas Mistrzostw Świata w kolarstwie torowym – Santiago 2025, amerykańska drużyna zajęła 4. miejsce tracąc w biegu medalowym niespełna sekundę do Nowozelandczyków. Sen o medalu olimpijskim nie jest zatem taki zupełnie nierealny, szczególnie iż można się spodziewać, że na rywalizację przed własną publicznością gospodarze przygotują się perfekcyjnie zarówno pod kątem fizycznym, jak i niezwykle ważnym w tej konkurencji aspektem sprzętowo-technologicznym. Taylor Phinney jest m.in. 2-krotnym torowym mistrzem świata w indywidualnym wyścigu na dochodzenie (2009 – Pruszków, 2010 – Kopenhaga), ale w jego dorobku dotychczas brakowało olimpijskiego krążka. Kto wie, może za 27 miesięcy 35-letni Amerykanin, który na szosie był mistrzem świata w drużynowej jeździe na czas z 2015 roku z Richmond, dołoży ten sukces do swojego palmares?

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Taylor Phinney (@taylorphinney)

W niedzielę, a zatem co warto podkreślić na długo przed Prima Aprilis, francuski Decathlon CMA CGM Team poinformował, że do ich ekipy dołączy Émilien Jacquelin. 30-letni biathlonista jest m.in. 4-krotnym medalistą olimpijskim, w tym złotym w sztafecie i brązowym w biegu pościgowym z tegorocznej rywalizacji w Anterselvie w ramach włoskich igrzysk olimpijskich, a także 10-krotnym medalistą mistrzostw świata czy zdobywcą małej kryształowej kuli w sezonie 2019/20. Mówimy tu zatem o naprawdę czołowym sportowcu, który postanowił teraz otworzyć nowy rozdział w swojej karierze.

Na ten moment nie wiadomo, czy będzie to współpraca wyłącznie komercyjna, jak to miało miejsce przed laty w przypadku wpisanego do Uno-X Norwegian Development Team Johannesa Klæbo, którego temat kolarskiego debiutu istniał także i w tym roku, aczkolwiek ten został zakończony zdementowaniem plotek. Émilien Jacquelin od 1 maja ma zostać czynnym zawodnikiem Decathlon CMA CGM Development Team i czas pokaże, czy przełoży się to na faktyczny udział w wyścigach UCI.

To projekt, który kiełkował w mojej głowie. Choć Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2030 we Francji pozostają moim głównym celem, czuję teraz potrzebę odkrywania czegoś nowego i rywalizacji na najwyższym poziomie w kolarstwie, dołączając do zespołu DECATHLON CMA CGM. Od zawsze jeździłem na rowerze, czy to w młodości, czy w trakcie treningów, ale od teraz każdy dzień będzie nowym wyzwaniem. Jestem przekonany, że metody treningowe, wskazówki żywieniowe, sprzęt dostarczony przez Van Rysela i rygorystyczna struktura zespołu pozwolą mi się rozwijać i osiągnąć nowy poziom. Chcę dać z siebie 100%, bez półśrodków. Jestem świadomy szansy, jaką dostałem, i chcę dzielić się swoim doświadczeniem sportowym z młodszymi kolarzami. Chcę uszanować zaufanie zespołu i z pokorą spełnić to dziecięce marzenie, ponieważ wiem, jak wymagające jest. Dziękuję zespołowi, a szczególnie Sébastienowi Joly, za tę wspaniałą szansę

— powiedział Émilien Jacquelin po podpisaniu kontraktu.

Przy okazji warto wspomnieć o historii z tegorocznych igrzysk, albowiem 30-letni Francuz występował podczas nich z bardzo wyjątkowym kolczykiem zawieszonym na uchu. Émilien Jacquelin jako fan kolarstwa, w tym przede wszystkim Marco Pantaniego, zwrócił się do rodziców Włocha, z prośbą o wypożyczenie słynnego kolczyka, w którym ścigał się słynny Pirat. Tonina i Paolo Pantani wyrazili na to zgodę, co wspominał później nowy nabytek Decathlon CMA CGM Development Team.

Marco Pantani sprawił, że zapragnąłem zacząć ćwiczyć, jeździć na rowerze lub nartach. Jego werwa, charyzma… To zawsze mnie napędzało, gdy byłem młody – chciałem być taki jak on. Ten kolczyk to był hołd dla człowieka, bez którego by mnie tu nie było

— mówił Émilien Jacquelin.

Emilien Jacquelin, c’est le panache, tout pour l’attaque !
Hâte de voir ce que cela va donner sur un vélo.

Bienvenue @EmilienJck dans ta nouvelle équipe !

//

Emilien Jacquelin is all about panache ! Pure attack mode!

We can't wait to see what he brings to the bike.… pic.twitter.com/fTYVVSVfde

— DECATHLON CMA CGM TEAM (@decathloncmacgm) March 29, 2026

Czy kariera Bryana Coquarda powoli zbliża się do końca? Takie pytanie bez wątpienia zadać sobie ostatnimi czasy musiał sam 33-letni Francuz, który wraz z Cofidisem spadł z World Touru, a i w samej ekipie powoli zaczyna ustępować pola innym zawodnikom – chociażby na Tour de France sprinterem tej ekipy ma być Milan Fretin, nie zaś doświadczony Bryan Coquard. Nim jednak Francuz na dobre powie sobie dość, ten ma jeszcze jedno spore marzenie – złoty medal olimpijski. By to osiągnąć 33-latek chce powrócić do poważnej rywalizacji w kolarstwie torowym.

Przed wieloma laty to właśnie na welodromach Bryan Coquard święcił największe sukcesy, a w jego dorobku znajdziemy nawet olimpijski medal – konkretnie srebro wywalczone w omnium podczas igrzysk w Londynie w 2012 roku. Poza tym Francuz był m.in. mistrzem świata w madisonie w 2015 roku, zaś swój ostatnie medale w tej odmianie kolarstwa wywalczył w 2019 roku zdobywając złoto w wyścigu punktowym oraz srebro w wyścigu eliminacyjnym.

Widać zatem, że przed 33-latkiem ciężkie zadanie – ten chce powrócić do walki na najwyższym poziomie w dyscyplinie, z którą ostatnimi czasy był dużo mniej związany. Jego głównym marzeniem jest jednak otrzymanie olimpijskiej nominacji na Igrzyska Olimpijskie – Los Angeles 2028, gdzie chciałby wystąpić w duecie z Benjaminem Thomasem, swoim klubowym kolegą z Cofidisu, w madisonie. Sam udział nie byłby zresztą celem samym w sobie, bowiem Francuz marzy o tym, by na jego szyi zawisł złoty medal.

Według informacji opublikowanych przez Ciclo21, Cofidis mocno wspiera swojego zawodnika w tych dążeniach i pozwoli mu na budowanie kalendarza w taki sposób, by znalazło się w nim miejsce na imprezy torowe. Póki co Bryan Coquard musi zdobyć pierwsze punkty UCI, które umożliwią mu startowanie w najważniejszych torowych cyklach, zaś celem na ten rok ma być wyjazd na Mistrzostwa Świata w kolarstwie torowym, które odbędą się w dniach 14-18 października w Szanghaju. Czas pokaże, czy 33-latek faktycznie spełni swoje marzenia.

Choć do startu XXXIV Letnich Igrzysk Olimpijskich – Los Angeles 2028 jeszcze daleko, to już teraz w sieci pojawił się „wyciek” potencjalnego przebiegu trasy wyścigu kolarskiego, podczas którego 90 kolarzy powalczy o medale. 40-letni Phil Gaimon opublikował na swoim youtubowym kanale, subskrybowanym przez ponad 150 tysięcy osób, jak miałby wyglądać przebieg olimpijskiej rywalizacji, a ten zapowiada się naprawdę interesująco. Były zawodnik takich zespołów jak m.in. Garmin Sharp czy Jelly Belly zaprezentował trasę wyruszającą z Santa Monica, która następnie wjedzie w góry położone nieopodal Los Angeles. Amerykanin pokazuje tam wiele podjazdów, w tym Rock Store (4 km; 6,6%), który miałby być częścią bliżej nieokreślonej liczby rund pokonywanych w trakcie olimpijskiego wyścigu. Phil Gaimon prezentuje w sumie około 170 kilometrowy przebieg rywalizacji zastrzegając w filmie, że do dystansu będzie należało doliczyć właśnie wspomniane pętle, które jeszcze bardziej utrudnią zmagania.

Choć do olimpijskiego wyścigu jeszcze ponad 2 lata, to już teraz wydaje się, że z takim przebiegiem ten stałby się gigantyczną szansą na zdobycie złotego medalu przez Tadeja Pogačara. Czy jednak faktycznie taka trasa się potwierdzi, a Słoweniec za ten czas nadal będzie najlepszym kolarzem świata w takim terenie? Na odpowiedzi przyjdzie nam jeszcze sporo poczekać.

Phil Gaimon says in his latest YouTube video that he leaked the LA 2028 Olympics Road Race route, but I don’t know I don’t see it realistically…

No circuits, just 170 km…

Here is that video: https://t.co/Os0BybecOZ pic.twitter.com/yCk3BClPw9

— Lukáš Ronald Lukács (@lucasaganronald) February 18, 2026

Całe wideo z omówieniem trasy i poszczególnych podjazdów:

Tydzień temu informowaliśmy Państwa o sportsmenkach, które miały przeszłość bądź nadal są powiązane z kolarstwem, a przy tym biorą udział w XXV Zimowych Igrzysk Olimpijskich – Mediolan & Cortina d’Ampezzo 2026. Jedną z nich jest Sandrine Tas – 30-letnia Belgijka, która dotychczas skupiała się przede wszystkim na łyżwiarstwie szybkim, aczkolwiek jednocześnie ścigająca się coraz częściej w kolarstwie szosowym. Jej dobre wyniki w tym drugim sprawiły, że ta podpisała w tym roku swój pierwszy zawodowy kontrakt, a jej nowym pracodawcą zostało Lotto Intermarché Ladies.

Sandrine udowodniła już, że może plasować się wśród najlepszych belgijskich zawodniczek w jeździe indywidualnej na czas, a na ostatnich Mistrzostwach Belgii zajęła 8. miejsce, mimo że straciła sporo na trudnym podjeździe. Sandrine jest mocna, więc jeśli uda nam się wydobyć z niej pełnię potencjału, otworzą się przed nią perspektywy na odnoszenie sukcesów w nowym sporcie. Wiek nie powinien stanowić problemu. Musimy po prostu odkryć, jaką zawodniczką jest Sandrine. Do tej pory startowała tylko w wyścigach po płaskim, ale nie wykluczamy, że może z czasem nieźle radzić sobie także na podjazdach. Z pewnością odkrywanie jej mocnych stron będzie dla nas ciekawym doświadczeniem

— powiedziała Grace Verbeke, dyrektorka sportowa Lotto Intermarché Ladies.

Nim jednak pierwsze starty na szosie, przed Belgijką jeszcze kolejne starty w ramach XXV Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Dotychczas Sandrine Tas była 7. na dystansie 3000 metrów oraz 4. na dystansie 5000 metrów – na tym drugim do złotego medalu zabrakło jej zaledwie 0,3 sekundy, zaś do zdobycia brązowego krążka jeszcze mniej, bo 0,13 sekundy. Belgijka na mecie nie kryła łez, albowiem tak małe różnice na najdłuższym dystansie nie zdarzają się często, a ta wciąż czeka na to by zdobyć medal największej sportowej imprezy. Dotychczas jej największymi sukcesami były 3 srebrne krążki z tegorocznych Mistrzostw Europy, które odbyły się w Tomaszowie Mazowieckim. Czy przyjdzie okazja na kolejne? To nie jest pewne, bowiem Sandrine Tas ma teraz zamiar w pełni skupić się na kolarstwie.

Teraz całkowicie skupię się na kolarstwie. Przez kolejne 2 lata postawię właśnie na ten sport. Nie mówię, że nigdy więcej nie powrócę do rywalizacji na lodzie, ale na ten moment czeka mnie przerwa od łyżwiarstwa i pełne poświęcenie się kolarstwu. Zobaczymy jakie to przyniesie skutki

— mówiła Sandrine Tas w jednym z wywiadów, których udzieliła w Mediolanie.

Belgijka ma przed sobą jeszcze jedną szansę medalową podczas XXV Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Przed nią bowiem jeszcze wyścig ze startu wspólnego, w którym choć nie będzie faworytką, to jednak wydarzyć może się naprawdę wiele. Następnie czeka ją przerwa, a po niej debiut w barwach Lotto Intermarché Ladies.

Warto przy tym wspomnieć, że Belgijka nie jest w żadnym stopniu wyjątkowa pod kątem tego, że łączy łyżwiarstwo szybkie z kolarstwem. Kilka przypadków przedstawiłem już w tekście podlinkowanym na początku tego artykułu, ale i na tamtych lista zawodniczek lubiących rower się nie kończy. Chociażby Femke Kok, mistrzyni olimpijska na 1000 metrów, opowiadała o swojej miłości do dwóch kółek.

Bardzo lubię kolarstwo. Tak bardzo, że jeżdżę wręcz za dużo na rowerze jak na łyżwiarską sprinterkę. Czasami robię trzygodzinne przejażdżki wytrzymałościowe, gdzie przeciętny sprinter z pewnością zatrzymałby się po godzinie lub dwóch, ale u mnie się to sprawdza i nie zamierzam z tego rezygnować

— mówiła Femke Kok w jednym z przedolimpijskich wywiadów.

Łyżwiarz spędza na rowerze każdą wolną chwilę i śledzi niemal wszystkie najważniejsze wyścigi. W wywiadzie dla magazynu „Knack” określił siebie mianem prawdziwego „fanatyka kolarstwa”, wskazując jednocześnie swojego sportowego idola.

Uwielbiam styl jazdy Tadeja Pogačara. On zawsze gwarantuje spektakularne widowisko i nie boi się częstych ataków. Zdecydowanie wolałbym zobaczyć na najwyższym stopniu podium jego niż Jonasa Vingegaarda

– przyznał Stolz.

Amerykanin poważnie myśli o zawodowej karierze kolarskiej, choć zachowuje przy tym dużą dawkę pokory. Porównując swoje obecne parametry do najlepszych zawodników świata, Stolz zauważa dystans, jaki go od nich dzieli, ale jednocześnie wskazuje na swoje sprinterskie atuty.

Wiem, że wciąż mam mnóstwo pracy do wykonania. Jeśli chodzi o moc w tlenowej 'strefie 2′, to nawet nie zbliżam się do poziomu Pogačara. Jednak gdyby przyszło nam zmierzyć się w bezpośrednim sprincie, historia mogłaby potoczyć się zupełnie inaczej

– dodaje z uśmiechem młody mistrz.

Przejście z lodu na szosę ma solidne podstawy historyczne – wystarczy wspomnieć Erica Heidena czy Beth Heiden, którzy z sukcesami łączyli obie dyscypliny. Stolz, dysponujący niesamowitą mocą eksplozywną generowaną na torze łyżwiarskim, mógłby w przyszłości stać się solidnym zawodnikiem w peletonie.

Od dłuższego czasu trwa dyskusja do dołączeniu kolarstwa przełajowego do programu igrzysk olimpijskich – dyscyplina ta miałaby się stać częścią programu zimowej rywalizacji. Raz po raz pojawiają się różne stanowiska – z jednej strony dowiadujemy się, że wszystko jest już sfinalizowane, by za moment dowiedzieć się, że jednak istnieją argumenty, by kolarstwo nie było częścią zimowej imprezy czterolecia. Tym razem jednak ponownie pojawiły się informacje, że istnieje porozumienie pomiędzy Międzynarodową Unią Kolarską a Międzynarodowym Komitetem Olimpijskim.

Według informacji Het Nieuwsblad, ostatnimi czasy głównym problemem dla kolarstwa przełajowego były obawy dotyczące kwestii finansowych. MKOl dzieli się bowiem częścią swoich dochodów z federacjami, których dyscypliny są częścią programu olimpijskiego, a beneficjentem tego jest m.in. Międzynarodowa Federacja Łyżwiarstwa Szybkiego (ISU). Ta miała wymusić, że UCI nie otrzyma żadnych środków z MKOl, a po spełnieniu tego warunku drzwi dla kolarstwa przełajowego w programie Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2030 roku mają być już otwarte. Czy faktycznie tak się stanie? Podobno MKOl wyraziło już pozytywną opinię i zostaje nam tylko czekać na oficjalne potwierdzenie.