Erik Zabel to jeden z najlepszych sprinterów lat dziewięćdziesiątych. Były zawodnik ekip T-Mobile i Milram. 24 maja 2007 w ramach konferencji prasowej przyznał się do stosowania EPO podczas Tour de France 1996 przez okres jednego tygodnia. W czasie swej kariery jako profesjonalista wywalczył 200 zwycięstw. Dziewięciokrotnie wygrał klasyfikację na najlepszego sprintera podczas wielkich tourów. Był jednym z nie wielu zawodników, którzy ścigali się w ciągu całego sezonu, biorąc udział w zawodach torowych.

Erik Zabel urodził się 7 lipca 1970 r., dorastał w Berlinie Wschodnim. Jako amator osiągał niezłe wyniki i w 1992 r. przeszedł na zawodowstwo. Zaczynał w małej, niemieckiej ekipie, której udało się zdobyć niezłego sponsora – Telecom, która potem przekształciła się w T-Mobile Team. Bardzo szybko doceniono jego sprinterski talent. Ale jego zdolości nie zamykały się tylko w tej jednej umiejętności – bardzo dobrze potrafi się wspinać po górach. To wszystko pozwoliło Niemcowi jechać w wielkich Tourach w koszulkach liderów. Niezaprzeczalnie królował w klasyfikacjach sprinterów. Do historii przeszła jego walka z Australijczykiem Stuartem O’Grady o zieloną koszulkę podczas Tour de France 2001. Koszulkę tę niestety przegrywał w latach następnych z innymi Australijczykami (Robbie McEwen’em w 2002, 2004 i w 2006 oraz z Baden’em Cooke in 2003).

27 kwietnia 1994 Zabel miał pozytywny wynik metabolitów clostebol w Veenendaal. Został ukarany grzywną 3000 franków szwajcarskich. Zawieszenie zostało wkrótce odwołane.

W 2004 r. Zabel przegrywa z Oscarem Freire Milan-San remo ze względu na zbyt szybkie celebrowanie własnego zwycięstwa. Z tym samym zawodnikiem przegrywa tytuł mistrza świata w Veronie, ostatecznie zajmując 2. miejsce.

Mając trzydzieści lat na karku Zabel pozostał ciągle liczącym się zawodnikiem w zawodowym peletonie. W Vuelcie ‘ 06 wygrał dwa etapy, podczas mistrzostw świata w 2006 r. zajął 2. miejsce po raz kolejny. W roku 2007 r. odniósł kilka zwycięstw (m.in. w Vulecie), ale jego praca w głównej mierze polegała na pomaganiu Aleksandro Pettacchi.

We wrześniu 2008 r. Zabel zapowiedział, że na emeryturę w przejdzie w następnym miesiącu, ale w grudniu 2008 roku dołączył do zespołu Columbia, jako wsparcie m.in. Marka Cavendish’a, André Greipel’a i Marka Renshaw’a.

24 maja 2007 r. Zabel wraz z byłym kolegą z zespołu Rolf’em Aldag’em przyznaje się do stosowani EPO w ramach przygotowań do Tour de France w 1996 roku. Zabel powiedział na konferencji prasowej, że eksperymentował z EPO tylko tydzień i zaprzestał jego stosowania ze względu na działania niepożądane. Swoimi zeznaniami obciążył innych zawodników Telekomu: Bert’a Dietz’a, Udo Bölts’a and Christian’a Henn’a oraz masażystę Jef d’Hont.

Galopente